Przyjmowanie wody przez psa: Jak zmierzyć dawkę podstawową i co oznacza zmiana w poziomie pragnienia

Szybka odpowiedź

Nie istnieje jedna, uniwersalna ilość wody dla każdego psa. Przyjmowanie wody zależy od wagi, rodzaju diety, temperatury powietrza, aktywności fizycznej, okrywy włosowej, wieku oraz zdrowia, a liczba skopiowana z tabeli nic nie mówi o Twoim konkretnym Zwierzaku.

To, co jest naprawdę przydatne, to indywidualna dawka podstawowa Twojego psa. Pies, który zawsze opróżniał mniej więcej tę samą miskę każdego dnia, a nagle potrzebuje napełnienia jej dwukrotnie, przekazuje Ci jedno z najwcześniejszych i najbardziej wiarygodnych ostrzeżeń w medycynie małych zwierząt. Jest to ostrzeżenie, które Właściciele przegapiają, ponieważ nikt nie prowadził pomiarów.

Poziom przyjmowania wody mierzy się tak samo jak jedzenie: od znanej ilości początkowej, a nie na podstawie wrażenia.

• Mierz prawidłowe dobowe spożycie dwa razy w roku, aby wiedzieć, co dla tego psa jest normą.
• Utrzymujący się wzrost pragnienia to objaw medyczny, a nie nawyk, i zazwyczaj pojawia się przed innymi symptomami.
• Niesterylizowana suka, która pije więcej, zwłaszcza kilka tygodni po cieczce, wymaga pilnej konsultacji.
• Szczenięta i małe psy mogą odwodnić się w ciągu godzin, a nie dni, w przypadku wymiotów lub biegunki.
• Nie dodawaj kostek rosołowych ani napojów izotonicznych dla ludzi, aby uczynić wodę bardziej atrakcyjną.

:::danger
Zwiększone pragnienie u niesterylizowanej suki, szczególnie w tygodniach po cieczce, może wskazywać na ropomacicze. Jest to wypełniona ropą macica i stanowi chirurgiczny stan zagrożenia życia.

Bakterie i toksyny uszkadzają zdolność nerek do zagęszczania moczu, więc pragnienie rośnie, zanim pies zacznie wyglądać na wyraźnie chorego i niekiedy zanim pojawi się jakikolwiek wyciek. Zamknięte ropomacicze nie powoduje żadnych wycieków, a stan psa może pogorszyć się do wstrząsu septycznego w ciągu kilku dni. Zwiększone picie w połączeniu z apatią, wymiotami lub powiększeniem brzucha u niesterylizowanej suki jest stanem nagłym wymagającym pomocy tego samego dnia.
:::

Decyzja w 60 sekund

Dlaczego równowaga wodna u psa nie jest stałą liczbą

Pies przyjmuje wodę na trzy sposoby: pijąc, z wilgocią w pożywieniu oraz poprzez metabolizm. Traci wodę przez mocz, kał i parowanie z dróg oddechowych podczas ziania. Poduszki łap pocą się w niewielkim stopniu, co jest nieistotne.

Zianie jest czynnikiem, który czyni sztywne wzory bezużytecznymi. Pies chłodzi się poprzez ruch powietrza nad wilgotnymi powierzchniami jamy ustnej i dróg oddechowych, a każdy z tych oddechów zabiera wodę. Pies, który biegał przez godzinę w ciepły dzień, stracił znacznie więcej wody niż ten sam pies śpiący w chłodnym pokoju, a jego wieczorne spożycie będzie wyglądać niepokojąco dla każdego, kto porówna je z tabelą.

Wilgotność diety ma równie duże znaczenie. Pies przestawiony z karmy mokrej na suchą zacznie pić drastycznie więcej, ponieważ woda, którą wcześniej zjadał, musi teraz zostać wypita. Ta zmiana nie jest problemem zdrowotnym, ale często bywa za taki brana, a zmiana w odwrotnym kierunku maskuje rzeczywisty wzrost pragnienia.

