Een vis herplaatsen die uit het aquarium is gegroeid, en waarom u hem nooit moet uitzetten

Snel antwoord

Vissen groeien niet naar de grootte van het aquarium. Dat ene fabeltje ligt ten grondslag aan de meeste vissen die herplaatst moeten worden, en het is onwaar op een manier die ertoe doet: een vis in een te kleine ruimte krijgt een beperkte skeletgroei terwijl de interne organen zich blijven ontwikkelen, wat zijn leven verkort.

Als een vis uit zijn aquarium is gegroeid, zijn de eerlijke opties een groter aquarium, een goede herplaatsing, of, voor een vis waar niemand een onderkomen voor heeft, een humaan einde onder begeleiding van iemand die deskundig is. De vis uitzetten in een rivier, meer of parkvijver staat niet op die lijst.

De volwassen grootte wordt bepaald door de soort, niet door het aquarium. Zoek uit wat uw vis zal worden voordat u besluit wat u ermee gaat doen.

• Zet nooit een aquariumvis uit in natuurlijk water of openbaar water. Dit is op de meeste plaatsen onwettig, het introduceert ziekten en uitgezette vissen hebben wereldwijd schadelijke populaties gevormd.
• Spoel nooit een levende vis door het toilet, en vries er nooit een in of laat hem buiten het water achter als manier om zijn leven te beëindigen.
• Identificeer de vis correct voordat u hem herplaatst. Winkelnamen verhullen vaak soorten die zeer grote afmetingen bereiken.
• Stop met voeren een dag of twee voor het transport zodat de zak niet volloopt met ammoniak.
• Vertel de nieuwe eigenaar alles, inclusief de geschiedenis van agressie en eventuele medische Behandeling.

:::danger
Zet nooit een aquariumvis, waterplant of slak uit in de natuur.

Aquariumsoorten die worden uitgezet in vijvers, kanalen, rivieren en meren hebben in veel landen zelfvoorzienende populaties gevormd, waar ze concurreren met inheemse soorten, sediment verstoren, planten beschadigen en parasieten en ziekten introduceren waartegen inheemse vissen geen weerstand hebben.

In de meeste rechtsgebieden is dit een strafbaar feit. Het is meestal ook fataal voor de vis zelf, die waarschijnlijk niet zal overleven door lokale temperaturen, waterchemie of predatie. Dit geldt voor zowel planten en slakken uit het aquarium als voor de vissen.
:::

Beslis in 60 seconden

Waarom vissen niet groeien naar de grootte van het aquarium

Groei bij vissen wordt gecontroleerd door genetica, door voedsel, door temperatuur en door tijd. Het wordt niet gecontroleerd door de wanden van de bak.

Wat een klein aquarium doet is anders, en erger. Een slechte waterkwaliteit en opsluiting beperken de skelet- en spiergroei, maar de interne organen blijven zich ontwikkelen volgens hun eigen traject. Het resultaat is een vis met een lichaam dat te klein is voor zijn eigen organen, vaak met een zichtbaar misvormde ruggengraat of kop, en met een aanzienlijk kortere Levensduur.

Een vis die klein is gehouden, is daarom geen compacte, gezonde vis. Het is een beschadigde vis. Baasjes die een pleco zien die een paar jaar klein is gebleven, concluderen vaak dat de mythe waar is, en de latere achteruitgang van de vis wordt afgedaan als pech.

Waterkwaliteit is het andere aspect. Een vis die afval produceert dat in verhouding staat tot zijn volwassen grootte, in een volume gekozen voor zijn juveniele grootte, leeft permanent in verhoogd stikstofhoudend afval, zelfs met een goede filtratie. Dat leidt tot kieuwbeschadiging, chronische stress en vatbaarheid voor ziekten.

De vissen die veel groter worden dan het aquarium waarin ze worden verkocht

De volwassen grootte is de enige vraag die niemand stelt in een winkel, en de gebruikte namen verbergen dit actief.

Gewone pleco's worden verkocht op een paar centimeter en worden zeer grote, zwaar gebouwde vissen. Iridescent sharks, roodstaartmeervallen en pacu's groeien naar maten die geschikt zijn voor openbare aquaria. Oscars en vele andere grote cichliden bereiken een grootte en een temperament die de meeste gezelschapsaquaria ontgroeien. Zilveren arowana's zijn oppervlaktevissen die enorm veel lengte nodig hebben. Tinfoil barbelen en bala-haaien worden verkocht als kleine scholenvissen en worden grote, actieve vissen. Goudvissen, vooral variëteiten met een enkele staart, zijn vijvervissen die worden verkocht als ornament voor een kom.

