Infekcje uszu u psów: wczesne wykrywanie

Szybka odpowiedź

Większość infekcji ucha u psów zaczyna się na kilka dni przed wystąpieniem wyraźnych objawów. Pies potrząsa głową nieco częściej, drapie się po jednym uchu lub z ucha wydobywa się delikatny drożdżowy zapach. Wykrycie infekcji na tym etapie zazwyczaj oznacza krótkie leczenie, zamiast bolesnego problemu ciągnącego się tygodniami.

Najbardziej użytecznym nawykiem jest szybka cotygodniowa kontrola obu uszu oraz dodatkowe sprawdzenie po każdej kąpieli lub pływaniu. Dzięki temu zauważysz pierwszą zmianę, zanim infekcja się w pełni rozwinie.

Spokojna cotygodniowa obserwacja obu uszu w świetle dziennym pozwala wykryć wczesny zapach i zaczerwienienie, zanim pies zacznie odczuwać ból.

• Oglądaj i wąchaj oba uszy raz w tygodniu oraz ponownie po kąpieli lub pływaniu.
• Wczesne objawy to potrząsanie głową, drapanie jednego ucha, drożdżowy lub kwaśny zapach oraz zaczerwienienie przy wejściu do ucha.
• Bolesność ucha, przechylanie głowy lub ciemna wydzielina to nie są wczesne objawy. Taki pies wymaga pomocy weterynarza.
• Nie stosuj leczenia „w ciemno”. Odpowiednie leki zależą od tego, co weterynarz zobaczy pod mikroskopem.
• Nawracające infekcje prawie zawsze mają przyczynę podstawową, najczęściej alergię, którą należy leczyć, aby infekcje nie powracały.

Decyzja w 60 sekund

Dlaczego uszy psów tak łatwo ulegają infekcjom

Kanał słuchowy psa nie jest prostą rurką. Biegnie pionowo w dół, a następnie zagina się w stronę poziomą, zanim dotrze do błony bębenkowej. Taki kształt sprawia, że woda i woskowina gromadzą się w zakręcie zamiast odpływać.

Zainfekowane ucho zazwyczaj nie oznacza czegoś, co pies „złapał” z zewnątrz. Drożdżaki i bakterie, które przerastają, są normalnymi mieszkańcami skóry. Mnożą się, gdy kanał staje się ciepły, wilgotny i brakuje w nim powietrza, co dzieje się dokładnie po pływaniu, pod ciężkim klapniętym uchem lub w kanale pełnym włosów.

Dlatego rasa i styl życia mają znaczenie. Spaniel lub retriever z obwisłymi uszami, pudel z owłosionym kanałem słuchowym lub każdy pies, który regularnie pływa, ma kanał, który pozostaje cieplejszy i bardziej wilgotny niż u psa ze stojącymi uszami.

Dlatego też zapach jest tak użytecznym wczesnym sygnałem. Na długo zanim ucho zacznie wyglądać dramatycznie, zmiana w równowadze drożdżaków i bakterii zmienia odór. Nos często lepiej pełni funkcję narzędzia wczesnego ostrzegania niż wzrok.

Jak wygląda i pachnie zdrowe ucho

Poznaj stan naturalny swojego psa, ponieważ norma różni się między osobnikami, a nawet między dwoma uszami tego samego psa.

Widoczna część kanału powinna być bladoróżowa, a nie czerwona. Niewielka ilość jasnej woskowiny jest w porządku. Po podniesieniu klapy ucha nie powinno być czuć silnego zapachu, nie powinno być gęstej wydzieliny ani dyskomfortu przy delikatnym pocieraniu podstawy ucha.

Zdrowy pies nie wzdryga się, nie odsuwa i nie jęczy, gdy dotykasz jego uszu. Nie powinien drapać się wielokrotnie po jednym uchu ani przechylać głowy.

Podstawa do zapamiętania: bladoróżowa skóra przy wejściu, minimalna ilość woskowiny i brak zapachu po podniesieniu klapy ucha.

Zmiany wymagające działania dzisiaj

Niektóre objawy wykraczają poza wczesny etap i wymagają szybkiej interwencji weterynarza zamiast dalszej obserwacji.

Ból. Pies, który piszczy, odsuwa się lub nie pozwala dotknąć ucha, odczuwa ból. Bolące uszy szybko się pogarszają i często wymagają leczenia przeciwbólowego oraz specjalistycznej terapii.

