Przysmaki dla kota: ukryte kalorie i inne zagrożenia poza wagą

Szybka odpowiedź

Przyrost wagi u kotów wynika zazwyczaj z jedzenia, którego nikt nie policzył: przysmaków, dodatków, mleka i resztek ze stołu.

Przysmaki nie są problemem. Problemem są niepoliczone przysmaki. Kot to małe zwierzę z niewielkim dziennym budżetem energetycznym, więc kilka nagród w kształcie jedzenia może stanowić znaczącą część jego dziennego zapotrzebowania, a żadna z nich nie pojawia się w ilości, którą odmierzyłeś do miski.

Rozwiązaniem jest matematyka, a nie silna wola. Ustal dzienną porcję jedzenia w gramach, zdecyduj, jaka część tego dnia może pochodzić z przysmaków, odejmij tę część od posiłków i upewnij się, że każdy, kto karmi zwierzaka, korzysta z tej samej liczby.

• Przysmaki wypierają zbilansowane pożywienie. Kot, którego jedna trzecia dziennego spożycia pochodzi z przysmaków, je w jednej trzeciej niepełnowartościową dietę.
• Ogólna zasada stosowana w weterynarii mówi, że przysmaki powinny stanowić mniej niż około jedną dziesiątą dziennych kalorii, a reszta powinna pochodzić z pełnowartościowej karmy.
• Waż jedzenie w gramach. Miarka, garść czy zdjęcie na opakowaniu nie są precyzyjnymi pomiarami.
• Najbardziej szkodliwe przysmaki to nie te najbardziej tuczące. To te, które uczą kota odmawiania karmy terapeutycznej, której będzie potrzebował w przyszłości.
• Nigdy nie koryguj nadmiaru przysmaków przez nagłe odstawienie jedzenia. Szybkie ograniczenie pokarmu u kota z nadwagą może wywołać śmiertelną niewydolność wątroby.

:::danger
Nigdy nie stosuj u kota diety drastycznej i nigdy nie naprawiaj przekarmiania poprzez zwykłe zaprzestanie podawania jedzenia.

Kot z nadwagą, który przestaje jeść, uwalnia tłuszcz z organizmu szybciej, niż wątroba jest w stanie go przetworzyć. Tłuszcz gromadzi się w komórkach wątroby, a jej funkcja załamuje się. Jest to stłuszczenie wątroby. Może się ono zacząć w ciągu kilku dni od niskiego spożycia pokarmu, jest znacznie bardziej prawdopodobne u kota, który już wcześniej miał nadwagę, i zabija zwierzęta, które jeszcze tydzień wcześniej były po prostu grube. Utrata wagi u kotów musi odbywać się stopniowo, zgodnie z planem i przy założeniu, że kot je każdego dnia.
:::

Decyzja w 60 sekund

Dlaczego przysmak kosztuje kota znacznie więcej niż psa

Ten sam kawałek jedzenia jest innym wydarzeniem dla innego zwierzęcia. Kot stanowi ułamek masy ciała średniego psa, więc potrzebuje ułamka dziennej energii, a przysmak wielkości ludzkiej dłoni jest znacznie większym kawałkiem kociego dnia niż psiego.

To cały mechanizm stojący za niekontrolowanym przyrostem wagi przez przysmaki. Nikt nie decyduje się na przekarmianie kota. Dzieje się tak, że każdy pojedynczy przysmak wydaje się trywialnie mały dla ludzkiego oka skalibrowanego na ludzkie porcje, a pięć trywialnie małych rzeczy sumuje się do posiłku, który kot zjada dodatkowo oprócz swoich regularnych porcji.

Dwie cechy strukturalne sprawiają, że koty radzą sobie gorzej niż psy z przyswajaniem tej nadwyżki.

Koty jedzą wiele małych posiłków, gdy mają taką możliwość.

Pierwotny schemat żywienia to seria małych upolowanych posiłków w ciągu dnia i nocy, a nie jeden duży posiłek. Koty dlatego akceptują jedzenie znacznie częściej, niż go potrzebują, a przychodzenie kota do kuchni nie jest dowodem głodu. Jest dowodem na to, że przychodzenie do kuchni działało w przeszłości.

Koty nie czują słodkiego smaku.

