Papegaaiendiëten per soort: waarom één mix niet geschikt is voor een lori, een edelpapegaai en een ara

Snel antwoord

"Papegaaienvoer" is een winkelcategorie, geen nutritionele. Een lori, een edelpapegaai en een ara hebben drie verschillende diëten nodig.

De term papegaai omvat vogels waarvan de natuurlijke diëten bijna niets met elkaar gemeen hebben. Lori's drinken nectar. Edelpapegaaien eten fruit en bladeren via een ongewoon lang darmstelsel. Hyacinth-ara's leven van harde, vette palmnoten. Valkparkieten eten de zaden van planten in droge graslanden.

Eén zak met het label 'voor papegaaien' kan niet voor allemaal dienen, en de mismatches produceren specifieke, voorspelbare ziektes in plaats van een vage slechte conditie.

• Identificeer eerst het natuurlijke voedingstype van uw vogel. Al het andere volgt daaruit.
• Een geformuleerde pellet plus verse groenten is de juiste basis voor de meeste psittaciden, maar niet voor lori's.
• Edelpapegaaien reageren slecht op zware synthetische supplementen. Natuurlijke voeding past hen beter.
• Grijze roodstaarten zijn gevoelig voor een laag bloedcalciumgehalte, wat epileptische aanvallen veroorzaakt, en een zaaddieet is de gebruikelijke valkuil.
• Psittaciden hebben geen grit nodig. Ze pellen zaden met de snavel en grit kan het darmstelsel beschadigen.

Beslis in 60 seconden

Voedingstypes en waarom ze ertoe doen

Wilde papegaaien vallen in brede voedingscategorieën, en ziektes in gevangenschap volgen uit het negeren daarvan.

Nectivoren.
Lori's. Hun tong eindigt in een borstel van papillen voor het oplikken van nectar en het verzamelen van pollen, en hun darmstelsel is kort en simpel omdat vloeibaar voedsel weinig verwerking nodig heeft. Hen voeren als een zaadetende papegaai veroorzaakt ernstige ziektes.

Frugivoren en folivoren.
Edelpapegaaien in het bijzonder. Aangepast aan een dieet met een hoog volume, veel vezels en weinig vet bestaande uit fruit, bloemen, bladknoppen en zaden, verwerkt door een lang darmstelsel.

Granivoren.
Valkparkieten, grasparkieten en veel Australische parkieten. Zaadeters in het wild, maar ze eten een breed scala aan gras- en kruidzaden in verschillende rijpheidsstadia, naast groen plantmateriaal, niet een bak vol zonnebloempitten en gierst.

Generalisten met een vetrijke niche.
Grote ara's. Palmnoten en andere harde, oliehoudende vruchten zijn een oprecht onderdeel van het natuurlijke dieet, en hyacinth-ara's zijn hierin gespecialiseerd.

Generalisten met een vetarme behoefte.
Amazones, galahs en veel kaketoes. Deze soorten doen het slecht op rijk voer en zijn degenen die het meest waarschijnlijk obesitas, vetgezwellen en vaatziekten ontwikkelen.

Het basisdieet voor de meeste papegaaien

Voor alles behalve lori's is de werkbare structuur een geformuleerde pellet als fundament, dagelijks verse groenten, fruit in kleinere hoeveelheden, en zaden en noten als een beperkt onderdeel in plaats van het hoofdbestanddeel.

Waarom pellets.
Elke hap heeft dezelfde samenstelling, dus de vogel kan niet de vette items selecteren en de rest laten liggen. Die ene eigenschap lost het meeste op van wat er mis is met zaadmengsels.

Waarom groenten nog steeds belangrijk zijn.
Donkerbladige groenten, oranje groenten en een verscheidenheid aan verse producten leveren vitamine A-precursors, calcium en vezels, en ze geven de vogel iets om mee bezig te zijn. Ze zorgen ook voor de variatie die ervoor zorgt dat een vogel nieuwe voedingsmiddelen blijft accepteren, wat later in het leven enorm belangrijk is.

Waarom fruit beperkt is.
Fruit bestaat grotendeels uit suiker en water. Het is nuttig voor variatie en als beloning, en het is geen basis.

Waar passen zaden.
Als een klein, bewust component of als trainingsbeloning. Gekiemde zaden zijn een nuttige tussenstap voor vogels die overstappen van een zaaddieet.

Noten.
Hoge waarde voor de vogel, hoog in vet. Voor de meeste soorten zijn ze een trainingsvaluta. Voor grote ara's maken ze deel uit van het dieet, in een afgemeten portie.

Soort per soort

Lori's.
Voer een commercieel nectardieet dat is geformuleerd voor lori's, nat of droog volgens het product, plus vers fruit, eetbare bloemen en wat groenten. Voer geen standaard papegaaien-zaadmix of standaard papegaaien-pellet.

