Slang van prooi laten wisselen: levend naar bevroren, muis naar rat en hoe geur werkt

Kort antwoord

Slangen hoeven niet geleidelijk van voedsel te wisselen. Dat advies is overgenomen van honden en katten, waarbij een plotselinge verandering van dieet de darmbacteriën verstoort en diarree veroorzaakt. Een slang die een volledig prooidier eet, heeft dat probleem niet, en een week lang een beetje rat door de muis mengen heeft geen enkel effect.

Wat slangen wel hebben, is een sterke aangeleerde voorkeur voor wat ze eerder hebben gegeten, en een reeks fysieke eisen wat betreft grootte, temperatuur en hantering. Wanneer een voedselwissel misgaat, is het resultaat bijna altijd weigering van eten of regurgitatie, en beide komen voort uit de prooigrootte, de temperatuur van de prooi, de temperatuur in het verblijf of het feit dat het dier te snel na de maaltijd is gehanteerd.

Bied de nieuwe prooi aan op de manier waarop de oude prooi werd aangeboden, op hetzelfde tijdstip en op dezelfde plek.

• Slangen hebben geen gemengde overgangsperiode nodig. Bied het nieuwe item schoon aan en gebruik geur om de overstap te vergemakkelijken.
• De prooi mag niet breder zijn dan het breedste deel van het lichaam van de slang.
• Ontdooi prooien nooit in de magnetron en laat ze nooit urenlang op kamertemperatuur ontdooien.
• Regurgitatie is een waarschuwingssignaal, geen hik. Stop met voeren en controleer de temperatuur, de grootte en de hantering.
• Hanteer een slang enkele dagen na de maaltijd niet.

:::danger
Levende knaagdieren verwonden en doden slangen.

Een rat die in een verblijf wordt achtergelaten bij een slang die niet direct interesse toont, zal gaan knagen. Knaagdierbeten bij een slang veroorzaken diepe wonden, ruggengraatletsel, verlies van een oog en dodelijke infecties. Zelfs een muis kan ernstig letsel toebrengen. Diepvriesprooi is veiliger voor de slang, veiliger voor het knaagdier en gemakkelijker in te kopen en te bewaren. Als u toch levende prooi moet aanbieden omdat een dier nooit iets anders heeft gegeten, laat het dan nooit onbeheerd achter en laat het nooit 's nachts in het verblijf. In diverse landen is het voeren van levende gewervelde prooidieren waar een alternatief bestaat bovendien wettelijk verboden.
:::

Beslis in 60 seconden

Waarom de mythe over de geleidelijke overgang onjuist is

Bij een zoogdier verandert een verandering van voedsel het substraat dat beschikbaar is voor de darmmicroben, waardoor de populatie verschuift en het dier een paar dagen last heeft van dunne ontlasting. Het advies om voer over een week te veranderen bestaat om die populatie de tijd te geven zich aan te passen.

Een slang slikt een heel dier door, verteert dit over dagen of weken met krachtig maagzuur en enzymen, en scheidt een compacte massa van uraat en ontlasting uit. Er is geen vergelijkbaar mechanisme dat verstoord kan worden, en het mengen van prooitypes heeft geen betekenis omdat er geen sprake is van mengen: het is het ene item of het andere.

Wat wel bestaat, is voorkeur. Slangen leren hoe voedsel eruitziet en hoe het ruikt, en velen zullen wekenlang alles wat ze niet kennen weigeren. De techniek die werkt is daarom het overbruggen met geur in plaats van geleidelijk mengen, en geduld in plaats van volharding met korte tussenpozen.

Het tweede wat bestaat, is fysiologie. Slangen zijn ectotherm en de spijsvertering draait op temperatuur. Een slang die heeft gegeten en daarna zijn juiste warme zone niet kan bereiken, zal de maaltijd niet goed verteren, en een maaltijd die onverteerd blijft liggen, wordt geregurgiteerd of gaat rotten.

De techniek goed krijgen voordat u iets verandert

Controleer de temperatuurgradiënt.

Meet de oppervlaktetemperatuur aan de warme en koude kant met een infraroodthermometer op het tijdstip van de dag dat de slang actief is. Bevestig dat de thermostaatsensor op de juiste plek zit. Een groot deel van de voedingsproblemen zijn temperatuurproblemen.

Weeg de slang en weeg de prooi.

Een grammenweegschaal is het nuttigste hulpmiddel bij het voeren dat u kunt bezitten. Noteer het gewicht van de slang voor elke voeding en het gewicht van het item dat u aanbood. Over maanden bekeken vertelt dit u veel beter of het voedingsschema klopt dan welke vuistregel dan ook.

Controleer de verhouding in grootte.

De gebruikelijke richtlijn is dat de prooi niet breder mag zijn dan het breedste deel van het lichaam van de slang. Slangen kunnen aanzienlijk grotere prooien doorslikken, maar dat doen is de meest voorkomende oorzaak van regurgitatie, langdurige trage spijsvertering en in extreme gevallen letsel. Kies bij twijfel voor een kleinere prooi en voer iets vaker.

