Imię i trening przywołania u ptaków: czego tak naprawdę uczy się ptak

Krótka odpowiedź

Ptak nie uczy się swojego imienia w taki sam sposób, w jaki robi to człowiek. Ptak uczy się, że jeden konkretny dźwięk wiarygodnie zapowiada coś, na co warto odpowiedzieć, oraz że taka odpowiedź przynosi korzyść. Jest to skojarzenie, a skojarzenia buduje się poprzez powtórzenia, nie w ciągu dni.

Trzy dni to termin marketingowy. W ciągu kilku sesji ptak może jedynie nauczyć się patrzeć w górę, gdy usłyszy dźwięk. To, co zajmuje tygodnie i pozostaje procesem ciągłym, to sytuacja, w której ptak przerywa swoje zajęcie, przechodzi przez pokój i ląduje na dłoni, ponieważ został zawołany.

Jeden dźwięk, jedna mała nagroda, podana w momencie, gdy ptak zareaguje. To cały mechanizm.

• Wypowiedz imię raz, nagrodź reakcję natychmiast i nigdy nie powtarzaj go w ciszę.
• Nagradzaj jedzeniem, które ptak i tak otrzymuje, w małych kawałkach, a nie dodatkowymi kaloriami ponad dietę.
• Nigdy nie wołaj ptaka do czegoś, czego nie lubi, w przeciwnym razie sygnał przestanie działać w ciągu tygodnia.
• Niezawodne przywołanie w pomieszczeniu jest realistyczne. Niezawodne przywołanie na zewnątrz nie jest, a zagubiony ptak zazwyczaj nie wraca.
• Ptak, który nagle przestaje reagować na dobrze znany sygnał, może być chory, a nie uparty.

:::danger
Wyuczone przywołanie nie sprawia, że ptak bez zabezpieczeń jest bezpieczny na zewnątrz.

Ptaki, które doskonale reagują w salonie, na zewnątrz mogą odlecieć z ramienia i nie zatrzymać się. Wiatr, przechodzący pies, drzwi samochodu lub odruch ucieczki w przestrachu pokonają każdy trening, a ptak, który nabierze wysokości, rzadko znajduje drogę powrotną do domu, który widział tylko od środka. Na zewnątrz używaj odpowiednio dopasowanych szelek, transportera lub woliery, a przywołanie traktuj jako bonus, a nie zabezpieczenie.
:::

Decyzja w 60 sekund

Dlaczego ten dźwięk działa i czym nie jest

Dziko żyjące papugi utrzymują kontakt z grupą poprzez nawoływanie i odpowiadanie. Para rozdzielona przez dwadzieścia metrów koron drzew ciągle wymienia sygnały, a ptak, który odpowiada, zostaje zlokalizowany. To zachowanie jest już wbudowane w Twojego ptaka.

Trening imienia po prostu przypisuje wybrany przez Ciebie dźwięk do tego istniejącego systemu. Ptak uczy się, że gdy pojawia się ten dźwięk, wynikiem jest kontakt, uwaga lub jedzenie. Ptak nie uczy się, że dźwięk jest etykietą oznaczającą jego samego.

Praktyczną konsekwencją jest to, że imię jest tak silne, jak to, co po nim następuje. Dźwięk, po którym następują dobre rezultaty, staje się silniejszy z każdym powtórzeniem. Dźwięk, po którym nie następuje nic, słabnie z każdym powtórzeniem, dlatego wołanie imienia ptaka przez pokój piętnaście razy, gdy ten Cię ignoruje, nie jest neutralne. To aktywne oduczanie.

Mówienie to osobna umiejętność. Wiele papug uczy się wypowiadać słowa bez przypisanego znaczenia, a ptak wymawiający własne imię naśladuje dźwięk, który często słyszy, a nie identyfikuje się. Niektóre ptaki uczą się używać słów w kontekście, ale buduje się to w ten sam sposób co każdy inny sygnał, poprzez łączenie słowa ze spójnym wynikiem.

