Zwierzak łapiący powietrze przy powierzchni: reagowanie w sytuacji awaryjnej

Krótka odpowiedź

Zwierzak łapiący powietrze przy powierzchni: reagowanie w sytuacji awaryjnej

Ryba nie może się zadławić. Nie posiada dróg oddechowych, które można zablokować, nie ma tchawicy ani odpowiednika manewru Heimlicha.

Kiedy ryba przebywa przy powierzchni i łapie powietrze, robi to z konkretnego powodu: wierzchnie milimetry wody zawierają najwięcej tlenu, a ryba udała się tam, ponieważ reszta zbiornika nie dostarcza go w wystarczającej ilości.

Jest to sytuacja awaryjna, ale dotyczy ona wody, a nie samej ryby.

• Natychmiast zwiększ ruch tafli wody. Pomoże w tym kamień napowietrzający, podniesiony wylot filtra lub skierowany ku górze falownik.
• Wykonaj częściową podmianę wody przy użyciu uzdatnionej wody o temperaturze zgodnej z temperaturą w zbiorniku.
• Wstrzymaj karmienie, dopóki ryby nie zaczną oddychać w sposób Prawidłowy.
• Zanim cokolwiek dodasz do zbiornika, przeprowadź Analizę amoniaku, azotynów, azotanów oraz sprawdź temperaturę.
• Nigdy nie wyjmuj ryby z wody, aby pomóc jej oddychać. Jest to całkowite przeciwieństwo tego, czego potrzebuje.

:::danger
Nigdy nie wyjmuj ryby łapiącej powietrze z wody i nigdy nie wkładaj niczego do jej pyska.

Po wyjęciu z wody listki skrzelowe zapadają się, przez co znika powierzchnia wymiany gazowej. W rezultacie ryba w stanie niewydolności oddechowej szybciej pogarsza swój stan na powietrzu niż w zanieczyszczonej wodzie. Manipulowanie rybą narusza również warstwę śluzu, która stanowi główną barierę ochronną przed infekcjami.
:::

Decyzja w 60 sekund

Dlaczego łapanie powietrza to sprawa wody, a nie gardła

Ryby pobierają tlen z wody przepływającej przez skrzela. Listki skrzelowe mają grubość zaledwie kilku komórek i znajdują się bezpośrednio w kontakcie z wodą, co czyni je niezwykle wydajnymi, ale też wyjątkowo narażonymi.

Wszystko, co zmniejsza ilość tlenu w wodzie, uszkadza skrzela lub blokuje zdolność krwi do przenoszenia tlenu, wywołuje to samo zachowanie: ryba przenosi się do powierzchni, gdzie stężenie tlenu jest najwyższe.

Woda zawiera znacznie mniej tlenu niż powietrze, a ciepła woda zawiera go mniej niż chłodna. Dlatego temperatura, zagęszczenie obsady i cyrkulacja wody w typowym domowym akwarium zawsze balansują na krawędzi.

Amoniak bezpośrednio wypala tkankę skrzelową. Azotyny przedostają się do krwiobiegu i wiążą barwnik, który w przeciwnym razie transportowałby tlen. Dlatego dotknięte nimi ryby duszą się nawet w dobrze napowietrzonym zbiorniku.

Dlatego właśnie kilka ryb łapiących powietrze jednocześnie prawie zawsze oznacza problem z wodą, podczas gdy jedna ryba zachowująca się tak samodzielnie wskazuje na problem w obrębie jej skrzeli.

Procedura awaryjna

Postępuj w tej kolejności. Pierwsze dwa kroki zajmują minuty i pozwalają zyskać czas na pozostałe działania.

1. Zwiększ ruch tafli wody. Dodaj kamień napowietrzający, podnieś wylot filtra, aby przełamywał taflę wody, lub skieruj falownik ku górze.

2. Sprawdź, czy filtr faktycznie pracuje i czy przepływ nie spadł. Zatkany lub zatrzymany filtr jest częstą przyczyną.

3. Wykonaj częściową podmianę wody przy użyciu uzdatnionej wody o tej samej temperaturze co w zbiorniku. Pozwoli to jednocześnie rozcieńczyć amoniak i azotyny.