Bevestig dat de slang niet in een toestand verkeert waarin weigering normaal is.

Een slang die gaat vervellen met blauwe ogen zal meestal niet eten. Een drachtig vrouwtje eet mogelijk niet. Veel soorten verminderen of stoppen seizoensgebonden met eten, en koningspythons vasten in het bijzonder voor langere periodes in de koudere maanden zonder hun conditie te verliezen. Weigering in deze context is geen voedingsprobleem.

Weeg de slang en de prooi elke keer. Het paar getallen is het Dossier dat later de meeste voedingsvragen beantwoordt.

Goed ontdooien en opwarmen

Dit is waar de meeste voedingen met diepvriesvoer misgaan, en het is volledig oplosbaar.

Verplaats het item vanuit de vriezer naar de koelkast en laat het langzaam ontdooien, bij voorkeur 's nachts. Breng het daarna op temperatuur in een afgesloten zak in warm water; ververs het water terwijl het afkoelt. Het doel is een item dat overal warm is en ook aan de buitenkant warm aanvoelt, omdat een slang die op warmte jaagt niet zal reageren op iets dat op kamertemperatuur is.

Gebruik nooit de magnetron voor prooien. Dit verwarmt ongelijkmatig, kookt delen van het item, kan de buik doen barsten en laat een bevroren kern achter.

Laat prooien nooit urenlang op het aanrecht ontdooien. Bacteriegroei in een ontdooiend knaagdier is snel, en bedorven prooi veroorzaakt regurgitatie en maag-darmontstekingen.

Vries ontdooide prooi nooit opnieuw in.

Bij soorten met groeven, zoals pythons en boa's, maakt het de prooi voor de slang veel duidelijker als u de kopkant van het item iets meer opwarmt met een föhn op een lage stand gedurende enkele seconden.

Maak het item droog voordat u het aanbiedt. Een druipnat knaagdier is onaantrekkelijk en maakt het substraat nat.

De geurkloof overbruggen

Geur overbrengen.

Wrijf de nieuwe prooi in tegen de bedding, de vacht of een vervelde huid van het oude prooitype totdat het die geur draagt. Ratten met de geur van muizenbedding, en knaagdieren met de geur van kuikendons of woestijnrat-bedding, zijn de standaardaanpak voor slangen die niet willen eten. Het werkt omdat de slang wordt gevraagd om een vertrouwde geur op een onbekende vorm te accepteren in plaats van een geheel nieuwe prikkel.

Hersenen blootleggen.

Het insnijden van de schedel van het ontdooide item om een kleine hoeveelheid hersenweefsel bloot te leggen, verspreidt een sterke geur die de visuele onbekendheid overstemt. Het is een standaard en veelgebruikte techniek voor slangen die anders weigeren, en het is vaak de methode die werkt wanneer niets anders effect heeft.

Presentatie afstemmen.

Bied aan op hetzelfde tijdstip, op dezelfde plek, met dezelfde verlichting en op dezelfde manier als het voer dat voorheen werd geaccepteerd. Slangen leren via context; drie dingen tegelijk veranderen betekent dat u niets leert als het mislukt.

De prooi tot leven wekken.

Houd het item vast met een lange tang en beweeg het met korte, onregelmatige bewegingen in plaats van ermee te zwaaien. Stop zodra de slang interesse toont. Een dood knaagdier dat gestaag over een bodem wordt gesleept, ziet er niet uit als een prooi; een dier dat trilt en pauzeert wel.

's Nachts laten staan.

Voor schuwe soorten: leg het opgewarmde item bij de ingang van de schuilplaats, dek het verblijf af, doe de lichten uit en verlaat de kamer. Veel slangen die niet eten terwijl ze bekeken worden, eten wel in het donker. Verwijder 's ochtends wat er niet opgegeten is.

Kleiner aanbieden.

Een slang die een nieuw prooitype op de gebruikelijke grootte weigert, zal vaak wel een kleinere nemen. Neem de kleine winst en bouw de grootte daarna weer op.

Specifiek: van levend naar diepvries

Dit is de omschakeling die het meest de moeite waard is en die het meeste geduld vergt.

Begin met een slang die echt honger heeft; dat betekent meestal dat u iets voorbij het normale interval gaat in plaats van het dier uit te hongeren.

Gebruik een grondig opgewarmd item, goed geanimeerd met een tang, aangeboden op de gebruikelijke voertijd van het dier, bij gedimd licht.

Als dat meerdere keren mislukt, bied dan een levend item aan, maar houd het vast met een tang zodat het wordt gepresenteerd in plaats van losgelaten. Schakel bij de volgende sessie over naar het ontdooide item terwijl de herinnering aan een succesvolle voeding vers is.

Sommige individuen hebben vele pogingen over weken tijd nodig. Zolang de slang op gewicht blijft, is dat acceptabel. Als het gewicht afneemt, stop dan met het project en zorg dat het dier weer iets eet, probeer het daarna later opnieuw.