Kluczową koncepcją kliniczną jest zdolność nerek do zagęszczania moczu. Zdrowe nerki reagują na odwodnienie, produkując małe objętości skoncentrowanego moczu. Gdy tkanka nerek ulega uszkodzeniu, gdy brakuje hormonu odpowiedzialnego za zagęszczanie lub gdy wysoki poziom glukozy we krwi wyciąga wodę do moczu, pies traci wodę i pije, by nadrobić straty. W każdej z tych chorób picie jest kompensacją, a nie przyczyną. Dlatego ograniczanie wody psu, który pije za dużo, jest niebezpieczne: usuwasz kompensację, pozostawiając chorobę.

Mierzenie rzeczywistej dawki podstawowej

To zajmuje jeden dzień i jest najważniejszą rzeczą w tym artykule.

Napełnij miarkę znaną objętością wody każdego ranka. Napełnij wszystkie miski w domu z tej miarki i z niczego innego. Uzupełniaj wodę w ciągu dnia z tej samej miarki. Następnego ranka zmierz to, co zostało w miarce i odejmij od ilości początkowej.

Miarka używana przez pełne 24 godziny zamienia stwierdzenie "wydaje się spragniony" w liczbę, na którą Weterynarz może zareagować.

Policz każde źródło wody. Miski na zewnątrz, miska w pomieszczeniu gospodarczym, staw, z którego pies pije, toaleta, kałuże na spacerze. Jeśli nie możesz kontrolować wszystkich źródeł, zanotuj, których nie udało się zmierzyć.

W domu z kilkoma psami działa to tylko, jeśli psy są rozdzielone na cały dzień lub jeśli zaakceptujesz, że liczba jest sumą domową i interpretujesz zmiany, a nie wartości bezwzględne.

Powtórz pomiar przez dwa lub trzy dni, ponieważ jeden upalny dzień lub długi spacer mogą zafałszować wynik. Zapisz temperaturę otoczenia i aktywność fizyczną dla każdego dnia obok liczby.

Następnie powtarzaj to ćwiczenie dwa razy w roku oraz za każdym razem, gdy zmieniasz jedzenie. Tworzysz osobisty zakres odniesienia, który jest wart więcej niż jakakolwiek opublikowana średnia.

Co zazwyczaj oznacza zwiększone picie

Cukrzyca.

Glukoza przenikająca do moczu zabiera ze sobą wodę. Klasyczny obraz to znacznie częstsze picie i oddawanie moczu, dobry lub wzmożony apetyt oraz utrata wagi mimo jedzenia.

Przewlekła choroba nerek.

Uszkodzone nerki nie mogą zagęszczać moczu, więc powstają duże ilości rozcieńczonego moczu, a w ślad za tym idzie pragnienie. Zazwyczaj u psów w średnim lub starszym wieku, często z utratą wagi, matową sierścią i zmniejszonym apetytem.

Choroba Cushinga.

Nadmiar kortyzolu, pochodzący z guza nadnerczy lub przysadki, albo z długotrwałego leczenia sterydami. Zwiększone picie i oddawanie moczu, wilczy apetyt, obwisły brzuch, przerzedzenie sierści i zianie w spoczynku.

Ropomacicze.

Omówione wyżej. Dotyczy tylko niesterylizowanych samic i wymaga pilnej interwencji.

Choroby wątroby i wysoki poziom wapnia we krwi.

Oba stany zakłócają zagęszczanie moczu. Wysoki poziom wapnia często wynika z ukrytego nowotworu, więc jest badany, a nie leczony w izolacji.

Leki.

Sterydy, leki moczopędne i niektóre leki przeciwdrgawkowe przewidywalnie zwiększają pragnienie. Jest to oczekiwane i nie jest powodem do odstawienia leku, ale powinno znaleźć się na liście przed rozpoczęciem kosztownej diagnostyki.

Dieta i sól.

