Duszenie się psa i zablokowane drogi oddechowe: kolejność, która działa

Szybka odpowiedź

Duszący się pies daje najwyżej kilka minut. Znajomość kolejności z góry to jedyna rzecz, która sprawia, że te minuty mają znaczenie.

Pies z naprawdę zablokowanymi drogami oddechowymi jest cichy. Kaszel, dławienie i dźwięki jak klakson oznaczają, że powietrze wciąż się porusza — to straszne, ale o wiele lepsze. Cisza przy frenetycznym wysiłku oznacza, że drogi są zamknięte.

Kolejność: patrz, potem usuń to, co widzisz i możesz chwycić, potem uderzenia w grzbiet, potem uciski brzucha, potem sprawdź ponownie. Ślepe szukanie palcami nie jest na liście, bo wpycha ciało obce głębiej i naraża na ugryzienie na tyle silne, że sam trafiasz do szpitala.

• Całkowita niedrożność jest cicha. Częściowa jest głośna. Głośny pies ma więcej czasu.
• Dziąsła przechodzą z różu w szarość, błękit lub fiolet, gdy spada tlen. Przy czarnych dziąsłach patrz pod spód języka lub wewnętrzną stronę dolnej powieki.
• Piłki, które w całości mieszczą się za tylnymi zębami, to klasyczny zabójca, zwłaszcza u retrieverów i innych psów o dużej paszczy.
• Najpierw pociągnij język do przodu. Otwiera widok i czasem sam odrywa ciało obce.
• Idź do weterynarza nawet jeśli się uwolni. Płyn może zalać płuca godziny później z powodu samej walki.

:::danger
Nigdy nie wpychaj palców na ślepo do gardła duszącego się psa.

Nie wyczujesz różnicy między ciałem obcym a nagłośnią czy nasadą języka, więc ślepe szukanie zwykle wpycha zaklinowany obiekt poza zasięg i zamienia częściową niedrożność w całkowitą. Spanikowany pies gryzie bez sygnału ostrzegawczego, a ręce wnikają w tył pyska pełen zębów trzonowych.

Najpierw patrz. Usuń tylko to, co widzisz i możesz chwycić.
:::

Zdecyduj w 60 sekund

Dlaczego drogi oddechowe psa blokują się w ten sposób

Krtani psa leży z tyłu gardła, chroniona nagłośnią, która przy połykaniu składa się nad drogami. Wszystko, co pies robi pyskiem, otwiera i zamyka tę klapkę wiele razy na minutę.

Niedrożność jest niebezpieczna proporcjonalnie do szczelności uszczelnienia, nie do rozmiaru.

Gładka piłka o średnicy zbliżonej do gardła to najgorszy kształt. Siada na otworze krtani, uszczelnia i oferuje mokrą wypukłą powierzchnię bez uchwytu. Ssanie z własnego wysiłku wdechowego trzyma ją w miejscu. Dlatego piłki tenisowe i podobne zabijają retrievery, spaniele i inne psy o dużej paszczy noszące rzeczy: piłka nie jest za duża do połknięcia — ma dokładnie zły rozmiar.

Nieregularne przedmioty jak patyki, kości i fragmenty gryzaków częściej osadzają się częściowo i zostawiają kanał powietrza. Te psy są głośne, spanikowane i w mniejszym bezpośrednim niebezpieczeństwie.

Liczą się jeszcze dwa punkty awarii.

Kość lub patyk może zaklinować się w poprzek twardego podniebienia między górnymi zębami trzonowymi lub wbić pionowo między żuchwy. Pies nie domyka pyska, mocno się ślini, drapie pysk i wrzeszczy. Oddech jest w porządku. Właściciele rutynowo zaczynają uciski brzucha, które tylko dodają urazu jamy brzusznej.

Obiekt może też utkwić w przełyku, najczęściej przy wejściu do klatki, u podstawy serca lub tuż przed przeponą — trzech punktach, gdzie rura najmniej się rozciąga. Oddech normalny, bo drogi nietknięte. Mimo to pilne: nacisk na ścianę sprawia, że tkanka pod spodem zaczyna obumierać w ciągu godzin.

