Hypovitaminose A bij schildpadden: gezwollen oogleden, verstopte oren en het dieet erachter

Snel antwoord

Gezwollen oogleden bij een schildpad zijn meestal een dieetprobleem dat maanden eerder is begonnen. Wat er in de voerbak zit, is belangrijker dan wat je ook maar op het oog kunt aanbrengen.

Een schildpad met gezwollen, sluitende oogleden vertoont het eerste zichtbare symptoom van een vitamine A-tekort. De ogen zijn niet de ziekte; het zijn de plekken waar de ziekte als eerste zichtbaar wordt.

Vitamine A onderhoudt de slijmvliezen van de oogleden, de traankanalen en de klieren van Harder, de luchtwegen, de buizen van Eustachius en de nierkanaaltjes. Zonder dit vitamine verdikt en verhoornt de bekleding, raken kanalen verstopt en hopen afscheidingen zich op, en hetzelfde proces zorgt in stilte voor het ontstaan van het oorabces en de terugkerende luchtweginfectie die daarop volgen.

• Geleidelijke zwelling van beide ogen bij een schildpad op een eenzijdig dieet is hypovitaminose A, totdat het tegendeel is bewezen.
• Gedroogde garnalen, gammarus, uitsluitend voervis, spiervlees en ijsbergsla zijn de diëten die dit veroorzaken.
• Hele prooidieren leveren kant-en-klare vitamine A omdat ze lever bevatten. Filet en spiervlees doen dit niet.
• Test tegelijkertijd het water. Ammoniak en nitriet irriteren hetzelfde weefsel en gaan meestal gepaard met dezelfde verwaarlozing.
• Herstel gaat langzaam. Het slijmvlies moet opnieuw worden opgebouwd, dus verbetering duurt weken, geen dagen.

Beslis in 60 seconden

Waarom één vitamine de ogen, het oor en de luchtwegen aanstuurt

Vitamine A vertelt epitheelcellen wat ze moeten worden. Onder invloed hiervan ontwikkelen de bekledingen van de oogleden, de traankanalen, de mond, de luchtwegen, de buizen van Eustachius en de nierkanaaltjes zich tot vochtig, secretoir weefsel dat vloeistof produceert en oppervlakken schoon houdt.

Haal het weg en de cellen kiezen voor een ander lot. Ze worden platter, gelaagd en verhoornd, meer als huid dan als slijmvlies. De verandering wordt plaveiselmetaplasie genoemd en alles wat volgt is een gevolg van deze blokkade.

Bij het ooglid. De klieren die het oog smeren blijven afscheiding produceren, maar de kanalen zijn vernauwd en verdikt. Materiaal hoopt zich op achter de blokkade, de oogleden zwellen en uiteindelijk zit er een witachtige, kaasachtige prop vuil onder. Het oog zelf is vaak in het begin gezond en ligt simpelweg begraven.

Bij het oor. De buis van Eustachius van een schildpad loopt van het middenoor naar de achterkant van de mond en is ongebruikelijk breed en kort. Wanneer de bekleding verhoornt, raakt deze verstopt. Afscheidingen en eventuele aanwezige bacteriën hopen zich op achter het trommelvlies, en omdat reptielenpus eerder vast dan vloeibaar is, is het resultaat een stevige massa die de oorschub naar buiten duwt. Dat is het oorabces, en dit is de reden waarom de aandoening die eruitziet als een oorprobleem meestal een dieetprobleem is.

Bij de luchtwegen. Dezelfde verhoorning verwijdert de trilhaarhoudende, slijmproducerende bekleding die normaal gesproken vuil en organismen verwijdert. Luchtweginfecties worden gemakkelijk opgelopen en zijn moeilijk te verhelpen.

Bij de nieren. Tubulaire metaplasie draagt bij aan nierziekten, en bij een soort die stikstof al via uraten verwerkt, leidt dit richting jicht.

Overal. Vitamine A is ook nodig voor een normale immuunfunctie, dus een schildpad met een tekort is minder goed in staat om al het bovenstaande te bestrijden.

