Vrouwelijke slangen: legnood, niet-bevruchte eieren (slugs) en folliculaire stase

Snel antwoord

Een vrouwelijke slang cycelt ongeacht of ze ooit een mannetje heeft ontmoet, en de resulterende eieren moeten er hoe dan ook uit.

Een vrouwelijke slang die volledig alleen wordt gehouden, kan follikels ontwikkelen, ovuleren en een legsel van onbevruchte eieren produceren. Die eieren zijn net zo gevaarlijk om in te houden als bevruchte eieren, en baasjes die nog nooit hebben gefokt, zijn degenen die het meest verrast worden.

Twee afzonderlijke problemen veroorzaken de meeste reproductieve sterfgevallen bij huisdier-slangen. Bij de een ontwikkelen de follikels zich maar ovuleren ze nooit, en blijven ze simpelweg maandenlang zitten. Bij de ander vormen de eieren zich normaal en kan het vrouwtje ze niet leggen.

• Een vrouwtje met een gezwollen middenlijf dat voedsel weigert, is een medisch geval voor de Dierenarts en geen fase.
• Knijp, melk of druk nooit langs het lichaam om een ei te verplaatsen. Dit laat eieren intern scheuren.
• Trek nooit aan een ei of weefsel dat uit de cloaca steekt.
• Zorg voor een geschikte legplaats voordat ze die nodig heeft. Retentie door gebrek aan een nestplaats komt veel voor en is te voorkomen.
• Koel of brumeer geen vrouwtje als je niet van plan bent om te fokken.

:::danger
Probeer nooit handmatig een ei uit een slang te manipuleren.

Het advies om een ei langs het lichaam te duwen verschijnt herhaaldelijk op forums voor houders en het doodt slangen. Eischalen bij slangen zijn leerachtig in plaats van stijf, en druk laat ze in de eileider scheuren. De inhoud lekt in de lichaamsholte en veroorzaakt een ernstige ontstekingsreactie en bloedvergiftiging (septicaemie), wat meestal fataal is en altijd ernstiger dan het oorspronkelijke probleem.

Hetzelfde geldt voor trekken aan een ei dat zichtbaar is bij de cloaca. Het scheurt de wand van de eileider en de scheur is niet van buitenaf te repareren.
:::

Beslis binnen 60 seconden

Waarom een vrouwtje cycelt zonder mannetje

De ontwikkeling van follikels bij een vrouwelijke slang wordt gedreven door de omgeving en de conditie. Een periode van afkoeling gevolgd door opwarming, veranderende daglengte en een vrouwtje dat over voldoende reserves beschikt, zijn samen genoeg om het proces te starten.

Ovulatie bij de meeste soorten hangt niet af van paring. Een solitair vrouwtje kan follikels ontwikkelen, ovuleren, eieren met schaal vormen en een volledig onbevrucht legsel leggen. Houders noemen dit slugs, en het lichaam van het vrouwtje heeft hetzelfde werk gedaan en dezelfde risico's genomen.

Dit is waarom het probleem baasjes overkomt die niet fokken. Een goed doorvoed volwassen vrouwtje, gehouden in een kamer die in de winter afkoelt en in de lente opwarmt, krijgt de signalen. De twee praktische gevolgen zijn dat een vrouwtje waarvan je niet van plan bent te fokken, op een stabiele temperatuur gedurende het hele jaar moet worden gehouden in plaats van opzettelijk in brumatie te gaan, en dat een groot, zwaar gevoed vrouwtje eerder geneigd is te cyclen dan een slank vrouwtje in goede maar niet overmatige conditie.

Levendbarende soorten volgen dezelfde logica met een andere anatomie. Boa's en andere levendbarende slangen dragen zich ontwikkelende jongen in plaats van eieren met schaal, en het equivalente falen is de retentie van foetussen, wat minstens zo gevaarlijk is omdat een dode foetus in het vrouwtje snel een bron van infectie wordt.

Hoe een normaal drachtig vrouwtje eruitziet

Een lang vasten tijdens een reproductieve cyclus is normaal. Een lang vasten bij een vrouwtje dat nooit iets legt, is dat niet.