Twee specifieke risico's. Ten eerste zijn deze soorten gevoelig voor ijzerstapelingsziekte, dus voedsel met een hoog ijzergehalte moet worden beperkt, en grote hoeveelheden vitamine C naast ijzerrijk voedsel verhogen de ijzeropname. Ten tweede gaan suikerhoudende vloeibare diëten die blijven staan snel fermenteren en gisten, dus moeten bakjes minstens twee keer per dag worden verschoond en grondig worden gewassen, en zijn spruw-achtige infecties van de krop en mond gebruikelijk waar de hygiëne te wensen overlaat.

Verwacht vloeibare ontlasting. Dat is normaal voor de soort en een verzorgingsoverweging in plaats van een gezondheidsprobleem.

Edelpapegaaien.
Voer een groot volume aan verse groenten en fruit met een bescheiden pelletcomponent, waarbij het vet laag blijft. Deze soort heeft een langer darmstelsel dan andere papegaaien en doet het goed op volumineus, vezelig voedsel.

Edelpapegaaien zijn de soort die het meest wordt geassocieerd met nadelige reacties op overmatige supplementen. Baasjes melden episoden die worden omschreven als 'toe tapping' (tenen tikken) en 'wing flipping' (vleugels klapperen), en deze worden breed gelinkt aan zwaar verrijkte diëten en toegevoegde vitamine- en mineralensupplementen. De praktische aanpak is eerst natuurlijke voeding, minimale toegevoegde supplementen, en elke wijziging bespreken met een vogelarts in plaats van deze er extra aan toe te voegen.

Grote ara's.
Een pelletbasis met een afgemeten portie noten. Vooral hyacinth-ara's hebben een natuurlijk dieet op basis van palmnoten en hebben een hoger vetpercentage nodig dan andere papegaaien. Groenvleugel- en geelvleugelara's verdragen ook meer vet dan een amazone.

De fout in de andere richting is het voeren van een gekooide, grotendeels inactieve ara met de vetbelasting van een vliegende ara in het wild. De vetafgifte moet de activiteit en het gewicht volgen, niet alleen de soort.

Grijze roodstaarten.
Pelletbasis, calciumhoudende bladgroenten en aandacht voor vitamine D3, hetzij via voeding of door geschikte ultraviolette verlichting, aangezien D3 nodig is om calcium uit de voeding te gebruiken.

Grijze roodstaarten zijn de soort die het meest wordt gerapporteerd met hypocalcemische epileptische aanvallen, en de klassieke geschiedenis is een vogel die zaad krijgt zonder blootstelling aan ultraviolet licht. Elke grijze roodstaart die een toeval krijgt, moet prioriteit krijgen voor het controleren van het bloedcalcium.

Amazones en kaketoes.
Houd het vet laag. Deze soorten worden betrouwbaar te zwaar, ontwikkelen vetgezwellen en zijn gevoelig voor vaatziekten. Noten en zaden mogen alleen trainingsbeloningen zijn. Weeg wekelijks, omdat obesitas bij een dier met veren gemakkelijk over het hoofd wordt gezien bij het bekijken.

Valkparkieten en grasparkieten.
Pelletbasis met een kleine portie zaden en een breed scala aan groenten. Valkparkieten zijn gevoelig voor chronisch eieren leggen, wat calcium onttrekt, dus zowel calciumvoorziening als lichtbeheer zijn belangrijk bij hennen. Grasparkieten ontwikkelen vetgezwellen en leververvetting op diëten die alleen uit zaden bestaan, en jodiumtekort dat schildkliervergroting veroorzaakt, is historisch gezien een probleem geweest bij grasparkieten die zaad eten.

Conures en kleine parkieten.
Pelletbasis, groenten, beperkte zaden en een sterke nadruk op foerageren, omdat dit drukke vogels zijn die het slecht doen met voer dat simpelweg in een bakje ligt.

Weeg de vogel, niet alleen het voer. Wekelijkse gewichten in grammen zijn de enige betrouwbare manier om te weten of een dieet werkt.

Voeding die schaadt, ongeacht de soort

Avocado, in alle delen, is giftig voor vogels.

Chocolade en cacao, cafeïne in elke vorm, en alcohol.

Zoute etenswaren en zwaar bewerkte menselijke snacks.

Ui en knoflook in meer dan sporenhoeveelheden.

Fruitpitten en -stenen, en appelzaden.

Alles wat beschimmeld is, inclusief vochtig zaad en oude nectar.

Xylitol en andere suikervervangers in menselijke producten.

Antiaanbakpan-kookgerei is geen voedsel, maar hoort op deze lijst: oververhitte antiaanbaklagen geven dampen af die vogels snel doden, en de keuken is de plek waar de meeste papegaaienvergiftigingen gebeuren.

Grit, supplementen en de mythes

Grit.
Papegaaien verwijderen de dop van een zaadje met de snavel en slikken alleen de pit door, dus ze hebben geen grit nodig om voedsel te vermalen. Het aanbieden ervan kan leiden tot overconsumptie en verstopping, vooral bij een vogel die onwel is en dwangmatig grit eet. Dit verschilt van duiven en sommige zachtvoeters, die zaden in hun geheel doorslikken, en het advies uit de dierenwinkel wordt vaak onjuist overgenomen.

