Zwakke ledematen en ongelijkmatig zwemmen bij schildpadden: Oorzaken en eerste hulp thuis

Snel antwoord

Schildpadden manken niet op de manier zoals een zoogdier dat doet. Wat u ziet is een schildpad die scheef zwemt, ongelijkmatig peddelt of niet uit het water kan komen.

Een schildpad met een probleem aan een ledemaat toont zelden een herkenbare mankheid. Hij zwemt in een bocht, houdt één poot ingetrokken terwijl de andere peddelt, sleept met het achterlichaam aan land of stopt met het opzoeken van de basking plek.

Het eerste wat u moet doen is niet de poot onderzoeken. Het is het waterpeil verlagen zodat de schildpad het oppervlak kan bereiken zonder te zwemmen en de bodem kan raken terwijl hij ademt, omdat een schildpad die niet goed kan peddelen kan verdrinken in een verblijf waar hij al jaren woont.

• Verlaag het waterpeil en zorg dat de basking plek vandaag nog bereikbaar is via een ondiepe helling.
• Controleer de watertemperatuur, de temperatuur op de basking plek en de Leeftijd van de UVB-lamp voordat u iets anders doet.
• Vergelijk links met rechts. Zwelling en het onvermogen om een ledemaat volledig in het schild te trekken zijn beide echte signalen.
• Scheid tankgenoten. Schildpadden bijten in ledematen en staarten, en de verwondingen worden vaak pas dagen later ontdekt.
• Scheef zwemmen in het water is een respiratoir probleem, geen probleem met de ledematen, en dit is urgent.

:::danger
Een schildpad met zwakke ledematen kan verdrinken.

Waterschildpadden houden hun adem in en controleren hun positie in het water met alle vier de ledematen. Een schildpad die één of meer ledematen niet kan gebruiken, kan mogelijk het oppervlak niet bereiken, zichzelf niet omdraaien als hij op zijn rug belandt of niet uit het water klimmen om te rusten. Verlaag de waterdiepte zodat het dier op de bodem kan staan met zijn kop boven het oppervlak en bied een voorzichtig hellende route naar buiten. Doe dit voordat u iets anders onderneemt.
:::

Beslis binnen 60 seconden

Waarom een probleem aan de poot van een schildpad er zo anders uitziet

Het skelet van de schildpad is op een andere manier opgebouwd dan dat van elk ander gewerveld dier. De schouderbladen en het bekken bevinden zich in de ribbenkast, die is vergroeid met het schild. De ledematen komen naar buiten door vaste openingen.

Dat heeft twee praktische gevolgen. Ten eerste kan een gezwollen ledemaat niet comfortabel naar buiten uitzetten, waardoor zwelling de poot dwingt om gedeeltelijk gestrekt te blijven. Een dier dat voorheen zijn poten kon intrekken en dat nu niet meer kan, heeft een echt probleem, en dit is een van de meest betrouwbare signalen voor een Baasje.

Ten tweede beperkt het schild hoe de ledemaat kan worden onderzocht en hoe een breuk kan worden behandeld. Letsel aan ledematen bij schildpadden wordt vaak beheerd door de poot tegen het schild te immobiliseren in plaats van met conventioneel spalken, en dat is een taak voor de Dierenarts.

Beweging vertelt u ook verschillende dingen in het water en op het land. In het water draait een schildpad met één zwakke ledemaat hardnekkig naar de zwakke kant. Op het land sleept hij. Observeer beide indien mogelijk, van direct bovenaf en vanaf de zijkant.

De oorzaken doorlopen

Metabole botziekte.

De meest voorkomende chronische oorzaak, en degene die het vaakst wordt gemist totdat deze gevorderd is. Onvoldoende UVB, onvoldoende calcium in de voeding of een dieet met veel meer fosfor dan calcium leidt tot botten die het dier niet kunnen ondersteunen.

Tekenen zijn bilateraal in plaats van eenzijdig: zwakte in alle vier de ledematen, het onvermogen om het lichaam van de grond te tillen tijdens het lopen, een schild dat zacht of flexibel aanvoelt bij de randen, een piramidevormig of misvormd schild bij groeiende dieren, een kaak die rubberachtig aanvoelt of een overbeet, en soms trillingen.

Veelvoorkomend bij schildpadden die binnenshuis worden gehouden zonder UVB, bij schildpadden onder een lamp die de nuttige output is voorbijgegaan, bij schildpadden onder glas of plastic dat UVB blokkeert, en bij schildpadden die alleen sla of alleen vlees krijgen.

Jicht.

Urinezuurkristallen zetten zich af in en rond gewrichten. Tekenen zijn stijfheid en zwelling die meerdere gewrichten aantasten, en een schildpad die zo min mogelijk beweegt.

