Białe, nitkowate odchody u ryb: co tak naprawdę oznaczają?

Szybka odpowiedź

Białe, nitkowate, ciągnące się odchody to jedna z niewielu rzeczy, które można zaobserwować z zewnątrz akwarium i które mówią nam coś istotnego o stanie zdrowia ryby. Zjawisko to ma dwa główne znaczenia, a ich rozróżnienie wymaga odpowiedzi na jedno pytanie: czy ryba nadal je?

Odchody ryb przyjmują barwę spożywanego pokarmu. Gdy pokarm przestaje przechodzić przez jelita, to, co zostaje wydalone, jest wyściółką jelitową oraz śluzem, które są jasne, przezroczyste i nitkowate. Zatem ryba, która przestała jeść i wydala białe odchody, wytwarza wyściółkę pustego przewodu pokarmowego. Ryba, która dobrze je, a mimo to wydala białe nici, zmaga się z zaburzeniami trawienia, a pasożyty wewnętrzne oraz infekcje jelitowe znajdują się na szczycie tej listy.

Prawie cały ten problem można rozwiązać poprzez obserwację i prowadzenie zapisów. Przezroczysty pojemnik do obserwacji ryby oraz pisemne notatki na temat tego, co je każda ryba, są lepsze niż zgadywanie.

• Odchody o barwie pokarmu są prawidłowe. Jasne, cienkie i ciągnące się nie są.
• Najpierw zapytaj, czy ryba nadal je. Ten jeden fakt dzieli przyczyny na połowę.
• Czerwone lub brązowe nici wystające z otworu odbytowego to robaki, a nie odchody, i stanowią inny problem niż białe wyściółki.
• Zbadaj wodę przed podaniem jakichkolwiek leków. Amoniak i azotyny podrażniają jelita i powodują wydzielanie śluzu.
• Leki podane do wody nie docierają do pasożyta żyjącego wewnątrz jelit. Leczenie zazwyczaj musi odbywać się poprzez podawanie pokarmu.

Decyzja w 60 sekund

Dlaczego przewód pokarmowy mówi tak wiele

Jelito ryby jest krótkie, a pokarm przemieszcza się przez nie szybko. To, co wydostaje się na zewnątrz, to głównie niestrawione resztki zabarwione tym, co ryba zjadła. Dlatego ryba karmiona pokarmem o czerwonym barwniku produkuje czerwonawe odchody, a ryba na diecie ze spiruliną produkuje zielone. Właściciele regularnie panikują z powodu zmiany koloru, która wynikała z otwarcia nowej puszki pokarmu.

Wyściółka jelita jest powierzchnią produkującą śluz. Śluz chroni nabłonek i ułatwia pasaż. Gdy nic nie przechodzi przez jelito, wyściółka nadal się złuszcza, a śluz jest nadal produkowany; obie te rzeczy łączą się w cienką białą lub przezroczystą powłokę. To właśnie to ludzie opisują jako nitkowate odchody lub wyglądające jak nić zwisająca z ryby.

Zatem jasne, ciągnące się odchody są objawem tego, że przewód pokarmowy jest pusty lub ledwo funkcjonuje, a praca diagnostyczna polega całkowicie na ustaleniu dlaczego tak jest.

Temperatura ma tutaj znaczenie, ponieważ ryby są zmiennocieplne. Trawienie, funkcja odpornościowa i metabolizm leków przebiegają w tempie wyznaczonym przez wodę. Ryba trzymana poniżej swojego zakresu gatunkowego trawi powoli, produkuje słabe odchody i słabo reaguje na cokolwiek, co powoduje problem.

Główne przyczyny i jak je rozróżnić

Po prostu brak jedzenia.

Każda choroba, każdy stres, każdy problem z jakością wody i każda niedawna przeprowadzka mogą sprawić, że ryba przestanie jeść. Daj jej kilka dni bez pokarmu, a zacznie wydalać białe powłoki. Ślad jest konsekwencją, a nie chorobą. Szukaj powodu, dla którego apetyt zanikł.

Wiciowce wewnętrzne.

Jednokomórkowe organizmy z grupy Spironucleus i Hexamita żyją w jelitach wielu zdrowych ryb w niskim stężeniu. W warunkach przerybienia, złej jakości wody, złej diety lub stresu transportowego namnażają się. Wynikiem jest ryba, która nadal je, tracąc jednocześnie na wadze, mając białe nitkowate odchody, ciemniejący kolor, a z czasem zapadnięty brzuch i widoczny grzbiet.

U pielęgnic, paletek i skalarów może to prowadzić do erozji małych zagłębień sensorycznych na głowie i wzdłuż linii bocznej, co akwaryści nazywają dziurawicą. To połączenie ubytków, chudnięcia i białych odchodów jest rozpoznawalnym zespołem objawów i wymaga konkretnego leku, a nie ogólnego.

Robaki.

