Wapń dla ptaków domowych: dieta, witamina D3 i dlaczego sepiowa kostka to nie rozwiązanie

Szybka odpowiedź

Problemy z wapniem u ptaków domowych niemal nigdy nie są spowodowane brakiem sepiowej kostki. Wynikają one z diety opartej na ziarnach, braku światła ultrafioletowego oraz w przypadku samic, częstego znoszenia jaj na takim podłożu.

Wapń musi być obecny w pokarmie, przyswajalny po zjedzeniu i nie być neutralizowany przez inne składniki diety. Sepiowa kostka wisząca w klatce rozwiązuje tylko pierwszy z tych problemów, i to tylko wtedy, gdy ptak faktycznie z niej korzysta.

To, co codziennie znajduje się w misce, ma znacznie większe znaczenie niż jakikolwiek suplement dodawany do niej.

• Ziarna mają niską zawartość wapnia, wysoką fosforu i dużą ilość tłuszczu, dlatego dieta oparta wyłącznie na ziarnach jest typowym tłem problemów kostnych.
• Witamina D3 pozwala na wchłanianie wapnia, a ptaki wytwarzają ją w skórze pod wpływem światła ultrafioletowego.
• Światło ultrafioletowe B nie przenika przez szkło okienne, więc ptak siedzący przy słonecznym oknie otrzymuje światło bez najważniejszego zakresu.
• Nioska pobiera wapń z własnego szkieletu do każdego jaja, a częste znoszenie jaj wyczerpuje te zasoby.
• Więcej wapnia nie zawsze oznacza lepiej. Nadmierna suplementacja witaminą D3 prowadzi do poważnych chorób.

Decyzja w 60 sekund

Skąd faktycznie pochodzi wapń w diecie ptaka

Pełnoporcjowe karmy granulowane.

Dobry granulat jest produkowany z zachowaniem określonego stosunku wapnia, fosforu i witaminy D3, co stanowi rozwiązanie problemu niedoborów. Dla większości papug towarzyszących powinien stanowić podstawę diety.

Ciemnozielone warzywa liściaste i niektóre inne warzywa.

Jarmuż, kapusta pastewna, liście rzepy, bok choy, brokuły i liście mniszka lekarskiego są przydatnymi źródłami. Szpinak, boćwina i liście buraka nie są nimi, ponieważ zawierają szczawiany, które wiążą zawarty w nich wapń.

Sepiowa kostka i bloki mineralne.

To węglan wapnia. Są autentycznym źródłem i warto je oferować, z dwoma zastrzeżeniami: ptak musi z nich korzystać, a ponadto nie zawierają witaminy D3, więc nie pomogą ptakowi, który nie potrafi wchłonąć wapnia.

Kruszone, wypieczone skorupki jaj i pokarm jajeczny.

Od dawna stosowane przez hodowców zięb i kanarków, szczególnie w okresie lęgów. Przydatne, ale również zależne od tego, czy ptak je zjada.

Co prawie nie wnosi wartości.

Mieszanki ziaren, ziarna słonecznika, orzeszki ziemne, kolby prosa i większość owoców. Ziarna to przeciwieństwo tego, co jest potrzebne: mało wapnia, dużo fosforu, dużo tłuszczu.

Taka mieszanka wygląda na urozmaiconą, ale ptak wybierający słonecznik i kolorowe kawałki je dietę tłustą, bogatą w fosfor, z bardzo małą ilością przyswajalnego wapnia.

Dlaczego witamina D3 decyduje o sukcesie

Wapń w przewodzie pokarmowym nie przedostaje się samoczynnie do organizmu. Witamina D3 steruje transportem, który go wchłania.

Ptaki wytwarzają witaminę D3 w skórze, gdy dociera do niej światło ultrafioletowe B. To warunki naturalne dla ptaków żyjących na wolności, których zazwyczaj nie ma ptak domowy.

Zwykłe szkło okienne niemal całkowicie blokuje ultrafiolet B. Klatka w jasnym oknie zapewnia ciepło, długość dnia i światło widzialne, ale żadnego użytecznego ultrafioletu.

Dla ptaka domowego pozostają dwie drogi. Witamina D3 w diecie, obecna w pełnoporcjowych granulatach, lub lampa ultrafioletowa dla ptaków ustawiona w odległości zalecanej przez producenta i wymieniana zgodnie z harmonogramem, ponieważ emisja spada na długo przed tym, jak lampa przestaje świecić.

Obie drogi mają ograniczenia. Witamina D3 w diecie zależy od tego, czy ptak je granulat, zamiast go wybierać. Emisja lampy zależy od odległości, braku przeszkód w postaci szkła lub gęstej siatki oraz wymiany lampy. Żadna z nich nie zastępuje drugiej u ptaka, który jest już chory.

Bezpieczny czas na zewnątrz w naturalnym świetle słonecznym jest doskonały, o ile można go zorganizować bezpiecznie, zapewniając zawsze dostęp do cienia oraz ochronę przed ucieczką i drapieżnikami.

:::danger
Nie lecz podejrzewanego niedoboru wapnia w domu przy użyciu suplementów.

Drżenia, osłabienie, ptak znaleziony oszołomiony na dnie klatki lub napad drgawkowy to nagłe wypadki wymagające wykonania badań krwi i leczenia przez Weterynarza specjalizującego się w ptakach. Zgadywanie dawki wapnia może wywołać własny kryzys, a podstawowy problem często nie jest tym, który założył Właściciel. W szczególności papugi żako są znane z napadów drgawkowych na tle hipokalcemii i wymagają prawidłowej Diagnozy, a nie suplementu kupionego w drodze do domu.
:::

Etapy życia z najwyższym zapotrzebowaniem

Rosnące pisklęta.