Jak naprawdę wygląda zablokowana droga oddechowa

Unieś wargę i odczytaj kolor dziąseł. Zdrowy róż oznacza, że tlen wciąż dociera do tkanek. Szarość, błękit lub fiolet — że nie, a zegar jest krótki.

Naucz się teraz normalnego koloru dziąseł i uczucia normalnego pyska, póki nic nie jest nie tak. Łososiowy róż, wilgotno i ślisko to baza większości psów.

Wiele psów ma pigmentowane dziąsła, niektóre czarne w całości. U nich użyj spodu języka, wewnętrznej powierzchni dolnej powieki lub skóry w pachwinie, zwykle bez pigmentu.

Całkowita niedrożność.

Brak dźwięku. Klatka i brzuch unoszą się przeciw niczemu — ogromny wysiłek, prawie cisza. Pies drapie pysk, często do ran, potem nagle cichnie, gdy gaśnie świadomość. Dziąsła od bladości przez szarość do błękitu. Zapaść w kilka minut.

Częściowa niedrożność.

Chrapliwy głośny oddech, kaszel, dławienie, wyciągnięta szyja, łokcie na zewnątrz. Pies stara się o szerszą drogę. Dziąsła zwykle na początku różowe. Pilnie potrzebuje weterynarza, ale nie uderzeń ani ściskania.

Późne objawy po obu.

Chwianie, siadanie, oddanie moczu, potem utrata przytomności. Jeśli pies jest wiotki, nagły przypadek przeszedł z niedrożności w reanimację.

Kolejność, która działa

Jeden. Otwórz pysk i pociągnij język do przodu.

Uklęknij obok psa, nie przed nim. Chwyć górną szczękę od góry kciukiem i palcami za kłami, dociśnij wargi na górne zęby, by własna warga była między zębami a dłonią, i otwórz. Weź język i wyciągnij do przodu i na zewnątrz. Samo pociągnięcie unosi nasadę języka z krtani i czasem wyciąga luźny obiekt.

Dwa. Patrz przy świetle.

Latarka telefonu z boku. Szukasz czegoś, co widzisz i możesz chwycić.

Trzy. Usuń tylko to, co możesz chwycić.

Zahacz palec z boku pyska za obiekt, nie pchaj od przodu. Przy zaklinowanym patyku lub kości w podniebieniu użyj obu rąk jak dźwigni albo szczypiec, jeśli siedzi mocno. Cokolwiek z haczykiem lub igłą zostaje: nienaruszone do weterynarza.

Cztery. Piłka za językiem: pchnij z zewnątrz.

Jeśli piłka usiadła z tyłu gardła i nie da się chwycić, połóż oba kciuki pod żuchwą za piłką, na zewnątrz gardła, i mocno pchnij w górę i do przodu. Próbujesz wycisnąć ją z gardła z powrotem do pyska. Działa, gdy palce nie dają rady, bo pcha się od tyłu, a nie ciągnie z powierzchni bez chwytu.

Pięć. Uderzenia w grzbiet.

Głowa niżej niż klatka. Unieś tył dużego psa; małego trzymaj kręgosłupem wzdłuż przedramienia, głową w dół. Uderzaj mocno między łopatki płaską dłonią, cztery–pięć razy. Mocno to słowo kluczowe — lekkie stuknięcie nic nie daje.

Sześć. Uciski brzucha, tylko cichy pies.

Pies stojący: stań lub uklęknij z tyłu, dłonie splecione w miękkim zagłębieniu tuż za klatką pod mostkiem, ostry ucisk do środka i w górę. Mały pies: grzbiet do twojej klatki, ta sama pozycja rąk, ten sam kierunek. Krótka seria, potem stop i znów pysk — ucisk często przesuwa obiekt w pole widzenia bez wyrzucenia.

Siedem. Naprzemiennie i ponowna ocena.

Uderzenia, patrz, uciski, patrz. Nie rób jednej techniki bez przerwy bez kontroli pyska: sens każdej to uczynić obiekt dostępnym.

W nagłym przypadku dróg oddechowych długie szczypce, latarka i transporter lub koc do transportu dają więcej niż jakikolwiek lek w zestawie. Wiedz, gdzie są, zanim ich potrzebujesz.

