Een papegaai hersteld na ontsnapping of botsing: de eerste 48 uur

Snel antwoord

Een vogel die buiten is geweest is niet veilig alleen omdat hij weer in huis is.

Het terugkrijgen van de vogel is emotioneel het moeilijkste deel. Medisch gezien is het niet het gevaarlijkste deel.

Een papegaai die buiten heeft rondgezworven is koud, heeft niet gegeten, is bang en kan geraakt zijn door een raam of voertuig, gegrepen door een kat of op iets giftigs geland. Vogels verbergen dit allemaal. De rustige, opgebolde vogel die kalm op uw hand zit, kan uren verwijderd zijn van een instorting.

• Elk contact met een kat is een noodgeval, zelfs zonder zichtbare wond. Behandel het als zodanig.
• Warm de vogel op voordat u iets te eten of te drinken aanbiedt. Een koude vogel kan zijn krop niet legen en voedsel zal blijven zitten en gaan gisten.
• Weeg de vogel zodra hij veilig in een kooi zit en vergelijk dit met zijn normale Gewicht.
• Laat een herstelde vogel niet door de kamer vliegen om te strekken totdat hij is onderzocht. Een gebarsten kielbeen of een verrekte vleugel wordt erger.
• Boek een Bezoek aan de Dierenarts, zelfs als de vogel er goed uitziet. Verschillende dingen waaraan herstelde vogels overlijden, worden pas na één tot enkele dagen zichtbaar.

:::danger
Een vogel die in de bek van een kat is geweest heeft dringend antibiotica van de Dierenarts nodig, of u nu een wond kunt vinden of niet.

Kattenspeeksel draagt Pasteurella en andere organismen bij zich die verwoestende infecties bij vogels veroorzaken. De punctie is vaak een enkel gaatje ter grootte van een speld, volledig verborgen onder de veren, en het bloedt mogelijk niet. Vogels die na een ontmoeting met een kat kerngezond lijken, kunnen binnen een dag of twee verslechteren en sterven. De Medicatie moet starten voordat er symptomen verschijnen, wat betekent dat de afspraak niet kan wachten op symptomen. Hetzelfde geldt voor een hond, een rat, een roofvogel of elke wilde vogel die met de uwe heeft gevochten.
:::

Beslis binnen 60 seconden

Waarom een herstelde vogel er beter uitziet dan hij is

Drie afzonderlijke mechanismen werken samen om het probleem te verbergen.

Verhulling is instinct, geen stoïcisme.

In een groep trekt een vogel die zwak lijkt het roofdier aan en verliest hij zijn plek. Papegaaien behouden daarom een normale houding en zitstokgreep lang nadat een zoogdier al zichtbaar ongezond zou zijn. De vogel is niet dapper. Hij verbruikt zijn laatste reserves om er normaal uit te zien.

De energiereserve is de vliegspier.

De grote spiermassa aan weerszijden van het kielbeen drijft de vlucht aan en dient als noodbrandstofvoorraad. Een vogel die een dag of twee niet heeft gegeten, spreekt deze voorraad aan en het kielbeen wordt scherper. Kleine soorten verbruiken deze reserve sneller dan grote, dus een grasparkiet of valkparkiet is veel sneller in de problemen dan een Amazonepapegaai.

Verwondingen worden bedekt door veren.

Veren sluiten netjes over puncties en bloed trekt erlangs en droogt onzichtbaar op. Blauwe plekken bij vogels tonen zich na een dag of twee als een groene verkleuring van de huid in plaats van als een zichtbaar merkteken aan de oppervlakte.

Het eerste uur, op volgorde

Veiligstellen voordat u beoordeelt.

Een enkele afgedekte reismand of een kleine doos met ventilatie, bekleed met een handdoek en op de vloer van een rustige kamer. Niet de hoofdeigen kooi en niet vrij laten vliegen. Beweging is de vijand van een gebarsten bot en een gekneusde luchtzak.

Opwarmen vóór alles.

Een vogel die een nacht buiten heeft doorgebracht is koud en alles wat volgt hangt af van het oplossen van dat eerste probleem. Warm de kamer op en houd de reismand uit de tocht. Warmte moet de vogel voorzichtig omringen in plaats van er direct op te schijnen, en de vogel moet altijd weg kunnen van de bron. Een vogel die te zwak is om weg te gaan, kan oververhit raken tegen een directe warmtebron zonder te protesteren.

Verduister en maak de ruimte stil.

Weinig licht vermindert stress en verlaagt de metabolische kosten van paniek. Het voorkomt ook dat de vogel probeert te klimmen of te vliegen.