Laat een levend knaagdier nooit onbeheerd achter bij een slang en laat het nooit 's nachts in het verblijf.

Verschillen tussen soorten die het plan veranderen

Koningspythons vormen de sterkste voorkeuren en vasten seizoensgebonden. Dit is de soort waarbij het gebruik van geur, het insnijden van de hersenen, 's nachts aanbieden en geduld over weken routinematig nodig zijn, en waar baasjes het vaakst onnodig in paniek raken.

Slangen zoals de korenslang en andere rattenslangen eten doorgaans makkelijk en schakelen zonder veel moeite over.

Koningsslangen en melkslangen hebben een sterke eetlust en bijten eerder in de tang dan dat ze weigeren.

Boa's nemen grotere maaltijden met langere tussenpozen en zijn gevoeliger voor hantering na het eten.

Haakneusslangen eten van nature amfibieën en velen hebben de geur van pad of vis nodig om knaagdieren te accepteren.

Kousenbandslangen en waterslangen eten vis en amfibieën. Hier is de samenstelling van het dieet echt van belang: sommige vissoorten bevatten thiaminase, een enzym dat vitamine B1 vernietigt, en een slang die uitsluitend daarmee wordt gevoerd, ontwikkelt neurologische ziekten. Variatie en advies van een dierenarts die bekend is met deze soorten is hier belangrijker dan bij knaagdiereters.

Na een maaltijd moet de slang volledig met rust worden gelaten. Hanteren is de meest voorkomende vermijdbare oorzaak van regurgitatie.

Na de omschakeling: waar op te letten

Laat de slang enkele dagen na de maaltijd met rust. Niet hanteren, het verblijf niet herschikken, minimale verstoring.

Controleer of een normale ontlasting en uraat volgen binnen het gebruikelijke interval voor die soort en maaltijdgrootte.

Weeg wekelijks en houd de trend bij. Een slang die langzaam aankomt op het nieuwe voer is een geslaagde omschakeling.

Let op regurgitatie. Als dit gebeurt, bied dan één tot twee weken geen eten aan, bied daarna iets duidelijk kleiners aan en controleer in de tussentijd de temperatuur en de hantering. Herhaaldelijke regurgitatie is een veterinaire kwestie, geen techniekprobleem; parasieten en maag-darminfecties zijn enkele van de oorzaken.

Let op de vervelling. Een slang in goede conditie vervelt in één stuk; slechte vervellingen volgen vaak na een periode van slechte voeding of lage luchtvochtigheid.

Wat u nooit moet doen

Voer niet in een aparte bak omdat u is verteld dat dit agressie voorkomt. Een slang direct voor en na het eten verplaatsen zorgt voor stress op exact het verkeerde moment, en een slang met een volle maag verplaatsen vergroot het risico op regurgitatie. Gebruik een haak of een ander consistent signaal om hanteren van voeren te onderscheiden.

Hanteer de slang enkele dagen na de maaltijd niet en laat niemand anders de slang oppakken tijdens dat venster.

Bied geen prooi aan die te groot is in de hoop minder vaak te hoeven voeren.

Voer geen wildgevangen knaagdieren, amfibieën of vissen. Deze dragen parasieten, en in sommige gebieden dragen ze rodenticiden.

Gebruik geen magnetron, vries niet opnieuw in en voer niets dat niet goed ruikt.

Blijf niet elke paar dagen voer aanbieden aan een slang die weigert. Herhaalde mislukte pogingen zorgen voor stress en maken de weigering hardnekkiger. Spreid pogingen.

Ga er niet vanuit dat een weigering een probleem met de voedselvoorkeur is voordat u de temperatuur, de vervellingscyclus, het seizoen en het gewicht heeft gecontroleerd.

Wanneer hulp zoeken

Neem direct contact op met een dierenarts voor exoten of reptielen bij een tweede regurgitatie, bij weigering die gepaard gaat met gewichtsverlies, bij een slang die abnormale of bloederige ontlasting heeft, bij moeizame ademhaling of ademhaling met open mond, of bij een slang die iets lijkt te hebben doorgeslikt en daarna onwel is geworden.

Maak een afspraak voor een slang die langer niet heeft gegeten dan normaal is voor zijn soort en seizoen, voor een dier dat spiermassa verliest langs de ruggengraat, bij ingevallen ogen of slappe huid, of voor elke slang die levende prooi heeft gegeten en een onverklaarbare wond heeft.

Neem het voedingslogboek mee, het gewichtsdossier, het prooitype en gewicht, de gemeten temperaturen aan beide kanten van de gradiënt, de datum van de laatste vervelling en de laatste ontlasting, en foto's van het verblijf. Als de slang geregurgiteerd heeft, breng dan een foto mee van wat eruit kwam; de staat van vertering vertelt een dierenarts hoe lang de maaltijd erin heeft gezeten.

Een rustige slang, een schone waterbak, een paar ongestoorde dagen en een ontlasting op schema: zo ziet een geslaagde omschakeling eruit.