Regresja w nauce czystości u psa: przyczyny medyczne, które należy wykluczyć w pierwszej kolejności

Krótka odpowiedź

Pies, który był nauczony czystości i zaczął załatwiać się w domu, ma problem medyczny, dopóki nie zostanie udowodnione inaczej. Regresja nie wynika ze złośliwości, poczucia winy, a jedynie rzadko jest błędem w szkoleniu. Zachowanie to zmienia się na końcu, a właściciele zauważają je jako pierwsze.

Postępuj w tej kolejności: wyklucz chorobę, sprawdź co zmieniło się w otoczeniu, a następnie odbuduj rutynę. Odwrócenie tej kolejności oznacza tygodnie szkolenia psa z infekcją pęcherza.

Ponowna nauka przynosi efekty, ale tylko wtedy, gdy usunięto przyczynę, przez którą pies przestał wytrzymywać.

• Kałuże pojawiające się tam, gdzie pies leżał lub spał, to wyciek, a nie nieposłuszeństwo.
• Picie większej ilości wody niż zwykle przy jednoczesnych wypadkach w domu wskazuje na chorobę ogólnoustrojową i wymaga wykonania analizy krwi.
• Samiec, który napina się, by oddać mocz, ale nic nie wydala, to przypadek wymagający pomocy w ciągu kilku godzin.
• „Wina w oczach” to odpowiedź na twoją mowę ciała, a nie przyznanie się. Karanie sprawia, że psy zaczynają załatwiać się w ukryciu.
• Pobierz próbkę moczu przed wizytą. Drastycznie skraca to czas postawienia diagnozy.

:::danger
Pies napinający się podczas próby oddania moczu, z którego nic nie wypływa, to nagły przypadek chirurgiczny.

Zablokowana cewka moczowa, najczęściej przez kamień u samca, uniemożliwia odpływ moczu z pęcherza. Ciśnienie cofa się do nerek, poziom potasu we krwi rośnie, a serce zostaje dotknięte w ciągu doby. Właściciele często interpretują napinanie się jako zaparcie i zwlekają. Jeśli pies wielokrotnie przyjmuje postawę, napina się, piszczy i nic nie wydala lub oddaje tylko krople, udaj się do weterynarza natychmiast.
:::

Decyzja w 60 sekund

Od czego zależy kontynencja

Zrozumienie mechanizmu działania wyjaśnia, dlaczego tak wiele różnych problemów powoduje tę samą kałużę.

Magazynowanie. Mięsień ściany pęcherza rozluźnia się, aby pomieścić mocz. Jeśli ściana jest zapalnie zmieniona, jak w zapaleniu pęcherza, staje się drażliwa i kurczy przy małych objętościach. Pies wtedy faktycznie nie może wytrzymać, a wypadki są małe i częste.

Zamknięcie. Mechanizm zwieracza przy szyjce pęcherza zatrzymuje mocz. U wysterylizowanych suk napięcie tego mechanizmu częściowo zależy od hormonów i może osłabnąć miesiące lub lata po kastracji. Wynikiem jest pasywne wyciekanie, najgorsze, gdy pies jest zrelaksowany i leży, dlatego legowisko jest mokre, a nie podłoga.

Unerwienie. Choroby kręgosłupa, problemy z dyskami i uszkodzenia nerwów po urazach przerywają zarówno odczucie pełnego pęcherza, jak i zdolność do jego opróżnienia. Takie psy często stale kapią, a pęcherz pozostaje duży.

Objętość. Jeśli nerki produkują znacznie więcej moczu niż zwykle, żadna kontrola go nie utrzyma. Cukrzyca, przewlekła choroba nerek, nadczynność kory nadnerczy, wysoki poziom wapnia we krwi i infekcja macicy u niewysterylizowanej suki powodują ten stan. Podobnie jak niektóre leki, zwłaszcza sterydy i leki moczopędne.

