Prawie utonięcie ptaka: ratowanie i 72-godzinny powrót do zdrowia

Szybka odpowiedź

Zwierzaki domowe (ptaki) toną wewnątrz domu, w zwykłej wodzie użytkowej. Toalety, miski do mycia naczyń, wiadra z mopem, głębokie miski na wodę, akwaria, garnki do gotowania, szklanki z napojami i pełne zlewy co roku powodują śmierć ptaków. Ptak, który wpadnie na powierzchnię, nie może zahaczyć o gładką pionową ściankę, a mokre pióra lotne uniemożliwiają mu wylecenie.

Jeśli dotrzesz do ptaka w porę, niebezpieczeństwo nie mija. Później dzieją się dwie rzeczy: ptak bardzo szybko wychładza się, ponieważ nasiąknięte pióra tracą całą izolację, a woda, która dostała się do dróg oddechowych, może spowodować zapalenie płuc, które objawi się dzień lub dwa później.

Celem po prawie utonięciu jest uzyskanie ciepłego, suchego, spokojnego ptaka pod obserwacją oraz umówienie wizyty u weterynarza, niezależnie od tego, jak dobrze wygląda.

• Wyjmij ptaka głową do przodu i do góry, utrzymując głowę powyżej poziomu ciała.
• Nigdy nie wymachuj ptakiem za nogi lub ciało, aby usunąć wodę. Ta rada pochodzi z pierwszej pomocy dla psów i prowadzi do złamań ptasich kości oraz pęknięć worków powietrznych.
• Osusz ręcznikiem, a następnie zapewnij delikatne ciepło z drogą ucieczki i pozwól ptakowi dojść do siebie.
• Każde prawie utonięcie wymaga kontroli u weterynarza, nawet jeśli ptak wygląda na całkowicie prawidłowego w ciągu kilku minut.
• Najgorsze objawy często pojawiają się 24 do 72 godzin później, więc okres obserwacji trwa dni, a nie minuty.

:::danger
Nie wykonuj ucisku klatki piersiowej u ptaka i nie dmuchaj z dużą siłą w dziób.

Mostek i grzebień ptaka nie uginają się tak jak klatka piersiowa ssaka, a wymuszone powietrze może rozerwać układ worków powietrznych. Reanimacja ptaka wykonywana przez właściciela częściej powoduje urazy niż ratuje życie. Jeśli ptak nie oddycha, umieść go w zamkniętym transporterze z podpartą głową i jedź do weterynarza od spraw nagłych, podczas gdy ktoś inny dzwoni z wyprzedzeniem.
:::

Decyzja w 60 sekund

Dlaczego woda jest tak niebezpieczna dla ptaka

Pióra działają poprzez utrzymywanie warstwy powietrza przy skórze. Tłuszcz z gruczołu kuprowego i struktura piór utrzymują wodę na powierzchni podczas krótkiego chlapania w kąpieli, ale ptak, który zanurzy się całkowicie lub wpadnie do wody z detergentem, całkowicie traci tę warstwę.

Po namoczeniu ptak nie ma izolacji i ma bardzo dużą powierzchnię ciała w stosunku do masy. Ciepło ucieka znacznie szybciej niż u ssaka o podobnej wielkości. Papużka może stać się niebezpiecznie wychłodzona w czasie potrzebnym na przyniesienie ręcznika.

Namoknięte pióra lotne oznaczają również, że ptak nie może latać. W obliczu wiadra o gładkich ściankach, zlewu lub toalety nie ma o co się zahaczyć i od czego odbić. Ptaki szybko się męczą, gdy nie mogą znaleźć oparcia.

Problem dróg oddechowych jest specyficzny dla ptaków. Ptaszy układ oddechowy nie kończy się na płucach. Worki powietrzne rozgałęziają się przez jamę ciała, a u wielu gatunków także do niektórych kości. Woda, która przedostanie się poza głośnię, rozprzestrzenia się dalej niż u ssaka i jest znacznie trudniejsza do usunięcia przez organizm lub przez weterynarza.

Dlatego opóźnione objawy mają tak duże znaczenie. Nawet niewielka ilość zaaspirowanej wody, zwłaszcza brudnej lub z mydłem, powoduje infekcję, której ujawnienie się zajmuje dzień lub dwa, podczas którego ptak po cichu podupada na zdrowiu.

Ratunek, krok po kroku

Wyjmij ptaka głową do góry.

