Przekarmianie ryb: ile to właściwie wystarczy?

Szybka odpowiedź

Przekarmianie ryb: ile to właściwie wystarczy?

Przekarmianie to najczęstszy błąd w akwarystyce, który powoduje szkody w dwóch kierunkach jednocześnie. Pokarm trafiający do ryb wywołuje jeden zestaw problemów, a ten, który do nich nie trafia, powoduje znacznie poważniejsze.

Niezjedzony pokarm gnije. Gnijące resztki uwalniają amoniak dokładnie do tej samej wody, którą oddychają ryby, dokarmiają glony, zatykają podłoże i przeciążają filtr. Większość zbiorników z uporczywymi problemami dotyczącymi jakości wody jest przekarmiana, a Właściciel niemal nigdy tego nie podejrzewa, ponieważ ryby zawsze wyglądają na głodne.

• Zwierzak nieustannie żebrze. Żebranie to zachowanie żerujące, a nie sygnał głodu, a ryba będzie jadła długo po tym, jak zaspokoi swoje potrzeby.
• Przydatną porcją roboczą jest ilość, którą Twoje ryby zjadają w ciągu kilku minut, tak aby nic nie dotarło do podłoża, podawana raz lub dwa razy dziennie w przypadku większości dorosłych ryb towarzyskich.
• Ryby denne to te, które najczęściej głodują w przekarmianym zbiorniku, ponieważ resztki z powierzchni nie stanowią diety.
• Mętna woda, film na powierzchni, brązowy szlam w podłożu, narastające stężenie azotanów i nagłe pojawienie się drobnych robaków to sygnały przekazujące tę samą informację.
• Ograniczenie karmienia to najtańsze i najszybsze ulepszenie dostępne dla większości akwariów.

Decyzja w 60 sekund

Dlaczego ryby zawsze wyglądają na głodne

Żerowanie to zajęcie na pełen etat, a nie reakcja na pusty żołądek.

W naturze ryba spędza większość czasu na poszukiwaniu niewielkich ilości pokarmu, który pojawia się nieprzewidywalnie. To zachowanie nie wyłącza się, ponieważ posiłek został dostarczony godzinę temu. Ryba podpływająca do przedniej szyby, gdy przechodzisz, robi dokładnie to, do czego ewoluowała.

Opiekunowie odczytują to jako głód, karmią ponownie i cykl się utrwala. Ryby cię nie okłamują, po prostu interpretujesz wzorzec żerowania jako prośbę.

Nie ma sygnału sytości, który możesz zobaczyć.

Wiele ryb akwariowych będzie jadło, dopóki pokarm jest dostępny, ponieważ w ich naturalnym środowisku nadmiar jest tymczasowy i warto go wykorzystać. To działa, gdy nadmiar trwa trzydzieści sekund. Nie działa, gdy osoba ciągle potrząsa pojemnikiem.

Wszyscy w domu je karmią.

To autentycznie częsta przyczyna załamania zbiornika. Trzy osoby, z których każda daje jedną małą porcję, wytwarzają potrójną zamierzoną dawkę i nikt z własnego punktu widzenia nie robi nic złego. Ustalcie, kto karmi, i powiedzcie to na głos.

Co robi zbyt duża ilość pokarmu

Dla wody.

Niezjedzony pokarm gnije i uwalnia amoniak. Podobnie dzieje się z dodatkowymi odchodami wytwarzanymi przez ryby, które zjadły więcej niż potrzebowały. W zdrowym, dojrzałym zbiorniku filtr przekształca amoniak w azotyny, a następnie w azotany, ale kolonia filtracyjna wielkością dopasowana do umiarkowanego obciążenia potrzebuje dni, aby wzrosnąć do większej. W międzyczasie odczyty rosną.

Azotany i fosforany akumulują się i karmią glony. Materia organiczna pokrywa podłoże i osiada w martwych strefach za dekoracjami, gdzie zużywa tlen podczas rozkładu i tworzy kieszenie cuchnącego osadu o niskiej zawartości tlenu.

Zakwity bakteryjne powodują zmętnienie wody. Filmy powierzchniowe blokują wymianę gazową dokładnie w punkcie, w którym zbiornik pobiera tlen.

Dla ryb.

Otyłość u ryb ozdobnych jest prawdziwa i zazwyczaj niewidoczna z boku. Tłuszcz odkłada się wewnętrznie i w wątrobie, a stłuszczenie wątroby jest uznaną przyczyną słabej kondycji i skrócenia życia u przekarmianych ryb akwariowych i stawowych. Nie ma dramatycznego momentu, ryba po prostu radzi sobie gorzej z mniej oczywistych powodów.

Przeciążenie trawienne powoduje wzdęcia, zaparcia, a u ryb o wysokim ciele – nacisk na pęcherz pławny, co prowadzi do problemów z wypornością, które Właściciele często nazywają chorobą pęcherza pławnego. Złote rybki odmian hodowlanych, bojowniki i inne selektywnie hodowane kształty są szczególnie podatne, ponieważ ich narządy wewnętrzne są już ściśnięte w ograniczonej jamie ciała.

Suchy pokarm, który jest połykany na sucho, kontynuuje wchłanianie wody i rozszerzanie się w przewodzie pokarmowym. Ryby żerujące przy powierzchni połykają również powietrze podczas chwytania pływającego granulatu, co pogłębia problem z wypornością.

Obniżona jakość wody uszkadza skrzela, śluz i funkcje odpornościowe, więc ryba jest mniej zdolna do radzenia sobie z innymi czynnikami.

Jak ocenić porcję

Zasada dwóch minut.