Ciemna lub przypominająca ropę wydzielina. Czarny, ciemnobrązowy lub żółto-zielony materiał, zwłaszcza o silnym zapachu, wskazuje na ustaloną infekcję, której domowa opieka nie usunie.

Przechylanie głowy, chodzenie w kółko lub drganie oczu. Sugerują, że infekcja lub stan zapalny dotarły do ucha środkowego lub wewnętrznego, co jest poważniejszym, a czasem pilnym problemem.

Obrzęknięta, wypełniona płynem małżowina ucha. Gwałtowne potrząsanie głową może spowodować pęknięcie naczynia krwionośnego wewnątrz małżowiny, tworząc miękki obrzęk zwany krwiakiem ucha. Wymaga to uwagi weterynarza.

Nagła głuchota lub utrata równowagi. Może to oznaczać pękniętą błonę bębenkową lub głębszą chorobę i zmienia to zasady bezpieczeństwa stosowania leków.

Cotygodniowa kontrola wykrywająca problemy wcześnie

Procedura zajmuje mniej niż minutę i działa, ponieważ jest wykonywana zanim pojawi się problem, a nie po fakcie.

Podnieś każdą klapę ucha w dobrym świetle. Obejrzyj kolor skóry przy wejściu, zwróć uwagę na woskowinę lub wydzielinę i szybko powąchaj. Delikatnie sprawdź podstawę ucha pod kątem ciepła lub reakcji bólowej.

Wykonuj tę samą kontrolę po każdej kąpieli i pływaniu, a otwór ucha osuszaj miękkim ręcznikiem lub wacikiem. Nigdy nie wpychaj patyczków kosmetycznych do kanału, ponieważ wciskają zanieczyszczenia w stronę błony bębenkowej i mogą ją uszkodzić.

Postaw na prostotę: zalecany przez weterynarza płyn do czyszczenia, waciki, ręcznik i krótki wpis o wyglądzie każdego ucha.

Czego nigdy nie robić

Nie wlewaj do ucha pozostałości leków z poprzedniej infekcji lub leków należących do innego psa. Niewłaściwy lek na niewłaściwy problem nie pomoże, a niektóre są niebezpieczne, jeśli błona bębenkowa jest uszkodzona.

Nie używaj patyczków kosmetycznych wewnątrz kanału. Wpychają one zanieczyszczenia głębiej i mogą przedziurawić błonę bębenkową.

Nie używaj octu, wody utlenionej, alkoholu ani innych domowych sposobów w zainfekowanym uchu. Pieką one podrażnioną skórę i mogą pogorszyć stan zapalny.

Nie czyść bolącego lub wydzielającego wydzielinę ucha przed wizytą u weterynarza. Usuwasz próbkę wydzieliny, której weterynarz potrzebuje do zidentyfikowania przyczyny, i możesz sprawić psu ból.

Nie lecz tego samego ucha wielokrotnie, nie pytając o przyczynę nawrotów. Powtarzające się infekcje są objawem, a zazwyczaj ich przyczyną jest alergia, która wymaga własnego planu leczenia.

Kiedy szukać pomocy

Udaj się do weterynarza w ciągu tygodnia, jeśli występuje utrzymujący się zapach, lekkie zaczerwienienie lub sporadyczne drapanie, które nie ustępuje, dzięki czemu infekcję można wyleczyć, gdy terapia jest jeszcze krótka.

Reaguj szybciej, w ciągu dnia lub dwóch, jeśli pies potrząsa głową, pociera ucho lub wyraźnie odczuwa świąd, ponieważ jest to aktywna infekcja.

Potraktuj sprawę jako pilną, gdy występuje ból, ciemna lub ropna wydzielina, obrzęknięta małżowina, przechylanie głowy, chodzenie w kółko, drganie oczu lub jakakolwiek utrata równowagi, ponieważ wskazują one na głębszy lub poważniejszy problem.

Cel: uszy, które nie bolą, nie mają zapachu i nie przeszkadzają psu.

Zabierz ze sobą notatki o tym, którego ucha dotyczy problem, jak długo trwa, jak pachnie i czy występuje wydzielina. Weterynarz zazwyczaj zajrzy do kanału słuchowego i zbada wymaz pod mikroskopem, ponieważ leczenie drożdżaków, bakterii i infekcji mieszanych jest różne, a dopasowanie leku do rzeczywistego patogenu sprawia, że leczenie jest skuteczne za pierwszym razem.