Złóż jedną dłoń pod ciałem i podnieś tak, aby głowa pozostała powyżej poziomu klatki piersiowej i brzucha. Nie chwytaj wokół klatki piersiowej. Dłoń zaciśnięta wokół ciała ptaka uniemożliwia oddychanie, ponieważ nie ma on przepony, a mostek musi swobodnie się poruszać.

Pozwól wodzie wypłynąć z dzioba, delikatnie.

Trzymaj ptaka z podpartym ciałem i głową nachyloną tylko nieco w dół przez kilka sekund, aby wszystko, co znajduje się w pyszczku, wypłynęło. To cały manewr. Nie potrząsaj, nie wymachuj, nie odwracaj ptaka do góry nogami ani nie naciskaj na ciało.

Osuszaj, nie pocieraj.

Zawiń ptaka luźno w miękki, suchy ręcznik i delikatnie dociśnij, aby wchłonąć wodę. Zmień na drugi suchy ręcznik, gdy pierwszy będzie mokry. Pocieranie niszczy pióra i zwiększa stres.

Ogrzewaj delikatnie, z możliwością ucieczki.

Umieść ptaka w cichym i ciepłym miejscu. Transporter lub małe pudełko wyłożone ręcznikiem, ze źródłem ciepła, takim jak przykryta butelka z ciepłą wodą lub podkładka grzewcza, tylko przy jednym końcu, aby ptak mógł się odsunąć. Powszechnie stosowany zakres wsparcia dla chorego lub wychłodzonego ptaka to około 29-32 C, ale droga ucieczki ma większe znaczenie niż dokładna wartość: ptak, który zaczyna dyszeć, trzyma skrzydła z dala od ciała lub odsuwa się od ciepła, jest zbyt rozgrzany.

Nie używaj suszarki do włosów.

Wiele narzędzi do włosów posiada powłoki, które pod wpływem ciepła wydzielają opary zabójcze dla ptaków, a hałas i podmuch są przerażające dla ptaka będącego już w szoku. Jeśli musisz przyspieszyć suszenie, użyj ciepła otoczenia i przepływu powietrza, który nie wieje bezpośrednio na ptaka.

Przykryj i wycisz.

Zawieś lekki materiał nad częścią transportera. Wyłącz muzykę i telewizor. Trzymaj inne zwierzęta i dzieci z dala. Spokój jest leczeniem na tym etapie.

Nie podawaj jeszcze wody ani jedzenia i nigdy nie podawaj niczego strzykawką do dzioba.

Ptak, który właśnie zaaspirował wodę, jest narażony na wysokie ryzyko ponownego zachłyśnięcia. Pozostaw kwestię płynów weterynarzowi.

Zadzwoń do weterynarza teraz.

Nawet jeśli ptak wygląda dobrze. Powiedz, co to był za płyn, jak długo ptak w nim przebywał i czy zanurzył się całkowicie.

Dwa suche ręczniki, wyłożony transporter i przykryta ciepła butelka tylko przy jednym końcu. Przygotuj to, podczas gdy ktoś inny dzwoni do kliniki.

Kamienie milowe powrotu do zdrowia i co powinno się dziać w danym czasie

Traktuj to jako harmonogram obserwacji. Każdy krok wstecz w jakimkolwiek momencie oznacza natychmiastową wizytę u weterynarza, zamiast dalszego czekania.

Pierwsze 15 minut.

Ptak powinien chwytać, trzymać głowę do góry i reagować na Ciebie. Może dygotać lub drżeć, co jest spodziewane u mokrego ptaka. Oddech powinien być cichy, gdy minie panika. Machanie ogonem, oddychanie z otwartym dziobem lub klikanie na tym etapie to stan nagły.

Pierwsza godzina.

Drżenie powinno ustępować w miarę ogrzewania się ptaka. Pióra powinny schnąć i zaczynać układać się prawidłowo. Ptak powinien być w stanie siedzieć na żerdzi lub przynajmniej stać stabilnie. Ptak, który po godzinie delikatnego ogrzewania jest nadal zimny, napuszony i niestabilny, musi zostać zbadany teraz.

Dwie do czterech godzin.

Ptak powinien czyścić pióra. Czyszczenie to dobry znak: oznacza, że ptak ma wystarczające rezerwy, aby zadbać o swoje pióra i przestał być w trybie czystego przetrwania. Powinien wykazywać zainteresowanie jedzeniem i wodą, gdy zostaną podane, choć apetyt jest często zmniejszony.