Weeg hem.

Reismand, handdoeken en benodigdheden klaargelegd voordat u de vogel hanteert, zodat het onderzoek kort en rustig blijft.

Een digitale keukenweegschaal en een zitstok of handdoek zijn voldoende. Gewicht is het meest bruikbare getal dat u aan de Dierenarts kunt geven, omdat het een vage indruk omzet in bewijs en omdat het de graadmeter wordt voor de komende dagen.

Bied pas daarna voedsel en water aan.

Zodra de vogel warm is en tot rust is gekomen, biedt u zijn gebruikelijke voedsel en water aan in ondiepe schaaltjes waar hij bij kan zonder te klimmen. Spuit geen vloeistof in de snavel van een vogel die niet volledig alert is. Vogels hebben hun luchtwegopening aan de basis van de tong en vloeistof die bij een halfbewuste vogel wordt ingebracht, gaat rechtstreeks de longen in.

De controle van kop tot staart

Doe dit één keer, rustig, indien mogelijk met iemand die de vogel vasthoudt, bij goed licht. Stop als de vogel in ademnood is en ga direct naar de Dierenarts.

Houd vast rond de kop en schouders, nooit rond de borst, en houd het onderzoek kort.

Fixatie.

Controleer de kop, ondersteun het lichaam en laat de borst volledig vrij om te bewegen. Wikkel of knijp nooit in het lichaam. Een vogel die rond de borst wordt vastgehouden kan zijn luchtzakken niet vullen en stikt binnen een minuut.

Kop.

Beide ogen van dezelfde grootte en vorm, pupillen reageren gelijk aan het licht, geen bloed in de neusgaten of gehooropeningen, geen blauwe plekken zichtbaar op de huid rond de ogen, snavel intact en uitgelijnd, geen bloeding in de bek.

Ademhaling.

Kijk voordat u aanraakt. Let op staartwippen bij elke ademhaling, een open snavel in rust, een klikkend of piepend geluid of een uitgerekte nek. Elk van deze is op zichzelf een noodgeval.

Vleugels.

Vergelijk links en rechts. Spreid ze elk voorzichtig uit en laat ze uit zichzelf terugvouwen. Eén vleugel die lager hangt, niet wil vouwen of een bult of krakend geluid langs een bot heeft, is een breuk totdat het tegendeel is bewezen.

Kielbeen en lichaam.

Ga met een vinger langs het borstbeen. Het moet aanvoelen als een rand met spierweefsel aan weerszijden. Een scherp, prominent kielbeen betekent dat er al aanzienlijk Gewicht verloren is gegaan. Voel voorzichtig naar zwelling, nattigheid of gekraak onder de huid, wat kan wijzen op een gescheurde luchtzak.

Onder de vleugels en rond de dijen.

Spreid de veren onder fel licht. Dit is waar de puncties van een kat zich verbergen. U zoekt naar een klein donker puntje, een verwarde plek of een vlekje opgedroogd bloed.

Poten en voeten.

Beide voeten grijpen met gelijke kracht, alle tenen bewegen, geen zwelling, geen hangende poot, geen ontbrekende nagels.

Cloaca en ontlasting.

Noteer de kleur en consistentie van de eerste ontlasting en fotografeer deze. Groene verkleuring van de uraten suggereert dat de vogel enige tijd niet heeft gegeten of dat de lever onder druk staat. Bloed is een noodgeval.

Veren.

Zoek naar olie, teer, verf, sap of een chemische geur, naar gebroken schachten die bloeden en naar een waaier van veren die op hetzelfde niveau zijn afgebroken, wat wijst op een impact.

Wat er na de eerste dag nog kan komen

Dit is het deel waar eigenaren het minst op voorbereid zijn.

Het praktische gevolg is dat de controle bij de Dierenarts geen formaliteit is op de eerste dag en dan klaar is. Als de vogel in de weken daarna een verandering in stem, een toename in ademhalingsinspanning of onverklaarbaar gewichtsverlies ontwikkelt, is die geschiedenis van buiten zijn direct relevant en moet dit opnieuw worden vermeld.

Specifiek impactletsel

Een vogel die wordt geraakt door een voertuig, een raam of een muur incasseert de kracht via de borstkas en het hoofd.

Hoofdtrauma.

Let op een vogel die suf is, met de kop scheef zit, rondjes draait, niet zelfstandig kan opstaan of ongelijke pupillen heeft. Bloed uit de neusgaten of gehoorgangen na een impact is significant. Houd zo'n vogel donker, stil, plat en warm, geef geen eten of drinken via de snavel en transporteer onmiddellijk. Hantering maakt intracraniale bloedingen erger.