Jeśli pies wiotczeje

Nieprzytomnego psa łatwiej pomóc, nie trudniej. Mięśnie szczęki się rozluźniają, pysk otwiera w pełni i wreszcie widać oraz dosięga tyłu gardła. Ryzyko ugryzienia prawie zerowe.

Wyciągnij język całkowicie, patrz latarką i udrożnij to, co znajdziesz.

Sprawdź oddech, patrząc na klatkę i czując powietrze przy nosie. Jeśli brak, zacznij uciski klatki. Połóż psa na boku. U większości uciskaj najszerszą część klatki. Przy głębokiej wąskiej klatce jak chart lub doberman — tuż za łokciem nad sercem. Przy baryłkowatej krótkopyskej jak buldog — na grzbiecie i nad mostkiem.

Wciskaj około jednej trzeciej do połowy szerokości klatki, pozwól na pełny powrót, celuj w 100–120 ucisków na minutę — tempo weterynaryjnych wytycznych RKO i takie samo jak u ludzi. Jeśli ktoś może prowadzić, uciskaj w aucie.

Same uciski są warte zachodu. Jeśli jesteś przeszkolony do oddechów ratunkowych, zamknij pysk, uszczelnij usta na nosie i daj oddech mniej więcej co trzydzieści ucisków, patrząc czy klatka się unosi. Jeśli nie, drogi wciąż zablokowane i udrożnienie jest pierwsze.

Po uwolnieniu: uraz, który przychodzi później

Pies, który wygląda tak godzinę później, wciąż nie jest poza niebezpieczeństwem. Dwie powikłania po ciężkiej niedrożności dróg ujawniają się godzinami później.

Po poważnej niedrożności następują dwie rzeczy, a właściciele, którzy zrozumiale czują, że kryzys minął, obie przeoczają.

Obrzęk krtani.

Walka, obiekt i często własne próby dosięgnięcia zapalają krtań. Obrzęk w rurze zwęża ją nieproporcjonalnie, więc umiarkowany obrzęk w już podrażnionych drogach może ponownie zablokować psa godzinami później. Głośny oddech, który po usunięciu się pogarsza, to właśnie to — leczy się przeciwzapalnymi i tlenem, nie kolejną pierwszą pomocą.

Płyn w płucach z samej walki.

Gdy pies robi gwałtowne wdechy przeciw zamkniętym drogom, ciśnienie w klatce spada daleko poniżej normy. Ten gradient wyciąga płyn z kapilar płucnych do przestrzeni powietrznych. Pies może wyglądać na w pełni odzyskanego, potem w kolejnych godzinach staje się niespokojny, oddycha szybko i płytko, odmawia leżenia i kaszle różową pianą.

To prawdziwy nagły przypadek i powód, dla którego kontrola po rozwiązanym duszeniu nie jest formalnością. Każdy pies, który stracił przytomność, posiniał lub walczył mocno dłużej niż kilka sekund, powinien być zbadany i obserwowany.

Zachłyśnięcie.

Psy często wymiotują podczas duszenia, a wdychany materiał w ciągu jednego do trzech dni wywołuje zapalenie płuc. Gorączka, mokry kaszel i apatia w kolejnych dniach to właśnie to — potrzebne antybiotyki wybrane przez weterynarza, nie czekanie.

Zapobieganie następnemu

Profilaktyka tutaj to niemal wyłącznie dobór przedmiotów i jest wyjątkowo skuteczna, bo ta sama garść rzeczy wyjaśnia większość przypadków.

Piłki.

Test jest prosty. Jeśli piłka w całości przechodzi za tylne zęby, jest za mała dla tego psa, niezależnie od opakowania. Kup rozmiar w górę. Piłki na sznurku są bezpieczniejsze, bo sznurek zostaje poza pyskiem i daje uchwyt. Pełne gumowe bez pustki trudniej wcisnąć do gardła niż puste.

Gryzaki.

Problemem są gryzaki mięknące i połykane w całości oraz łamiące się pod koniec na kawałek do przełknięcia. Surowa skóra, sprasowane, uszy wieprzowe i suszone ścięgno dochodzą do tego etapu. Zabierz końcówkę. Gotowane kości pękają i klinują; surowe nośne łamią zęby i wciąż mogą utknąć w całości.

