Schildpadden nestelen en legnood: het vrouwtje dat haar eieren nergens kwijt kan

Snel antwoord

Een vrouwelijk schildpad die ongewoon veel tijd buiten het water doorbrengt, rusteloos is en niet eet, is vaak niet ziek op de manier die baasjes aannemen. Ze zoekt naar een plek om te graven.

Vrouwtjesschildpadden ontwikkelen en leggen eieren zonder dat er een mannetje bij betrokken is. De eieren zijn onbevrucht, maar ze hebben wel een schaal en ze moeten eruit. Een vrouwtje dat in een verblijf met een zonneplateau en zonder graafbaar land wordt gehouden, kan ze nergens kwijt.

Wanneer ze niet kan nestelen, blijven de eieren zitten waar ze zitten. Achtergebleven eieren veroorzaken infecties, kunnen in de lichaamsholte scheuren en dodelijk zijn. Het gerelateerde probleem, waarbij follikels op de eierstok vergroten en nooit ovuleren, is een van de meest voorkomende redenen waarom een goed gevoed exemplaar in gevangenschap langzaam stopt met eten.

• Elk volwassen vrouwelijk schildpad heeft toegang nodig tot een nestruimte, ongeacht of er ooit een mannetje aanwezig is geweest.
• Rusteloosheid, klimmen tegen het glas, ongewoon veel tijd op het land doorbrengen en het weigeren van voedsel zijn tekenen van nestgedrag voordat het tekenen van ziekte zijn.
• Trek, draai of knijp nooit in een ei dat zichtbaar is bij de cloaca.
• Een vrouwtje dat perst, vloeistof of bloed verliest, of suf is geworden na dagen van nestgedrag, is een noodgeval.
• Vrouwtjes verlaten een nest als ze worden bekeken of gestoord, dus privacy is onderdeel van de Behandeling.

:::danger
Probeer nooit zelf een achtergebleven ei te verwijderen en geef thuis nooit iets om het leggen op te wekken.

Een ei dat zichtbaar is bij de cloaca kan er een van velen zijn, vastzitten tegen een misvormd bekken of al vastgeplakt zitten aan de eileider. Trekken scheurt de eileider en knijpen veroorzaakt een ruptuur van het ei in het lichaam, waardoor eigeel in de coeloomholte terechtkomt en een ernstige ontstekingsreactie veroorzaakt. Hormonale inductie die wordt gegeven zonder te weten of het kanaal geblokkeerd is, kan dit doen scheuren. Dit is een procedure voor de Dierenarts en hiervoor is eerst beeldvorming nodig.
:::

Beslis in 60 seconden

Waarom een alleenstaand vrouwtje toch eieren legt

Bij zoogdieren zijn ovulatie en zwangerschap gekoppeld aan paring. Bij reptielen niet.

Een vrouwtjesschildpad ontwikkelt follikels op haar eierstok in een seizoenscyclus die wordt aangestuurd door daglengte, temperatuur en haar eigen fysieke conditie. Die follikels ovuleren, komen in de eileider terecht en krijgen een schaal, ongeacht of er een mannetje in de buurt is geweest.

Het resultaat is een legsel van onbevruchte eieren die ze fysiologisch gezien moet leggen. De eieren zullen niet uitkomen en zijn daarna niet interessant voor haar, maar ze moeten het lichaam verlaten.

Gevangenschap verwijdert de laatste stap.

In het wild verlaat ze het water, loopt ze tot ze bodem vindt met de juiste vochtigheid en temperatuur, graaft ze een kamer met haar achterpoten, legt ze de eieren, dekt ze toe en keert ze terug.

In een typisch binnenverblijf heeft ze water, een zonneplateau en niets waarin ze kan graven. Ze heeft de drang, de eieren en geen manier om de reeks te voltooien.

Goed gevoede vrouwtjes in gevangenschap doen dit vaker, niet minder.

Voortplantingsactiviteit is afhankelijk van de conditie. Een vrouwtje met overvloedig voedsel en een stabiele warme omgeving heeft de reserves om herhaaldelijk follikels aan te maken, wat de reden is dat vrouwtjes in gevangenschap vaker cycli doormaken dan in het wild en waarom obesitas en voortplantingsproblemen samengaan.