Deze keten begrijpen is waarom het tekort serieus genomen moet worden voordat de ogen sluiten. Tegen de tijd dat de zwelling duidelijk is, hebben het oor en de luchtwegen al een tijdje met hetzelfde probleem te kampen.

De diëten die het veroorzaken

Een enkel droog product, uitsluitend gevoerd, is de meest voorkomende weg hierheen. Pellets kunnen onderdeel zijn van een dieet. Ze zijn als volledig dieet op zichzelf onvoldoende.

Gedroogde garnalen en gammarus als basis.

Deze worden verkocht als schildpaddenvoer, ze drijven aantrekkelijk en schildpadden eten ze enthousiast. Het is gedroogd ongewerveld exoskelet met heel weinig anders, en een schildpad die hiermee is grootgebracht is het klassieke geval.

Voervis of garnalen als enige dierlijke voeding.

Hele kleine vissen zijn een redelijk onderdeel. Het probleem ontstaat wanneer de vissen groot genoeg zijn zodat de schildpad alleen het vlees eet, of wanneer het item een gepelde garnaal of een filet is. De vitamine A in een prooidier is geconcentreerd in de lever, dus het verwijderen van de organen verwijdert het grootste deel ervan.

Spiervlees.

Rauwe kip, gehakt en dergelijke worden vaak aangeboden aan waterschildpadden. Spiervlees bevat vrijwel geen kant-en-klare vitamine A en geen noemenswaardige carotenoïde, en het bevat ook veel te veel fosfor ten opzichte van calcium.

Ijsbergsla en andere bleke slabladeren.

Voornamelijk water en vezels. Een schildpad kan er veel van eten en krijgt bijna niets binnen.

Een enkele goedkope pellet, jarenlang gevoerd.

Geformuleerde pellets variëren sterk, ze verliezen vitaminegehalte door ouderdom en hitte, en een geopende pot die boven een warm aquarium wordt bewaard, degradeert sneller dan de meeste baasjes aannemen.

Waarom carotenoïden de situatie niet altijd redden.

Planten leveren carotenoïden, geen retinol, en het dier moet deze omzetten. Herbivore schildpadden doen dit redelijk goed. Vleesetende en sterk omnivore soorten zijn geëvolueerd om retinol kant-en-klaar uit prooidieren te halen en zetten carotenoïden minder efficiënt om. Dus geraspte wortel toevoegen aan het dieet van een garnaal-etende schildpad helpt minder dan het zou moeten, en de betrouwbare oplossing is het herstellen van hele prooidieren en een correct geformuleerde pellet, met plantaardig materiaal erbij in plaats van in plaats daarvan.

Hoe gezonde ogen en huid eruitzien

Dit is de basislijn: oogleden dun en dicht bij het oog, hoornvlies helder en reflecterend, geen zwelling onder het oog, kop opgeheven en alert.

Bekijk de schildpad buiten het water, bij goed licht, van de voorkant en van elke zijkant.

Normale oogleden zijn dun en zitten dicht bij de oogbol. Het oog ziet er groot uit ten opzichte van de kop, het hoornvlies is helder en reflecterend, en er is geen bobbel onder het oog. Beide ogen gaan volledig open en knipperen normaal.

De huid van de nek en ledematen moet glad zijn, met fijne schubben die plat liggen en geen witte schilfers. Waterschildpadden vervellen de huid in kleine, bijna transparante stukjes, wat normaal is; huid die in dikke, ondoorzichtige lappen loskomt is dat niet.

Het oorgebied is een gladde, platte, ronde schub aan elke kant van de kop, vlak achter de kaak. Deze moet gelijk liggen met de kop en symmetrisch zijn. Elke bobbel naar buiten aan één of beide kanten is abnormaal.

Maak één duidelijke foto van de kop van je schildpad van de voorkant en één van elke zijkant terwijl het dier gezond is. Het kost niets en geeft je iets concreets om later mee te vergelijken.

Vroeg, vastgesteld en laat

Vroeg.

De onderoogleden zien er iets vol uit. De schildpad wrijft met de voorpoten over de ogen na het bovenkomen. Er kan een kleine hoeveelheid heldere neusuitvloeiing zijn. De eetlust is normaal of slechts licht verminderd. Bijna niemand ontdekt het in dit stadium, en dit is het stadium waarin een dieetaanpassing alleen alles oplost.