Letsel aan borstkas en luchtzakken.

Vogels hebben dunwandige luchtzakken die door het lichaam en in sommige botten doorlopen. Een klap kan er één scheuren, waardoor een vogel ontstaat die opzwelt met lucht onder de huid, kraakt bij aanraking en met moeite ademt. Dit heeft veterinaire aandacht nodig, geen thuiszorg.

Kielbeen- en coracoidfracturen.

Een vogel die met snelheid tegen een raam vliegt, breekt vaak het coracoid, een steunbalk in de schouder die niet uitwendig zichtbaar is. De vogel ziet er intact uit maar kan niet vliegen of de vleugel normaal optillen. Koirust waarbij alles op vloerniveau staat en röntgenfoto's zijn de manier waarop dit wordt behandeld.

Inwendige bloeding.

Bleke, doffe huid rond de snavel en poten, zwakte en snelle ademhaling zonder enige uitwendige wond. Vogels hebben niet veel circulerend bloedvolume en inwendig verlies wordt sneller kritiek dan bij een zoogdier.

Opnieuw voeren van een vogel die niet heeft gegeten

Een vogel die een dag of langer buiten is geweest, draait op niets.

Warm eerst op. Bied daarna het voedsel aan dat hij al kent, in de vorm die hij kent. Dit is niet het moment om pellets te introduceren bij een zaadeter of een nieuwe groente te proberen. Vertrouwdheid stimuleert de inname.

Bied het aan op vloerniveau in ondiepe schaaltjes. Een zwakke vogel zal niet naar een bakje klimmen.

Inlandse gierst, favoriete zaden en opgewarmd zacht voer zijn allemaal redelijke eerste aanbiedingen, zelfs als ze niet het ideale dieet voor de lange termijn zijn, omdat energie binnenkrijgen de prioriteit is voor de eerste dag.

Let op de krop. Deze moet na het eten vullen en een paar uur later merkbaar leger zijn. Een krop die vol blijft, deegachtig aanvoelt of een zure geur afgeeft, betekent dat de darmen niet bewegen en dat heeft veterinaire aandacht nodig in plaats van meer voedsel.

Als de vogel helemaal niet wil eten, forceer hem dan niet zelf met voeren. Het kropvoeren van een zwakke vogel door een ongetraind persoon is een veelvoorkomende oorzaak van aspiratie en overlijden. Dat is een procedure voor de Dierenarts of een ervaren verzorger.

Wat de Dierenarts zal willen weten

Wat u nooit moet doen

Houd of wikkel een vogel nooit rond de borstkas. Hij kan niet ademen als het borstbeen niet kan bewegen.

Geef geen medicijnen voor mensen, inclusief pijnstillers, antihistaminica of antiseptische crèmes. Verschillende zijn direct giftig voor vogels en vettige producten vernietigen de verenfunctie.

Zet een koude vogel nooit direct voor een warmtebron waar hij niet aan kan ontsnappen en gebruik nooit een warmtemat direct onder een vogel die te zwak is om te bewegen.

Geef geen eten of drinken aan een vogel die koud, suf of halfbewust is.

Besluit niet om een ontmoeting met een kat tot de volgende ochtend aan te kijken. Dat besluit is de reden waarom veel van deze vogels sterven.

Laat de vogel niet vliegen of klimmen totdat hij is gecontroleerd, hoe normaal hij ook lijkt.

Wacht niet omdat de vogel "nu prima lijkt". Aspergillose en beetinfecties incuberen beide.

Wanneer hulp zoeken

Terug op de standaard, eten en gemakkelijk ademen, is het eindpunt. Daar veilig aankomen duurt de volledige 48 uur.

Ga onmiddellijk bij elk contact met een roofdier, elke ademhalingsmoeilijkheid, elke bloeding, elk onvermogen om te zitten op een stok of staan, elk teken vanuit het hoofd, of een vogel die koud en niet-reagerend is.

Ga dezelfde dag nog voor een vogel met aanzienlijk gewichtsverlies, een vleugel die abnormaal hangt, vervuilde veren of bloed in de ontlasting.

Boek binnen een dag of twee een afspraak, zelfs voor een vogel die volledig normaal lijkt, en vermeld de ontsnapping expliciet, want dit verandert waar de Dierenarts naar zoekt en wat zij opnieuw willen controleren.

Breng de reismand waarin de vogel al zit in plaats van hem opnieuw te verplaatsen, breng het Gewicht mee en breng foto's mee van alles wat u heeft opgemerkt maar niet kon beschrijven.