Kot: wyłącznie w domu czy w bezpiecznej wolierze zewnętrznej

Szybka odpowiedź

Kot żyjący wyłącznie w domu zależy od Ciebie we wszystkim, co wcześniej zapewniało otoczenie na zewnątrz

Prawdziwym wyborem nie jest dom czy podwórko. Jest to przebywanie w zamknięciu kontra brak zamknięcia. Kot w dobrze zbudowanej wolierze i kot żyjący wyłącznie w domu są zamknięci w kontrolowanej przestrzeni i obaj unikają przyczyn śmierci, jakie niesie ze sobą swobodne wychodzenie: ruchu drogowego, ran po walkach, zatruć, zamknięcia w szopie lub garażu oraz kradzieży.

Ceną jest to, że ograniczenie przestrzeni przenosi każde ryzyko do domu. Koty przebywające w zamknięciu łatwiej przybierają na Wadze, a brak aktywności i stres bezpośrednio prowadzą do problemów z układem moczowym, przez które koty trafiają do Klinik weterynaryjnych na cito. Woliera rozwiązuje część tego problemu. Nie rozwiązuje go w całości.

• Ograniczenie przestrzeni eliminuje przyczyny nagłej śmierci. Nie eliminuje ryzyka, lecz zmienia to, jakimi zagrożeniami musisz zarządzać.
• Woliera dla kota zawodzi na dachu, łączeniach i drzwiach, prawie nigdy na siatce.
• Przebywanie wyłącznie w domu to pełne zobowiązanie do wzbogacania środowiska, higieny kuwety i kontroli Wagi, a nie łatwiejsza opcja.
• Koty głuche, ślepe, z dodatnim wynikiem FIV oraz bardzo stare koty nie powinny swobodnie wychodzić pod żadnym pozorem.
• Czas w ogrodzie pod nadzorem to nie zamknięcie. Kot przeskakuje większość płotów ogrodowych z miejsca.

Podejmij decyzję w 60 sekund

Dlaczego zagrożenia związane ze swobodnym wychodzeniem są śmiertelne

Właściciele rozważają tę decyzję pod kątem jakości życia. Dane dotyczące śmiertelności są znacznie prostsze: czynniki zabijające koty swobodnie wychodzące są nagłe i wszystkie znajdują się na zewnątrz.

Ruch drogowy.
Koty prowadzą tryb życia świtowo-zmierzchowy. Polują o świcie i zmierzchu, czyli dokładnie wtedy, gdy kierowcy widzą najmniej. Kot przechodzący przez ulicę nie traktuje samochodu jak drapieżnika, którego należy unikać, lecz jako duży ruchomy obiekt i często zamiera w bezruchu.

Rany po ukąszeniach innych kotów.
Kły kota są cienkie i wnikają głęboko. Wprowadzają bakterie pod skórę, a miejsce ukłucia zabliźnia się w ciągu kilku godzin. Dlatego ropień pojawia się od trzech do siedmiu dni później jako gorący, bolesny obrzęk, a nie w trakcie walki. Te same ukąszenia są główną drogą przenoszenia wirusa niedoboru odporności kotów (FIV) oraz istotną drogą dla wirusa białaczki kotów (FeLV).

Zatrucia.
Płyn do chłodnic jest klasycznym przykładem, ponieważ ma słodki smak, a niewielka ilość powoduje nieodwracalną niewydolność nerek. Trutki na gryzonie docierają do kotów podwójnie: bezpośrednio oraz poprzez zjedzenie zatrutego gryzonia. Pyłek lilii wniesiony na sierści wystarczy, aby wywołać ostre uszkodzenie nerek u kota, który go zliże.

Zamknięcie w budynku.
Szopy, garaże, szklarnie, ciężarówki do przeprowadzek i budynki gospodarcze sąsiadów odpowiadają za dużą część zgłoszeń o zaginięciu kotów. Kot zamknięty w szopie w piątek ma poważne kłopoty już w poniedziałek.

Drapieżniki i psy.
Zagrożenie lokalne, ale realne. W rejonach z lisami, ptakami drapieżnymi lub luźno biegającymi psami, małe koty i kocięta stają się ofiarami.

Żadnym z tych zagrożeń odpowiedzialny Właściciel nie zarządza poprzez ostrożność. Zarządza się nimi poprzez nieobecność kota w danym miejscu.

Ile naprawdę kosztuje utrzymanie kota wyłącznie w domu

Przedstawianie drugiej strony w samych superlatywach jest równie niedokładne. Przebywanie wyłącznie w domu nie jest opcją wolną od ryzyka, po prostu zamienia ono zagrożenia nagłe na te rozwijające się powoli.