Przejście na karmę suchą lub dieta nietypowo bogata w sól podnosi spożycie wody bez wystąpienia choroby. Podobnie działa wysokobiałkowa dieta dla psów pracujących.

Behawior.

Niektóre psy, zwłaszcza znudzone lub lękliwe, piją nadmiernie jako zachowanie zastępcze. Jest to diagnoza wykluczenia, stawiana po wyeliminowaniu przyczyn medycznych, nigdy pierwsze założenie.

Kiedy pies pije za mało

Pies, który przestaje pić, zazwyczaj źle się czuje, a zbyt małe spożycie wody jest objawem, a nie przyczyną problemu.

Nudności tłumią pragnienie. Podobnie jak ból w jamie ustnej wynikający ze złamanego zęba, guza, ciała obcego wbitego w podniebienie lub zaawansowanej choroby przyzębia. Gorączka zmniejsza zainteresowanie wszystkim. Psy z artretyzmem czasami przestają podchodzić do miski, która stoi na podwyższeniu lub na śliskiej podłodze, a w domach z kilkoma psami niektóre psy mogą przestać pić, ponieważ inny pies pilnuje miski.

Praktyczne rozwiązania warto wypróbować podczas planowania wizyty: więcej misek w różnych miejscach, przynajmniej jedna na antypoślizgowej powierzchni, szersza miska dla psa z płaskim pyszczkiem lub długim pyskiem, woda w temperaturze pokojowej zamiast zimnej oraz dodawanie wilgoci do karmy poprzez mokre jedzenie lub ciepłą wodę wymieszaną z granulatem.

Ocena odwodnienia w domu jest mniej wiarygodna, niż sugeruje większość źródeł. Test fałdu skórnego, czyli uniesienie skóry nad łopatkami i obserwacja, czy wraca ona na miejsce, jest mało miarodajny u chudego lub starego psa, którego skóra i tak straciła elastyczność, a daje fałszywe poczucie bezpieczeństwa u psa z nadwagą. Lepkie lub suche dziąsła, zapadnięte oczy i wolny powrót kapilarny są bardziej wymowne, a wszystkie pojawiają się po znacznej utracie płynów. W praktyce pies, który wymiotuje, ma biegunkę lub odmawia picia, wymaga pomocy Weterynarza, a nie testu domowego.

Wiek ma znaczenie. Szczenięta mają szybszą wymianę wody w stosunku do swoich rozmiarów i znacznie mniejsze rezerwy, więc szczeniak z gastroenteritis może być poważnie odwodniony w ciągu kilku godzin, podczas gdy dorosły pies z tą samą chorobą będzie jedynie źle się czuł.

Porady dotyczące nawadniania, które przynoszą odwrotny skutek

Dodawanie do wody wywarów.

Kupne kostki rosołowe i sosy są mocno solone, a wiele zawiera cebulę lub czosnek w proszku, które uszkadzają czerwone krwinki u psów. Dodawanie soli do wody psu, który może mieć chorobę nerek lub serca, jest całkowicie błędne. Jeśli musisz uczynić wodę bardziej atrakcyjną, użyj łyżki wody z gotowanego kurczaka bez żadnych dodatków lub dodaj wodę do karmy.

Ludzkie elektrolity i napoje sportowe.

Stworzone dla ludzi, słodzone i czasami zawierające sztuczne słodziki. Ksylitol, znajdujący się w niektórych produktach bez cukru, powoduje u psów gwałtowny spadek poziomu cukru we krwi i niewydolność wątroby. Nigdy nie improwizuj z elektrolitami.

Ograniczanie wody na noc.

Rozsądne przez kilka tygodni treningu czystości u zdrowego szczeniaka pod nadzorem. Niebezpieczne u każdego psa, który pije więcej niż kiedyś, ponieważ taki pies pije, aby nadrobić utratę płynów, której nie jest w stanie kontrolować.

Pozwalanie rozgrzanemu psu na picie bez ograniczeń tuż po ciężkim wysiłku.