Gen receptora słodkiego smaku jest u kotów niefunkcjonalny. Ma to znaczenie praktyczne: kot nie szuka cukru, szuka tłuszczu, białka zwierzęcego, profilu aminokwasów, tekstury i ciepła. Dlatego przysmaki, które koty uważają za najbardziej atrakcyjne, to te wysokokaloryczne i tłuste, a napis „niska zawartość cukru” na opakowaniu nic nie mówi o tym, czy kot będzie się nim przejadał.

Przysmaki nie muszą być pełnowartościowe.

Karma bytowa jest opracowana tak, aby dostarczyć pełny profil składników odżywczych w podanej ilości. Przysmak jest opracowany tak, aby był jedzony z entuzjazmem. Ta różnica jest niewidoczna na półce sklepowej i dlatego udział przysmaków w diecie ma znaczenie. Kot czerpiący jedną czwartą swojej dziennej energii z przysmaków nie tylko je za dużo, ale zjada jedną czwartą diety, która nigdy nie została zaprojektowana, aby dostarczyć taurynę, kwas arachidonowy, gotową witaminę A, wapń i fosfor w odpowiednich proporcjach.

Koty są bezwzględnymi mięsożercami o naprawdę nieelastycznych wymaganiach. Nie potrafią wytworzyć wystarczającej ilości tauryny z prekursorów, nie potrafią wydajnie przekształcać beta-karotenu w witaminę A i nie potrafią syntetyzować kwasu arachidonowego z olejów roślinnych tak, jak robi to wiele ssaków. Jeśli rozcieńczysz ich pełnowartościową karmę zbyt dużą ilością przysmaków, wymagania te zaczną być niedopełnione.

Jak wygląda rozsądna ilość przysmaków

Tania waga kuchenna to najbardziej przydatne narzędzie do żywienia w domu. Waż całodzienne wyżywienie, nie pojedynczy posiłek.

Zacznij od dziennej ilości, nie od pojedynczego posiłku. Poproś swojego weterynarza o docelową dawkę dziennej energii dla idealnej wagi twojego kota, a nie jego obecnej wagi, ponieważ karmienie kota z nadwagą w celu utrzymania wagi, którą już ma, po prostu utrwala problem.

Przelicz to na gramy karmy, którą faktycznie kupujesz. Gęstość energetyczna znajduje się na etykiecie, zazwyczaj jako kcal na kilogram lub na puszkę czy saszetkę, a w niektórych regionach jako kilodżule. Jeśli nie jest wydrukowana, producent ją dostarczy, a karma, której producent nie poda ci gęstości energetycznej, nie jest karmą, którą możesz porcjować.

Odmierz cały dzień rano. Jedno naczynie, jedna liczba. Wszystko, co kot zjada tego dnia, pochodzi z tego naczynia, a kiedy jest puste, dzień jest zakończony.

Udział przysmaków pochodzi z tego samego naczynia.

Jeśli domownicy chcą podawać przysmaki, najpierw ustal ich udział, odejmij tę wagę od posiłków i utrzymuj sumę na stałym poziomie. Powszechna zasada weterynaryjna, aby utrzymywać przysmaki poniżej jednej dziesiątej dziennych kalorii, istnieje właśnie dlatego, że pozwala ona zachować dominującą rolę pełnowartościowej karmy w zaspokajaniu potrzeb.

Miarki to główny punkt porażki.

Ta sama miarka tej samej suchej karmy różni się znacząco w zależności od tego, jak jedzenie jest ubite, jak pełny jest worek i kto dokonuje odmierzania. Dwie osoby używające jednej miarki dla jednego kota rutynowo produkują bardzo różne dzienne spożycie. Waga eliminuje te rozbieżności.

Jedna dziesiąta małej liczby to mała liczba.

To tutaj właściciele są zaskoczeni. Przy budżecie energetycznym wielkości kota, dodatek przysmaków może wynosić kilka małych kawałków, a nie garść. Dzielenie przysmaków na połówki lub ćwiartki pozwala zachować liczbę okazji do nagradzania kota przy jednoczesnym obniżeniu ładunku energetycznego, a koty reagują na samo wydarzenie otrzymania przysmaku znacznie bardziej niż na jego rozmiar.

Kalorie, których nikt nie liczy

Siedmiodniowy dziennik żywieniowy służy do wychwycenia tych kalorii. Prawie każdy kot z nadwagą ma co najmniej jedno z poniższych źródeł.

Drugi opiekun w domu.