Ovulatie.
Een plotselinge, duidelijke zwelling door het middelste derde deel van het lichaam, heel anders dan een maaltijd, die ongeveer een dag duurt voordat het afneemt. Veel houders missen het volledig. Als je het wel ziet, noteer de datum, want het verankert alles wat volgt.

De vervelling na de ovulatie.
Een vervelling die enkele weken na de ovulatie plaatsvindt. Dit is het ijkpunt dat de meeste houders herkennen, en het zet de klok voor het leggen.

Voedsel weigeren.
Normaal, en vaak langdurig. Een drachtig vrouwtje eet mogelijk maandenlang niet. Dit is een van de weinige situaties waarin een lang vasten bij een verder gezonde slang wordt verwacht.

Houding en positie.
Drachtige vrouwtjes brengen veel meer tijd door aan de warme kant, vaak eromheen gewikkeld of ertegenaan gedrukt. Velen, in het bijzonder koningspythons, liggen met het middenlijf zo gedraaid dat de buik deels naar boven is gericht. Dit is normaal gedrag en geen neurologisch Symptoom.

Rusteloosheid voor het leggen.
Zoeken, het verblijf patrouilleren, in hoeken duwen en onder schuilplaatsen. Ze zoekt een nestplaats, en als je haar er geen hebt gegeven, is dit het moment waarop dat ertoe doet.

Leggen.
Eieren worden over een periode van uren geproduceerd en het vrouwtje rolt zich daarna meestal strak om het legsel heen. Levendbarenden baren jongen in volgorde, ook over uren.

Daarna.
Een zichtbaar dunner, moe vrouwtje dat water, warmte, rust en een geleidelijke terugkeer naar voeding nodig heeft. Vrouwtjes die net hebben gelegd, zijn vatbaar voor een slechte vervelling en verlies van conditie, dus dit is een periode voor nauwkeurige controle van het Gewicht in plaats van voor feest en verwaarlozing.

De twee problemen

Pre-ovulatoire folliculaire stase.
Follikels worden groter in de eierstok maar ovulatie gebeurt nooit. Ze krimpen ook niet. Het vrouwtje blijft gezwollen, weigert voedsel en verliest langzaam conditie terwijl haar middenlijf groot blijft. Dit kan maandenlang doorgaan.

Het teken is de mismatch: een slang die dunner wordt bij de nek, de ruggengraat en de staart terwijl het midden breed blijft, zonder ovulatiezwelling en nooit een vervelling na de ovulatie geregistreerd. Als ze met rust worden gelaten, veroorzaken de follikels druk op andere organen en worden ze een focus voor ontsteking. Medische Behandeling lost het zelden op en chirurgie om de eierstokken te verwijderen is vaak het definitieve antwoord, wat bij een huisdier-vrouwtje het voordeel heeft dat herhaling wordt voorkomen.

Post-ovulatoire retentie van eieren of foetussen.
Het vrouwtje vormt eieren maar kan ze niet passeren. De redenen vallen uiteen in twee groepen, en het onderscheid bepaalt de Behandeling.

Obstructieve oorzaken zijn mechanisch: een ei dat te groot, misvormd of te sterk verkalkt is, twee eieren die tegelijkertijd presenteren, een misvorming van het bekken of de ruggengraat door eerder letsel of metabole botziekte, of een massa die in de weg zit. Deze vereisen fysieke interventie en medicatie om contractie te stimuleren zal niet helpen en kan schade aanrichten.

Niet-obstructieve oorzaken zijn functioneel: een vrouwtje dat te klein of te jong is voor het legsel dat ze draagt, slechte conditie, uitputting na een groot legsel, uitdroging, een verblijf dat te koel is voor aanhoudende spierinspanning, laag calcium, infectie of simpelweg geen acceptabele plek om te leggen. Sommige hiervan reageren op het corrigeren van de omgeving en medische Behandeling.

