Nieustanne lizanie się psa: łapy, powierzchnie i ludzie

Szybka odpowiedź

Przód nadgarstka i wierzch stopy to klasyczne miejsca występowania zmian wywołanych lizaniem, a jednocześnie miejsca, do których pies ma najłatwiejszy dostęp, gdy leży.

"Lizanie kompulsywne" to trzy różne zachowania występujące pod jedną etykietą. Pies liżący własną łapę, pies liżący dywan lub ścianę oraz pies obsesyjnie liżący ludzi to osobne problemy o różnych przyczynach, a ten pierwszy bardzo rzadko jest na początku problemem behawioralnym.

Kolejność ma większe znaczenie niż technika. W pierwszej kolejności należy szukać przyczyny medycznej, ponieważ pies, który liże jedno miejsce, zazwyczaj informuje Właściciela, że to miejsce swędzi lub boli, a praca behawioralna zastosowana wobec psa z odczuciem świądu kończy się niepowodzeniem i stratą miesięcy.

• Zwróć uwagę, gdzie dokładnie pies się liże. Jedno miejsce na jednej kończynie oznacza coś innego niż lizanie wszystkich czterech łap, a oba przypadki różnią się od lizania podłogi.
• Rdzawe lub czerwonobrązowe przebarwienia na jasnej sierści to ślina, a ich pojawienie się zajmuje tygodnie. Świadczy to o tym, że zachowanie trwa dłużej, niż myślisz.
• Pies, który nadmiernie liże powierzchnie, może mieć podstawowy problem trawienny, co warto zbadać, zanim założymy, że to lęk.
• Kołnierz zatrzymuje dalsze uszkodzenia. Nie leczy przyczyny, a stosowany samodzielnie przenosi zachowanie w inne miejsce, zamiast je zakończyć.
• Nagrywaj psa, gdy jest sam. Większość Opiekunów widzi tylko to lizanie, które odbywa się w ich obecności.

Decyzja w 60 sekund

Jedno słowo, trzy zachowania

Lizanie własnego ciała. Pies liże swoje ciało: łapę, nadgarstek, bok, nasadę ogona, bliznę pooperacyjną. Prawie zawsze zaczyna się od odczucia fizycznego, czy to świądu, bólu, czy nieprawidłowego czucia nerwu, który został uszkodzony.

Lizanie powierzchni. Pies liże podłogi, dywany, ściany, beton lub meble. To zachowanie jest silnie związane z przewodem pokarmowym, a traktowanie go jako problemu lękowego jest jednym z najczęstszych błędów, w które popadają Właściciele.

Lizanie społeczne. Pies liże ludzi, obsesyjnie i poza zwykłym powitaniem. Jest to w dużej mierze zachowanie wyuczone i podtrzymywane przez uwagę, ale może również służyć łagodzeniu napięcia u psa, który odczuwa niepokój związany z osobą, którą liże.

Zdecydowanie, z którym z tych trzech zachowań masz do czynienia, wymaga jednego wieczoru obserwacji i zmienia wszystko, co nastąpi później.

Dlaczego pętla lizania podtrzymuje się sama

Zacznij od jakiegokolwiek źródła odczucia: ukąszenie pchły, świąd alergiczny, bolący staw, wygojony uraz nerwu.

Pies liże. Lizanie przynosi ulgę mechaniczną i uwalnia endorfiny, co daje natychmiastowe ukojenie. To harmonogram wzmocnień tak silny, jak każda nagroda w postaci jedzenia.

Lizanie uszkadza skórę. Sierść zostaje wyłamana, powierzchnia jest wilgotna, a bakterie dostają się do mieszków włosowych w głąb skóry. Głęboka infekcja sama w sobie wywołuje świąd i ból.

Przewlekły stan zapalny prowadzi do pogrubienia skóry i z czasem zwiększa gęstość włókien nerwowych w tym obszarze. Miejsce staje się bardziej wrażliwe, a nie mniej.

W tym momencie pierwotna przyczyna nie jest już potrzebna. Zmiana generuje odczucie, odczucie napędza lizanie, a lizanie podtrzymuje zmianę. Dlatego zmiana, która zaczęła się jako alergia na pchły wiosną, może trwać zimą, nawet przy braku pcheł.

Konsekwencją kliniczną jest to, że utrwalone zmiany po lizaniu wymagają zaatakowania wszystkich trzech elementów jednocześnie: pierwotnej przyczyny, głębokiej infekcji i zachowania. Naprawienie tylko jednego zazwyczaj kończy się niepowodzeniem.