4. Wstrzymaj karmienie. Niezjedzony pokarm w procesie rozkładu zużywa tlen i dodaje amoniak.

5. Przeprowadź Analizę poziomu amoniaku, azotynów, azotanów oraz temperatury i zapisz wyniki.

6. Sprawdź grzałkę. Zacięta grzałka jest częstą i łatwą do przeoczenia przyczyną nagłego spadku poziomu tlenu.

7. Usuń wszelkie niedawno dodane środki chemiczne i rozważ użycie węgla aktywowanego, jeśli używano Leków.

8. Dopiero wtedy rozważ Leczenie, kierując się wynikami uzyskanej Analizy.

Gdy coś naprawdę utknęło

Ryby czasami mogą mieć ziarenko żwiru, fragment muszli lub duży granulat utknięty w pysku lub na łuku skrzelowym. Zazwyczaj dotyczy to gatunków przesiewających dno i żarłocznych pielęgnic.

Obraz sytuacji różni się od zwykłego łapania powietrza. Ryba trzyma pysk otwarty lub niesymetryczny, nie może go zamknąć, przestaje jeść, może potrząsać głową, podczas gdy inne ryby zachowują się zupełnie normalnie.

Wymaga to pomocy Weterynarza specjalizującego się w zwierzętach wodnych. Usunięcie obiektu zazwyczaj wymaga sedacji i odpowiednich narzędzi, a ryzyko rozerwania szczęki lub skrzeli przy użyciu improwizowanych metod jest Wysokie.

Podczas organizowania pomocy utrzymuj napowietrzanie na Wysokim poziomie, przyciemnij światła i zostaw rybę w spokoju. Gonienie jej siatką tylko pogorszy sytuację.

Zapobieganie jest proste: używaj podłoża o granulacji zbyt dużej lub zbyt drobnej, by mogło utknąć, dobieraj rozmiar pokarmu do najmniejszego pyska w zbiorniku i namaczaj suchy granulat przed karmieniem, aby nie pęczniał po połknięciu.

Rutyna zapobiegająca kryzysom tlenowym

Czego nigdy nie robić

Nie wyjmuj ryby z wody, aby ją obejrzeć. Pozbawiasz ją tym samym jedynego źródła tlenu, jakie posiada.

Nie wkładaj palców, pęsety ani patyczka higienicznego do pyska ryby. Tkanka jest delikatna, a uszkodzenie warstwy śluzu naraża zwierzę na infekcje.

Nie dodawaj Leków przed sprawdzeniem parametrów wody. Większość przypadków łapania powietrza wynika z problemów z wodą, a podanie leku już zestresowanej rybie może dokończyć to, co zaczął amoniak.

Nie podmieniaj całej wody naraz ani nie używaj nieuzdatnionej wody z kranu. Chlor bezpośrednio uszkadza skrzela.

Nie schładzaj przegrzanego zbiornika gwałtownie przy użyciu lodu lub zimnej wody z kranu. Gwałtowny spadek temperatury to kolejna sytuacja awaryjna.

Nie dodawaj soli w sposób odruchowy. Wiele gatunków ślizgów, sumów i ryb preferujących miękką wodę słabo ją toleruje.

Kiedy szukać pomocy

Skontaktuj się z Weterynarzem specjalizującym się w zwierzętach wodnych lub egzotycznych tego samego dnia, jeśli łapanie powietrza utrzymuje się po napowietrzaniu i częściowej podmianie wody, jeśli skrzela wyglądają na blade, szare lub brązowe, jeśli ryba nie może zamknąć pyska lub jeśli ryby zaczynają padać.

Problem dotykający jednocześnie wiele ryb prawie zawsze wskazuje na wodę, sprzęt lub coś niedawno dodanego, więc przedstaw pełny obraz sytuacji, zamiast skupiać się na jednym osobniku.

Przygotuj: swoje wyniki badań, objętość zbiornika, czas jego funkcjonowania, listę obsady, informacje o podmianach wody i rutynie karmienia, temperaturę oraz datę dodania czegokolwiek nowego, w tym roślin, dekoracji, pokarmu i Leków.

Taka historia zazwyczaj pozwala zidentyfikować przyczynę szybciej niż oględziny pojedynczej ryby.