Vastgesteld.

Beide oogleden zijn zichtbaar gezwollen en de schildpad houdt de ogen gesloten. Wit of geelachtig materiaal kan zichtbaar zijn wanneer de oogleden voorzichtig worden geopend. De schildpad stopt met eten, deels door de ziekte en deels omdat hij het voedsel niet kan zien. Hij kan meer zonnen dan normaal of helemaal stoppen met zonnen. De huid wordt ruw. Neusuitvloeiing wordt duidelijker.

Laat.

Volledige functionele blindheid door de zwelling. Duidelijk gewichtsverlies en spierafbraak aan de ledematen, die minder stevig in het schild trekken. Een oorabces verschijnt aan een of beide kanten. Luchtweginfectie raakt gevestigd, wat zich uit in ademen met de bek open, scheef zwemmen en het onvermogen om gelijkmatig onder te duiken. Nierziekte en jicht kunnen zich ontwikkelen. De dood volgt door verhongering, door longontsteking of door sepsis vanuit het abces.

De reden om de stadia te benoemen is dat baasjes zich routinematig melden in het vastgestelde stadium in de overtuiging dat het die week is begonnen. Dat is niet zo.

De look-alikes

Bacteriële conjunctivitis door slecht water.

Ammoniak en nitriet in een slecht gefilterd schildpaddenverblijf irriteren direct het bindvlies, en bacteriën doen de rest. Het kan ook bilateraal zijn. De onderscheidende kenmerken zijn een kortere geschiedenis, meer uitvloeiing in verhouding tot zwelling en een watertest die slecht uitvalt. In de praktijk bestaan de twee vaak naast elkaar, omdat hetzelfde aquarium beide veroorzaakt.

Chemische irritatie.

Waterverbeteraars, medicatie toegevoegd aan het hele aquarium en schoonmaakresten kunnen de ogen irriteren. De geschiedenis is de aanwijzing.

Trauma of een vreemd voorwerp.

Meestal één oog, plotseling begin, vaak met een krasje op het hoornvlies of een zichtbaar object.

Vervelde huid rond het oog.

Een ring van niet-vervelde huid kan het ooglidgebied afknellen en doen opzwellen. Kijk goed of je een rand ziet.

Hoornvliesuitdroging door langdurig droogzetten.

Schildpadden die buiten het water worden gehouden voor de behandeling van schildrot ontwikkelen soms droge, doffe hoornvliezen. De behandeling veroorzaakt het symptoom.

Oorabces.

Achter en onder het oog, niet het oog zelf. Stevig en vaak verward met zwelling van het oog wanneer het groot is.

Hypervitaminose A.

Helemaal geen oogprobleem. Droge huid die blaren vertoont en in lappen afschilfert, meestal binnen dagen tot weken na een vitamine A-injectie. Iedereen die je vertelt dat een schilferende schildpad meer vitamine A nodig heeft, begrijpt het volledig verkeerd.

Het dieet herstellen

Variatie is het mechanisme, geen garnering. Donkerbladige groenten en oranje groenten leveren carotenoïden, hele prooidieren leveren retinol, en een geformuleerde pellet vult de gaten ertussen.

Aquatische omnivoren zoals sierschildpadden, cooters en landkaartschildpadden.

Bouw het dieet op rond een kwalitatief hoogwaardige pellet geformuleerd voor waterschildpadden, die verzegeld, koel en binnen de houdbaarheidsdatum wordt bewaard. Voeg hele dierlijke items toe in plaats van filets: hele kleine vissen passend bij de soort en grootte, regenwormen, slakken en hele ongewervelde dieren. Bied donkerbladige groenten en waterplanten aan en verhoog het aandeel plantaardig materiaal naarmate de schildpad volwassen wordt, omdat veel aquatische soorten naarmate ze ouder worden progressief herbivorer worden.

Sterk vleesetende soorten zoals modderschildpadden en bijtschildpadden.