Voordat u een vis koopt, moet u de soortnaam opzoeken in plaats van het winkelkaartje, en de volwassen grootte en de minimale voetafdruk opzoeken die daarvoor wordt aanbevolen. De voetafdruk is voor de meeste soorten belangrijker dan het volume, omdat vissen horizontaal zwemmen.

Als u er al een heeft, vertelt hetzelfde onderzoek u hoe urgent de herplaatsing is. Een vis die binnen een jaar in grootte gaat verdubbelen, heeft nu een plan nodig, niet wanneer hij niet meer past.

Upgraden, herplaatsen of iets anders

Het aquarium upgraden.

De beste uitkomst als het realistisch is. Plan voor de volwassen grootte en het volwassen temperament, niet de huidige, en vergeet niet dat een veel groter aquarium zijn eigen eisen stelt aan plaatsing, Gewicht en onderhoud.

Herplaatsen naar een ander baasje.

Het gebruikelijke antwoord. Richt u op mensen die de soort of het type al houden, omdat zij de ruimte zullen hebben en weten wat ze in huis halen.

Begin bij de winkelier die de vis heeft verkocht. Veel zelfstandige aquariumwinkels nemen een vis die zij verkocht hebben terug, vooral als het een soort is die ze verder kunnen herplaatsen. Lokale aquariumverenigingen en visclubs zijn de op één na beste route, omdat ze vol zitten met mensen met grote aquaria en specifieke interesses. Soortspecifieke online groepen werken goed, mits er enige screening plaatsvindt.

Openbare aquaria nemen heel af en toe grote vissen aan, maar ze zitten meestal vol en kunnen geen structurele opvangroute worden. Vraag het beleefd, verwacht geen ja.

Herplaatsen naar een vijver.

Alleen geschikt voor soorten die in uw klimaat echt in een vijver thuishoren, in een privé-vijver, met toestemming van de eigenaar, en met quarantaine. Goudvissen en koi in een geschikte privé-vijver zijn een legitieme uitkomst. Tropische soorten horen daar niet in thuis, en geen enkele siervis mag in water terechtkomen dat in verbinding staat met een natuurlijke waterweg.

Humane euthanasie.

Een reële optie, geen falen, voor een vis die niet adequaat gehuisvest kan worden en waar niemand voor te vinden is, en voor een vis die lijdt. Dit moet correct worden uitgevoerd.

Geaccepteerde humane methoden maken gebruik van een overdosis verdovingsmiddel, en kruidnagelolie is het middel dat het meest door houders wordt gebruikt, gevolgd door een bevestigende stap om de dood te garanderen. De techniek en de volgorde zijn van belang, en het is de moeite waard om een Dierenarts die vissen behandelt, of een ervaren aquariaan te vragen u erdoorheen te praten in plaats van een beschrijving zonder bron te volgen.

Een levende vis doorspoelen, invriezen, buiten het water laten liggen of in kokend of ijswater leggen is niet humaan en mag nooit worden gebruikt.

Een vis voorbereiden op herplaatsing

Identificeer de vis correct. Geef de ontvanger indien mogelijk de echte soortnaam, niet de handelsnaam. Als u twijfelt, is een duidelijke foto van opzij, geplaatst in een groep voor soortidentificatie, meestal uitsluitsel gevend.

Wees eerlijk over de Gezondheid. Als de vis voor iets behandeld is, zeg dan wat, wanneer en met welk product. Als hij momenteel tekenen van een ziekte vertoont, behandel hem dan voor herplaatsing of maak de ontvanger volledig bewust, omdat een vis die naar een bestaand aquarium verhuist zijn ziekteverwekkers meeneemt.

Noteer het water waaraan hij gewend is. Temperatuur, en hardheid en pH als u die kent. Een vis die gewend is aan hard basisch water en plotseling in zacht zuur water terechtkomt, heeft het echt zwaar, en de ontvangende houder kan er rekening mee houden als hij dit weet.

Noteer het dieet. Wat hij eet, wat hij weigert en hoe vaak.

Noteer het gedrag. Of hij gevochten heeft met andere vissen, wat hij eventueel gedood heeft, of hij springt en of hij territoriaal is rond een bepaald object. De geschiedenis van agressie is het onderdeel dat het vaakst wordt weggelaten en dat het vaakst problemen veroorzaakt in het nieuwe huis.

Stop met voeren één tot twee dagen voor het transport. Een vis met een lege maag produceert veel minder ammoniak in de zak. Dit is de meest nuttige stap in de voorbereiding.