Lizanie łap i kończyn: przyczyny w kolejności ich wykluczania

Pasożyty. Pchły zawsze na pierwszym miejscu, bez względu na to, czy jakąś widziałeś. Następnie roztocza, szczególnie świerzbowiec, który powoduje silny świąd i zazwyczaj dotyczy brzegów uszu, łokci i stawów skokowych.

Ciało obce lub uraz. Nagłe, intensywne, skupione lizanie jednej stopy u psa, który wczoraj był zdrowy, wskazuje na źdźbło trawy, cierń, drzazgę, skaleczenie opuszki, złamany pazur lub stłuczenie. Sprawdź każdą przestrzeń między palcami i opuszki.

Infekcja skóry. Zarówno infekcja bakteryjna, jak i przerost drożdżaków powodują swędzenie łap. Łapy z drożdżakami są zazwyczaj tłuste, brązowo zabarwione, pogrubiałe między palcami i mają charakterystyczny zapach.

Alergiczne choroby skóry. Atopowe zapalenie skóry ma rozpoznawalną lokalizację: łapy, pyszczek, uszy, pachy i brzuch. U wielu psów jest początkowo sezonowe, a później staje się całoroczne. Choroba reagująca na dietę wygląda tak samo i jest diagnozowana poprzez prawidłowo przeprowadzoną próbę eliminacyjną, a nie test z krwi.

Ból pod spodem. To jest to, co często umyka uwadze. Pies liżący uporczywie okolice nadgarstka, łokcia, stawu skokowego lub kolanowego może zgłaszać problem ze stawem, a nie ze skórą. Każda zmiana w jednym miejscu nad stawem powinna wiązać się z badaniem tego stawu, a jeśli obraz na to wskazuje, z diagnostyką obrazową.

Uszkodzenie nerwów. Po urazie, operacji lub problemach z krążkiem międzykręgowym pies może lizać lub żuć kończynę, która sprawia wrażenie nieprawidłowej. Przypadki te mogą eskalować do samookaleczenia i wymagają specjalistycznego leczenia, ponieważ zwykłe podejście przeciwświądowe nie przynosi efektów.

Zaburzenia kompulsywne. Istnieje prawdziwe schorzenie behawioralne, ale jest to Diagnoza stawiana po wykluczeniu powyższych, a nie przed. Jest to bardziej prawdopodobne, gdy lizanie występuje w epizodach, które trudno przerwać, pojawia się w różnych kontekstach i współistnieje z innymi powtarzalnymi zachowaniami.

Lizanie powierzchni i układ trawienny

Pies, który wielokrotnie liże podłogę, dywan, ścianę lub sofę, robi coś zupełnie innego niż pies liżący własną nogę.

Kiedy psy prezentowane z powodu nadmiernego lizania powierzchni zostały dokładnie przebadane, u dużej części z nich wykryto choroby układu pokarmowego, a leczenie problemu trawiennego ograniczyło lub zatrzymało lizanie. To odkrycie zmieniło sposób, w jaki powinno się podchodzić do tego objawu.

Dlatego pierwsze pytania dotyczą układu pokarmowego. Czy występuje odbijanie, przełykanie, mlaskanie, wymioty z pustego żołądka rano, jedzenie trawy, głośne dźwięki z brzucha, miękkie lub zmienne stolce, czy pies zjada pokarm, a potem odmawia posiłku?

Nudności u psów objawiają się lizaniem warg, częstym przełykaniem, ślinieniem się, niepokojem i jedzeniem trawy. Mogą być stałe i łagodne, a nie dramatyczne.

Ból w jamie ustnej również powoduje częste lizanie warg i przełykanie. Zaglądanie do pyska i prawidłowa ocena stanu uzębienia powinny mieć miejsce wczesnym etapie diagnostyki, a nie na końcu.

Istnieją również możliwości neurologiczne. Lizanie z pustym wyrazem pyszczka, kłapanie w powietrze do niewidzialnych much lub krótkie epizody, z których nie da się psa wyrwać, mogą być aktywnością napadową, a wideo z takiego epizodu pozwala odróżnić to od nawyku.

U starszego psa nowe, powtarzalne lizanie, które pojawia się wraz z dezorientacją, zmianami wzorców snu lub zmienioną interakcją, należy do rozmowy o pogorszeniu funkcji poznawczych, a nie szkoleniu.

Lizanie ludzi

Część z tego jest normalna. Psy liżą twarze i dłonie w ramach powitania, jest to zachowanie społeczne z głębokimi korzeniami.

Staje się problemem, gdy jest nieustanne, gdy pies nie potrafi się uspokoić bez tego lub gdy jest skierowane na osobę, która sobie tego nie życzy.