Hele prooidieren zijn het punt. Spiervlees alleen zal niet volstaan, ongeacht hoeveel je voert.

Landschildpadden en andere herbivoren.

Breedbladig onkruid, donkerbladige groenten en geschikte bloemen, met fruit tot een minimum beperkt bij soorten die het van nature niet eten. Een schildpad die een gevarieerd onkruiddieet krijgt, zal zelden een tekort aan vitamine A krijgen, en onnodige suppletie is een groter risico dan het tekort zelf.

Welke groenten.

Donker en bladerig in plaats van bleek en knapperig. Ijsbergsla draagt weinig bij. Wissel af wat je aanbiedt, want afwisseling is wat de gaten in elk enkel item dicht.

Opslag is belangrijk.

Vitaminen degraderen door hitte, licht en tijd. Een pot met pellets die een jaar bovenop een verlicht, warm aquarium staat, levert niet wat het etiket belooft.

Verwacht dat het tijd kost.

Zelfs met een gecorrigeerd dieet en de behandeling van de dierenarts moet het epitheel zich opnieuw differentiëren. Weken van geleidelijke verbetering is normaal, en een schildpad die gestopt is met eten heeft in de tussentijd mogelijk ondersteunende voeding nodig.

Herstel tegelijkertijd het water.

Schildpadden zijn rommelig en de meeste thuisaquaria zijn ondergefilterd voor de belasting. Test ammoniak, nitriet en nitraat, verhoog de filtratie en de frequentie van waterverversingen indien nodig, en voer in een aparte container als dat helpt het hoofdaquarium schoon te houden.

Wat je nooit moet doen

Koop geen injecteerbaar vitamine A-product om het zelf te gebruiken. De dosering wordt berekend, de marge is niet ruim en het gevolg van een verkeerde toediening is een schildpad waarbij de huid loslaat.

Behandel gezwollen ogen niet met een oogdruppel voor mensen en wacht af. Druppels bereiken een geblokkeerd kanaal niet en de dagen die je verspilt met proberen zijn dagen dat de schildpad niet eet.

Ga er niet vanuit dat de ogen het hele probleem zijn. Vraag de dierenarts om de oren te controleren en naar de luchtwegen te luisteren, omdat hetzelfde tekort op beide inspeelt.

Voer geen garnalen, gammarus of gedroogde ongewervelde dieren als basis, hoe dol de schildpad er ook op is.

Bied niet alleen spiervlees aan en fileer de vis niet.

Corrigeer niet alleen het dieet en sla het water over. Een perfect dieet in een aquarium met meetbare ammoniak zal de conjunctivitis niet oplossen.

Forceer de oogleden niet open. Als ze vastzitten, is dat een taak voor een dierenarts met de juiste spoeling en smering.

Wanneer hulp zoeken

Neem dezelfde dag nog contact op met een dierenarts voor reptielen of exoten bij:

• Ademen met de bek open, belletjes bij de neusgaten of scheef zwemmen
• Een schildpad die geen van beide ogen kan openen
• Huid die na een vitamine-injectie blaren vertoont of in lappen loslaat

Binnen de week bij:

• Zwelling van een of beide oogleden
• Een stevige bobbel aan de zijkant van de kop achter het oog
• Weigering om langer dan een paar dagen te eten
• Ruwe, schilferende huid bij elke oogverandering

Neem deze mee naar de afspraak: foto's van de kop van de voorkant en beide kanten, een schriftelijke lijst van alles wat de schildpad de afgelopen maand heeft gegeten inclusief merken en hoe vaak elk item wordt gegeven, hoe oud de pot pellets is en waar deze wordt bewaard, je ammoniak-, nitriet-, nitraat- en pH-waarden, de watertemperatuur, de temperatuur van het zonoppervlak, het type UVB-lamp en hoeveel maanden deze brandt, het watervolume en de filtratie, en de gewichtsgeschiedenis van de schildpad.

De dieetlijst is het onderdeel dat baasjes vaak samenvatten tot "pellets en groenten". Schrijf op wat er daadwerkelijk naar binnen gaat, in welke verhouding, want het antwoord op deze aandoening staat bijna altijd in die lijst.