Vang de vis rustig, in een bakje met het eigen water van de vis in plaats van in de lucht. Een schepnet is voor het sturen, en een grote vis kan beter in een rigide bak worden gevangen dan in een net worden getild.

De vis verplaatsen

Gebruik het eigen aquariumwater van de vis in de zak of bak, geen vers water, zodat de chemie tijdens de reis niet verandert.

Geef meer lucht dan water. De uitwisseling gebeurt aan het oppervlak, en een zak die grotendeels uit lucht bestaat, houdt zuurstof beschikbaar. Voor reizen van meer dan een of twee uur is een luchtpomp op batterijen in een rigide bak veel beter dan een zak.

Gebruik een dubbele zak, of een rigide bak met een stevig deksel, en plaats deze in een piepschuimen doos of een geïsoleerde tas. Temperatuurstabiliteit is belangrijker dan perfecte temperatuur.

Houd het donker. Een afgedekte bak kalmeert de vis en vermindert de zuurstofbehoefte.

Gebruik geen schepnet om een grote vis of een vis met stekels uit het water te tillen. Stekels en kieuwdeksels kunnen vast komen te zitten in het net, en een spartelende grote vis verwondt zichzelf. Leid de vis in plaats daarvan onder water in een rigide bak.

Ga voorzichtig om met meervallen en andere soorten met stekels, zowel voor het welzijn van de vis als voor uzelf, omdat sommige stekels hebben die vastklikken en sommige een pijnlijke wond kunnen toebrengen.

Acclimatiseer de vis op de bestemming geleidelijk aan het nieuwe water. Laat de afgesloten zak drijven om de temperatuur gelijk te maken, en voeg daarna gedurende een periode langzaam nieuw water toe, door herhaaldelijk kleine beetjes toe te voegen of door een druppelslang te gebruiken. Hoe groter het verschil in chemie, hoe langer dit proces moet duren.

Zet de nieuwkomer in quarantaine in het nieuwe huis in plaats van hem direct in een bestaand aquarium te plaatsen.

Een goede herplaatsing eindigt met de vis in een aquarium dat past bij zijn volwassen grootte, met het juiste water en de juiste medebewoners.

Wat u nooit moet doen

Zet geen vis, plant, slak of garnaal uit in een vijver, meer, rivier, kanaal, sloot of afvoer.

Spoel nooit een levende vis door een toilet of gootsteen.

Vries geen vis in, leg hem niet in ijswater en laat hem niet buiten het water sterven.

Geef geen vis door met een onbehandelde infectie zonder de ontvanger in te lichten.

Omschrijf een vis niet als een kleine gezelschapsvis alleen omdat hij nu klein is.

Vervoer een vis niet in vers kraanwater, of in een zak die tot de rand gevuld is.

Schep geen grote vis met stekels uit het water als u hem in plaats daarvan in een bak kunt leiden.

Plaats een herplaatste vis niet direct in een bestaand display-aquarium zonder quarantaine.

Houd geen vis in een aquarium waarvan u weet dat het te klein is op basis van het idee dat het wel goed lijkt. Onderontwikkeling is niet zichtbaar totdat de schade is aangericht.

Wanneer u hulp moet zoeken

Vraag een aquatisch Dierenarts of een ervaren houder om hulp voordat u een vis met tekenen van ziekte herplaatst, zodat deze behandeld wordt in plaats van doorgegeven.

Vraag hulp bij het identificeren van de soort als u het niet zeker weet, omdat zowel de volwassen grootte als de sociale behoeften ervan afhankelijk zijn.

Vraag een dierenartsenpraktijk die vissen behandelt om begeleiding bij humane euthanasie als dat de juiste beslissing wordt, in plaats van methoden te volgen die online zonder bron worden beschreven.

De maatstaf voor een goede uitkomst is dat de vis zijn volwassen grootte bereikt in een aquarium dat voor die grootte is gekozen.

Houd het volgende bij de hand: de soort indien bekend, een duidelijke foto van opzij, de huidige lengte, hoe lang u hem heeft, de aquariumafmetingen waarin hij nu verblijft, de watertemperatuur en chemie waaraan hij gewend is, het dieet, eventuele gegeven behandelingen en wanneer, en zijn geschiedenis met medebewoners. Dat is de informatie die een ontvangende houder nodig heeft, en het is ook wat een Dierenarts nodig heeft als de vis een gezondheidsprobleem blijkt te hebben in plaats van een huisvestingsprobleem.