Podaj ilość, którą ryby zjedzą w ciągu około dwóch minut, tak aby nic nie dotarło do podłoża w zbiorniku, w którym nie ma ryb dennych. Jeśli po tym czasie pokarm wciąż opada, podałeś za dużo. To punkt wyjścia, a nie prawo, i sprawdza się w przypadku większości ryb towarzyskich.

Przewodnik po wielkości oka.

Przybliżony przewodnik hobbystyczny wart zapamiętania mówi, że wiele ryb ma żołądek mniej więcej wielkości własnego oka. Patrzenie na swoje ryby i wyobrażenie sobie tej objętości jest otrzeźwiającym ćwiczeniem za pierwszym razem i natychmiast rekalibruje większość ludzi.

Karm małymi porcjami i częściej, jeśli wolisz.

Dwa małe posiłki są łagodniejsze dla przewodu pokarmowego i filtra niż jeden duży. Liczy się suma dobowa, a nie liczba karmień.

Obserwuj ciało, nie żebranie.

Oglądaj każdą rybę z góry, jak i z boku. Chcesz uzyskać gładki, równy zarys z widoczną muskulaturą wzdłuż grzbietu, bez zapadniętego wyglądu za głową oraz brzuch, który zaokrągla się po posiłku i spłaszcza przed następnym. Brzuch, który nigdy nie spada, to znak, by ograniczyć dawkę.

Dostosuj do temperatury i etapu życia.

Chłodniejsza woda oznacza wolniejszy metabolizm i mniej pokarmu. Rosnące młode i narybek potrzebują częstszych małych posiłków niż dorośli. Ryby zimnowodne i stawowe w zimie potrzebują bardzo mało, a ostatecznie wcale, ponieważ nie trawią.

Dostosuj do gatunku.

Niektóre ryby to roślinożercy, którzy potrzebują pokarmu dostępnego przez większość dnia, inne to drapieżniki czatujące, które jedzą obficie i rzadko, a jeszcze inne to specjaliści. Zapytaj wykwalifikowanego Weterynarz lub sprzedawcę o konkretny gatunek, który posiadasz, zamiast traktować jeden harmonogram jako uniwersalny.

Jak wygląda dobrze odżywiona ryba

Aktywna i czujna, wykorzystująca cały zbiornik, z normalnym zainteresowaniem pokarmem, które nie wygląda na gorączkowe.

Kolory pełne i równe dla gatunku.

Zarys ciała gładki z góry, z mięśniami wzdłuż grzbietu, bez wklęsłości za głową i zapadniętego brzucha.

Brzuch zmieniający kształt w ciągu dnia: pełniejszy po posiłku, bardziej płaski przed następnym.

Odchody, które są zwarte, ubarwione jak pokarm i wydalane normalnie. Długie, przezroczyste, ciągnące się lub bąbelkowe odchody sugerują problem trawienny lub źle tolerowany pokarm.

Woda pozostająca czysta między podmianami, z azotanami rosnącymi tylko powoli i bez filmu na powierzchni.

Rutyna, która utrzymuje uczciwość porcji

Czego nigdy nie robić

Nie karm ponownie, bo ryby wyglądają na głodne. Zawsze będą wyglądać na głodne.

Nie karm zbiornika z wykrywalnym poziomem amoniaku lub azotynów, dopóki woda nie wróci pod kontrolę.

Nie ładuj zbiornika pokarmem przed wyjazdem. Dorosłe ryby w dojrzałym zbiorniku znoszą krótką nieobecność znacznie lepiej niż skażony zbiornik. Użyj automatycznego karmnika ustawionego na małe porcje lub poproś kogoś o podawanie odmierzonej ilości zamiast zostawiać dużą rację.

Nie polegaj na blokach wakacyjnych w małym zbiorniku. Wiele rozpuszcza się w wodzie i dodaje znacznie więcej, niż ryby mogą wykorzystać.

Nie zakładaj, że pokarm, który zniknął, został zjedzony. Znaczna jego część siedzi w żwirze.

Nie karm chlebem, ciastkami ani ludzkimi resztkami.

Nie używaj pokarmu do rekompensaty za zbyt pusty zbiornik. Wyglądająca na głodną ryba w pustym zbiorniku często potrzebuje wzbogacenia środowiska i kryjówek, a nie więcej kalorii.

Nie głódź narybku, bardzo małych gatunków lub ryb, które żerują stale. Post jest narzędziem dla dorosłych ryb z rezerwami, a nawet wtedy powinien pasować do gatunku.

Nie lecz wzdętej ryby, karmiąc ją czymś innym. Przestań karmić, przetestuj wodę i uzyskaj poradę.

Kiedy szukać pomocy

Skontaktuj się z Weterynarz specjalizującym się w zwierzętach wodnych lub egzotycznych tego samego dnia, jeśli ryba jest wzdęta i nie może kontrolować swojej pozycji w wodzie, leży na boku, przestała wydalać odchody lub ma spuchnięty brzuch z uniesionymi łuskami.

Szukaj porady w ciągu tygodnia w przypadku ryby, która stopniowo traci kondycję mimo jedzenia, w przypadku uporczywych długich ciągnących się odchodów lub ryb dennych, które pozostają chude po rozpoczęciu bezpośredniego karmienia.

Szukaj pomocy niezwłocznie w każdym zbiorniku, w którym amoniak lub azotyny nie utrzymują się na poziomie zero, ponieważ dietę, obsadę i filtrację należy rozpatrywać łącznie.

Przynieś swój log testów wody, objętość zbiornika, pełną listę obsady, informację dokładnie o tym, co karmisz, ile i jak często, kto inny w domu karmi, oraz fotografię ryby z góry i z boku. Problemy z żywieniem zazwyczaj rozwiązuje się na papierze, zanim ktokolwiek zbada rybę.