De symptomen zijn in beide gevallen hetzelfde. Aanhoudend persen dat niets oplevert. Een legsel dat begint en dan stopt terwijl het vrouwtje duidelijk nog iets draagt. Afscheiding, bloed of een vieze geur uit de cloaca. Verzakking van weefsel. Een vrouwtje dat dof en zwak wordt en spierspanning verliest. Elk van deze is een spoedgeval voor dezelfde dag.

Wat een gezwollen middenlijf nog meer kan zijn

Een recente maaltijd.
Een afzonderlijke bobbel die in de loop van dagen naar de staart toe beweegt en dan verdwijnt. Eieren en follikels verplaatsen zich niet.

Verstopping of impactie.
Stevig, en meestal verder naar achteren richting de cloaca. De slang heeft vaak normaal gegeten en geen ontlasting geproduceerd. Inname van bodembedekking is een veelvoorkomende oorzaak.

Obesitas.
Gegeneraliseerd in plaats van lokaal, zacht, waarbij de lichaamsdoorsnede rond wordt in plaats van de normale broodvorm, en vet zichtbaar is bij de staartaanzet en in de nekplooien. Een obese slang heeft ook meer kans op reproductieve problemen, dus de twee bestaan naast elkaar.

Coelomisch vocht.
Zacht, verschuift wanneer de slang van positie verandert, vaak bij een slang die verder onwel is.

Orgaanvergroting of een massa.
Stevig, asymmetrisch, beweegt niet en in het algemeen bij een slang die conditie verliest zonder reproductieve geschiedenis.

Abces of granuloom.
Stevig en lokaal, soms met een geschiedenis van een wond of een infectie.

De scheiders die ertoe doen zijn het geslacht van de slang, het seizoen, of er een ovulatiezwelling en een vervelling na de ovulatie werden gezien, en of de slang nog eet. Een vrouwtje, in de lente, zonder eten, gezwollen in het midden, is reproductief totdat het tegendeel is bewezen.

Haar inrichten zodat ze kan leggen

Een grote, donkere, vochtige schuilplaats die precies in de hele slang past, is het enige item dat veel retentie voorkomt.

Een legbak.
Een bak die groot genoeg is om het hele vrouwtje comfortabel in te houden, donker, met één ingang, gevuld met vochtig veenmos of een vergelijkbare bodembedekking die vocht vasthoudt zonder nat te zijn. Plaats deze voordat je denkt dat ze het nodig heeft. Een vrouwtje dat nergens acceptabel kan leggen, zal het inhouden, en inhouden is de manier waarop een functioneel probleem een medisch probleem wordt. Vrouwtjes die niets geschikts krijgen, eindigen vaak met leggen in de waterbak, wat bevruchte eieren verdrinkt en aangeeft dat het verblijf niet in orde was.

Water en vochtigheid.
Constante toegang tot schoon water en de juiste luchtvochtigheid voor de soort. Uitdroging vermindert haar vermogen om eieren te leggen en is een van de meest voorkomende bijdragende factoren.

Temperatuur.
Een correcte warme kant, gehandhaafd. Leggen is aanhoudende spierarbeid en spierarbeid bij een koudbloedig dier draait op temperatuur.

Rust.
Hanteer een drachtig vrouwtje niet tenzij nodig en stoor er nooit een die aan het leggen is of op een legsel ligt. Het onderbreken van het proces is op zichzelf een oorzaak van retentie.

Conditie, niet alleen grootte.
Een vrouwtje met ondergewicht mag niet worden gefokt, en een obese vrouwtje loopt een groter in plaats van kleiner risico op dystocia. Een vrouwtje laten fokken voordat ze de volwassen grootte heeft bereikt, is een van de sterkste risicofactoren die er zijn.

Fok niet in opeenvolgende seizoenen.
Een vrouwtje moet reserves opbouwen. Legsels direct na elkaar produceren uitgeputte vrouwtjes die niet kunnen stoppen met leggen.

Koel geen vrouwtje dat je niet fokt.
Voor tropische soorten is dit dubbel zo belangrijk, omdat een afkoelperiode zowel een reproductieve trigger als een gezondheidsrisico op zichzelf is.