Dwie rzeczy to podtrzymują. Pierwszą jest uwaga: nawet odpychanie psa jest reakcją, a reakcja przerywana jest najsilniejszym rodzajem wzmocnienia. Drugą jest smak, ponieważ ludzka skóra posiada sól, resztki jedzenia i kosmetyki.

Zarządzaj tym, sprawiając, że zachowanie będzie niezmiennie nieciekawe, i dając psu coś innego do zrobienia na przywitanie: matę do uspokajania, rozrzucone jedzenie na podłodze, zabawkę do trzymania. Odmowa uwagi w ciszy działa, pod warunkiem że każdy domownik robi to konsekwentnie.

Jeśli lizanie jest gorączkowe, połączone z obniżonym ciałem, przyciśniętymi uszami i podwiniętym ogonem, jest to zachowanie uległe, a nie przejaw przywiązania, a pytanie brzmi, czym pies się martwi.

Co skóra mówi ci o tym, jak długo to trwa

Rdzawe zabarwienie jasnej sierści to ślina, nie brud, a jego powstanie wymaga tygodni kontaktu. Pies, którego właściciel zauważył lizanie od trzech dni, ale ma już przebarwioną sierść, lizał się znacznie dłużej, prawdopodobnie poza zasięgiem wzroku.

Sierść wyłamana krótko na tej samej długości na danym obszarze oznacza żucie, w przeciwieństwie do chorób powodujących wypadanie włosa, gdzie sierść wypada z cebulką.

Pogrubiona, pozbawiona sierści, uniesiona i twarda skóra w jednym miejscu oznacza, że proces jest przewlekły i prawdopodobnie obecna jest głęboka infekcja. Te zmiany wymagają długich cykli Leczenia, a dwutygodniowy cykl czegokolwiek ich nie rozwiąże.

Wilgotne, czerwone, gorące, szybko rozprzestrzeniające się i bolesne obszary to ostre wilgotne zapalenie skóry, tak zwany "hot spot", który jest innym i pilnym problemem mogącym powiększyć się w ciągu kilku godzin.

Gdzie rasa, wiek i pora roku zmieniają sytuację

Duże i olbrzymie rasy, w tym labradory i golden retrievery, dobermany, owczarki niemieckie i dogi niemieckie, są nadreprezentowane w przypadkach zmian w jednym miejscu na przednich kończynach.

Dobermany to rasa klasycznie kojarzona z ssaniem boków, a teriery typu bull z kręceniem się i innymi powtarzalnymi zachowaniami, co pokazuje, że genetyczny udział w zachowaniach kompulsywnych u psów jest realny. Rasa nie stawia diagnozy, ale zmienia prawdopodobieństwo.

Wiek ma znaczenie. Lizanie, które zaczyna się u młodego psa, sezonowo, wraz z ocieraniem uszu i pyszczka, najprawdopodobniej jest alergiczne. Lizanie, które zaczyna się u psa w średnim wieku lub starszego, zwłaszcza w jednym miejscu, budzi podejrzenia bólu i chorób wewnętrznych.

Pora roku ma znaczenie dla alergii i źdźbeł trawy, które są letnim problemem w wielu regionach i wywołują nagłe, dramatyczne lizanie jednej stopy.

Sierść również ma znaczenie. U psa z gęstą sierścią zmiana jest ukryta, dopóki nie stanie się zaawansowana, więc rozgarnij sierść i patrz na skórę, zamiast oceniać po wyglądzie.

Gdzie zwykłe porady zawodzą

"To nuda, daj mu więcej ruchu." Ruch i wzbogacenie pomagają psu, który jest niedostymulowany, i warto je stosować niezależnie od wszystkiego. Prawie nigdy nie rozwiązują utrwalonej zmiany po lizaniu, ponieważ do tego czasu zmiana generuje własny sygnał. Wzbogacenie samo w sobie, zastosowane wobec psa, który odczuwa świąd lub ból, opóźnia diagnozę.

Żerowanie i rozwiązywanie problemów należą do planu, ale jako jego część. Wypełniają czas, który pies wcześniej spędzał na lizaniu, gdy przyczyna medyczna jest leczona.

"Załóż kołnierz, a się zagoi." Kołnierz jest właściwym narzędziem do przerwania uszkodzeń, podczas gdy leczenie działa. Używany samodzielnie sprawia, że pies liże w momencie zdjęcia kołnierza, a niektóre psy stają się na tyle sfrustrowane, że przekierowują lizanie w inne miejsce.

"Użyj sprayu o gorzkim smaku." Wiele psów przyzwyczaja się do nich, niektóre je lubią, a nakładanie środka odstraszającego na bazie alkoholu na surową zmianę boli.