De aanjagers zijn chronische uitdroging en een dieet met te veel eiwitten voor de soort, en het komt vaker voor bij schildpadden die hondenvoer, kattenvoer of een dieet met alleen vlees hebben gekregen. Het kan ook volgen op nieraandoeningen.

Septische artritis en botinfectie.

Meestal één gewricht, gezwollen en warm, vaak in een ledemaat die gewond is geraakt of bij een dier met schildrot dat zich heeft verspreid. Vordert over dagen tot weken. Heeft kweek en langdurige Behandeling nodig.

Abces.

Het materiaal van reptielenabcessen is solide in plaats van vloeibaar, dus het presenteert zich als een stevige knobbel die niet uitloopt. Het heeft chirurgische verwijdering nodig, geen warme kompressen.

Trauma.

Beten van tankgenoten komen het meest voor bij schildpadden in gevangenschap en ze richten zich op ledematen en staarten. Vallen van een basking platform op een harde vloer, ledematen die vast komen te zitten in filterinlaten of decoratie, en aanvallen door roofdieren in vijvers buiten komen allemaal voor.

Zoek naar wonden, ontbrekend weefsel, blauwe plekken die zichtbaar zijn op de bleke onderkant van een ledemaat en asymmetrie.

Afknellend materiaal.

Draad, haar, vislijn, netten en elastiek wikkelen zich rond een ledemaat en snijden erin naarmate het dier groeit. De ledemaat zwelt onder de afknelling. Probeer het niet door te knippen of eraan te trekken. Het vereist een Dierenarts, omdat het materiaal meestal is ingegroeid.

Fractuur.

Van een ledemaatbot, of van het schild bij de opening van de ledemaat. Plotseling, eenzijdig en meestal met een incident eraan voorafgaand.

Legnood.

Een vrouwtje dat rusteloos is, graaft, perst en zwak is in de achterpoten kan eieren hebben die op zenuwen en op het bekkenkanaal drukken. Dit is een noodgeval en wordt gemakkelijk verward met een probleem aan de ledematen.

Vitamine A-tekort.

Gezwollen oogleden, afscheiding, secundaire luchtweg- en huidinfectie en algemene zwakte. Komt voort uit een dieet van alleen pellets of een nutritioneel eenzijdig dieet.

Systemische ziekte en kou.

Een schildpad onder zijn gewenste temperatuur is traag, zwak en terughoudend om te bewegen, en kan geen immuunrespons opbouwen. Slechte waterkwaliteit met een hoog ammoniak- of nitrietgehalte veroorzaakt lethargie en huidirritatie. Beide moeten worden uitgesloten voordat u concludeert dat het probleem orthopedisch is.

Luchtweginfectie.

Hier opgenomen omdat Baasjes het vaak omschrijven als een zwemprobleem. Een schildpad met vloeistof in één long drijft met die kant lager en zwemt scheef. In combinatie met ademen met open mond, bellen bij de neusgaten, een uitgerekte nek of terughoudendheid om te duiken, is dit respiratoir en is het urgent.

Een regelmatig geregistreerd Gewicht verandert een vage indruk van achteruitgang in een cijfer, en Gewicht is het eerste wat verandert bij de meeste ziekten bij schildpadden.

De eerste hulp thuis, stap voor stap

Maak het verblijf eerst veilig.

Verlaag het water tot een diepte waar de schildpad op de bodem kan rusten met zijn neusgaten vrij. Zorg voor een voorzichtig hellende helling naar de basking plek met een antislipoppervlak. Verwijder alles waaronder het dier klem kan komen te zitten. Dek de filterinlaat af of scherm deze af.

Controleer de getallen.

Watertemperatuur met een sonde in plaats van een strip. Basking oppervlaktetemperatuur met een infraroodthermometer. De Leeftijd en het type van de UVB-lamp, en of deze achter glas of plastic zit, wat de nuttige golflengten blokkeert. Noteer of de schildpad de basking plek daadwerkelijk gebruikt.

Test het water.

Ammoniak, nitriet en nitraat. Slechte waterkwaliteit veroorzaakt direct ziekte en voorkomt herstel van alles.

Observeer voordat u hanteert.

Film dertig seconden van bovenaf en dertig seconden vanaf de zijkant. Noteer welke kant de schildpad op draait, of alle vier de ledematen bewegen en of hij gemakkelijk het oppervlak kan bereiken.

Kijk dan naar het dier.

Vergelijk links met rechts bij elke stap. Kan elke ledemaat volledig worden ingetrokken zonder dat u deze forceert. Is één ledemaat groter, warmer of wordt deze anders gehouden. Zijn de nagels intact en gelijkmatig. Kijk tussen de tenen en rond de zwemvliezen voor draad of lijn. Kijk naar de huid waar de ledemaat het schild ontmoet en druk heel voorzichtig op de rand van het schild om te zien of deze stevig aanvoelt.

Kijk naar het schild rond de ledematenopeningen.