Jak wygląda dobry trening

Wybierz jeden krótki dźwięk i trzymaj się go. Dwie sylaby lub mniej dobrze się rozchodzą i łatwo je wymawiać identycznie za każdym razem. To, czy jest to zarejestrowane imię ptaka, przezwisko czy gwizd dwunutowy, nie ma dla ptaka znaczenia.

Trenuj przed posiłkiem, a nie po nim. Ptak, który właśnie napełnił wole, nie ma powodu do pracy. Zabieraj jedzenie treningowe z dziennej racji zamiast dodawać je jako ekstra, aby nawyk treningowy po cichu nie stał się problemem z Wagą.

Spójne miejsce treningowe z tymi samymi rekwizytami pomaga ptakowi przewidzieć, co się wydarzy.

Używaj kawałków na tyle małych, by połknąć je w sekundę. Całe ziarno słonecznika to długa przerwa w sesji i duża frakcja dziennego tłuszczu dla papużki falistej. Jedno ziarno słonecznika podzielone na części, fragment orzecha lub jeden suszony liść zioła utrzymuje tempo.

Zaznacz moment. Kliknięcie językiem, kliker lub krótkie słowo wypowiedziane w momencie, gdy ptak robi właściwą rzecz, mówi mu dokładnie, co zarobiło na jedzenie, i wypełnia sekundę lub dwie przed dostarczeniem nagrody.

Ogranicz sesje do kilku minut. Przestań, gdy ptak nadal jest nastawiony na Ciebie. Koniec sesji powinien wydawać się Tobie wczesny, a ptakowi zbyt szybki.

Budowanie krok po kroku

Krok pierwszy: naładuj dźwięk.

Wypowiedz imię raz, a następnie natychmiast daj przysmak, nie wymagając nic w zamian. Powtórz kilka razy w trakcie sesji przez kilka sesji. Uczysz, że ten dźwięk warto zauważyć.

Krok drugi: zapłać za spojrzenie.

Wypowiedz imię raz i czekaj. W momencie, gdy głowa ptaka zwróci się w Twoją stronę, zaznacz i zapłać. Jeśli nic się nie dzieje w ciągu kilku sekund, nie powtarzaj się. Poczekaj, ułatw sytuację i spróbuj ponownie w kolejnym powtórzeniu.

Krok trzeci: kup jeden krok.

Z ptakiem na żerdzi i dłonią w odległości dzioba, zawołaj i zapłać za pierwszy ruch w Twoją stronę. Potem za dwa kroki. Potem za skok. Zwiększaj dystans w małych krokach i wycofuj się o jeden krok za każdym razem, gdy ptak zawaha się dwa razy z rzędu.

Krok czwarty: dodaj dystans, a potem trudność.

Przejdź na drugą stronę żerdzi, potem przez pokój, a następnie poza zasięg wzroku do sąsiedniego pokoju. Każde z tych zadań jest nowym problemem dla ptaka, więc uczyń nagrodę lepszą, gdy problem staje się trudniejszy.

Krok piąty: sprawdź w realnym życiu.

Ćwicz przy włączonym telewizorze, z gościem siedzącym w spokoju, o różnych porach dnia i z poziomu podłogi, a nie tylko ze stojaka. Ptak, który był wołany tylko w cichej sypialni, nauczył się tylko sygnału dla cichej sypialni.

Ptak, który decyduje się pozostać blisko Ciebie między powtórzeniami, mówi Ci, że długość sesji jest odpowiednia.

Wiek po wieku, historia po historii

Niedawno odsadzone młode.

Młode ptaki chętnie badają otoczenie i biorą jedzenie z ręki bez wielkiego namawiania, więc skojarzenie tworzy się szybko. Ich koncentracja jest krótka, więc stosuj więcej sesji zamiast dłuższych i uważaj, aby ciągłe karmienie z ręki nie sprawiło, że ptak będzie cały dzień krzyczał o uwagę.

Dorosłe ptaki już zadomowione.

