Oparzenia i poparzenia u psów: pierwsze dziesięć minut oraz obrażenia ujawniające się później

Szybka odpowiedź

Oparzenia to jeden z niewielu nagłych przypadków, w których działania podjęte w ciągu pierwszych dziesięciu minut zmieniają ostateczną głębokość urazu.

Schłodź oparzenie chłodną, bieżącą wodą przez co najmniej dziesięć minut, a jeśli pies to toleruje i nie wychładza się, nawet do dwudziestu. Następnie luźno przykryj je czymś, co nie będzie przywierać, powstrzymaj psa przed lizaniem i udaj się do weterynarza.

Błąd, który często popełniają właściciele, nie dotyczy chłodzenia. Chodzi o ocenę. Oparzenie u psa wygląda znacznie lepiej pierwszego dnia niż trzeciego, futro ukrywa większość zmian, psy rzadko mają pęcherze, a oparzenie na tyle głębokie, że nie wywołuje bólu, jest najgorszym, a nie najłagodniejszym rodzajem.

• Chłodź bieżącą wodą, nigdy lodem i nigdy niczym z kuchennej szafki.
• Chłodź oparzenie, a nie psa. Utrzymuj resztę ciała w suchości i przestań, jeśli pies zacznie drżeć.
• Nie oceniaj stopnia ciężkości w pierwszej godzinie. Głębokość oparzenia ujawnia się przez dwa do trzech dni.
• Oparzenie, na które pies nie reaguje, jest sygnałem ostrzegawczym, ponieważ oparzenia pełnej grubości niszczą zakończenia nerwowe.
• Każde oparzenie spowodowane kablem elektrycznym, każde oparzenie chemiczne, każde oparzenie okalające kończynę lub klatkę piersiową oraz każdy pies uratowany z pożaru wymaga wizyty u weterynarza, niezależnie od wyglądu skóry.

:::danger
Porażenie prądem z przegryzionego kabla oraz każdy pies, który przebywał w miejscu pożaru, musi zostać zbadany, nawet jeśli skóra wygląda dobrze.

Urazy elektryczne powodują oparzenia w kącikach ust i na języku, które wyglądają na błahe, ale mogą prowadzić do gromadzenia się płynu w płucach w ciągu kolejnych jednego do dwóch dni. Pies wygląda dobrze, a następnie staje się duszny. Odłącz zasilanie z gniazdka przed dotknięciem psa, który nadal ma kontakt z kablem. Przypadki pożarów wiążą się z wdychaniem dymu i obrzękiem dróg oddechowych, które również pogarszają się w ciągu kilku godzin. W obu przypadkach skóra jest najmniejszym z problemów.
:::

Decyzja w 60 sekund

Dlaczego chłodzenie działa i dlaczego okno czasowe jest krótkie

Oparzenie nie jest jednorazowym zdarzeniem. Istnieje centralny rdzeń tkanki całkowicie zniszczonej, a wokół niego strefa tkanki, która jest uszkodzona, ale wciąż żywa i ukrwiona. To, czy ta otaczająca strefa przetrwa, decyduje o ostatecznym rozmiarze i głębokości rany.

Skóra zatrzymuje ciepło. Kiedy woda z czajnika lub gorąca patelnia znikną, tkanka nadal ma temperaturę powyżej normy i nadal ulega "gotowaniu". Chłodzenie bieżącą wodą usuwa tę zmagazynowaną energię, dlatego bieżąca woda jest lepsza niż nieruchoma miska: woda zabiera ciepło, zamiast ogrzewać się od skóry.

Chłodzenie również osłabia odpowiedź zapalną i zmniejsza obrzęk oraz ból, a wszystko to najlepiej osiągnąć, gdy zacznie się natychmiast. Nadal warto to robić później, ale korzyść maleje w miarę upływu czasu.

Lód działa odwrotnie, niż byśmy chcieli. Obkurcza naczynia zaopatrujące strefę brzeżną, odcinając ukrwienie potrzebne tej tkance do przetrwania, a kontakt z bardzo niską temperaturą może dodać odmrożenie do oparzenia.