Zachtheid, putjes, afscheiding, vieze geur of verkleurde plekken duiden allemaal op schildziekte, die zich naar binnen kan uitbreiden.

Scheid de tank.

Als er meer dan één schildpad is, scheid ze dan nu en houd ze apart totdat u weet wat er is gebeurd. Gevechten om basking ruimte zijn de gebruikelijke oorzaak van letsel aan ledematen en staart.

Wat het antwoord verandert

Aquatische versus semi-aquatische versus terrestrische soorten.

Sliders, cooters en landkaartschildpadden zijn sterke zwemmers en brengen het grootste deel van hun tijd in het water door, dus een ledematenprobleem is onmiddellijk gevaarlijk. Doosschildpadden en andere terrestrische schildpadden lopen minder risico op verdrinking, maar lopen meer risico dat ze voedsel en schuilplaatsen niet kunnen bereiken.

Leeftijd.

Groeiende schildpadden tonen metabole botziekte als misvorming van het schild en zachte randen, en ze kunnen dit zeer snel ontwikkelen bij een slechte verzorging. Oudere schildpadden hebben meer kans op jicht, artritis en niergerelateerde ziekten.

Geslacht en seizoen.

Vrouwtjes van de leeftijd om te broeden kunnen rusteloos en zwak worden in de achterpoten voordat ze leggen, of ze nu bij een mannetje zijn geweest of niet, en ze hebben een geschikte plek nodig om te graven.

Seizoen en vijvers buiten.

Schildpadden buiten worden blootgesteld aan roofdieren en aan seizoensgebonden afkoeling. Een schildpad die zwak wordt naarmate het water afkoelt, kan een normale seizoensgebonden vertraging ingaan, of te koud zijn om te functioneren, en het onderscheid hangt af van de soort en de werkelijke watertemperatuur.

Leeftijd van de lamp binnenshuis.

De UVB-output daalt lang voordat de lamp stopt met het produceren van zichtbaar licht. Een lamp die er goed uitziet, kan niets doen. Noteer de vervangingsdatum op het armatuur in plaats van op het uiterlijk te vertrouwen.

Gezwollen oogleden en afscheiding naast zwakte van de ledematen wijzen op voeding in plaats van letsel, en vaak op een vitamine A-tekort.

Wat u nooit moet doen

Spalk of verbind de ledemaat van een schildpad niet thuis. Immobilisatie van de ledemaat van een schildpad gebeurt tegen het schild en vereist de techniek van een dierenarts.

Trek niet aan draad, lijn of netten die rond een ledemaat gewikkeld zijn. Het zit meestal vastgegroeid en trekken veroorzaakt verdere schade.

Laat een schildpad niet droog verblijven, tenzij een Dierenarts u heeft verteld om dat te doen en voor hoe lang. Schildpadden drogen uit buiten het water, en uitdroging maakt jicht en nieraandoeningen erger.

Breng geen antiseptische crèmes voor mensen, antibiotische zalven of essentiële oliën aan. Veel worden opgenomen en sommige zijn giftig voor reptielen.

Start niet met een calciumsupplement en neem niet aan dat het probleem is opgelost. Zonder geschikte UVB wordt oraal calcium slecht gebruikt, en zonder Diagnose behandelt u mogelijk de verkeerde ziekte.

Verhoog de temperatuur niet boven het bereik van de soort om infectie te bestrijden. Oververhitting is een apart noodgeval, en een zwakke schildpad kan mogelijk niet op tijd bij een warmtebron weggaan.

Knijp, voel of snijd niet in een zwelling.

Zet tankgenoten niet terug bij elkaar voordat de gewonde schildpad is beoordeeld.

Neem niet aan dat het zal oplossen. Het metabolisme van reptielen is traag en een probleem dat een week lang Stabiel lijkt, vordert meestal stilletjes.

Wat de dierenarts wil weten

Wanneer hulp zoeken

Neem dezelfde dag contact op met een in reptielen gespecialiseerde Dierenarts voor zwakte in meer dan één ledemaat, enige zwelling, het onvermogen om een ledemaat in te trekken, een open wond, afknellend materiaal rond een ledemaat, het onvermogen om het oppervlak te bereiken of ademen met open mond.

Boek binnen een week voor één zwakke ledemaat bij een verder alerte, etende schildpad zodra u de temperaturen en waterkwaliteit heeft gecorrigeerd en het probleem niet is verbeterd.

Ga onmiddellijk voor een schildpad die op zijn rug in het water wordt gevonden, niet reageert of bloedt.

Herstel ziet eruit als een schildpad die alle vier de ledematen gebruikt, op eigen kracht uit het water klimt en normaal eet.

Neem de temperatuurmetingen, de resultaten van de watertesten en de video mee. In de schildpadgeneeskunde identificeert de verzorgingsdata de oorzaak vaker dan het lichamelijk onderzoek.