Pierwszy wieczór.

Ptak powinien siedzieć na żerdzi, być czujny, coś zjeść i produkować odchody. Odchody mogą być bardziej wodniste niż zwykle z powodu stresu. Oddech powinien być bezgłośny, a ogon nieruchomy.

24 godziny.

Wtedy zaczyna pojawiać się zachłystowe zapalenie płuc. Uważaj na ptaka, który jest cichszy niż wczoraj, napuszony, siedzi nisko lub na dnie klatki, mniej je lub macha ogonem. Zważ ptaka, jeśli masz wagę gramową. Każdy z tych objawów oznacza: jedź teraz, nie jutro.

48 do 72 godzin.

Najwyższe okno ryzyka wystąpienia opóźnionej choroby układu oddechowego zamyka się w okolicach tego czasu, ale nie nagle. Ptak, który przez cały ten okres jadł normalnie, utrzymał wagę, siedział na żerdzi, wokalizował swoim zwykłym głosem i oddychał bezgłośnie, najprawdopodobniej ma to za sobą.

Jeden do dwóch tygodni.

Obserwuj, czy nie doszło do uszkodzenia piór w wyniku zanurzenia, zwłaszcza jeśli woda zawierała detergent, który usuwa powierzchnię piór. Uszkodzone pióra mogą wyglądać niechlujnie do czasu następnego pierzenia. Podrażnienie skóry od mydła lub środków chemicznych może pojawić się w ciągu kilku dni.

Zapobieganie następnym przypadkom

Czego nigdy nie robić

Nigdy nie wymachuj, nie potrząsaj ani nie trzymaj ptaka do góry nogami, aby usunąć wodę. To porady dotyczące psów i kotów. Ptasie kości są lekkie, a układ worków powietrznych łatwo ulega rozerwaniu.

Nigdy nie wykonuj ucisku klatki piersiowej u ptaka. Grzebień nie ugina się i zrobisz mu krzywdę.

Nigdy nie dmuchaj mocno w dziób ptaka.

Nigdy nie chwytaj ptaka wokół ciała. Ucisk na mostek powoduje uduszenie.

Nigdy nie używaj suszarki, opalarki ani piekarnika do suszenia lub ogrzewania ptaka.

Nigdy nie umieszczaj mokrego ptaka pod jasną, odsłoniętą żarówką lub bezpośrednio przy nieosłoniętym źródle ciepła. Oparzenia i przegrzanie są bardzo łatwe.

Nigdy nie podawaj wody, jedzenia, płynów ze strzykawki ani leków doustnie po prawie utonięciu.

Nigdy nie pomijaj wizyty u weterynarza, ponieważ ptak szybko doszedł do siebie.

Nigdy nie zakładaj, że ptak może z wszystkiego wylecieć. Mokre pióra całkowicie odbierają taką możliwość.

Kiedy szukać pomocy

Jedź natychmiast, jeśli ptak jest wiotki, nie reaguje, jest zimny i nie może się wyprostować, oddycha z widocznym wysiłkiem, wydaje jakiekolwiek dźwięki z dróg oddechowych lub wpadł do gorącej, mydlanej, wybielonej lub chemicznie potraktowanej wody.

Jedź tego samego dnia z każdym ptakiem, który został całkowicie zanurzony, każdym, który wyszedł przemoczony, każdym, który wielokrotnie potrząsał głową oraz każdym, który po godzinie nadal jest napuszony i cichy.

Zadzwoń tego samego dnia nawet dla ptaka, który wydostał się natychmiast i wygląda idealnie, aby klinika mogła doradzić w kwestii okresu obserwacji.

Wróć pilnie w dowolnym momencie w ciągu następnych trzech dni, jeśli ptak stanie się cichszy, napuszy się, straci na wadze, usiądzie na dnie klatki, zacznie mniej jeść, zmieni głos lub zacznie machać ogonem.

Podaj szczegóły, które mają znaczenie: jaki to był płyn, jak głęboko, jak długo, czy głowa była zanurzona, co ptak zrobił zaraz potem i zwykła waga ptaka. Jeśli zaangażowany był detergent lub środek czyszczący, przynieś opakowanie, aby weterynarz mógł odczytać skład.

Ptak siedzący na żerdzi, czyszczący pióra i oddychający bezgłośnie po 72 godzinach cichej obserwacji to kamień milowy, na który czekasz.