Ryzykiem konkurencyjnym jest temperatura ciała. Psy tracą ciepło szybciej niż ludzie, a mały pies, szczenię, pies chudy lub pies z dużym oparzeniem może ulec wychłodzeniu podczas chłodzenia. Schładzaj obszar oparzenia pod kranem, resztę psa trzymaj w suchości i przykrytą, przestań, jeśli pies zacznie drżeć.

Jak faktycznie wyglądają oparzenia u psa

Powierzchowne.
Czerwona, sucha, bolesna skóra, brak głębszych uszkodzeń. Pies reaguje na dotyk. Futro jest nienaruszone lub przypalone na końcach. Goi się bez blizn.

Częściowej grubości.
Uszkodzenie sięga skóry właściwej. Bolesne, czasami sączące, u psa często widoczne głównie jako płat, w którym skóra wydaje się inna i gdzie futro łatwo wychodzi. Oparzenia u ludzi tworzą tu pęcherze. Psy w większości tego nie robią, ponieważ struktura ich skóry i okrywy włosowej jest inna. Brak pęcherzy nie jest uspokajający.

Pełnej grubości.
Skóra jest zniszczona na całej grubości. Może wyglądać biało, woskowo, skórzasto, brązowo lub być zwęglona, jest sucha i twarda, a nie sącząca. Nie boli, ponieważ zakończenia nerwowe zostały zniszczone. Futro w tym obszarze wychodzi kępkami bez żadnego oporu.

Kontrintuicyjna zasada.
Właściciele rutynowo umniejszają znaczenie oparzenia, ponieważ pies na nie nie reaguje. To błędny kierunek. Pies skomlący, gdy dotykasz oparzenia, ma nienaruszone zakończenia nerwowe i płytszy uraz. Pies, który całkowicie ignoruje ten obszar, może mieć najgłębsze oparzenie na stole.

Dlaczego obraz się zmienia.
Głębokość oparzenia jest dynamiczna. Rana, która w pierwszej godzinie wygląda na powierzchowną, może do drugiego lub trzeciego dnia okazać się oparzeniem pełnej grubości, gdy strefa brzeżna obumiera, a uszkodzona skóra się oddziela. Weterynarz, który zaleca ponowną kontrolę za 48 godzin, nie jest nadmiernie ostrożny bez powodu.

Co ukrywa futro.
Pod grubą lub podwójną okrywą włosową, znaczne oparzenie może być niewidoczne z zewnątrz przez dzień lub dłużej. Rozchyl sierść i poczuj skórę. Szukaj futra, które łatwo wychodzi, skóry, która jest gorąca, twarda lub dziwnie gładka, oraz obszarów, których pies nie pozwala dotknąć.

Chłodzenie, krok po kroku

Wszystko, czego oparzenie faktycznie potrzebuje w domu: bieżąca woda, opatrunki niepozostawiające kłaczków, ręcznik dla reszty ciała i sposób transportu psa.

Jeśli możesz, umieść psa pod chłodną bieżącą wodą w ciągu sekund. Słuchawka prysznicowa, kran, wąż pod niskim ciśnieniem lub wielokrotne polewanie z dzbanka działają tak samo dobrze. Chłodno, nie zimno, i nigdy nie używaj lodu.

Celuj w co najmniej dziesięć minut, do dwudziestu. Obserwuj psa, a nie zegarek: jeśli zaczną się dreszcze, pies traci więcej ciepła, niż oparzenie zyskuje na chłodzeniu.

Jeśli oparzenie pochodzi od gorącego płynu, spłucz obszar, póki mokre futro jest jeszcze gorące. Futro zatrzymuje płyn przy skórze, więc usunięcie tego ciepła jest ważniejsze niż cokolwiek innego. Nie pocieraj sierści, co spycha ciepło głębiej i ścina uszkodzoną skórę.

Nie usuwaj niczego, co przywarło do skóry. Stopiony plastik, smoła lub materiał zespolony z raną zostaną usunięte na sali zabiegowej, a nie w kuchni.