"Zabroń psu lizania, gdy to robi." Karanie dodaje niepokoju do zachowania, które często już jest z nim powiązane, i uczy psa, aby lizał tam, gdzie nie widzisz. Właściciele zgłaszają wtedy, że pies robi to tylko wtedy, gdy zostaje sam, a przypadek jest błędnie klasyfikowany jako lęk separacyjny.

"Wypróbuj hipoalergiczną karmę z supermarketu." Próba żywieniowa odpowiada na pytanie tylko wtedy, gdy jest przeprowadzona prawidłowo, z jednym nowym lub hydrolizowanym źródłem białka, bez przysmaków, bez aromatyzowanych leków i przez wystarczającą liczbę tygodni, by była znacząca.

"Antybiotyki na tydzień." Głęboka infekcja skóry pod przewlekłą zmianą wymaga znacznie dłuższych cykli, kierowanych reakcją, a czasem posiewem. Przestawanie w momencie, gdy powierzchnia wygląda lepiej, jest częstą drogą do nawrotu.

Rutyna podczas szukania przyczyny

Sen jest częścią planu. Psy przewlekle niewyspane są bardziej reaktywne i bardziej skłonne do popadania w powtarzalne zachowania, a spokojne, niezakłócone miejsce do spania to najtańsza dostępna interwencja.

Co będzie chciał wiedzieć Weterynarz

Gdzie dokładnie jest skierowane lizanie, najlepiej ze zdjęciami w czasie.

Kiedy się zaczęło, czy było nagłe czy stopniowe i czy coś zmieniło się w tym samym czasie: przeprowadzka, nowe zwierzę, nowa karma, operacja, spacer w nowym miejscu.

Jaka profilaktyka przeciwpasożytnicza jest stosowana, u jakich zwierząt i kiedy podano ostatnią dawkę.

Czy lizanie występuje, gdy pies jest sam i co pokazuje kamera.

Historia trawienna w szczegółach dla psa liżącego powierzchnie.

Czy pies kuleje, jest sztywny po odpoczynku, wolniejszy na schodach lub niechętny do wskakiwania do samochodu.

Wszystko, co już wypróbowano, w tym szampony, spraye, suplementy i wszelkie leki, z datami i reakcją.

Dla starszego psa, zmiany w śnie, orientacji i interakcji.

Czego nigdy nie robić

Nie nakładaj ludzkich kremów antyseptycznych, olejków eterycznych ani produktów z drzewa herbacianego na zmianę, którą pies będzie lizał.

Nie używaj lizania psa jako diagnozy lęku bez wcześniejszego wykluczenia świądu, bólu i nudności.

Nie karz zachowania i nie używaj obroży elektrycznej lub sprayu. Pogarsza to stan lękliwych psów i ukrywa problem przed tobą.

Nie bandażuj zmiany po lizaniu w domu. Opatrunek na kończynie, który jest pozostawiony zbyt długo lub założony zbyt ciasno, powoduje poważne urazy, a przykryta mokra zmiana staje się gorsza.

Nie przerywaj zaleconej serii leków wcześniej, ponieważ skóra wygląda lepiej. Głęboka infekcja ustępuje później niż powierzchnia.

Nie pozwalaj psu lizać twojej skóry tam, gdzie nałożono lek, żel hormonalny lub silny krem.

Nie akceptuj "to tylko nawyk" dla zmiany, która grubieje, rozprzestrzenia się lub krwawi.

Kiedy szukać pomocy

Umów się niezwłocznie na wizytę w przypadku każdej zmiany, która jest surowa, owrzodziała, rozprzestrzenia się, grubieje lub krwawi, przy nagłym intensywnym lizaniu jednej stopy oraz przy lizaniu, które pojawia się po raz pierwszy u dorosłego lub starszego psa.

Umów się z notatką o trawieniu dla każdego psa, który liże podłogi, ściany lub meble i wspomnij o każdym objawie trawiennym, nawet jeśli wydaje się błahy.

Idź tego samego dnia w przypadku szybko powiększającej się gorącej, bolesnej, wilgotnej plamy, obrzękniętej bolesnej stopy oraz lizania towarzyszącego zapaści, epizodom nieobecności lub powtarzającym się odruchom wymiotnym.

Poproś o skierowanie do weterynaryjnego specjalisty od zachowań, gdy przyczyny medyczne zostaną wyeliminowane, a zachowanie będzie się utrzymywać, zwłaszcza jeśli dzieje się w epizodach, z których nie da się psa wyrwać. Łączenie pracy behawioralnej z lekami jest standardem w przypadku prawdziwych zaburzeń kompulsywnych i działa znacznie lepiej niż każde z nich z osobna.