Dostęp i nauka. Nawet zdrowy pies potrzebuje drogi wyjścia, akceptowalnej powierzchni i wystarczającej liczby okazji. Zmień cokolwiek z tego, a pies nauczony czystości sobie nie poradzi.

Ból. Pies z artretyzmem może nie być w stanie wygodnie przyjąć postawy, może nie chcieć negocjować schodów do ogrodu lub być na tyle wolny, że nie zdąży. Jest to jedna z najbardziej niedocenianych przyczyn u starszych psów.

Wyznaczone miejsce odpoczynku sprawia, że wyciek jest oczywisty. Pies, którego legowisko jest wielokrotnie wilgotne, cierpi na wyciek, a nie zachowuje się niegrzecznie.

Przyczyny medyczne i jak je rozróżnić

Infekcja dróg moczowych i zapalenie pęcherza.

Częste małe porcje, napinanie się, naglące parcie, czasami krew na końcu strumienia i nadmierne lizanie. Pies często wielokrotnie prosi o wyjście i prawie nic nie wydala. Częste u samic i u psów z innymi chorobami podstawowymi. Diagnoza na podstawie próbki moczu, nie samych objawów.

Kamienie w pęcherzu i kryształy.

Ten sam obraz co w zapaleniu pęcherza, ale często nawracający lub nieodpowiadający na pierwszą serię leczenia. Kilka ras ma predyspozycje: dalmatyńczyki do kamieni moczanowych, sznaucery miniaturowe, bichony, shih tzu i yorki do innych. U samców cewka moczowa zwęża się, przechodząc nad kością prącia, a kamień, który tam utknie, jest opisaną wyżej niedrożnością.

Niekompetencja zwieracza cewki moczowej.

Klasyczny wzorzec to wysterylizowana suka, często średniej lub dużej rasy, wyciekająca podczas snu lub leżenia, nieświadoma tego. Pies jest poza tym całkowicie zdrowy i kontynentny, gdy jest aktywny. Dobrze reaguje na leki i jest to diagnoza, o którą warto zapytać bezpośrednio, ponieważ właściciele często przedstawiają to jako skargę na zachowanie.

Ektopowy moczowód.

Młody pies, zazwyczaj suka, która kapie od szczenięctwa i nigdy nie była w pełni nauczona czystości. Moczowód omija szyjkę pęcherza, więc mocz ucieka w sposób ciągły. Wymaga diagnostyki obrazowej i często jest korygowalny.

Wszystko, co powoduje zwiększone picie.

Cukrzyca, przewlekła choroba nerek, nadczynność kory nadnerczy, choroba wątroby, wysoki poziom wapnia we krwi i ropomacicze – wszystko to zwiększa wydalanie moczu. Najbardziej przydatnym testem domowym jest zmierzenie wody: napełnij miskę odmierzoną ilością, dolewaj odmierzone ilości i zapisz sumę w ciągu dwudziestu czterech godzin, trzymając psa z dala od innych źródeł wody. Przynieś tę liczbę.

Ropomacicze.

Niewysterylizowana suka, zazwyczaj kilka tygodni po cieczce, pijąca więcej, niechętna do jedzenia, czasami z wydzieliną z pochwy, czasami nie. Jest to infekcja macicy zagrażająca życiu i wymaga uwagi tego samego dnia. Każda niewysterylizowana suka z nowym oddawaniem moczu w domu i zwiększonym pragnieniem powinna być pilnie zbadana.

Choroba prostaty.

Niekastrowane samce mogą się napinać, mieć krew w moczu lub z napletka i mieć trudności z wypróżnianiem, ponieważ powiększona prostata uciska odbytnicę.

Choroba żołądkowo-jelitowa.

W przypadku wypadków z kałem, pytania dotyczą konsystencji, nagłości i częstotliwości. Zapalenie jelita grubego powoduje małe, częste, naglące stolce, często ze śluzem lub świeżą krwią, a pies z zapaleniem jelita grubego naprawdę nie może czekać. Pasożyty, niedawna zmiana diety i błędy żywieniowe należą do tej kategorii.