Klasyczny schemat to dwoje dorosłych, z których każdy podaje posiłek wieczorny, bo żaden nie zdawał sobie sprawy, że zrobił to ten drugi. Dzieci i odwiedzający krewni dodają niepoliczone przysmaki. W domach z wieloma kotami jedzenie zostawione dla nieśmiałego kota jest zazwyczaj zjadane przez tego pewnego siebie.

Mleko i nabiał.

Większość dorosłych kotów ma niski poziom laktazy jelitowej. Mleko dostarcza więc kalorii oraz ładunku osmotycznego, który wciąga wodę do jelit i powoduje luźne stolce. Koty, które wydają się je tolerować, i tak otrzymują kalorie, a produkty z mleka dla kotów sprzedawane jako przysmaki to wciąż jedzenie.

Dodatki, sosy i tubki z płynną przekąską.

Stały się one dużą częścią rynku przysmaków. Są naprawdę przydatne do nawadniania, ukrywania leków i zachęcania niejedzącego kota, ale to żywność, z założenia smakowita i prawie nigdy nie liczona, ponieważ wyglądają jak przyprawa.

Resztki z gotowania i talerz, który kot wylizuje.

Skrawki tłuszczu, skóra z pieczeni, ser i masło są wystarczająco gęste energetycznie, aby mieć znaczenie w skali kociej. Niektóre niosą również zagrożenia omówione poniżej.

Sąsiedzi, w regionach gdzie koty wychodzą na zewnątrz.

Kot domowy wychodzący w Wielkiej Brytanii, Australii, Nowej Zelandii czy w większości krajów Europy może być karmiony w dwóch lub trzech domach. Jeśli kot przybiera na wadze na odmierzonej diecie, a weterynarz wykluczył chorobę, to zazwyczaj jest wyjaśnienie. Papierowa obroża z prośbą do sąsiadów, aby nie karmili kota, rozwiązuje problem częściej niż jakakolwiek zmiana diety.

Karma i przysmaki dla psów w domach mieszanych.

Karma dla psów nie jest opracowana dla kotów, a długotrwałe zastępowanie jej ryzykuje niedobór tauryny, co uszkadza mięsień sercowy i siatkówkę. Ponadto niektóre przysmaki i gryzaki dla psów zawierają składniki, które nie są odpowiednie dla kota.

Szkody, które nie mają nic wspólnego z wagą

Posiłki powinny być źródłem odżywiania. Przysmaki siedzą na wierzchu diety, a nie w środku.

Kalorie to nudne ryzyko. Te poniżej powodują prawdziwe kłopoty.

Problem diety terapeutycznej.

Koty kształtują trwałe preferencje żywieniowe, a preferencje są kształtowane przez teksturę i kształt w takim samym stopniu jak przez smak. Kot wychowany na jednym kształcie granulatu i jednym przysmaku, któremu nigdy nie oferowano niczego innego, często odmawia diety nerkowej, urologicznej, hydrolizowanej lub cukrzycowej w późniejszym wieku. Ta odmowa przychodzi w najgorszym możliwym momencie, kiedy dieta jest leczeniem.

Ochronnym ruchem jest różnorodność, gdy kot jest zdrowy. Rotacja między kilkoma pełnowartościowymi karmami o różnych teksturach oraz oferowanie karmy mokrej i suchej sprawia, że kot pozostaje otwarty na nowości. Łatwiej to zbudować u kociaka, ale nawyki dorosłych kotów można zmieniać stopniowo.

Wyuczona awersja.

Koty łatwo kojarzą jedzenie ze złym samopoczuciem. Jeśli kot odczuwa nudności lub właśnie przeszedł stresującą sesję podawania tabletek, a ty zaoferujesz mu nowy pokarm, kot może permanentnie go odrzucić. Nigdy nie wprowadzaj diety terapeutycznej podczas pobytu w szpitalu lub podczas ostrej choroby, jeśli można to zrobić później w domu. Nigdy nie ukrywaj gorzkiej tabletki w jedzeniu, które kot musi chcieć jeść.

Surowe ryby i tiaminaza.

Niektóre surowe ryby zawierają tiaminazę, enzym niszczący tiaminę. Podawane regularnie wywołuje niedobór tiaminy z objawami neurologicznymi, takimi jak zgarbiona postawa, trzymanie głowy nisko, brak równowagi i drgawki. Gotowanie unieczynnia enzym. Ryba jako okazjonalny gotowany przysmak to co innego niż surowa ryba jako nawyk.