Przyrost Wagi.
Wydatek energetyczny kota niewychodzącego znacznie spada, a większość Właścicieli nie zmniejsza ilości karmy. Kastracja dodatkowo to potęguje. Otyłość u kotów nie jest problemem kosmetycznym: prowadzi do cukrzycy, nasila zapalenie stawów i sprawia, że kot nie jest w stanie czyścić dolnej części własnego grzbietu.

Idiopatyczne zapalenie pęcherza moczowego kotów.
Jest to najważniejsza jednostka chorobowa u kotów niewychodzących. Jest to jałowe, związane ze stresem zapalenie pęcherza moczowego, a czynnikami wyzwalającymi są problemy występujące w domu: konflikt z innym kotem, kuweta w ruchliwym miejscu, nieprzewidywalna rutyna, nuda oraz niskie spożycie wody. U kocurów może przekształcić się w niedrożność cewki moczowej, co wymaga pilnej Wizyty u Weterynarza tego samego dnia.

Napięcie między kotami.
Na zewnątrz koty rozwiązują presję społeczną poprzez osobne korzystanie z przestrzeni i czasu. W domu nie mają takiej możliwości. Dwa koty, które "dogadują się" w ogrodzie, w mieszkaniu mogą znajdować się w ciągłym konflikcie o niskim natężeniu, co objawia się blokowaniem przejść, wpatrywaniem się, unikaniem kuwety i nadmiernym wylizywaniem, a nie otwartą walką.

Zachowania związane z nudą.
Nadmierne wylizywanie, aktywność nocna, niszczenie mebli i agresja wymuszająca uwagę nasilają się, gdy kot nie ma nic do roboty. Wybór opcji wyłącznie domowej oznacza konieczność podjęcia pracy nad tymi obszarami.

Bezpieczny transporter, prawidłowo dopasowane szelki i niezawodne zasoby domowe to wyposażenie, którego naprawdę wymaga ta decyzja

Porównanie trzech realnych opcji

Woliera nie jest automatycznie lepsza niż trzymanie kota wyłącznie w domu. Pusta konstrukcja z siatki z betonową podłogą daje kotu świeże powietrze i nic więcej. Dom z trasami pionowymi, półkami okiennymi, zaplanowaną zabawą i zmienianymi zabawkami na jedzenie wygrywa z nią bez problemu.

Budowa trwałej i bezpiecznej woliery

Pomyśl o miejscach, przez które koty rzeczywiście uciekają, według częstotliwości.

Dach lub jego brak.
Kot wspina się po słupku narożnym, idzie po górnej belce i wyskakuje. Każda woliera bez dachu jest rozwiązaniem tymczasowym. Solidne zadaszenie nad częścią woliery zapewnia również cień i ochronę przed deszczem, których kot potrzebuje.

Łączenie między panelami oraz łączenie z domem.
Koty znajdują szczelinę na styku panela z murem lub siatki z podbitką. Kot może przejść przez szczelinę, w której mieszczą się jego głowa i barki. Sprawdź cały obwód na wysokości kota i wyżej, a nie na poziomie swoich oczu.

Drzwi.
Każda woliera z pojedynczymi drzwiami w końcu zostanie otwarta przez przypadek. Śluza z podwójnymi drzwiami, w której jedne drzwi zamykają się, zanim otworzą się drugie, całkowicie eliminuje ten problem. Jeśli to niemożliwe, samoczynnie zamykająca się sprężyna i nawyk zasuwania rygla przed odwróceniem się to absolutne minimum.

Podłoże.
Koty kopią mniej niż psy, ale wykorzystają miękką szczelinę. Wkop siatkę w ziemię, wyprowadź ją na zewnątrz w kształcie litery L pod kostką brukową lub zbuduj wolierę na stabilnym podłożu.

Materiały.
Siatka zgrzewana daje gwarancję; siatka do drobiu się nie nadaje i może skaleczyć. Miękka siatka rozciąga się, a zdeterminowany kot włoży w nią zęby. Sprawdzaj każde mocowanie po burzy.

Niezamierzone ułatwienia do wspinaczki.
Kosz na śmieci, krzesło ogrodowe, niski dach szopy lub rosnący krzew obok woliery stają się trampoliną. Rób ponowną kontrolę każdej wiosny, gdy roślinność urośnie.

:::danger
Woliera umieszczona w pełnym słońcu może stać się pułapką cieplną, której kot nie zdoła opuścić.

