Papegaaienontlasting: uraten, urine en de veranderingen die ertoe doen

Snel antwoord

Een papegaai urineert niet apart van het poepen. Elke ontlasting bestaat uit drie zaken die tegelijk komen: een opgerold vast deel (de ontlasting), een witte of crèmekleurige pasta van uraten en een kleine hoeveelheid heldere urine. De gezondheid van een vogel aflezen van zijn ontlasting betekent dat je deze drie onderdelen afzonderlijk moet bekijken.

Het belangrijkste onderscheid dat een baasje kan leren, is dat tussen polyurie en diarree. Polyurie is meer helder vocht rondom een normaal gevormde ontlasting. Diarree is ontlasting die niet meer gevormd is. Baasjes melden dit vaak als hetzelfde, maar het wijst op verschillende organen.

• Kijk naar de ontlasting, niet naar de plas. Gevormde ontlasting plus veel water is geen diarree.
• Uraten zijn de kleurindicator. Wit of crème is normaal, geel, groen, rood of bruin niet.
• Minder ontlasting dan normaal betekent dat de vogel minder eet, en een vogel die minder eet is een urgent probleem.
• Onverteerd zaad dat er in zijn geheel uitkomt, is altijd abnormaal en moet altijd worden onderzocht.
• Geen ontlasting gedurende enkele uren bij een vogel die perst, is een noodgeval.

:::danger
Ga onmiddellijk naar een vogelarts als de vogel perst en niets produceert, als de ontlasting zwart en teerachtig is, als er helder bloed aanwezig is of als de vogel dik en stil zit met fel limoengroene uraten.

Persen zonder resultaat kan wijzen op legnood of een verstopping in de cloaca, en beide zijn snel dodelijk. Zwarte, teerachtige ontlasting betekent verteerd bloed van hoger in het maag-darmkanaal. Groene uraten bij een zieke vogel verhogen de mogelijkheid van leverbetrokkenheid of chlamydiose, wat ook overdraagbaar is op mensen.
:::

Beslis binnen 60 seconden

Waarom de ontlasting van een vogel drie delen heeft

Zoogdieren lossen hun stikstofhoudend afval op in water als ureum en spoelen het uit. Vogels kunnen zich dat niet veroorloven. Water is zwaar, vliegen is kostbaar en een ei is een verzegelde doos waarin een zich ontwikkelend embryo zijn eigen afval moet opslaan zonder zichzelf te vergiftigen.

Het evolutionaire antwoord was urinezuur. Het is bijna onoplosbaar, dus het kan worden geconcentreerd tot een pasta en met zeer weinig water worden uitgescheiden, en het kan veilig worden opgeslagen in een ei.

Die enkele chemische beslissing levert de anatomie op die een baasje elke dag ziet. Er is geen blaas, omdat er niet veel opgeslagen hoeft te worden. De urineleiders lopen naar de cloaca en monden daarin uit. Ontlasting uit de darmen komt in dezelfde kamer terecht. Alles verlaat het lichaam tegelijk.

De ontlasting van een vogel is dus een gecombineerd rapport van twee afzonderlijke systemen, en ze kunnen onafhankelijk van elkaar falen. Het witte deel vertelt je over de nieren, de lever en de bloedbaan. Het opgerolde deel vertelt je over de darmen en het dieet. De plas vertelt je over de waterhuishouding.

Dit is waarom het onderscheid tussen polyurie en diarree zo belangrijk is. Een vogel met nieraandoeningen en een vogel met een darmontsteking produceren smurrie die op een kooivloer op elkaar lijkt, maar op wit papier totaal verschillend is.

Hoe ziet normaal eruit en waarom verschilt het per soort

Normaal wordt bepaald door uw vogel, op zijn dieet, op een oppervlak dat u daadwerkelijk kunt zien.

Het fecale deel. Een nette rol of komma. De kleur volgt het voedsel. Een papegaai op pellets produceert doorgaans middelbruine tot donkerbruine ontlasting. Een vogel op zaad produceert donkerdere, groenere ontlasting. Veel vers voer verschuift de kleur naar groen. Rode bieten, bessen en sterk gekleurde groenten kunnen alarmerende rode en paarse kleuren produceren die volledig door het dieet komen, iets om te onthouden voordat u in paniek raakt.

Het uratendeel. Wit tot crème, ondoorzichtig, zittend op of naast de ontlasting. Het zou geen sterke eigen kleur moeten hebben.

De urine. Een kleine heldere halo. Hoeveel normaal is, hangt enorm af van het dieet.

Soortvariatie die het antwoord verandert.

Lori's zijn nectar-eters met een gespecialiseerde borsteltong en een vloeibaar dieet. Hun ontlasting is van nature dun en wordt weggespoten; een lori beoordelen aan de hand van de standaard van een kaketoe leidt constant tot valse alarmen.