Tłuste ryby i witamina E.

Diety bogate w nienasycone oleje rybne bez dopasowanej witaminy E mogą powodować stłuszczenie tkanki tłuszczowej, stan zapalny tłuszczu, który sprawia, że dotyk kota jest bolesny, zwierzę niechętnie się rusza i nie chce jeść. Klasyczną historią jest kot karmiony głównie rybami z puszki przeznaczonymi dla ludzi. To realny powód, by nie budować diety kota wokół tuńczyka, zupełnie niezależnie od kwestii kalorii.

Cebula i czosnek.

Oba uszkadzają kocie czerwone krwinki i powodują anemię hemolityczną. Koty są bardziej wrażliwe niż psy. Ekspozycja rzadko dotyczy surowej cebuli; to cebula lub czosnek w proszku w sosach, wywarach, żywności dla niemowląt, gotowanych resztkach i niektórych przysmakach dla psów. Przeczytaj skład ludzkiego jedzenia, zanim stanie się ono przysmakiem dla kota.

Czekolada i kofeina.

Teobromina i kofeina są toksyczne dla kotów. Koty szukają ich mniej niż psy, głównie dlatego, że nie ma tam nagrody w postaci słodkiego smaku, ale dawka, która ma znaczenie w małym zwierzęciu, jest mniejsza.

Kości i twarde gryzaki.

Gotowane kości mogą pękać. Twarde gryzaki sprzedawane dla psów mogą złamać kocie zęby, które mają stosunkowo cienkie korony. Złamanie zęba z odsłoniętą miazgą jest bolesne i wymaga ekstrakcji lub leczenia kanałowego.

Przysmaki dentystyczne mają zawyżoną skuteczność.

Mechaniczne ścieranie działa tylko tam, gdzie przysmak dotyka zęba, co zazwyczaj dotyczy korony, a rzadko linii dziąseł, gdzie faktycznie zaczyna się choroba przyzębia. Co ważniejsze, resorpcja zębów jest bardzo częsta u kotów i nie jest chorobą płytki nazębnej, więc żaden przysmak jej nie zapobiega. Przysmaki dentystyczne są uzupełnieniem szczotkowania i stomatologii weterynaryjnej, a nie substytutem, i zawierają kalorie.

Zmiany, które oznaczają działanie dzisiaj

Kot przestaje jeść posiłki.

U kota dwadzieścia cztery godziny bez jedzenia to zdarzenie kliniczne, a nie kwestia nastroju. U kota z nadwagą to początek ścieżki prowadzącej do stłuszczenia wątroby. Idź do weterynarza tego samego dnia.

Prężenie się w kuwecie, szczególnie u samca.

Powtarzające się wizyty w kuwecie z produkcją niewielkiej ilości moczu lub bez, wokalizacja w kuwecie lub wylizywanie penisa to niedrożność cewki moczowej, dopóki nie udowodni się inaczej. Zabija w ciągu dnia lub dwóch przez nagromadzenie potasu i niewydolność nerek. To nagły wypadek o każdej godzinie.

Znaczny wzrost pragnienia i oddawania moczu.

Wskazuje to na cukrzycę, przewlekłą chorobę nerek lub nadczynność tarczycy. U kota z nadwagą cukrzyca jest wysoko na liście. Bezpiecznie osiągnięta utrata wagi może doprowadzić u niektórych kotów cukrzycowych do remisji, co jest jednym z najsilniejszych argumentów za wczesnym potraktowaniem tematu przysmaków poważnie.

Utrata wagi, której nie planowałeś.

Kot z nadwagą, który zaczyna tracić na wadze bez zmiany diety, nie odnosi sukcesu, jest chory. Nadczynność tarczycy u starszych kotów klasycznie powoduje utratę wagi przy dużym apetycie, co właściciele interpretują jako „dieta w końcu zadziałała”.

Nagła odmowa karmy, którą kot zawsze jadł.

Rozważ ból w jamie ustnej. Resorpcja zęba, złamany ząb i zapalenie jamy ustnej objawiają się tym, że kot podchodzi do jedzenia, a potem się wycofuje, albo przełyka mokrą karmę, ale porzuca granulat.

Rutyna, która wykrywa problemy wcześnie

Uspokojony kot pod koniec odmierzonego dnia. Celem jest stabilna waga i nienaruszony sygnał apetytu, a nie pusta miska.