Następnie przykryj luźno. Nieprzywierający opatrunek, czysta szmatka bez pyłów lub plastikowa folia spożywcza położona na obszarze sprawdzą się dobrze. Nie używaj waty, która zostawia włókna w ranie, i nie owijaj ciasno ani wokół kończyny, ponieważ spalona tkanka puchnie i ciasny opatrunek stanie się opaską uciskową w ciągu godziny.

Powstrzymaj psa przed lizaniem. Kołnierz ochronny, wywrócona na drugą stronę koszulka lub po prostu przytrzymanie psa w drodze – to wszystko zadziała. Lizanie zrywa warstwę fibryny i wprowadza bakterie jamy ustnej do otwartego oparzenia, a w przypadku oparzenia chemicznego przenosi substancję do jamy ustnej i przełyku.

Rodzaje wymagające innego podejścia

Poparzenia gorącym płynem.
Czajniki, garnki, gorące napoje, woda do kąpieli. Okrywa włosowa zatrzymuje płyn, więc oparzenie rozciąga się poza widoczną plamę. Płucz dokładnie, a następnie rozchyl sierść, aby sprawdzić rzeczywisty zakres.

Oparzenia kontaktowe.
Płyty grzewcze, piekarniki, żelazka, piece na drewno, kaloryfery, maty grzewcze, termofory i rury wydechowe samochodów. Starsze psy, z artretyzmem i po znieczuleniu są nadreprezentowane, ponieważ pies, który nie może łatwo odejść, pozostaje w kontakcie znacznie dłużej niż zdrowy pies.

Opuszki łap.
Gorący asfalt, gorący piasek, gorące płyty tarasowe oraz stanie na gorącej powierzchni wewnątrz. Klasyczny wzorzec to pies, który wydaje się w porządku danego dnia, a dwa do pięciu dni później powierzchnia opuszki luzuje się i odchodzi, odsłaniając surową tkankę. Przetestuj powierzchnię wierzchem dłoni przez kilka sekund, zanim zaczniesz chodzić z psem po takim podłożu.

Urazy elektryczne.
Prawie zawsze szczenię lub pies w okresie dorastania przegryzający kabel pod napięciem. Sprawdź kąciki ust, język i podniebienie pod kątem szarych, żółtych lub bladych zmian. Poważnym ryzykiem jest gromadzenie się płynu w płucach, co może pojawić się nawet po dniu lub dwóch. Obserwuj kaszel, szybki lub utrudniony oddech albo psa, który nie może znaleźć sobie miejsca. Wyłącz zasilanie przed dotknięciem psa.

Oparzenia chemiczne.
Środki do udrażniania rur i czyszczenia piekarników, cement, wapno i silne odkamieniacze. Zasady rozpuszczają tkankę tak długo, jak długo pozostają w kontakcie, więc palą jeszcze długo po tym, jak działanie kwasu by ustało. Załóż rękawiczki. Zetrzyj suchy proszek przed dodaniem wody, ponieważ woda aktywuje niektóre proszki. Następnie długo płucz dużą ilością bieżącej wody. Nie próbuj neutralizować przeciwną substancją chemiczną, co generuje ciepło. Zabierz opakowanie.

Ogień i dym.
Przypalone wąsy i sierść, sadza wokół nozdrzy oraz kaszel wskazują na zaangażowanie dróg oddechowych. Obrzęk dróg oddechowych i uraz płuc rozwijają się godzinami. Psy ras brachycefalicznych mają mniej miejsca w drogach oddechowych i pogarszają się szybciej.

Otarcie i pielęgnacja.
Obtarcia drogowe od bycia ciągniętym oraz oparzenia od maszynki lub suszarki w salonie groomerskim. Wyglądają na drobne, a często są głębsze, niż się wydaje.

Oparzenia słoneczne.
Psy o białej, różowej skórze, rzadkiej sierści i psy bezwłose oraz każdy pies z utratą sierści na grzbiecie lub brzuchu. Powtarzające się oparzenia słoneczne na niepigmentowanej skórze, zwłaszcza nosa i końcówek uszu, to realna droga do raka skóry, a nie tylko problem kosmetyczny.