Uczą się doskonale. Zazwyczaj przeszkodą jest historia: imię, na które krzyczano lub którego używano przy zamykaniu w klatce, niesie ze sobą bagaż. Jeśli stare imię jest „zatrute”, wybierz nowy dźwięk i zacznij od nowa, zamiast walczyć ze skojarzeniem.

Ptaki z odzysku lub wcześniej nietrenowane.

Pracuj nad zaufaniem przed przywołaniem. Ptak, który nie weźmie jedzenia z ręki, nie jest gotowy, by być przywołanym do ręki. Karm przez kraty, potem z otwartej dłoni z odległości, potem z płaskiej dłoni, a dopiero wtedy zacznij sekwencję przywołania.

Starsze ptaki.

Zdolność uczenia się utrzymuje się dobrze, ale wzrok i słuch mogą już nie. Ptak, który przestał odpowiadać, może nie słyszeć Cię z tej samej odległości, a ptak, który źle ocenia lądowania, potrzebuje niższych żerdzi i powierzchni do lądowania, a nie więcej treningu.

Ptaki, które nie latają.

Przywołanie nadal działa jako „przywołanie piesze” wzdłuż żerdzi lub przez stół i jest naprawdę przydatne dla ptaka, który nie może przylecieć w inny sposób.

Czego nigdy nie robić

Nigdy nie wołaj ptaka, aby go zawinąć w ręcznik, podać Leki, przyciąć pazury lub włożyć z powrotem do klatki. Po te rzeczy idź do niego, a sygnał utrzymuj w czystości.

Nigdy nie powtarzaj imienia w kółko, gdy ptak Cię ignoruje. Każde nieodpowiedziane powtórzenie osłabia sygnał.

Nigdy nie wstrzymuj jedzenia ani nie ograniczaj dziennej racji, aby zwiększyć motywację. Ta praktyka jest zapożyczona od innych gatunków i jest niebezpieczna u ptaków, które szybko tracą kondycję i dobrze to ukrywają.

Nigdy nie karz. Krzyczenie, łapanie za skrzydła, potrząsanie klatką, pstrykanie w dziób i spryskiwanie wodą z butelki niszczą relację, od której zależy przywołanie, a żadna z tych rzeczy nie uczy ptaka, co ma robić w zamian.

Nigdy nie używaj przywołania jako zgody na czas spędzany bez zabezpieczeń na zewnątrz.

Nigdy nie goń ptaka, który odleciał na karnisz. Usiądź, czekaj i uczyń żerdź lub swoją dłoń lepszą opcją.

Rutyna, która zapewnia działanie

Kiedy szukać pomocy

Umów się na wizytę u weterynarza specjalizującego się w ptakach, jeśli ptak, który niezawodnie odpowiadał na sygnał, przestaje to robić i towarzyszy temu jakakolwiek inna zmiana: mniej zjedzonego pokarmu, zmienione odchody, napuszona postawa, więcej snu, zmiana głosu lub utrata wagi.

Szukaj pomocy wcześniej niż później, jeśli sesje treningowe wywołują gryzienie, rzucanie się lub krzyki. Są to zazwyczaj sygnały, że ptak jest zmuszany do przekraczania swoich granic, a wykwalifikowany konsultant ds. behawioru papug pracujący metodami pozytywnymi może obserwować sesję i wskazać punkt krytyczny.

Celem jest ptak, który sam decyduje się do Ciebie przylecieć, a nie taki, który nauczył się, że nie ma innego wyboru.

Jeśli ptak ucieknie, działaj natychmiast. Ptaki zazwyczaj znajdują się blisko domu pierwszego dnia, wołają więcej, gdy słyszą znajomy głos lub drugiego ptaka, a głód sprowadza je niżej w miarę upływu dnia. Wystaw klatkę na zewnątrz w widocznym miejscu ze znajomym jedzeniem, wołaj dźwiękiem, który ptak zna i skontaktuj się z lokalnymi weterynarzami, schroniskami i grupami zajmującymi się zaginionymi zwierzętami tego samego dnia.