Kości budowane są szybko, a błędy popełnione w okresie wzrostu pozostawiają trwałe deformacje. Pisklęta ręcznie karmione są całkowicie zależne od tego, czy mieszanka jest właściwa i poprawnie przygotowana. Rozstawione nogi i wygięte kości u młodego ptaka to zazwyczaj wynik błędów żywieniowych, a nie wypadków.

Nioski.

Skorupka to węglan wapnia, a samica go dostarcza. Przed znoszeniem jaj buduje rezerwę kości wewnątrz kości długich, a następnie rozpuszcza ją, aby stworzyć skorupki.

Samica znosząca jeden lęg na dobrej diecie radzi sobie z tym. Samica domowa znosząca jaja wielokrotnie na diecie opartej na ziarnach – nie, co skutkuje cienką lub miękką skorupką, słabymi skurczami i zwiększonym ryzykiem zatrzymania jaja. Wapń jest potrzebny zarówno do budowy skorupki, jak i zasilenia mięśni wypychających jajo, dlatego te dwie awarie pojawiają się razem.

Starsze ptaki i ptaki z chorobami nerek lub wątroby.

Wchłanianie i metabolizm ulegają zmianom, a suplementy stosowane na własną rękę są najmniej bezpieczne właśnie w tej grupie.

Gatunki z udokumentowaną tendencją.

U żako odnotowuje się hipokalcemię częściej niż u innych papug. Jeśli posiadasz taką papugę, traktuj dietę i światło jako stały priorytet, a nie coś do sprawdzenia po wystąpieniu problemu.

Jak wygląda dobre Zdrowie kości

Ptak w dobrej kondycji pewnie siada na żerdzi, chwyta mocno obiema nogami, porusza się między żerdziami bez wahania i wspina się przy użyciu dzioba bez widocznego wysiłku.

Kość grzebieniowa wzdłuż piersi jest twardym grzbietem z mięśniami po obu stronach, nie ostrą krawędzią ani wygiętą linią.

Upierzenie jest równe i nie ma powtarzających się prążków ani wad na nowo wyrośniętych piórach.

Waga jest stabilna tydzień do tygodnia na wadze gramowej, dlatego cotygodniowy nawyk ważenia jest wart więcej niż jakakolwiek pojedyncza obserwacja.

Ptak, który je swoją karmę pełnoporcjową jako posiłek, zamiast w niej przebierać, to wynik, który najbardziej liczy się dla zdrowia kości.

Zmiany, które wymagają działania już dziś

Drżenia, drgawki, chwiejność lub upadek z żerdzi.

Niski poziom wapnia we krwi wpływa na nerwy i mięśnie, zanim wpłynie na szkielet w widoczny sposób.

Napad drgawkowy lub ptak znaleziony oszołomiony na dnie klatki.

Kończyna nagle nieużywana bez wypadku, który by to tłumaczył.

Osłabiona kość łamie się pod wpływem zwykłych obciążeń.

Samica napinająca się, siedząca na dnie klatki lub znosząca jajo z miękką skorupką.

Niechęć do siadania na żerdzi lub spędzanie czasu na dnie klatki z wyboru.

Rutyna, która temu zapobiega

Odmierzenie porcji mówi Ci, ile zostało zaoferowane. Ważenie ptaka mówi Ci, ile zostało zjedzone.

Czego nigdy nie robić

Nie polegaj na sepiowej kostce jako na planie suplementacji wapnia. Jest to dodatek do dobrej diety, a nie poprawka do złej.

Nie dodawaj kropli witaminowych ani mineralnych do wody pitnej.

Nie podawaj suplementu wapnia i witaminy D3 poza w pełni pełnoporcjową dietą granulowaną bez porady weterynaryjnej. Nadmiar witaminy D3 powoduje odkładanie się wapnia w tkankach miękkich, w tym w nerkach, a te uszkodzenia są nieodwracalne.

Nie oferuj żwiru papugom. Łuskają ziarna przed połknięciem i nie potrzebują go, a zjadanie żwiru w dużej ilości powoduje niedrożność. Niektóre gatunki połykające ziarna, takie jak gołębie i synogarlice, są inne, więc sprawdź swój gatunek, zamiast zakładać.

Nie zakładaj, że światło słoneczne przez okno zapewnia światło ultrafioletowe.

Nie usuwaj jaj samicy, gdy je znosi, z nadzieją na powstrzymanie jej. Utrata jaj zazwyczaj sprawia, że samica zastępuje je i znosi więcej.

Nie lecz drżącego lub osłabionego ptaka w domu, czekając, czy nastąpi poprawa.

Kiedy szukać pomocy

Skontaktuj się z weterynarzem specjalizującym się w ptakach tego samego dnia w przypadku drżeń, osłabienia, napadu drgawkowego, znalezienia ptaka na dnie klatki, używania kończyny, która nie jest używana, lub samicy napinającej się lub znoszącej jajo z miękką skorupką.

Umów rutynową Wizytę dla każdego ptaka jedzącego dietę opartą na ziarnach, dla samicy znoszącej jaja wielokrotnie, nawet jeśli wydaje się zdrowa, oraz przed rozpoczęciem jakiejkolwiek suplementacji.

Przynieś dokładną dietę, w tym to, co jest odrzucane, cotygodniowy zapis wagi, daty znoszenia jaj dla samicy, informacje o oświetleniu ptaka oraz wiek każdej lampy ultrafioletowej. Problemy z wapniem są diagnozowane na podstawie tej historii w takim samym stopniu, jak na podstawie samego ptaka.