Camallanus to pasożyt, z którym właściciele spotykają się najczęściej. Jest to nicień, który żyje w tylnej części jelita z głową wbitą w ścianę, a jego ogon wystaje z otworu odbytowego jako krótka czerwona lub czerwonobrązowa nić, która może się cofać, gdy ryba jest zaniepokojona. Ryby żyworodne, takie jak gupiki, molinezje i platki, są często dotknięte tym problemem. Ważnym punktem jest to, że wymaga on specyficznego leku przeciwpasożytniczego i że cykl życia obejmuje podłoże, więc leczenie jednej ryby w izolacji nie oczyści całego zbiornika.

Inne nicienie i tasiemce produkują podobny biały nitkowaty obraz bez widocznego robaka i są znacznie bardziej prawdopodobne u ryb odławianych z natury oraz karmionych żywym pokarmem.

Bakteryjne zapalenie jelit i infekcja ogólnoustrojowa.

Infekcja jelit powoduje śluz i stan zapalny. Jeśli infekcja jest ogólnoustrojowa, zazwyczaj pojawią się inne objawy: czerwone smugi na płetwach lub wzdłuż ciała, spuchnięty brzuch, łuski odstające od ciała, wyłupiaste oczy lub zaczerwienienie przy otworze odbytowym. To połączenie jest poważne i postępuje szybko.

Zaparcia.

Częste, mechaniczne i niesłusznie pomijane, ponieważ właściciele od razu myślą o pasożytach. Suchy pokarm w płatkach i granulat pęcznieją po zjedzeniu. Ryba karmiona dużą ilością suchego pokarmu, zwłaszcza złota rybka o głębokim ciele lub bojownik, kończy z zatkanym przewodem pokarmowym, grubymi ciągnącymi się odchodami i często problemami z pływalnością, ponieważ rozszerzone jelito uciska pęcherz pławny.

Wskazówką jest to, że ryba jest pełna życia, chętna do jedzenia, a odchody są raczej grube niż cienkie i nitkowate.

Jakość wody.

Amoniak i azotyny uszkadzają nabłonek skrzeli i jelit, a jedną z widocznych reakcji jest zwiększony śluz wszędzie, w tym w jelitach. Każde dochodzenie, które pomija zestaw testowy, nie jest dochodzeniem.

Dieta.

Nieświeży pokarm, który utlenił się, pokarm z bardzo wysokim udziałem wypełniaczy oraz dieta złożona tylko z jednego składnika powodują słabe trawienie. Ryby roślinożerne karmione pokarmem mięsożernym bogatym w białko notorycznie nabawiają się problemów jelitowych.

Dobrze odżywiona ryba jest pełna w partii łopatkowej za głową. Grzbiet pojawiający się wzdłuż pleców jest sygnałem ostrzegawczym, który należy wyłapać.

Etapy: wczesne wykrywanie

Wczesny.

Sporadyczna jasna smuga, apetyt bez zmian, waga bez zmian. Większość właścicieli widzi to i czeka. To jest dokładnie ten moment, w którym test wody, przegląd diety i dwa tygodnie uważnej obserwacji są warte wysiłku.

Utrwalony.

Jasne odchody przez większość dni, ryba przyjmuje pokarm, ale część wypluwa lub je mniej entuzjastycznie, a sylwetka ciała zaczyna się zmieniać. Spójrz z góry: zdrowa ryba jest szeroka za głową, a chudnąca ryba najpierw w tym miejscu zwęża się. Z boku grzbiet staje się wydatny, zanim brzuch zacznie wyglądać na wyraźnie zapadnięty.

Późny.

Odmawianie pokarmu, siedzenie na dnie lub zwisanie blisko powierzchni, przyciemniony lub wyblakły kolor, zaciśnięte płetwy i często wtórna infekcja skóry lub płetw. Na tym etapie pokarm z lekami nie jest już opcją, ponieważ ryba nie będzie jadła, a rokowania są znacznie gorsze.

Poziom grupowy.

To, czy dotyczy to jednej ryby, czy kilku, zmienia cały obraz. Jedna ryba w stabilnym zbiorniku częściej ma problem indywidualny. Kilka ryb niszczejących w ciągu kilku tygodni po nowym zakupie to wprowadzony patogen i błąd kwarantanny, co zmienia sposób postępowania z resztą obsady.

Co robić, krok po kroku

Najpierw zbadaj wodę.

Amoniak, azotyny, azotany, pH i temperatura. Zapisz wyniki. Każdy wykrywalny poziom amoniaku lub azotynów jest pierwszą rzeczą do naprawienia poprzez podmiany wody przy użyciu dechlorowanej wody o dopasowanej temperaturze.

Ustal, kto je i ile.

Podaj niewielką ilość pokarmu i obserwuj. Zwróć uwagę, które ryby podchodzą, które pobierają pokarm, które wypluwają, a które całkowicie ignorują. To najważniejsza pojedyncza obserwacja, jaką wykonasz.

Sprawdź kondycję ciała z góry.

Fotografuj każdą dotkniętą rybę z boku i z góry, na tle jednolitego tła, w tym samym dniu każdego tygodnia. Wyniszczenie znacznie łatwiej zobaczyć w serii zdjęć niż w codziennym rzucie oka.

Spójrz na otwór odbytowy.

Czerwone lub brązowe nici oznaczają robaki. Zaczerwienienie i obrzęk przy otworze wskazują na stan zapalny lub infekcję. Czysta lub biała nić, która jest wyraźnie kałowa, to wyściółka.