Psy ras z głęboką klatką piersiową są zagrożone rozszerzeniem i skrętem żołądka, a połknięcie dużej ilości wody wraz z powietrzem przez podekscytowanego psa jest rozpoznanym wyzwalaczem. Pozwól psu najpierw się uspokoić i oddychać normalnie, a następnie oferuj umiarkowane ilości wody wielokrotnie.

Zakładanie, że każda woda na zewnątrz jest bezpieczna.

Stojąca woda w ciepłe dni może zawierać cyjanobakterie, które produkują toksyny zabijające psy szybko i na które nie ma antidotum. Woda w pobliżu dróg może zawierać glikol etylenowy, który smakuje słodko i powoduje śmiertelną niewydolność nerek. Woda na terenach rolniczych przenosi leptospirozę. Woda morska połknięta podczas gonienia za piłką niebezpiecznie podnosi poziom sodu we krwi.

Niekończące się aportowanie z wody lub gryzienie strumienia wody z węża.

Psy, które wielokrotnie połykają wodę podczas zabawy, mogą doprowadzić do rozrzedzenia sodu we krwi w stopniu powodującym obrzęk mózgu, z objawami takimi jak chwiejność, wymioty, szkliste oczy i drgawki. Jest to rzadkie, ale stanowi stan nagły.

Procedura, która pozwala wcześnie wykryć problemy

Wilgoć w misce liczy się jako przyjęty płyn. Pies przestawiony z karmy mokrej na suchą będzie pił dużo więcej bez żadnego problemu zdrowotnego.

Czego nigdy nie robić

Nie ograniczaj wody, aby kontrolować załatwianie się w domu u psa, u którego picie wzrosło.

Nie dodawaj do miski soli, wywarów, cukru ani ludzkich proszków elektrolitowych.

Nie lecz podejrzewanego odwodnienia w domu płynami podskórnymi, chyba że Weterynarz Cię tego nauczył i wydał płyny specjalnie dla tego psa.

Nie zakładaj, że zwiększone picie u starszego psa to tylko kwestia wieku. Wiek nie jest diagnozą, a cztery częste przyczyny są bardziej prawdopodobne u starszych psów.

Nie pozwalaj psu pić ze stojącej, mętnej lub nieznanej wody podczas spaceru, noś własną.

Nie przerywaj podawania przepisanych leków z powodu zwiększonego pragnienia. Zamiast tego zgłoś to.

Kiedy szukać pomocy

Umów wizytę w przypadku każdego utrzymującego się wzrostu picia przez tydzień lub dłużej, nowego oddawania moczu w nocy lub załatwiania się w domu u czystego dorosłego psa oraz w przypadku psa, który zaczął odmawiać picia.

Udaj się do kliniki tego samego dnia, jeśli niesterylizowana suczka pije więcej i wydaje się źle czuć, jeśli pies wymiotuje i nie pije, jeśli szczeniak lub pies małej rasy ma biegunkę, lub w przypadku podejrzenia ekspozycji na płyn chłodniczy lub algi.

Udaj się natychmiast w przypadku zapaści, drgawek, rozdętego brzucha, nieefektywnych odruchów wymiotnych lub objawów neurologicznych po intensywnej zabawie w wodzie.

Stałe przyjmowanie wody, stabilna waga i pies, który odpoczywa po jedzeniu, to obraz, o który dbasz.

Przygotuj zmierzone dobowe spożycie wraz z datami i informacją o pogodzie, aktualną dietę wraz z informacją czy jest mokra czy sucha, trend wagi, pełną listę leków w tym kursy sterydów z ostatniego roku, daty cieczki dla niesterylizowanej suki oraz poranną próbkę moczu. Spodziewaj się, że Weterynarz sprawdzi zagęszczenie moczu, wykona badania krwi w tym poziom glukozy i wskaźniki nerek oraz wykona obrazowanie jamy brzusznej, jeśli podejrzewa problem z macicą lub nadnerczami.