Kropstase en zure krop bij papegaaien: wanneer de krop niet meer leegloopt

Snel antwoord

Warmte en een rustige, veilige doos zijn de enige nuttige maatregelen thuis voor een vogel met een krop die niet leegloopt

Vogels krijgen geen maagtorsie zoals honden, en er is geen vogel-equivalent van een opgeblazen maag bij honden. Wat baasjes meestal zien wanneer een papegaai gezwollen en onwel oogt, is een krop die is gestopt met leeglopen.

De krop is een opslagzak aan de basis van de nek, niet in de buikholte. Wanneer deze stopt, gaat de inhoud gisten, rekt de wand uit en verliest deze zijn spanning, en groeien gisten of bacteriën overmatig. Dit is een echte noodsituatie en het is bijna altijd een symptoom van iets anders in plaats van een ziekte op zich.

• Zoek eerst de krop. Deze zit aan de basis van de nek, over de voorkant van de borst, niet onder het borstbeen.
• Een krop die 's morgens vroeg nog vol is, is 's nachts niet leeggemaakt en vereist een Dierenarts.
• Masseer de krop nooit en houd een vogel nooit met de kop naar beneden om deze te legen. Aspiratie leidt snel tot de dood.
• Een zure adem, natte nekveren en uitgebraakte vloeistof wijzen op gisting in een stilstaande krop.
• Een koude vogel kan zijn krop niet bewegen. Warmte is het enige dat helpt terwijl u het Bezoek regelt.

:::danger
Masseer de krop niet, knijp er niet in en houd de vogel niet ondersteboven om deze te legen.

Een uitgezette krop heeft een dunne, uitgerekte, broze wand en druk kan deze doen scheuren. Erger nog, de inhoud kan nergens heen behalve via de slokdarm naar de luchtwegen. Geaspireerde kropinhoud veroorzaakt onmiddellijke dood of een longontsteking die in de daaropvolgende dagen fataal is. Het legen van een krop wordt gedaan door een Dierenarts, waarbij de luchtweg van de vogel onder controle is.
:::

Beslis binnen 60 seconden

Waar de krop zit en wat deze doet

De krop is geen maag. Het is een dunwandig, rekbaar gedeelte van de slokdarm dat aan de basis van de nek zit, voor de borst, op het punt waar de nek het lichaam ontmoet.

Zijn taak is opslag en verzachting. Een papegaai vult de krop snel, wat in het wild betekent dat hij minder lang kwetsbaar is tijdens het eten, en geeft de inhoud daarna geleidelijk door aan de proventriculus, de kliermaag, en daarna aan de ventriculus, de gespierde spiermaag waar het eigenlijke vermalen gebeurt.

Deze indeling verklaart verschillende dingen die baasjes opmerken.

Een volle krop is zichtbaar en normaal. Na een maaltijd is een bult aan de basis van de nek die in de loop van de volgende uren afvlakt precies wat er hoort te gebeuren.

Het leeglopen van de krop wordt niet alleen door de krop zelf aangestuurd. Het hangt af van lichaamstemperatuur, hydratatie en of alles stroomafwaarts goed werkt. Een geblokkeerde of verwijde proventriculus zorgt voor opstuwing in de krop.

De krop is het enige deel van het spijsverteringskanaal dat een baasje direct kan beoordelen. U kunt het zien en voorzichtig voelen, wat het het meest nuttige is om te controleren bij een vogel die niet fit lijkt.

Hoe een normale krop aanvoelt

De mond en de krop zijn de twee zaken die een Dierenarts als eerste controleert. Kijk en voel thuis voorzichtig, en knijp nooit

Voel met een vlakke, lichte aanraking door de veren aan de basis van de nek, terwijl de vogel rustig is en bij voorkeur gefixeerd door iemand met ervaring.

Leeg. Niets bijzonders. Het gebied voelt als de rest van de nek.

Recent gevoed en normaal. Zacht, vol, licht warm, met een textuur als een pittenzak. Het neemt in de loop van de volgende uren gestaag af.

Stilstaand en gistend. Deegachtig, of vol met vloeistof die beweegt, soms met voelbaar gas. Vaak warm aanvoelend. De vogel kan natte of samengeklitte veren eroverheen hebben.