Edelpapegaaien en andere vogels die grote hoeveelheden fruit en groenten eten, produceren zichtbaar nattere ontlasting dan een vogel die voornamelijk pellets eet, zonder dat ze ziek zijn.

Kleine vogels zoals grasparkieten en valkparkieten produceren gedurende de dag veel kleine uitwerpselen, dus de verandering die u als eerste zult opmerken, is in het aantal in plaats van in het uiterlijk.

Grotere papegaaien houden het 's nachts op, dus de eerste ontlasting van de ochtend is normaal gesproken de grootste en vaak de natste van de dag. Gebruik deze niet als uw uitgangspunt.

Hennen die leggen, produceren grote, stinkende ontlasting, en een hen die heeft zitten broeden, produceert een zeer grote hoop als ze het nest verlaat.

Elk deel lezen

Polyurie: meer helder water, gevormde ontlasting.

Loop de gewone oorzaken na voordat u zich zorgen maakt over de angstaanjagende. Een grote toename in fruit of groenten, een overstap naar een natter dieet, warm weer en recente stress of een autorit produceren allemaal tijdelijke polyurie. Dat geldt ook voor een vogel die net in bad is geweest of zwaar uit een bakje heeft gedronken.

Als niets daarvan van toepassing is, of het houdt aan, dan bevat de lijst met mogelijkheden nieraandoeningen, leveraandoeningen, diabetes, eierleggen, zware metaalvergiftiging door het eten van zink of lood, systemische infecties waaronder chlamydiose en sommige medicatie, met name antibioticakuren of corticosteroïden.

Blootstelling aan zware metalen verdient een specifieke vermelding omdat de bronnen zo alledaags zijn: gegalvaniseerd gaas en clips, goedkope sieraden, gordijngewichten, lood voor glas-in-lood, oude verf en sommige ritsen en speelgoedonderdelen. Een vogel die onlangs toegang heeft gehad tot een nieuwe kooi, een nieuw speeltje of een oud raamkozijn en nu polyurie vertoont, moet hierop worden beoordeeld.

Diarree: de ontlasting verliest zijn vorm.

Echte diarree komt bij papegaaien minder vaak voor dan baasjes denken, en wanneer het aanwezig is, weerspiegelt het meestal een darmprobleem: bacteriële of schimmelovergroei, parasieten, een plotselinge dieetverandering, bedorven of beschimmeld voedsel, of een systemische ziekte met darmbetrokkenheid.

Verzamel een monster. Verse ontlasting op schoon wit papier, meegenomen naar de afspraak in een afgesloten bakje, is veel nuttiger dan een beschrijving.

Kleur van uraten.

Dit is het deel waar de meeste baasjes nooit naar kijken en het deel dat de meest specifieke informatie bevat.

Gele of groene uraten suggereren galpigment dat verschijnt waar het niet hoort, wat wijst op de lever of op de vernietiging van rode bloedcellen. Fel limoengroene ontlasting bij een zieke, dik zittende vogel is een klassieke presentatie van chlamydiose en vereist dringende aandacht, deels omdat dat organisme ook mensen infecteert.

Rode of roze uraten suggereren bloed, dat afkomstig kan zijn van de nieren of van het voortplantingsstelsel bij een hen.

Bruine uraten kunnen verschijnen bij loodvergiftiging of ernstige ziekte.

Elke verandering in de kleur van uraten bij een vogel die verder gezond lijkt, verdient nog steeds een telefoontje, omdat het vermogen van de vogel om er gezond uit te zien terwijl hij ziek is, het hele probleem met deze soort is.

Volume en aantal.

Het aantal uitwerpselen op een dag is een graadmeter voor hoeveel de vogel eet. Minder, kleinere, donkerdere uitwerpselen betekent een verminderde inname. De stofwisseling van een vogel is hoog en zijn reserves zijn klein, dus een papegaai die stopt met eten gaat veel sneller achteruit dan een hond of kat.

Een vogel die 's nachts bijna geen ontlasting produceert en er 's ochtends dik uitziet, slaapt niet uit. Dat is een noodgeval.

Onverteerd voedsel.

Hele zaden of herkenbare voedseldeeltjes die eruit komen, betekenen dat het voedsel niet wordt verwerkt. Oorzaken zijn onder meer PDD (proventriculaire dilatatieziekte), die wordt geassocieerd met het aviaire bornavirus en doorgaans gewichtsverlies veroorzaakt naast onverteerd zaad, en infectie met het gistachtige organisme dat soms aviaire maaggist of megabacteriën wordt genoemd, wat veel voorkomt bij grasparkieten. Geen van beide wordt gediagnosticeerd door alleen naar de ontlasting te kijken, maar de ontlasting is wat je naar de arts stuurt.

Bloed.

