Reptielen in hetzelfde verblijf: Concurrentie herkennen en wanneer ze te scheiden

Snel antwoord

Reptielen in hetzelfde verblijf: Concurrentie herkennen en wanneer ze te scheiden

De meeste reptielen die als huisdier worden gehouden zijn solitair. Wanneer twee dieren een verblijf delen, delen ze geen bronnen. Eén dier neemt de beste zonneplek, de beste schuilplaats en het voer in beslag, terwijl het andere dier wacht.

De schade hiervan is zelden een zichtbaar gevecht. Het is een langzame achteruitgang van het dier dat verliest, en dit blijft meestal onopgemerkt totdat het dier ondergewicht heeft of ziek is.

• Ga ervan uit dat er concurrentie plaatsvindt zodra twee reptielen een ruimte delen, zelfs zonder zichtbaar vechten.
• Het verliezende dier toont dit door zich te verstoppen, de zonneplek te vermijden en gewicht te verliezen.
• Weeg elk dier elke twee weken apart. Zo ontdek je het vroegtijdig.
• Huisvest nooit verschillende soorten samen en meng nooit verschillende groottes of leeftijden.
• De betrouwbare oplossing is aparte verblijven, niet een groter verblijf met meer schuilplekken.

Beslis in 60 seconden

Waarom warmte de belangrijkste bron is

Reptielen zijn ectotherm. Ze kunnen hun lichaamswarmte niet intern genereren, dus het bereiken van hun ideale temperatuur hangt volledig af van het verplaatsen naar de juiste plek in het verblijf.

Dat maakt de zonneplek de meest waardevolle bron in het leefgebied, en meestal is er daar maar één van. Een tweede lamp toevoegen helpt minder dan het lijkt, omdat een dominant dier beide vaak zal verdedigen.

Al het andere volgt uit thermische toegang. Spijsvertering, immuunrespons, vervelling en activiteit vereisen allemaal dat het dier dagelijks zijn soortspecifieke lichaamstemperatuur bereikt.

Een reptiel dat wordt verdrongen van de zonneplek is dus niet alleen ongemakkelijk. Het is niet in staat om voedsel te verwerken, niet in staat om een normale immuunrespons te vertonen en wordt steeds minder in staat om te concurreren.

Voedsel en schuilplekken zijn ook belangrijk, maar ze zijn secundair. Een dier dat de thermische toegang is kwijtgeraakt, is al aan het verzwakken voordat voedselconcurrentie relevant wordt.

Hoe concurrentie er echt uitziet

Kijk tijdens de zonneperiode, van buiten het verblijf, zonder het te openen. Geef de dieren vijftien minuten om zich normaal te gedragen.

In een stabiel paar bewegen beide dieren zich vrij, gebruiken ze allebei op enig moment het warme uiteinde en trekt er geen van beide zich consequent terug wanneer de ander nadert.

Verdringing ziet er anders uit. Eén dier nadert en het andere vertrekt zonder contact. Herhaal dat patroon en u heeft uw antwoord.

Stapelen wordt vaak verkeerd begrepen. Twee hagedissen of schildpadden op de zonneplek is geen genegenheid. Het dier onderop wordt geblokkeerd van de warmte en het licht dat het nodig heeft.

Observeer het voeren apart. Een ondergeschikt dier nadert het voedsel vaak niet terwijl het andere dier aanwezig is, dus lijkt het een slechte eetlust te hebben terwijl het eigenlijk wordt uitgesloten.

Veranderingen die actie vereisen

Elke wond, hoe klein ook.

Bijtwonden bij reptielen sluiten zich en sluiten bacteriën onder het oppervlak op. Een infectie kan vergevorderd zijn voordat er zwelling optreedt.

Gewichtsverlies bij een van de dieren.

Gewicht is de objectieve maatstaf. Over gedrag kan gediscussieerd worden, een neerwaartse trend op de weegschaal niet.

Eén dier dat permanent in een schuilplaats zit.

Een reptiel dat nooit naar buiten komt is niet verlegen. Het vermijdt het andere dier en betaalt hiervoor een thermische prijs.

Koppen knikken, gapen, met de poten zwaaien of sissen tussen de dieren.

Dit zijn dominantie- en onderdanigheidsuitingen. Ze betekenen dat de relatie voortdurend wordt onderhandeld in plaats van vastgesteld.

Schade aan staartpunt of tenen.

Deze extremiteiten zijn de gebruikelijke doelwitten voor beten en de schade blijft vaak onopgemerkt totdat er tenen verloren gaan.

De routine die problemen vroegtijdig opspoort

Het uiteenlopen van twee gewichtslijnen op een grafiek is het duidelijkst mogelijke bewijs, en het verschijnt lang voordat er iets zichtbaars is.

Wat u nooit moet doen

Huisvest geen twee soorten samen. Temperatuur, vochtigheid en voedingsbehoeften verschillen, en organismen die onschadelijk door de ene soort worden gedragen, kunnen ernstige ziekten bij een andere soort veroorzaken.

Voeg geen schuilplekken en lampen toe en denk dat het probleem is opgelost. Verrijking vermindert de frequentie van conflicten, maar neemt de onderliggende territorialiteit niet weg.

Behoud geen twee mannetjes van een territoriale soort samen, ongeacht de grootte van het verblijf.

Huisvest geen kleiner reptiel bij een groter dier. Het verschil in grootte vergroot de verdringing en introduceert bij sommige soorten een reëel risico op predatie.

Voeg geen metgezel toe omdat een solitair reptiel er eenzaam uitziet. Solitaire soorten ervaren geen eenzaamheid en de toevoeging is een permanente stressfactor.

Wanneer hulp zoeken

Neem dezelfde dag contact op met een reptielendierenarts bij een bijtwond, zwelling, ontbrekende tenen of staartletsel.

Maak binnen een week een afspraak voor een dier dat is afgevallen, gestopt is met zonnen of is gestopt met eten nadat u ze heeft gescheiden en heeft bevestigd dat de temperaturen correct zijn.

Neem de aparte gewichtslogs voor beide dieren mee, de metingen van de temperatuur en vochtigheid van het verblijf, de soort en seksen, hoe lang ze samen zijn gehuisvest en foto's van eventuele wonden.