Impactie. Stevig en verandert gedurende vele uren niet. Vaak met een hard, duidelijk voelbaar gevoel in plaats van een zachte massa.

De meest nuttige observatie is de ochtendcontrole. Een papegaai die 's nachts niet heeft gegeten, moet een lege krop hebben wanneer u de kooi blootlegt. Een krop die nog vol is, is vele uren niet verplaatst, en dat is uw antwoord.

Regurgitatie is niet braken

Dit ziet er identiek uit in een videoclip en betekent heel verschillende dingen.

Regurgitatie is een opzettelijk sociaal gedrag. Een hormonaal gestuurde papegaai knikt ritmisch met zijn kop, vernauwt zijn ogen en brengt netjes, intact voedsel naar boven dat hij aanbiedt aan een partner, een spiegel, een favoriet speeltje of een favoriet persoon. De vogel is helder, de veren zijn schoon en het Gewicht is stabiel. Het is normaal gedrag, hoewel het u vertelt dat de vogel in reproductieve conditie is.

Braken is onvrijwillig. De vogel schudt zijn kop en slingert materiaal opzij naar zijn kopveren, de kooistangen en de omliggende oppervlakken. Het materiaal is vaak slijmerig, verkleurd of ruikt vies. De vogel is meestal opgezet, stil, zit laag en verliest gewicht.

De betrouwbare onderscheidende factoren zijn waar het materiaal terechtkomt en hoe de vogel eruitziet. Voedsel dat zorgvuldig door een heldere vogel in een voerbak of spiegel wordt geplaatst, is baltsgedrag. Materiaal dat door een aangeslagen vogel op de kop en de wanden wordt geslingerd, is braken, en braken bij een papegaai moet worden onderzocht.

Oorzaken en de signalen voor elk

Het patroon dat het waard is om te onthouden: kropstase bij een volwassen papegaai is bijna nooit een primair kropprobleem. Het is het zichtbare uiteinde van iets systemisch, en alleen de krop behandelen behandelt alleen het symptoom.

Kuikens: de specifieke faalmodi

Bij met de hand grootgebrachte kuikens gebeuren de meeste kropnoodgevallen, en bijna allemaal hebben ze te maken met techniek of omgeving.

Temperatuur van de broedmachine. Een kuiken onder zijn juiste temperatuur kan zijn krop niet bewegen. Dit is het eerste wat u moet controleren met een thermometer, voordat u uitgaat van een infectie.

Temperatuur van de voeding. Te koud en de krop stopt. Te heet en de kropwand verbrandt. Voeding uit de magnetron ontwikkelt hete plekken die door roeren niet altijd verdwijnen, en een brandwond ziet er op de dag zelf niet uit als iets bijzonders. Dagen later vormt zich een korst die vervolgens opent als een gat door de huid, waarbij voeding naar buiten lekt. Dat vereist chirurgie.

Consistentie en hygiëne van de voeding. Te dik vertraagt het leeglopen. Apparatuur die niet goed wordt gereinigd tussen de voedingen door, besmet de krop met bacteriën en gisten.

Voeren bovenop een volle krop. Een voeding toevoegen aan een krop die niet is leeggemaakt, is hoe een milde vertraging 's nachts verandert in een uitgerekte, atonische krop. Als de krop niet leeg is, is het antwoord stoppen en uitzoeken waarom, niet vasthouden aan het schema.

Inname van bodembedekking. Kuikens pikken aan substraat. Vezelige bodembedekking in de krop zorgt voor impactie en passeert niet.

Een opgezwollen buik is een ander probleem

Als de zwelling waar u zich zorgen over maakt onder het borstbeen zit in plaats van aan de basis van de nek, kijkt u naar het coeloom, wat het vogel-equivalent is van de buikholte, en de lijst met oorzaken is anders.

Vochtophoping, een ei, een probleem met het voortplantingsstelsel, een vergrote lever, een tumor, een breuk en simpele zwaarlijvigheid presenteren zich allemaal als een uitgezette onderbuik. Bij een vogel drukt dit de luchtzakken samen, waardoor de ademhalingsinspanning toeneemt, en dat is de reden waarom een vogel met coelomische distensie vaak zit met een wippende staart.