Dysfunkcja poznawcza.

U psów powyżej siódmego roku życia, coraz częściej wraz z wiekiem, zmiany w cyklu snu i czuwania, wpatrywanie się w ściany, utykanie za meblami, podchodzenie do strony drzwi z zawiasami, zmniejszona interakcja i utrata czystości tworzą rozpoznawalny zespół. To nie tylko starzenie się i istnieją rzeczy, które pomagają, więc warto o tym wspomnieć.

Ból i mobilność.

Obserwuj, jak pies wstaje, czy waha się przy schodach, czy przestaje w pełni kucać. Pies z artretyzmem, który przestał chodzić na koniec zimnego, mokrego ogrodu w zimie, rozwiązuje problem, a nie go tworzy.

Prawidłowe pobieranie próbki moczu

To jedno działanie skraca większość badań.

Użyj czystego, suchego pojemnika z pokrywką. Płytka tacka, chochla do zupy lub specjalnie przygotowany zestaw sprawdzą się dobrze; rondel, w którym było jedzenie, nie.

Jeśli możesz, pobierz pierwszą poranną próbkę, ponieważ jest najbardziej skoncentrowana i daje najwięcej informacji.

Łap mocz w połowie strumienia, jeśli to możliwe, i trzymaj pojemnik z dala od sierści.

Dostarcz do kliniki jak najszybciej. Jeśli wystąpi opóźnienie, włóż do lodówki i powiedz o tym.

Jeśli pies nie chce się załatwić, gdy stoisz nad nim, idź w zwykłe miejsce, stój nieruchomo, patrz w inną stronę i wsuń pojemnik, gdy strumień się zacznie. Ćwiczenia z pustym pojemnikiem podczas zwykłych spacerów sprawiają, że prawdziwa próba jest znacznie łatwiejsza.

Jeśli możesz, nie opróżniaj pęcherza do próbki po długiej podróży samochodem i stresującej poczekalni. Próbki domowe są zazwyczaj bardziej użyteczne.

Zrelaksowany pies na powitanie. Kucanie, podwijanie ogona i mała kałuża przy drzwiach to sygnał ułagodzenia, a karcenie psa tylko pogarsza sprawę.

Odbudowa rutyny po wykluczeniu choroby

Traktuj to jak naukę czystości od początku, bez poczucia, że pies powinien to już wiedzieć.

Usuń okazję. Wróć do aktywnego nadzoru. Oznacza to, że pies jest w pokoju z tobą, na smyczy domowej lub za bramką, a nie luzem w domu. Każdy wypadek bez nadzoru to próba generalna.

Zwiększ częstotliwość. Wyprowadzaj psa według harmonogramu, zamiast czekać na sygnał. Zaraz po przebudzeniu, po każdym posiłku, po każdym śnie, po każdej zabawie i tuż przed snem. Następnie powoli wydłużaj odstępy.

Nagradzaj prawidłowo, na zewnątrz, natychmiast. Nagroda musi nadejść w ciągu kilku sekund od zakończenia, na dworze, inaczej pies nie połączy tego z niczym. Pochwała podana w domu uczy psa, że przyjście do środka jest tym, za co płacą.

Poczekaj wystarczająco długo. Wiele regresji jest spowodowanych tym, że właściciele zabierają psa do środka, gdy tylko odda mocz, więc nigdy nie opróżnia się w pełni i nigdy nie oddaje kału. Zostań na zewnątrz kilka minut dłużej.

Czyść prawidłowo. Tylko środek enzymatyczny. Najpierw odsącz, potem nasącz obszar zamiast wycierać i pozwól mu wyschnąć bez spłukiwania. Produkty na bazie amoniaku pachną psu jak mocz.

Ogranicz dostęp do zabrudzonych miejsc. Jeśli jest ulubiony róg, zablokuj go lub karm tam psa. Psy unikają załatwiania się tam, gdzie jedzą.