Een vrouwtje dat het water heeft verlaten en over een harde vloer loopt, is niet aan het verkennen. Ze zoekt naar grond waarin ze kan graven, en een glad oppervlak biedt haar niets.

Hoe nestelen eruitziet

Baasjes beschrijven dit meestal als vreemd gedrag van de schildpad in plaats van als voortplantingsgedrag.

Rusteloosheid in het water.

Baantjes zwemmen, het verblijf op en neer lopen, tegen het glas aan één kant duwen en herhaaldelijk proberen tegen de muur of het filter op te klimmen.

Ongewoon veel tijd buiten het water.

Ze komt uit het water en blijft eruit, niet zonnend in de gebruikelijke rusthouding, maar rondlopend op het plateau.

Ontsnappingspogingen.

Een vrouwtje dat nog nooit heeft geprobeerd het verblijf te verlaten en plotseling naar buiten klimt, is vaak een drachtig vrouwtje dat op zoek gaat naar aarde. Dit is ook het moment waarop schildpadden vermist raken.

Graven en krabben.

Achterpoten die krabben op het platform, op de bodem, in een hoek of aan alles met textuur. Ze kan herhaaldelijk het grind in het verblijf opgraven.

Weigeren van voedsel.

Veelvoorkomend, en dit is het Symptoom dat baasjes het vaakst naar de Dierenarts stuurt.

Rusteloos op het verkeerde moment van de dag.

Veel vrouwtjes nestelen in de namiddag of avond, en een schildpad die actief is terwijl ze normaal gesproken rustig zou zijn, is het opmerken waard.

Hoe een normale voltooiing eruitziet

Ze vindt de ondergrond, graaft een flesvormige kamer met haar achterpoten, nestelt zich, legt de eieren, dekt de plek toe en keert meestal binnen een dag of twee terug naar normaal gedrag en eetlust. Het terugkeren van de eetlust is het duidelijkste teken dat het voorbij is.

Een nestplaats bouwen die ze daadwerkelijk zal gebruiken

Dit is de enkele interventie die de meeste gevallen voorkomt.

Een container waar ze in en uit kan.

Een grote plastic opbergbak, een plateau of een afgescheiden landgedeelte, met een helling vanuit het water die ze zonder moeite kan beklimmen. Als ze er niet gemakkelijk op kan komen, zal ze het niet gebruiken.

Ondergrond waarin ze een kamer kan graven.

Een mix van aarde en zand, vochtig genoeg om zijn vorm te behouden als je erin knijpt, maar niet nat. De diepte is waar mensen de fout in gaan. Het moet diep genoeg zijn zodat ze een kamer kan graven met haar achterpoten en de kamer in stand blijft, wat betekent aanzienlijk dieper dan het bereik van haar achterpoten, niet een ondiepe bak zand.

Te ondiep en ze graaft, raakt de bodem, stopt en begint elders opnieuw. Te droog en de kamer stort in terwijl ze graaft. Beide resulteren in een vrouwtje dat herhaaldelijk probeert en nooit eieren legt.

Warmte.

De nestruimte moet warm zijn, met een warmtebron erboven, omdat ze niet zal gaan nestelen op koude grond. Zorg voor een gradiënt zodat ze niet gedwongen wordt direct onder het heetste punt te graven.

Privacy en rust.

Dit is belangrijker dan baasjes verwachten. Een vrouwtje dat tijdens de reeks wordt bekeken, benaderd, gefotografeerd met een flitser of opgepakt, zal de poging vaak staken. Sommigen beginnen dagenlang niet opnieuw.

Zet het op, verlaat dan de ruimte. Controleer van afstand of met een camera als dat nodig is.

Laat het gedurende het seizoen staan.

Veel vrouwtjes leggen meer dan één legsel per seizoen, dus dit is geen eenmalige regeling. Voor een volwassen vrouwtje zou dit een vast onderdeel van het verblijf moeten zijn.

Voor landschildpadden en terrestrische soorten.