Rozpoznawanie wstrząsu i dlaczego zakres znaczy więcej niż głębokość

Kolor dziąseł i czas powrotu kapilarnego zajmują pięć sekund i mówią więcej o krążeniu oparzonego psa niż sama rana.

Skóra wykonuje tu dwie ważne funkcje: zatrzymuje płyny wewnątrz i chroni przed bakteriami. Duże oparzenie narusza obie te funkcje. Osocze wycieka z układu krążenia do tkanek, objętość krwi spada, a pies może wpaść we wstrząs godziny po urazie, który wyglądał na stabilny.

Dlatego płytkie oparzenie na dużym obszarze jest bardziej niebezpieczne niż głębokie oparzenie wielkości monety. Zakres napędza ryzyko systemowe.

Sygnały, na które trzeba uważać w ciągu pierwszego dnia: blade lub szare dziąsła, wolny powrót kapilarny przy ucisku, szybki płytki oddech, kołatanie serca, osłabienie, zimne kończyny, niepokój lub zapaść.

Oparzenia okalające to stan nagły. Oparzenie, które biegnie wokół nogi, klatki piersiowej lub szyi, kurczy się w miarę obrzęku i może odciąć krążenie do kończyny lub ograniczyć rozszerzanie się klatki piersiowej.

O co zapyta weterynarz

Czego nigdy nie robić

Nie nakładaj masła, oleju, margaryny, mąki, pasty do zębów, białka jaja ani żadnego innego domowego sposobu. Zatrzymują ciepło, zanieczyszczają ranę i muszą być później szorowane, co boli i uszkadza więcej tkanki.

Nie używaj lodu, okładu z lodu ani torebki mrożonego groszku. Tak silne zimno zabija tkankę brzeżną, którą próbujesz zachować.

Nie nakładaj kremów ani maści, zanim weterynarz ich nie zobaczy. Wszystko tłuste musi zostać usunięte przed oceną rany i przeszkadza w ocenie głębokości.

Nie przebijaj pęcherzy ani nie odciągaj luźnej skóry. Ta warstwa jest sterylną osłoną, dopóki jej nie usuniesz.

Nie używaj waty ani żadnych puszystych opatrunków. Włókna wbijają się w ranę.

Nie owijaj ciasno ani wokół kończyny. Spalona tkanka puchnie przez wiele godzin później.

Nie dawaj psu jedzenia, jeśli prawdopodobna jest operacja lub sedacja. Zadzwoń do kliniki i zapytaj.

Nie decyduj, że to drobiazg, bo pies nie kuleje ani nie skomli. Oparzenia opuszek ujawniają się trzeciego dnia, urazy elektryczne w płucach drugiego dnia, a głębokie oparzenia w ogóle nie bolą.

Nie wypuszczaj oparzonego słonecznie lub termicznie psa prosto z powrotem do tego samego środowiska. Ten sam chodnik, ten sam kaloryfer i ten sam niezabezpieczony piec zrobią to ponownie.

Kiedy szukać pomocy

Cel pierwszych dziesięciu minut: ciepło usunięte, rana zakryta, pies ciepły i uspokojony, a weterynarz już cię oczekuje.

Udaj się natychmiast w przypadku oparzenia większego niż łapa psa, każdego oparzenia okalającego, oparzenia chemicznego lub kablem elektrycznym, psa uratowanego z pożaru, oparzenia bezbolesnego oraz każdych oznak wstrząsu.

Udaj się tego samego dnia w przypadku poparzeń, oparzeń kontaktowych, które przerwały skórę, oraz wszelkich oparzeń opuszek łap.

Udaj się w ciągu 24 do 48 godzin w przypadku małego oparzenia powierzchownego, które goi się zgodnie z oczekiwaniami, i szybciej, jeśli wygląd się zmienia, zaczyna brzydko pachnieć lub pies staje się niechętny do używania tego obszaru.

W każdym przypadku zadzwoń wcześniej. Klinika, która wie, że nadchodzi oparzony pies, może przygotować środki przeciwbólowe, płyny i sterylny zestaw, zamiast zaczynać od zimnego pomieszczenia.