Spójrz na powierzchnię. Nowy dywan, nowe panele, żwir zamiast trawy lub mokry ogród w zimie mogą zepsuć wyuczone preferencje powierzchni. Kawałek starego podłoża lub zadaszone miejsce na zewnątrz często rozwiązuje problem.

Prowadź dziennik. Czas, miejsce, mocz lub kał, objętość i co stało się wcześniej. Wzorce stają się oczywiste na papierze, gdy są niewidoczne w pamięci.

Porady, które pogarszają sprawę

Pocieranie nosa psa w nieczystościach. To uczy psa, że twoje odkrycie bałaganu jest niebezpieczne, więc pies załatwia się tam, gdzie nie zobaczysz, lub je zjada. Nie uczy, gdzie iść.

Karanie po fakcie. Psy nie łączą reprymendy z czymś, co zrobiły wcześniej. Zamiast tego otrzymujesz psa, który pokazuje zachowanie uległe, gdy zbliżasz się do bałaganu, co właściciele odczytują jako poczucie winy i traktują jako dowód, że pies wiedział.

Zakładanie złośliwości. Psy nie załatwiają się w domu, żeby coś zamanifestować. Nie ma na to dowodów, a to przekonanie powstrzymuje ludzi przed szukaniem rzeczywistej przyczyny.

Podkłady higieniczne dla dorosłego psa nauczonego czystości. Ponowne wprowadzanie powierzchni wewnątrz domu, która jest akceptowalna, uczy psa, że bycie wewnątrz jest czasami w porządku, co jest dokładnie tym rozróżnieniem, które starasz się przywrócić.

Ograniczanie wody. Nigdy nie ograniczaj wody, aby zmniejszyć liczbę wypadków. Jeśli pies pije więcej, jest to wskazówka diagnostyczna, a zabranie jej jest niebezpieczne.

Zakładanie, że stary pies jest po prostu stary. Zarówno dysfunkcja poznawcza, jak i artretyzm są uleczalne, a oba wyglądają jak podupadanie starego psa.

Czego nigdy nie robić

Nie karć, nie krzycz, nie pocieraj nosem w nieczystościach ani nie używaj grzechotek czy obroży zraszających za załatwianie się w domu.

Nie ograniczaj wody.

Nie kładź podkładów dla dorosłego psa, który był wcześniej czysty.

Nie zaczynaj serii pozostałych antybiotyków z poprzedniego epizodu. Nawracające objawy moczowe wymagają świeżej próbki i często posiewu.

Nie zakładaj, że problem jest behawioralny, ponieważ pies wydaje się zdrowy. Psy z wczesną chorobą nerek, wczesną cukrzycą i niekompetencją zwieracza zazwyczaj wyglądają zupełnie normalnie.

Nie czyść produktami na bazie amoniaku.

Nie zwlekaj w przypadku samca, który się napina i nic nie wydala.

Kiedy szukać pomocy

Udaj się natychmiast w przypadku psa, który napina się bez oddawania moczu, zapaści lub osłabienia towarzyszącego objawom moczowym oraz u każdej niewysterylizowanej suki, która pije więcej i jest osowiała po cieczce.

Udaj się w ciągu doby w przypadku krwi w moczu, częstych bolesnych prób, kału ze świeżą krwią lub psa, który nagle zaczął zauważalnie więcej pić.

Umów rutynową wizytę w przypadku wycieku podczas snu, stopniowej utraty czystości u starszego psa, psa, który przestał radzić sobie ze schodami lub pełnym kucaniem, oraz każdej regresji, która nie ustąpiła w ciągu tygodnia stosowania rozsądnej rutyny.

Gdy przyczyna jest leczona, ponowna nauka zazwyczaj przebiega szybko, ponieważ pies przez cały czas chciał robić to dobrze.

Przynieś próbkę moczu, zmierzony pobór wody, dziennik wypadków, film z napinaniem, listę leków, status kastracji psa wraz z datą i wyraźną notatkę o tym, co zmieniło się w domu i kiedy. W tym problemie historia choroby wykonuje większość pracy diagnostycznej.