Dezelfde principes gelden, met een diep warm gebied met graafbare ondergrond in plaats van een aparte bak.

De twee aandoeningen om van elkaar te onderscheiden

Eierretentie, ook wel dystocie genoemd

Eieren met een schaal zijn aanwezig in de eileider en worden niet gelegd.

Oorzaken in gevangenschap worden geleid door het gebrek aan een nestplaats, gevolgd door lage temperaturen, calciumgebrek waardoor de spier niet effectief kan samentrekken, uitdroging, obesitas, een infectie aan de eileider, een te groot of misvormd ei, een bekken misvormd door eerdere metabole botziekte en herhaalde verstoring tijdens het nestelen.

Tekenen zijn het hierboven beschreven nestgedrag dat aanhoudt zonder resultaat, vervolgens persen en daarna lethargie. Eieren kunnen voelbaar zijn voor een Dierenarts en zijn meestal duidelijk zichtbaar op een röntgenfoto omdat de schalen verkalkt zijn.

Pre-ovulatoire folliculaire stase

Follikels vergroten op de eierstok en ovuleren nooit. Ze hopen zich op, vullen de coeloomholte, drukken op de longen en darmen, en het vrouwtje stopt langzaam met eten.

Dit ziet er totaal niet uit als een voortplantingsprobleem. Er is geen persen en vaak geen nestgedrag. Er is een vrouwtje dat wekenlang stilletjes niet eet, sloom is en er soms voller of zwaarder uitziet in het lichaam. Omdat de follikels niet verkalkt zijn, zijn ze niet zichtbaar op een gewone röntgenfoto zoals eieren dat wel zijn, en daarom is echografie van belang.

Het komt veel voor bij chronisch goed gevoede vrouwtjes in gevangenschap, het lost zichzelf niet op en vereist meestal chirurgie.

Waarom het onderscheid voor u van belang is

Het eerste presenteert zich als een vrouwtje dat te veel doet. Het tweede presenteert zich als een vrouwtje dat te weinig doet. Een volwassen vrouwtje dat wekenlang niet eet zonder andere verklaring, zou haar eierstokken onderzocht moeten krijgen, niet alleen haar eetlust.

Doelgerichte beweging over open terrein is nestgedrag bij zowel schildpadden als landschildpadden. Het dier is niet verdwaald, ze is aan het prospecteren.

Wat een schildpad verder nog rusteloos maakt en uit het water drijft

Sluit deze zaken uit voordat u besluit dat het nestelen is, want verschillende hiervan zijn op zichzelf al dringend.

Waterkwaliteit.

Een schildpad die niet in het water wil blijven, kan het vermijden. Controleer het water, het filter en de laatste verversing.

Water te koud.

Een koude schildpad komt eruit, blijft eruit en stopt met eten. Meet met een sonde in plaats van een stickerstrip.

Luchtweginfectie.

Produceert ook meer zonnen en verminderde eetlust, maar meestal met neusbelletjes, ademen met open mond, een uitgerekte nek bij elke ademteug of scheef zwemmen. Die combinatie is een geval voor dezelfde dag.

Agressie van een medebewoner.

Een schildpad die van de zonneplek wordt verdreven of gebeten, zal het water vermijden. Zoek naar bijtwonden op de ledematen en staart.

Problemen met schild of huid.

Een schildpad met een huidinfectie kan het water vermijden, en eentje die nooit volledig droogt, ontwikkelt schildrot.

Een mannetje in broedconditie.

Mannetjes worden ook rusteloos, en een mannetje dat een vrouwtje lastigvalt, is op zichzelf een reden dat ze probeert te vertrekken.

Het kenmerk voor specifiek nestelen

Graven. Een schildpad die onwel is, komt eruit en zit stil. Een schildpad die drachtig is, komt eruit en gaat aan het werk. Ze klimt, loopt, graaft en krabt.

Wat de Dierenarts zal doen

Verwacht een lichamelijk onderzoek, röntgenfoto's en vaak echografie.