Przejrzyj pokarm.

Ile ma czasu, jak jest przechowywany, czy jest odpowiedni dla gatunku i czy jest namaczany przed karmieniem. Suchy pokarm namoczony w wodzie akwariowej przez minutę przed podaniem pęcznieje na zewnątrz ryby, a nie w jej wnętrzu, co samo w sobie rozwiązuje dużą część przypadków zaparć.

Następnie, i tylko wtedy, rozważ leki.

Lecz w oddzielnym zbiorniku szpitalnym, jeśli to możliwe, aby filtr biologiczny w zbiorniku głównym nie został zniszczony i aby dawka była obliczona na znaną, małą objętość wody. Usuń węgiel aktywny z każdego filtra działającego w zbiorniku leczniczym, ponieważ węgiel adsorbuje leki i po cichu usunie dawkę, którą właśnie dodałeś.

Sposób podania ma znaczenie. Pasożyt wewnątrz jelita nie jest usuwany przez kąpiel w standardowych stężeniach. Standardową drogą jest pokarm z lekami, dlatego pytanie o apetyt decyduje o tak wiele.

Uzyskaj poradę specyficzną dla gatunku od weterynarza akwarystycznego lub specjalistycznej służby zdrowia ryb przed wyborem produktu, szczególnie w przypadku zbiorników zawierających bezkręgowce, ryb bezłuskich, takich jak bocje, oraz każdego zbiornika z roślinami i krewetkami.

Zaparcia, prawidłowo obsłużone

Jeśli ryba jest pełna życia, je, a odchody są grube i ciągnące się, a nie cienkie i białe, traktuj to jako problem dietetyczny.

Wstrzymaj karmienie na dzień lub dwa. Zdrowa dorosła ryba nie ucierpi na tym, a wypoczęte jelita często same rozwiązują problem.

Od tego momentu namaczaj cały suchy pokarm przed podaniem.

Zmniejsz całkowitą ilość podawanego pokarmu. Przekarmianie jest podstawowym czynnikiem w większości przypadków.

Wprowadź bardziej odpowiedni pokarm dla gatunku. W przypadku złotych rybek pomaga więcej materiału roślinnego i mniej suchego białka; wielu hodowców z powodzeniem używa blanszowanego, obranego groszku jako okazjonalnego składnika. Dla gatunków mięsożernych małe mrożone pokarmy, takie jak rozwielitki, są łagodniejsze dla jelit niż suchy granulat.

Sprawdź, czy temperatura mieści się w zakresie dla danego gatunku, ponieważ zimna ryba trawi słabo.

Jeśli problemy z pływalnością utrzymują się po opróżnieniu jelit, problemem nie są zaparcia i wymaga innej oceny.

Czego nigdy nie robić

Nie dodawaj leku ogólnego przeznaczenia przed zbadaniem wody.

Nie łącz leków ani nie stosuj jednego po drugim bez pełnej podmiany wody pomiędzy.

Nie traktuj zbiornika głównego jako domyślnego miejsca leczenia. Utrata filtra biologicznego zamienia problem jelitowy w kryzys amoniakalny.

Nie zostawiaj węgla w filtrze podczas podawania leków.

Nie podnoś temperatury gwałtownie jako leczenia samego w sobie. Cieplejsza woda zawiera mniej tlenu, a osłabiona ryba może sobie nie poradzić.

Nie karm na siłę ryby, która przestała jeść.

Nie dodawaj nowych ryb, gdy istniejąca ryba jest chora.

Nie zakładaj, że białe odchody to zawsze pasożyty. W przypadku złotych rybek ozdobnych i bojowników, dieta jest częściej odpowiedzią.

Kiedy szukać pomocy

Szukaj porady weterynarza akwarystycznego niezwłocznie dla ryby, która całkowicie przestała jeść, w przypadku postępującej utraty wagi, czerwonych lub brązowych nici przy otworze odbytowym, czerwonych smug na ciele lub płetwach, spuchniętego brzucha z odstającymi łuskami oraz gdy więcej niż jedna ryba podupada na zdrowiu w tym samym zbiorniku.

Działaj tego samego dnia, na wodę, a nie na rybę, jeśli jakikolwiek amoniak lub azotyny są wykrywalne.

Umów przemyślaną rozmowę, a nie nagłą, w przypadku sporadycznych jasnych odchodów u ryby, która je i utrzymuje wagę, i wykorzystaj ten czas na przejrzenie diety, ilości podawanego pokarmu i praktyk kwarantanny.

Wyzdrowienie wygląda jak normalnie zabarwione odchody, wypełnienie ciała za głową i ryba z powrotem z przodu akwarium w porze karmienia.

Przynieś pisemne wyniki testów wody, objętość zbiornika, pełną listę obsady, datę i źródło ostatniej dodanej ryby, dokładnie co karmisz i jak stare jest to pożywienie, twoje cotygodniowe zdjęcia i notatkę o wszystkim, co już zostało dodane do wody. W medycynie ryb historia wody jest tak samo ważna jak historia zwierzęcia.