Vers rood bloed gemengd met of op een uitwerpsel kan afkomstig zijn van de cloaca, van een papilloom, van persen of van een hen na het leggen. Zwarte, teerachtige, kleverige uitwerpselen betekenen bloed dat tijdens het passeren is verteerd, wat de bloeding hoger plaatst en het urgenter maakt.

Veranderingen die betekenen: onderneem vandaag actie

Geen ontlasting, wel persen. Legnood, een massa in de cloaca of een verstopping. Wacht niet tot de ochtend.

Dik, stil, laag op de zitstok, met enige verandering in de ontlasting. Bij een prooidier dat ziekte verbergt tot het niet anders kan, betekent zichtbare ziekte plus een verandering in de ontlasting dat de ziekte al gevestigd is.

Limoengroene uraten. Urgent, en vermeld bij de praktijk dat u bezorgd bent over chlamydiose zodat zij passende voorzorgsmaatregelen kunnen nemen.

Een plotselinge daling in het aantal uitwerpselen. Weeg de vogel. Gewichtsverlies bevestigt een verminderde inname en maakt van een zorg een meting.

Bloed in welke vorm dan ook.

Polyurie die langer dan een dag of twee aanhoudt zonder dieetverklaring.

De routine die problemen vroeg opspoort

De hele methode is één vel effen wit papier.

Krantenpapier verbergt de kleur onder grijs en inkt. Maïskorrels, houtkrullen, zand en grit absorberen de urine en vernietigen precies de informatie die u nodig heeft, en losse substraten brengen hun eigen risico's op inname en schimmelgroei met zich mee. Een rooster boven de lade houdt de vogel uit de ontlasting, maar zorgt er ook voor dat u ze niet goed kunt zien, dus veel baasjes tillen het op voor een snelle controle.

De reden voor het bevochtigen is specifiek. Ingedroogde ontlasting verpulvert tot stof, en dat stof kan het organisme dragen dat verantwoordelijk is voor chlamydiose, evenals schimmelsporen. Eerst natmaken houdt het uit de lucht. De luchtkwaliteit in huis rond vogels is iets om apart over te lezen, maar deze ene gewoonte doet het meeste werk.

Wat u nooit moet doen

Behandel een verandering in de ontlasting niet met een vrij verkrijgbaar middel uit een dierenwinkel. Producten die worden verkocht voor "darmgezondheid" of als algemene tonics pakken nieraandoeningen, zware metaalvergiftiging of een bacteriële infectie niet aan, en ze vertragen de diagnose terwijl de vogel dunner wordt.

Geef een vogel met dunne ontlasting geen vastenkuur. Vasten is een redelijke eerste stap bij sommige zoogdieren; bij een kleine vogel met een snelle stofwisseling is het gevaarlijk.

Gebruik niet routinematig grit in de hoop dat de boel vaster wordt. Papegaaien pellen hun zaad en hebben geen grit nodig, en verstopping door overmatige consumptie ervan is een erkend probleem.

Negeer polyurie niet omdat de vogel er kwiek uitziet. Nier- en leveraandoeningen zorgen er beide voor dat een vogel er lange tijd goed uitziet.

Maak de hele kooi niet vlak voor een afspraak schoon. De dierenarts wil de ontlasting zien, en een baasje dat de lade heeft geschrobd, heeft het bewijs weggegooid.

Veeg droge ontlasting niet droog af en stofzuig deze niet zonder ze eerst te bevochtigen.

Wanneer moet u hulp zoeken

Neem dezelfde dag nog contact op met een vogelarts of gespecialiseerde dierenarts voor:

• Persen zonder resultaat
• Zwarte, teerachtige ontlasting of enig helder bloed
• Gele, groene, rode of bruine uraten
• Een duidelijke vermindering in het aantal uitwerpselen
• Geheel onverteerd zaad in de ontlasting
• Elke verandering in de ontlasting bij een vogel die ook dik zit, stil is of op de kooivloer zit

Een gezonde papegaai op een normale dag. Weten hoe de ontlasting van deze vogel er nu uitziet, maakt een verandering later zichtbaar.

Neem mee naar de afspraak: een foto van de abnormale ontlasting op wit papier, een vers monster op schoon papier in een afgesloten bakje, uw gewichtsdossier, een volledige en eerlijke beschrijving van het dieet inclusief traktaties en alles wat van uw bord wordt gedeeld, details van elke nieuwe kooi, speeltje, gaas of metalen voorwerp waar de vogel toegang toe heeft gehad, of de vogel een hen is en of ze onlangs heeft gelegd, en of er een nieuwe vogel bij het huishouden is gekomen.

Verwacht dat de dierenarts de vogel weegt, de cloaca onderzoekt en bloedonderzoek, ontlastingsonderzoek, röntgenfoto's om te zoeken naar metaaldichtheid in de darmen en specifieke tests voor chlamydiose overweegt. De ontlasting is het signaal; die tests zijn het antwoord.