Tandverzorging voor konijnen thuis: hooi doet het werk, niet een tandenborstel

Snel antwoord

Tandverzorging voor konijnen thuis: hooi doet het werk, niet een tandenborstel

Poets nooit de tanden van een konijn. Er bestaat geen tandpasta voor konijnen, geen routine met een tandenborstel voor konijnen en het heeft geen nut om het te proberen.

De tanden van een konijn groeien hun hele leven continu door, zowel de snijtanden als de kiezen. Ze blijven alleen op de juiste lengte omdat het malen van grove vezels ze ongeveer net zo snel doet slijten als ze groeien.

Dat maakt tandverzorging bij een konijn een kwestie van voeding. Als het hooi goed is, zal het meeste tandgebit-lijden nooit ontstaan. Als het misgaat, zullen de tanden doorgroeien, ongeacht wat je aan de voorkant probeert.

• Onbeperkt grashooi zou het overgrote deel van wat een konijn eet moeten vormen.
• De zijwaartse kauwbeweging is wat de kiezen doet slijten. Zacht voedsel zorgt hier niet voor.
• Kwijlen, een natte kin of natte voorpoten zijn een alarmsignaal voor het gebit, geen verzorgingsprobleem.
• Het meeste tandgebit-lijden vindt plaats bij de kiezen, die je thuis niet kunt zien.
• Een konijn dat stopt met eten heeft dezelfde dag nog hulp van een dierenarts nodig.

:::danger
Een konijn dat enkele uren niet heeft gegeten en geen keutels heeft geproduceerd, is een medisch noodgeval.

Het spijsverteringskanaal van een konijn moet in beweging blijven. Zodra het stopt, gaat het dier snel achteruit. Tandpijn is een van de meest voorkomende redenen waarom een konijn stopt met eten, en het darmprobleem wordt dan de oorzaak van overlijden.
:::

Beslis in 60 seconden

Waarom hooi en geen tandenborstel

Een konijn is gebouwd om de hele dag schurend gras te eten. De tanden groeien continu omdat dat dieet ze anders volledig zou doen wegslijten.

Wanneer een konijn aan een lange spriet hooi trekt en deze maalt, zwaait de kaak wijd van links naar rechts. Die beweging sleept de bovenste en onderste kiezen over elkaar heen en houdt hun oppervlakken plat en gelijkmatig.

Biks, mueslimixen, fruit en zachte groene groenten worden allemaal gekauwd met een veel kleinere, meer verticale beweging. Het slijtpatroon verandert en de buitenste randen van de tanden stoppen met slijten.

Die ongesleten randen worden haken. Bovenste haken wijzen naar buiten in de wang, onderste haken wijzen naar binnen in de tong. Beide snijden, beide doen pijn en beide zorgen ervoor dat het konijn minder eet, wat de slijtage nog verder vermindert.

Die vicieuze cirkel is waarom tandgebit-lijden bij konijnen de neiging heeft te versnellen in plaats van te stabiliseren.

Poetsen doet niets in dit systeem. Het kan een tand niet korter maken, het kan de slijtagehoek niet veranderen en de fixatie die nodig is om het te proberen is stressvol en riskant voor de ruggengraat van een konijn.

Hoe een gezond konijnengebit eruitziet

Doe de controle met het konijn op een antislipondergrond op jouw hoogte, of houd het stevig tegen je lichaam aan. Laat een konijn nooit bungelen en draai het nooit volledig op zijn rug voor een routinecontrole.

De kin, de wam, de borst en de voorpoten moeten volledig droog zijn. Konijnen verzorgen zichzelf met hun voorpoten, dus speeksel verschijnt daar als eerste.

De voorste snijtanden moeten beitelvormig zijn, waarbij het bovenste paar net voor het onderste paar valt. Er moet een schone bijtlijn zijn en ze mogen niet kruisen.

Het gezicht moet symmetrisch zijn. Ga met je vinger voorzichtig langs de onderkaak aan beide kanten om te voelen of er bulten zijn. Bulten langs de kaak kunnen wortelabcessen zijn.

De ogen moeten helder en droog zijn, zonder korstjes en zonder nat spoor langs de vacht eronder.

De kiezen kunnen thuis niet worden beoordeeld. Zelfs een dierenarts heeft een instrument en goed licht nodig om ze goed te kunnen zien, en dat is de reden waarom zoveel tandgebit-lijden wordt gemist totdat het konijn stopt met eten.

Veranderingen die betekenen dat je vandaag moet handelen

Hooi laten liggen maar wel biks en lekkernijen eten.

Dit is het meest bruikbare vroege signaal. Het konijn kiest het voedsel dat geen pijn doet om te kauwen.

Een natte kin, borst of voorpoten.

Kwijlen bij konijnen betekent bijna altijd orale pijn. Het wordt vaak verward met een probleem aan de vacht of huid omdat de vacht verstrikt en pijnlijk wordt.

Minder of kleinere keutels.

Keutels zijn de beste real-time monitor van de darmen van een konijn. Verandering hier betekent dat er minder voedsel binnenkomt, ongeacht de reden.

Tranend oog of een nat spoor langs het gezicht.

Doorgegroeide tandwortels drukken op het traankanaal en blokkeren de afvoer. Dit is een gebitssignaal dat nergens in de buurt van de mond verschijnt.

Een bult ergens langs de kaaklijn.

Wortelabcessen bij konijnen zijn stevig en vereisen medische beeldvorming door een dierenarts. Ze reageren niet op afwachten.

De routine die zorgt dat de tanden correct slijten

Wat je nooit moet doen

Poets niet, veeg niet en breng geen pasta aan op de tanden van een konijn.

Gebruik geen houten kauwstokjes of mineralenblokken als vervanging voor hooi. Ze produceren niet de maalbeweging die ertoe doet.

Knip onder geen beding zelf doorgegroeide snijtanden.

Behandel een natte kin niet als een verzorgingsprobleem dat schoongemaakt moet worden om vervolgens te vergeten. Zoek de oorzaak.

Stel het niet uit omdat het konijn nog steeds iets eet. Konijnen blijven makkelijk voedsel eten tot ver in een stadium van pijnlijk tandgebit-lijden.

Wanneer hulp zoeken

Neem onmiddellijk contact op met een dierenarts met konijnenervaring voor een konijn dat niet eet, geen keutels produceert, in elkaar gedoken zit of luid met de tanden knarst.

Boek binnen een week voor kwijlen, een natte kin, tranende ogen, een bult aan de kaak, zichtbare doorgroei van snijtanden of een konijn dat stilletjes is gestopt met het eten van hooi.

Neem je gewichtslogboek mee, een volledige lijst van alles wat het konijn eet inclusief traktaties, een beschrijving van hoeveel hooi er elke dag verdwijnt en een notitie van wanneer de verandering begon. Die voedingsgeschiedenis vertelt de kliniek meer over de oorzaak dan het onderzoek alleen zal doen.