Koty mają bardzo ograniczony mechanizm chłodzenia przez odparowanie. Nie pocą się w efektywny sposób, a zianie u kota jest już Objawem stanu zagrożenia życia, a nie mechanizmem chłodzenia. Wybieg z siatki z przezroczystym dachem z poliwęglanu, utwardzoną podłogą i brakiem cienia zachowuje się jak szklarnia. Zapewnij głęboki cień przez całą najgorętszą część dnia, zawsze zostawiaj wodę wewnątrz woliery i daj kotu swobodny dostęp z powrotem do domu, zamiast zamykać go na zewnątrz. Koty długowłose oraz Rasy spłaszczone, takie jak persy i egzotyczne, osiągają stan zagrożenia szybciej niż inne.
:::

Jak stworzyć wartościową wolierę

Sama przestrzeń nie wzbogaca środowiska. Robi to jej złożoność.

Wysokość.
Koty rozładowują napięcie, wchodząc wyżej. Półki i rampy na dwóch lub trzech poziomach zamieniają małą powierzchnię w użyteczne terytorium.

Schronienie.
Kot, który czuje się odsłonięty, nie będzie korzystał z przestrzeni. Kryjówki, roślinność i pełna ściana po przynajmniej jednej stronie są ważniejsze niż metry kwadratowe.

Różnorodność podłoża.
Trawa, kora, konar drzewa, słoneczna płytka chodnikowa. Różne powierzchnie dostarczają różnych bodźców zmysłowych i odmiennych opcji do drapania.

Zapach.
Pozwól, aby na wolierę padał deszcz, wdmuchiwał liście, od czasu do czasu dodaj ściętą gałąź. Zmiana zapachów to główna korzyść, jaką kot czerpie z przebywania na zewnątrz.

Bezpieczne rośliny.
Sprawdź każdą roślinę, zanim ją umieścisz w wolierze. Lilie jakiegokolwiek rodzaju są bezwzględnie zakazane ze względu na ryzyko uszkodzenia nerek u kotów.

Woda wewnątrz woliery jest obowiązkowa, a nawyki picia u kota przebywającego w zamknięciu warto znać

Przeniesienie kota swobodnie wychodzącego do zamkniętej przestrzeni

W tym miejscu większość prób kończy się niepowodzeniem, ponieważ Właściciele blokują wychodzenie na zewnątrz, zanim powstanie alternatywa.

Najpierw zbuduj.
Woliera, wzbogacenie środowiska i przygotowanie kuwet muszą być gotowe i używane przed zablokowaniem drzwiczek dla kota. Kot, którego terytorium zostanie zamknięte bez zaoferowania niczego w zamian, spędzi dwa tygodnie pod drzwiami.

Spodziewaj się fazy protestu.
Głośne wokalizowanie pod drzwiami, chodzenie w tam i powrotem, siedzenie w oknach i aktywność nocna są normalne przez pierwsze tygodnie. Z czasem ustępują. To, co je wydłuża, to nieregularny dostęp na zewnątrz, ponieważ sporadyczna ucieczka uczy kota, że upór przynosi rezultaty.

Zwiększ liczbę kuwet.
Kot, który załatwiał się na zewnątrz, może nie mieć wyrobionego silnego nawyku korzystania z kuwety. Zaoferuj więcej kuwet niż jest kotów w domu, odkrytych, w spokojnych miejscach, z drobnym, bezzapachowym żwirkiem.

Dostosuj karmienie do nowego poziomu aktywności.
Zmniejsz porcję karmy, gdy kot przestanie wychodzić, i waż kota co miesiąc. Zanim Właściciel zauważy zmianę Wagi "na oko", jest ona już znaczna.

Obserwuj uważnie kuwetę przez pierwszy miesiąc.
Stres związany z przejściem do trybu niewychodzącego jest klasycznym czynnikiem wyzwalającym zapalenie pęcherza. Częste wizyty z małą ilością moczu, parcie, krew lub płacz w kuwecie wymagają Wizyty u Weterynarza.

Aktualizuj dane przypisane do Czipa.
Ma to jeszcze większe znaczenie, gdy kot przebywa w zamknięciu, ponieważ kot niewychodzący, który ucieknie, jest zdezorientowany i wędruje dalej.

Co zmienia się w zależności od kota

Koty głuche oraz białe koty z niebieskimi oczami.
Wrodzona głuchota jest częsta w tej grupie. Głuchy kot nie słyszy nadjeżdżającego samochodu, psa ani zbliżającego się innego kota. Zamknięcie w bezpiecznej przestrzeni nie jest tu kwestią wyboru.