Röntgenfoto's laten verkalkte eieren duidelijk zien, en tonen aan hoeveel er zijn, waar ze zijn en of er abnormaal gevormde of gebroken eieren bij zitten. Echografie toont follikels, wat röntgenfoto's niet doen.

Bloedonderzoek bevat meestal calcium, omdat een vrouwtje dat niet effectief kan samentrekken een ander probleem is dan een vrouwtje dat geblokkeerd is.

De Behandeling hangt af van wat er wordt gevonden. Het corrigeren van de huisvesting en het bieden van een goede nestplaats lost op zichzelf een deel van de gevallen op. Calcium en hormonale inductie kunnen worden gebruikt waar het kanaal niet geblokkeerd is en de eieren normaal zijn. Waar er sprake is van een obstructie, een abnormaal ei, een misvormd bekken of folliculaire stase, is chirurgie het antwoord, en voor een vrouwtje met herhaalde episodes wordt verwijdering van het voortplantingsorgaan vaak aanbevolen om herhaling voor de rest van een lang leven te voorkomen.

Waarom u niet moet wachten om te zien of ze het zelf redt.

Eieren die lang blijven zitten, hechten zich vast, de schalen kunnen ongelijkmatig worden geresorbeerd en er ontwikkelt zich een infectie in de eileider. Een geval dat een inductie zou zijn geweest, wordt een operatie, en een operatie bij een verzwakt dier is een veel slechter vooruitzicht dan een operatie bij een vitaal dier.

Wat de Dierenarts wil weten

Een vrouwtje dat heeft gelegd, keert snel terug naar normaal gedrag. Eetlust die binnen een dag of twee terugkeert, is het duidelijkste teken dat de reeks goed is afgesloten.

Het seizoen na seizoen voorkomen

Wat u nooit moet doen

Trek niet aan een ei dat uit de cloaca steekt. De eileider scheurt en een gescheurde eileider is een groot chirurgisch probleem.

Knijp niet in de schaal en druk niet op het lichaam om eieren eruit te duwen. Een gescheurd ei morst eigeel in de lichaamsholte en veroorzaakt een ernstige ontstekingsreactie die vaak dodelijk is.

Geef geen oxytocine of enig ander opwekkend middel dat is verkregen zonder veterinair onderzoek. Als het kanaal geblokkeerd is, kunnen weeënopwekkers het doen scheuren.

Ga er niet vanuit dat een vrouwtje zonder mannetje niet drachtig kan zijn. Dit misverstand ligt ten grondslag aan de meeste gevallen die te laat worden gepresenteerd.

Bekijk haar niet van dichtbij terwijl ze probeert te nestelen. Verstoring is een van de meest voorkomende redenen waarom een vrouwtje stopt en vertraging oploopt.

Laat geen ondiepe bak met droog zand staan en denk niet dat het werk gedaan is. Als de kamer instort tijdens het graven, zal ze er niet in leggen.

Wacht niet een heel weekend af bij een vrouwtje dat aan het persen is. Tijd verandert een behandelbaar geval in een chirurgisch geval.

Broed geen eieren uit en bewaar ze niet van een alleenstaand vrouwtje in de verwachting dat er jongen uitkomen. Zonder mannetje zijn ze onbevrucht. Verwijder ze en controleer of er niets is achtergebleven.

Wanneer hulp zoeken

Ga onmiddellijk bij een ei dat zichtbaar is bij de cloaca en niet vordert, bij bloed, vloeistof of weefsel bij de cloaca, bij een vrouwtje dat hard perst en bij een drachtig vrouwtje dat zwak of niet-reagerend is geworden.

Neem dezelfde dag contact op met een reptiel-ervaren Dierenarts als het nestgedrag dagenlang heeft aangehouden zonder eieren, als ze is gestopt met proberen en lethargisch is geworden, of als ze met tussenpozen perst.

Boek binnen een week een afspraak voor elk volwassen vrouwtje dat al langere tijd niet eet zonder andere verklaring, omdat folliculaire stase stil, veelvoorkomend en progressief is, en omdat hetzelfde Bezoek kan bevestigen of haar calcium- en UVB-voorziening voldoende is voor een leven lang leggen.