Parasieten en preventieve gezondheid voor papegaaien: wat is echt van toepassing

Kort antwoord

Papegaaien als huisdier hebben geen parasietenkalender zoals honden en katten. Er is geen maandelijkse spot-on, geen routinematig ontwormingsschema voor een vogel die binnen leeft, en in de meeste regio's ook geen routinematige vaccinatie.

Wat de kalender vervangt, is denken vanuit blootstelling. Een binnenpapegaai die nooit een andere vogel ontmoet, heeft bijna geen risico op parasieten. Een vogel in een buitenvolière met aarde onder de voeten, wilde vogels boven zich en knaagdieren in de buurt, loopt wel degelijk risico. Een nieuw aangeschafte vogel met een onbekende achtergrond vormt het grootste risico; quarantaine plus een medische screening door de Dierenarts is wat het huishouden echt beschermt.

Preventieve Gezondheid bij een papegaai is grotendeels observatie, Gewicht bijhouden en hygiëne, niet een maandelijks product.

• Behandel op basis van een Diagnose, niet op basis van een schema. Antiparasitaire Medicatie wordt voorgeschreven na een Analyse, niet toegepast volgens de kalender.
• Gebruik nooit beschermers tegen kooimijt, hangende ongediertestrips of vrij verkrijgbare mijtsprays voor vogels. Verschillende hiervan zijn direct giftig voor vogels.
• Doseer nooit ivermectin of een ontwormingsmiddel op basis van een internetrecept. Vogels zijn klein, de Dosis is soortspecifiek en fouten leiden tot de dood.
• Houd elke nieuwe vogel in quarantaine en laat deze onderzoeken voordat deze in contact komt met vogels die je al hebt.
• Buitenvolières, grondetende soorten en collecties met meerdere vogels zijn situaties waar ontwormingsprogramma's wel degelijk van toepassing zijn, en deze worden opgesteld door een Dierenarts.

:::danger
Beschermers tegen kooimijt en hangende ongediertestrips zijn niet veilig voor vogels.

Producten die worden verkocht om aan of nabij een kooi te hangen, werken door een vluchtig insecticide af te geven aan de lucht die de vogel continu inademt. Het ademhalingssysteem van een papegaai haalt veel meer uit elke ademteug dan dat van een zoogdier, en dat is precies de reden waarom luchtgedragen gifstoffen vogels zo ernstig treffen.

Hetzelfde geldt voor insectensprays in huis, foggers, vlooienmiddelen bedoeld voor honden en katten, en elke vrij verkrijgbare mijtspray die direct op een vogel wordt aangebracht. Verwijder deze uit huis en behandel gediagnosticeerde parasieten in plaats daarvan met een Recept van de Dierenarts.
:::

Beslis in 60 seconden

Waarom een hondenschema niet overdraagbaar is

Honden en katten krijgen maandelijkse producten omdat ze naar buiten gaan, dingen van de grond eten, andere dieren ontmoeten en parasieten dragen die continu herbesmetten en ook mensen kunnen treffen.

Een papegaai in huis doet niets van dat alles. Het verblijf wordt schoongemaakt, het voedsel wordt bereid, de vogel loopt niet op aarde en ontmoet geen andere vogels. Er is geen continue herbesmettingscyclus om te onderbreken, dus er is niets dat een maandelijks product kan voorkomen.

Toch iets toedienen is niet neutraal. Antiparasitaire Medicatie heeft effecten, vogels zijn klein, de dosering is soortspecifiek, en een niet-besmette vogel behandelen biedt geen voordeel tegen die risico's.

De uitzondering is geen soortverschil; het is een verschil in blootstelling. Zodra een vogel toegang heeft tot aarde, insecten, knaagdieren, uitwerpselen van wilde vogels of andere vogels met een onbekende status, ontstaat er echt risico op parasieten, en dan is een programma dat door een Dierenarts voor die specifieke opstelling is ontworpen, logisch.

De parasieten die echt van belang zijn bij papegaaien

Giardia.

Een protozoaire parasiet van de darmen, die vooral vaak wordt gerapporteerd bij valkparkieten en grasparkieten. Het veroorzaakt dunne of volumineuze ontlasting, slechte gewichtstoename bij jonge vogels, gewichtsverlies bij volwassenen en bij valkparkieten een kenmerkende jeuk en verenplukken op de borst en onder de vleugels.

Het wordt gediagnosticeerd door ontlastingsonderzoek, en omdat de uitscheiding intermitterend is, zijn verschillende monsters verzameld op verschillende dagen informatiever dan één. De Behandeling wordt voorgeschreven. Preventie is waterhygiëne: dagelijks vers water, bakjes gewassen met afwasmiddel, en bakjes zo geplaatst dat uitwerpselen er niet in kunnen vallen.

Knemidocoptes, de kalkpoot/kalkneusmijt.

Voornamelijk een probleem bij grasparkieten, hoewel het bij andere soorten voorkomt. Het graaft in de huid van de snavelhuid, snavel, oogleden, poten en cloaca, wat een korrelige honingraatstructuur produceert. Vogels kunnen het dragen zonder Symptomen en ziek worden wanneer ze gestrest of immuungecompromitteerd zijn, daarom verschijnt het vaak na een verhuizing of ziekte.

Onbehandeld kan het de snavel permanent vervormen. Het wordt behandeld met een voorgeschreven acaricide en elke vogel die in contact is geweest, wordt tegelijkertijd behandeld.