Sepiabak en mineraalblokken.
Een redelijke calciumbron en iets om de snavel aan te scherpen, maar geen vervanging voor een uitgebalanceerd dieet en geen betrouwbare manier om een tekort te corrigeren.

Vitamine-supplementen in water.
Slechte praktijk om verschillende redenen. De dosis is onbekend, vitamines degraderen in water en licht, het water wordt een kweekbodem voor bacteriën, en veel vogels drinken minder wanneer de smaak verandert.

Algemene supplementen.
Een vogel op een goed geformuleerd dieet krijgt al toegevoegde vitamines en mineralen. Meer toevoegen is waar problemen met over-supplementatie beginnen, en edelpapegaaien zijn de soort waarbij dit het duidelijkst naar voren komt.

Wilde papegaaien besteden het grootste deel van de dag aan het zoeken naar voedsel. Een voerbak haalt dat volledig weg, en foerageren brengt het terug.

Presentatie is net zo belangrijk als de inhoud

Wilde papegaaien eten veel bij zonsopgang en opnieuw in de late namiddag, en ze besteden de tussenliggende uren aan zoeken, manipuleren en verwerken.

Een volle kom die de hele dag beschikbaar is, haalt dat werk weg en produceert een vogel die te veel eet van het makkelijkste item en niets te doen heeft met de rest van de dag. Veel van wat in gevangenschap bij papegaaien als gedragsprobleem wordt gediagnosticeerd, begint hier.

Praktische veranderingen die werken: bied de hoofdmaaltijd 's ochtends aan en een tweede in de late namiddag, doe een deel van het dagelijkse voedsel in foerageerspeeltjes, wikkel voedsel in papier of verstop het in karton, en rijg groenten aan een spies zodat ze moeite kosten. Bied nieuw voedsel aan naast vertrouwde, op het tijdstip van de dag dat de vogel het hongerigst is, en verwacht herhaalde blootstelling voordat een papegaai iets onbekends accepteert.

Waar de dierenarts om zal vragen

• Soort, leeftijd en gewicht, met de trend over de laatste zes maanden.
• Precies wat er dagelijks wordt aangeboden en wat er daadwerkelijk wordt gegeten, wat zelden hetzelfde is.
• Het merk pellets en hoe lang de zak open is.
• Eventuele supplementen, inclusief alles in het water.
• Ultraviolette verlichting: type, afstand en vervangingsdatum.
• Ontlasting: kleur, consistentie en het uiterlijk van het urate-gedeelte.
• Geschiedenis van eieren leggen bij hennen.
• Eventuele epileptische aanvallen, wankelheid, tenen tikken of vleugel klapperen, met data.
• Huishoudelijke gevaren: antiaanbakpannen, geparfumeerde producten en toegang tot metalen.

Wat u nooit moet doen

Voer een lori geen standaard papegaaien-zaad of pelletmix.

Voeg geen vitamine- en mineralensupplementen toe aan een geformuleerd dieet zonder advies van een dierenarts, vooral bij edelpapegaaien.

Bied geen grit aan aan een psittacine papegaai.

Doe geen vitamines of medicatie in het drinkwater tenzij een dierenarts dit heeft voorgeschreven.

Voer geen onbeperkte noten en zaden aan amazones, galahs, kaketoes of grasparkieten.

Schakel een vogel die afhankelijk is van zaden niet abrupt over. Een plotselinge overschakeling zorgt ervoor dat vogels verhongeren in plaats van eten.

Beoordeel de inname niet op basis van of de kom leeg is. Vogels gooien met eten en pellen het.

Behandel een vogel die een dag heeft geweigerd te eten niet als een dieetprobleem. Dat is een medische noodsituatie.

Een stabiel gewicht, goede vederkwaliteit en interesse in nieuw voedsel zijn de signalen dat een dieet werkt.

Wanneer hulp zoeken

Bezoek dezelfde dag nog een vogelarts voor elke vogel die is gestopt met eten, verend en stil is, benauwd is, een toeval heeft gehad of gewicht verliest.

Boek een afspraak om een dieetoverstap te plannen, vooral voor een volwassen vogel die jarenlang zaden heeft gegeten, voor elke edelpapegaai die tekenen vertoont van 'toe tapping' of 'wing flipping', voor een grijze roodstaart op een zaaddieet, en voor elke vogel met overgewicht.

Neem het gewichtsdossier mee, de daadwerkelijke verpakking van de pellets, een lijst met wat wordt aangeboden en wat wordt gegeten, en details van eventuele supplementen. Bij papegaaienvoeding zit het probleem meestal in het gat tussen wat wordt aangeboden en wat wordt geconsumeerd, en alleen het baasje kan dat beschrijven.