Comiesięczna waga jest warta więcej niż roczna. Koty ukrywają choroby, a powolny trend spadkowy w ciągu trzech miesięcy to wniosek, którego nie da żaden pojedynczy pomiar.

Czego będzie od ciebie chciał weterynarz

Przynieś te dane, a wizyta stanie się produktywna zamiast zgadywania.

• Dokładny rodzaj karmy, marka i ilość podawana dziennie w gramach
• Każdy inny produkt, który kot zjada, w tym przysmaki, mleko, dodatki, ludzkie jedzenie i karmy dla psów
• Kto jeszcze karmi kota i czy kot wychodzi na zewnątrz
• Historia wagi, najlepiej kilka odczytów na przestrzeni miesięcy, a nie jeden
• Aktualny schemat korzystania z kuwety: częstotliwość, objętość, prężenie, krew
• Czy kot jest na jakiejś diecie terapeutycznej i czy faktycznie ją zjada

Spodziewaj się, że weterynarz oceni osobno kondycję ciała i kondycję mięśniową kota. Starszy kot może być gruby i jednocześnie tracić mięśnie, a obie te rzeczy wymagają różnych odpowiedzi. Spodziewaj się badań krwi i próbki moczu przed jakimkolwiek ustrukturyzowanym planem odchudzania, ponieważ spowolnienie tarczycowe, cukrzyca i choroby nerek zmieniają plan.

Czego nigdy nie robić

Nie karm kota metodą wolnego dostępu, jeśli przybiera na wadze, a potem szacuj, co zjadł. Nie możesz zarządzać liczbą, której nigdy nie zmierzyłeś.

Nie wstrzymuj jedzenia, aby wymusić szybką korektę. Zobacz ostrzeżenie o niebezpieczeństwie na górze. Utrata wagi u kotów to wielomiesięczny projekt prowadzony w powolnym tempie uzgodnionym z weterynarzem, nie szybki.

Nie używaj przysmaków, aby wyniki słabo jedzącego kota wyglądały lepiej. Jeśli kot odmawia posiłków i akceptuje tylko przysmaki, jest to wynik diagnostyczny, a tuszowanie go opóźnia diagnozę.

Nie przełączaj kota na dietę terapeutyczną z dnia na dzień. Odmowa jest częsta, a odrzucona dieta terapeutyczna jest gorsza niż powolne przejście, ponieważ kot może ją trwale odrzucić.

Nie zakładaj, że formuła „light”, „indoor” lub „sterilized” rozwiązuje problem sama w sobie. Te karmy zazwyczaj mają niższą gęstość energetyczną, co zmienia gramy, ale nic nie robią z niepoliczonymi przysmakami i drugimi opiekunami.

Nie podawaj ludzkich suplementów, oleju z wątroby dorsza ani produktów witaminowych jako przysmaków bez porady weterynarza. Witamina A i D są magazynowane, a nie wydalane, i łatwo przedawkować je u kota.

Kiedy szukać pomocy

Skontaktuj się z weterynarzem tego samego dnia, jeśli wystąpi którekolwiek z poniższych:

• Kot, który nie zjadł porządnego posiłku przez 24 godziny, a pilnie, jeśli ma nadwagę
• Prężenie się w kuwecie przy niewielkiej ilości moczu lub jego braku, co jest nagłym wypadkiem o każdej porze
• Wyraźny wzrost pragnienia i częstotliwości oddawania moczu
• Wymioty więcej niż raz lub dwa, lub jakiekolwiek wymioty w połączeniu z niejedzeniem
• Nagła odmowa karmy, którą kot jadł długo, co często oznacza ból w jamie ustnej
• Utrata wagi, której nie planowałeś

Umów wizytę w trybie zwykłym, aby ustalić docelową wagę i plan karmienia, jeśli żebra kota są trudne do znalezienia pod warstwą tłuszczu, jeśli nie ma talii patrząc z góry, lub jeśli kot systematycznie przybierał na wadze przez rok.

Poproś konkretnie o dzienny cel energetyczny dla idealnej wagi kota zamiast o instrukcję „miarki” i zapytaj o harmonogram kontrolnego ważenia. Większość klinik zważy kota między wizytami bezpłatnie, a ten jeden nawyk wychwytuje więcej problemów wcześnie niż jakakolwiek zasada dotycząca przysmaków.