Spoelwormen en Capillaria.

Deze zijn van belang bij vogels met toegang tot aarde, in volièrecollecties en vooral bij grondetende soorten. Zware besmettingen veroorzaken gewichtsverlies, slechte conditie en soms verstopping. Diagnose gebeurt door fecale Analyse en ontwormingsprogramma's voor volières worden opgezet met een Dierenarts op basis van wat er daadwerkelijk wordt gevonden.

Rode mijt.

Leeft in kieren en voegen in de kooi en het omliggende meubilair, komt 's nachts naar buiten om te eten en verstopt zich overdag. Het veroorzaakt onrust 's nachts, irritatie en bij zware besmettingen bloedarmoede. Kijk in het donker met een zaklamp en controleer onder uiteinden van zitstokken en kooinaden. Alleen de vogel behandelen werkt nooit; de omgeving moet ook behandeld worden.

Trichomonas.

Veroorzaakt plaques in de bek en krop, en slikproblemen; het wordt vaker gezien waar vogels contact hebben met duiven of met wilde vogels waterbronnen delen.

Coccidia en andere volièreparasieten.

Relevant voor collecties en buitenopstellingen, gediagnosticeerd door fecale Analyse, en beheerd met hygiëne en afwatering, net zozeer als met Medicatie.

Macrorhabdus ornithogaster.

Geen parasiet, maar vaak de werkelijke verklaring wanneer een Baasje wormen vermoedt. Het is een gist die de maag aantast, vooral gezien bij grasparkieten, valkparkieten en vinken, en het produceert gewichtsverlies, braken en hele onverteerde zaden in de ontlasting. Het vereist een specifieke Diagnose en Behandeling.

Een wekelijks gewichtsdossier detecteert darmparasieten, gist en de meeste andere chronische ziekten lang voordat de vogel er ongezond uitziet.

De kalender die wel van toepassing is

De duur van de quarantaine is een beslissing om met je Dierenarts te nemen, omdat het afhangt van waarvoor wordt gescreend en van lokale ziektepatronen. Waar niet over te onderhandelen valt, is dat quarantaine gescheiden luchtruimte, aparte uitrusting en als laatste voor de nieuwe vogel zorgen betekent.

Hygiëne die het risico daadwerkelijk vermindert

Waterbakjes zijn de belangrijkste route voor de parasieten die bij binnenvogels voorkomen, dus plaats ze op een plek waar geen uitwerpselen in kunnen vallen en was ze elke dag goed af met afwasmiddel.

Houd voedsel van de vloer van een volière en gebruik voerbakken in plaats van het rond te strooien, zodat vogels niet eten van de grond waarop is gepoept.

Houd knaagdieren en wilde vogels uit volières en voedselvoorraden. Uitwerpselen van wilde vogels die in een volière vallen, zijn de belangrijkste route waarlangs een buitenvogel een parasiet oploopt die hij binnenshuis nooit had kunnen tegenkomen.

Was vers voedsel grondig en wees voorzichtig met verzamelde takken en groen, die afkomstig moeten zijn van een plek waarvan je weet dat er niet is gespoten en waar geen wilde vogels hebben gezeten.

Was je handen tussen vogels door en verzorg een vogel in quarantaine als laatste, met zijn eigen bakjes, schoonmaakdoeken en keukengerei.

Wat je nooit moet doen

Hang nooit een beschermer tegen kooimijt, ongediertestrip of insecticidenblok in of nabij een kooi.

Gebruik nooit een vlooien- of tekenproduct bedoeld voor een hond of kat bij een vogel.

Besproei nooit een vogel met een vrij verkrijgbare mijtspray met onbekende samenstelling.

Doseer nooit ivermectin, fenbendazole of enig ander antiparasitair middel op basis van een online doseringsschema. Sommige soorten zijn ongewoon gevoelig en de marge bij een kleine vogel is onvergeeflijk.

Behandel nooit alleen de vogel voor rode mijt. De populatie leeft in de omgeving.

Sla nooit quarantaine over omdat de nieuwe vogel er gezond uitziet. Er gezond uitzien is wat vogels doen.

Behandel herhaaldelijk verenplukken nooit als een parasietenprobleem zonder medisch onderzoek door een Dierenarts.

Ga er nooit vanuit dat de Diagnose van vorig jaar de Symptomen van dit jaar verklaart. Test opnieuw.

Wanneer hulp zoeken

Neem direct contact op met een vogelarts bij gewichtsverlies, onverteerd zaad in de uitwerpselen, aanhoudend abnormale ontlasting, jeuk en verenplukken, korsten op de snavelhuid, snavel of poten, of een vogel die 's nachts onrustig is.

Ga dezelfde dag nog voor een dikke, rustige vogel, voor een vogel die gestopt is met eten, of voor enige ademhalingsmoeilijkheden. Dat zijn geen vragen over parasieten, dat zijn noodgevallen.

De maatstaf voor een goede preventieve routine is een vogel wiens Gewicht niet is veranderd en wiens ontlasting er hetzelfde uitziet als vorige maand.

Boek jaarlijks een gezondheidscontrole, zelfs voor een vogel zonder Symptomen, en neem het gewichtsdossier mee. Bij papegaaien is preventie grotendeels vroege detectie, en het Dossier is wat vroege detectie mogelijk maakt.

Heldere ogen, een gladde snavelhuid en schone poten zijn de basislijn waar je elke maand mee vergelijkt.