Patyki.

Nigdy nie rzucaj patyka. Patyk lądujący czubkiem w górę i chwytany z prędkością przebija tył pyska i gardła; rany głębokie, brudne, często odkrywane późno, gdy w szyi tworzy się ropień. Na spacer noś właściwą zabawkę do rzucania.

Łapczywe jedzenie.

Psy wciągające posiłki, zwłaszcza w domach wielopsych, gdzie jedzenie to wyścig, dławią się suchą karmą i dużymi smakołykami. Karm osobno, użyj wolnej miski lub rozsypania i łam smakołyki psu, który połyka w całości.

Przedmioty domowe.

Piszczałki z pluszaków, kolby kukurydzy, pestki owoców pestkowych, nakrętki plastikowe, zabawki dziecięce i plastikowy pierścień z butelki mleka wracają regularnie. Szczenięta i nastolatki je zbierają; także psy same z zabawką, która zaczyna się rozpadać.

Region wpływa na to, co jest na półce.

Typy gryzaków, normy bezpieczeństwa zabawek i dostępność kolb czy owoców pestkowych mocno różnią się między krajami i sezonami. Oceń przedmiot przed sobą względem rozmiaru i stylu gryzienia swojego psa, nie etykiety.

Czego nigdy nie robić

Nie szukaj na ślepo. Patrz, potem usuń.

Nie rób ucisków brzucha psu, który hałasuje, kaszle lub oddycha. Powietrze się porusza. Rani brzuch i nic nie zmienia.

Nie trzymaj dużego psa całkowicie do góry nogami za tylne łapy. Ciężar ściska klatkę i może spaść na głowę. Unieś tył, by głowa była niżej, i nic więcej.

Nie lej wody do gardła, by spłukać coś w dół, i nie prowokuj wymiotów. Oba dodają płyn do już zagrożonych dróg.

Nie ciągnij niczego z nicią, sznurkiem lub tkaniną znikającą w gardle. Liniowy obiekt może być zakotwiczony znacznie głębiej, a ciągnięcie tnie owiniętą tkankę.

Nie pomijaj wizyty u weterynarza, bo obiekt wyszedł i pies machał ogonem. Dwa powikłania, które zabijają później, ujawniają się godzinami.

Nie owijaj szyi ani nie uciskaj gardła i zdejmij obrożę. Ciasna obroża na obrzękniętej krtani pogarsza marginalne drogi.

Kiedy prosić o pomoc

Zadzwoń do najbliższej kliniki dyżurnej w trakcie działania, nie po. Powiedz «mój pies się dusi», by mogli przygotować, i zapytaj, czy jechać od razu. Po godzinach to często inna lokalizacja niż dzienny gabinet — dokładnie coś, co warto znać przed nagłym przypadkiem, nie w jego trakcie.

Jedź natychmiast, niezależnie od wyglądu psa teraz, jeśli którekolwiek jest prawdziwe:

• Pies stracił przytomność w dowolnym momencie
• Dziąsła stały się szare, niebieskie lub fioletowe
• Oddech jest nadal głośny po usunięciu
• Obiekt wyszedł w kawałkach i nie możesz rozliczyć wszystkich
• Pies dawi się, połyka lub ślini przy normalnym oddechu
• Zaangażowany haczyk, igła, nić lub sznurek
• Uderzenia lub uciski na tyle mocne, że możliwe urazy brzucha

Spodziewaj się najpierw tlenu, sedacji lub znieczulenia do bezpośredniego oglądu krtani, RTG ze świadomością, że może nic nie pokazać, oraz endoskopu przy podejrzeniu przełyku. Przeciwzapalne są częste przy obrzęku krtani. Pies, który mocno walczył, zwykle zostaje kilka godzin na obserwacji specjalnie pod kątem płynu w płucach; w rzadkim najgorszym przypadku tymczasowa tracheostomia kupuje czas, aż obrzęk opadnie.

Przynieś obiekt lub resztki i opakowanie. Podaj godzinę, jak długo pies miał trudności, czy upadł, czy wymiotował i co zrobiłeś. Ta historia decyduje o długości obserwacji, a obserwacja łapie późne powikłanie.