Koty ślepe lub niedowidzące.
Dobrze poruszają się po znanej mapie domu, ale słabo w świecie zewnętrznym. Utrzymuj stały układ mebli.

Koty z dodatnim wynikiem FIV.
Trzymanie w zamknięciu chroni inne koty przed zakażeniem, a kota z FIV przed infekcjami, z którymi jego układ odpornościowy słabo sobie radzi. Jest to jednoznaczne wskazanie do niewychodzenia.

Koty starsze i z zapaleniem stawów.
Zmniejszona szybkość ucieczki, gorszy słuch i trudności z wchodzeniem na trasy, z których korzystały wcześniej. W wolierze zastosuj rampy zamiast półek do skakania.

Rasy bardzo aktywne.
Koty bengalskie, abisyńskie, savannah i podobne Rasy to te, które potrafią pokonać słabe woliery i najbardziej cierpią z powodu ubogiego życia w domu. Zbuduj mocniejszą konstrukcję i zapewnij bogatsze środowisko.

Rasy spłaszczone.
Persy i koty egzotyczne mają utrudnione chłodzenie przez drogi oddechowe. Nie zostawiaj ich w nasłonecznionej wolierze.

Koty, które skutecznie polują.
Polowanie przynosi pasożyty, a w niektórych rejonach również choroby. Niesie ze sobą także realne straty dla dzikiej przyrody, które pełna woliera całkowicie eliminuje.

Profilaktyka różni się w zależności od statusu przebywania w zamknięciu

Jest to kwestia, w której Właściciele najczęściej popełniają błędy po zmianie. Plan odpowiedni dla kota swobodnie wychodzącego nie pasuje do kota niewychodzącego i odwrotnie.

Co Weterynarz będzie chciał wiedzieć

Przedstaw historię wychodzenia kota. Zmienia ona całkowicie połowę listy możliwych Diagnoz.

Czego nigdy nie robić

Nie stosuj u kota preparatów przeciw pchłom przeznaczonych dla psów. Permetryna w stężeniach dla psów powoduje u kotów Ciężkie, często śmiertelne zatrucie neurologiczne i przenosi się poprzez kontakt między zwierzętami w tym samym domu.

Nie zakładaj obroży bez bezpiecznego zapięcia i nie polegaj na adresówce przy obroży zamiast Czipa.

Nie zatrzymuj wychodzenia na zewnątrz gwałtownie bez zaoferowania czegokolwiek w zamian, a następnie nie otwieraj drzwi ponownie, bo kot protestował. Nieregularny dostęp to jedyny wzorzec, który gwarantuje długotrwały protest.

Nie traktuj ogrodu otoczonego murem jako woliery. Mur jest powierzchnią do wspinaczki.

Nie zamykaj kota w wolierze bez możliwości powrotu do domu, szczególnie w trakcie upałów lub mrozów.

Nie zakładaj, że drzwiczki na Czip całkowicie powstrzymają inne koty. Ograniczają wchodzenie, ale zdeterminowany kot z sąsiedztwa uczy się wchodzić tuż za kotem domowym, a drzwiczki w drzwiach zewnętrznych mogą również stać się drogą, przez którą Twój kot zostanie zamknięty na zewnątrz.

Celem jest kot, który czuje się dobrze i spokojnie korzysta z całego swojego terytorium, niezależnie od jego wielkości

Kiedy szukać pomocy

Zapewnij Wizytę u Weterynarza tego samego dnia w przypadku kota prącego w kuwecie bez oddawania moczu, jakiejkolwiek rany, kulawizny lub gorącego obrzęku po pobycie na zewnątrz, podejrzenia zatrucia oraz przy zianiu lub oddychaniu przez otwarte pyszczki po czasie spędzonym w nasłonecznionej wolierze.

Umów Wizytę w ciągu tygodnia w przypadku przyrostu Wagi po zmianie trybu wychodzenia, w przypadku kota, który przestał korzystać z kuwety, przy zwiększonym pragnieniu oraz przy nadmiernym wylizywaniu lub łysych plamach pojawiających się po zmianie stylu życia.

Jeśli Twój kot zaginął, najpierw przeszukaj szopy, garaże i budynki gospodarcze w promieniu kilku domów, w nocy i z latarką, oraz skontaktuj się z bazą danych Czipów, aby zgłosić zaginięcie Czipa. Większość kotów odnalezionych żywych znajduje się blisko domu, zamkniętych w jakimś pomieszczeniu.