Wat de Dierenarts doet

Beeldvorming is de eerste stap en het beantwoordt de vraag die alles beslist. Röntgenfoto's tonen eieren met schaal en hun aantal, grootte en vorm. Echografie onderscheidt zachte follikels van eieren met schaal en toont vocht en de levensvatbaarheid van foetussen bij levendbarenden. Samen scheiden ze folliculaire stase van eierretentie, en obstructieve retentie van niet-obstructieve.

Bloedonderzoek kijkt naar calcium, naar tekenen van infectie en naar orgaanfunctie, die allemaal het plan veranderen.

Vloeistoffen en warmte komen voor alles bij een vrouwtje dat uitgedroogd of uitgeput is.

Voor niet-obstructieve retentie kan medisch beheer met medicatie die baarmoedercontractie stimuleert worden gebruikt zodra obstructie is uitgesloten. Het blindelings toedienen is gevaarlijk, wat de reden is dat dit nooit een Behandeling voor thuis is.

Percutane ovocentese, het leegzuigen van de inhoud van een ei door de lichaamswand met een naald, wordt in sommige gevallen gebruikt om een ei te laten inklappen zodat het vrouwtje het kan passeren.

Chirurgie komt vaak voor en is vaak het juiste antwoord in plaats van een laatste redmiddel. De eieren verwijderen, of het voortplantingskanaal volledig verwijderen, is definitief, lost het onmiddellijke probleem op en voorkomt herhaling bij een vrouwtje dat een huisdier is in plaats van een fokdier.

Wat je nooit moet doen

Knijp, melk, rol of druk niet op eieren langs het lichaam. Dit laat eieren in de eileider scheuren en veroorzaakt fatale ontsteking.

Trek niet aan iets dat uit de cloaca steekt, of het nu een ei, weefsel of membraan is.

Laat de slang niet weken in heet water om het leggen te induceren. Het werkt niet, en een oververhitte slang is een tweede spoedgeval.

Geef thuis geen calcium, hormonen of enige medicatie. Medicatie die contractie stimuleert, toegediend in een obstructief geval, kan de eileider doen scheuren.

Wacht niet af of ze het zelf redt. Aanhoudend persen put haar uit en de vooruitzichten verslechteren elke dag.

Brumeer of koel geen vrouwtje als je niet van plan bent te fokken.

Fok niet met een vrouwtje dat te klein is, ondergewicht heeft, obees is of vorig seizoen een legsel heeft gelegd.

Neem niet aan dat een lang vasten prima is omdat drachtige slangen vasten. Het is prima bij een vrouwtje dat legt. Het is niet prima bij een die dat nooit doet.

Incubeer of gooi geen legsel weg voordat je bij een Dierenarts hebt gecontroleerd of het vrouwtje alles heeft gepasseerd.

Wanneer hulp zoeken

Het doel na het leggen is een dunner maar alert vrouwtje dat drinkt, schoon vervelt en weer gaat eten.

Ga onmiddellijk voor persen dat niets oplevert, voor een legsel dat is begonnen en gestopt, voor elk weefsel of ei dat uit de cloaca steekt, voor bloed of vieze afscheiding, of voor een vrouwtje dat dof, zwak of niet-reagerend is geworden.

Ga binnen enkele dagen voor een vrouwtje dat gedurende een langere periode gezwollen is in het middenlijf en niet eet zonder ooit een ovulatiezwelling of vervelling na de ovulatie te vertonen, en voor een vrouwtje dat Gewicht verliest terwijl ze breed blijft in het midden.

Boek een Controle na het leggen voor elk vrouwtje dat daarna slecht vervelt, niet binnen een redelijke periode weer gaat eten of Gewicht blijft verliezen.

Neem mee: haar soort, leeftijd en volwassen grootte, het gewichtsdossier, of ze ooit bij een mannetje heeft gezeten en wanneer, of het verblijf werd gekoeld en wanneer, de data van de ovulatiezwelling en vervelling na ovulatie indien gezien, hoe lang ze niet eet, hoeveel eieren zijn gelegd en hoe ze eruitzagen, gemeten temperaturen aan de warme en koude kant, de luchtvochtigheid en foto's van haar lichaamsvorm van boven en opzij.