Lokaliseer de zwelling voordat u handelt, omdat de urgentie en de oorzaken anders zijn. Beide vereisen een Dierenarts, maar een hen die perst met een uitgezette onderbuik is een noodgeval wegens legnood en kan niet wachten.

Veranderingen die vandaag actie vereisen

Ga dezelfde dag naar de Dierenarts voor een krop die na een nacht nog vol is, een zure geur uit de snavel, braken in plaats van baltsregurgitatie, onverteerd voedsel in de uitwerpselen, of een opgezette vogel die laag zit met een wippende staart.

Ga onmiddellijk bij gorgelen, vloeistof bij de neusgaten of ademen met open snavel na regurgitatie of krophandeling, want dat is aspiratie.

Ga onmiddellijk voor een kuiken met een krop die niet is leeggemaakt, vooral als het kuiken ook koud, rustig is of niet om voer bedelt.

Wat de Dierenarts zal doen

Een kleine, warme, donkere reismand met een lage zitstok of een handdoekbodem vervoert een zieke vogel beter dan zijn eigen kooi

Verwacht een kropuitstrijkje dat onder de microscoop wordt onderzocht op gisten en bacteriën, en vaak een kropspoeling. Radiografisch onderzoek is belangrijk, omdat dit metaalfragmenten in de spiermaag laat zien en een verwijde proventriculus onthult.

Bloedonderzoek kan lood- en zinkgehaltes bevatten als er enige mogelijkheid is op blootstelling aan metaal, en een algemeen panel om te zoeken naar de systemische ziekte achter de stase.

De Behandeling bestaat meestal uit vloeistoftherapie, warmte, gecontroleerd legen van de krop onder verdoving als deze ernstig is uitgezet, en vervolgens Behandeling gericht op de onderliggende oorzaak, zoals antischimmelmiddelen, antibiotica, chelatie voor zware metalen of ondersteuning van de motiliteit.

Neem het volgende mee, want dit verkort het diagnostische traject aanzienlijk.

Wat u nooit moet doen

Masseer de krop niet. Dit is het meest gegeven slechte advies over dit onderwerp en het veroorzaakt aspiratie en kropscheuren.

Kantel de vogel niet naar voren en houd hem niet ondersteboven om de krop te legen.

Voer geen vogel wiens krop niet leegloopt. Voeding toevoegen aan een stilstaande krop maakt alles erger.

Geef geen appelazijn, probiotica van een plank of enige zelfgemaakte antischimmelkuur in plaats van een Diagnose. Gisten, bacteriën, metaal en een motiliteitsziekte vereisen totaal verschillende Behandelingen en zien er van buiten identiek uit.

Verwarm de vogel niet met een warmtekussen waar hij direct op kan zitten, of met iets ongereguleerds. Zachte omgevingswarmte in een afgedekte reismand is wat u wilt, geen heet oppervlak.

Ga er niet vanuit dat een vogel die eet in orde is. Proventriculaire ziekte veroorzaakt gewichtsverlies bij vogels met een goede eetlust, omdat het voedsel onverteerd passeert.

Gebruik geen gegalvaniseerd gaas, merkloze kettingen, goedkope sluitschakels of belletjes van onbekend metaal in een papegaaienkooi. Zinktoxiciteit is voorkombaar en komt vaak voor.

Wanneer hulp zoeken

Neem op dezelfde dag contact op met een Dierenarts voor vogels voor een krop die 's nachts niet is leeggemaakt, een zure geur, braken, onverteerd voedsel in de uitwerpselen of een opgezette en rustige vogel.

Ga onmiddellijk na vermoedelijke aspiratie, voor een kuiken met een stilstaande krop, voor een hen die perst met een uitgezette onderbuik, of voor elke vogel die met inspanning ademt.

Terwijl u dit regelt, houdt u de vogel warm, rustig en in een kleine afgedekte reismand, biedt u water aan maar geen voeding, en neemt u een monster van de uitwerpselen mee.

Een herstellende vogel maakt zijn krop 's nachts leeg, houdt zijn gewicht vast en produceert uitwerpselen zonder hele zaden erin