Papegaai aangevallen door een kat, slang of wild dier: de eerste reactie

Snel antwoord

Een vogel die is aangeraakt door een kat is een noodgeval, zelfs als u geen sporen kunt vinden.

Als een kat een papegaai in de bek heeft gehad of onder zijn klauwen, heeft de vogel vandaag veterinaire antibiotica nodig, niet morgen, en niet alleen als u een wond vindt. Kattenspeeksel en klauwen dragen bacteriën bij zich waar vogels extreem slecht tegen kunnen. Het patroon is vaak een vogel die er een dag ongedeerd uitziet en vervolgens sterft aan bloedvergiftiging.

Dezelfde urgentie geldt voor elk contact met een roofdier. Veren verbergen prikwonden bijna perfect, vogels verbergen ziekte als overlevingsstrategie en hun hoge stofwisseling zorgt ervoor dat shock en infectie zich snel ontwikkelen. Het ontbreken van zichtbaar letsel is geen bewijs dat de vogel veilig is.

• Elk contact met een kat, inclusief een klap met klauwen, betekent een bezoek aan de dierenarts voor vogels op dezelfde dag en het direct starten met antibiotica.
• Controleer de ademhaling voordat u controleert op bloeden. Een vogel die moeite heeft met ademen kan niet wachten terwijl u naar wonden zoekt.
• Wikkel het lichaam van een vogel nooit in om hem vast te houden of warm te houden. Vogels hebben geen middenrif en ademen door het borstbeen te bewegen, dus een wikkel verstikt ze.
• Plaats de vogel in een donkere, warme, zachte doos zonder zitstok en zonder diep water, en ga op weg.
• Gebruik geen crèmes, zalven, ontsmettingsmiddelen of waterstofperoxide op een vogel. Oliehoudende producten vernietigen de isolatie van de veren en verschillende veelvoorkomende ontsmettingsmiddelen zijn giftig.

:::danger
Contact met een kat is het noodgeval binnen het noodgeval.

Kattenspeeksel en klauwen dragen Pasteurella en verwante organismen bij zich die binnen een dag of twee een overweldigende bloedvergiftiging bij vogels veroorzaken. De prik die een hoektand door een met veren bedekte huid maakt, sluit onmiddellijk en is onzichtbaar zonder het gebied te plukken. Vogels die in de bek van een kat hebben gezeten en zijn vrijgelaten, zien er vaak alert uit, zitten op een stok en eten zelfs, om vervolgens twee dagen later te sterven. Elke vogel die in contact is geweest met een kat heeft zo snel mogelijk systemische antibiotica nodig, of er nu een wond gevonden kan worden of niet.
:::

Beslis binnen 60 seconden

Waarom een kleine wond een groot probleem is bij een vogel

Infectie.

Vogels zijn veel gevoeliger voor de bacteriën die door zoogdierroofdieren worden gedragen dan zoogdieren voor elkaar. Pasteurella multocida, een normale bewoner van kattenbekken en vaak aanwezig op hun klauwen, veroorzaakt snelle bloedvergiftiging bij vogels. De infectie is systemisch voordat deze zichtbaar is, en tegen de tijd dat een vogel er ongezond uitziet, is het venster waarbinnen de behandeling goed werkt meestal gesloten.

Dat mechanisme verklaart het advies dat eigenaren het moeilijkst accepteren: behandel eerst, onderzoek daarna. Een kuur met geschikte antibiotica die binnen enkele uren wordt gestart, verandert de resultaten dramatisch; afwachten of de vogel echt gewond is, doet dat niet.

Het luchtzaksysteem.

Vogels hebben geen eenvoudige longen. Lucht stroomt door stijve longen en in een reeks luchtzakken die zich door de lichaamsholte en in sommige botten uitstrekken. Een prik over de romp kan een van deze zakken openen, waardoor lucht in de weefsels onder de huid kan ontsnappen. De vogel ontwikkelt een gezwollen, krakend gebied dat bij elke ademhaling verder opzwelt en zijn ademhalingsefficiëntie daalt.

Geen middenrif.

Een vogel ventileert door het borstbeen en de ribben naar buiten te bewegen. Er is geen middenrif om te helpen. Alles wat de borstkas stijf houdt, inclusief een stevige hand, een handdoek om het lichaam of de kronkels van een wurgslang, verhindert de ademhaling volledig in plaats van het alleen moeilijker te maken.

Stofwisseling en bloedverlies.

Vogels hebben een hoge stofwisseling. Shock, bloedverlies en onderkoeling verlopen allemaal sneller dan bij een zoogdier van vergelijkbare grootte, en een klein volume bloed is een groot aandeel van het totale bloedvolume van een kleine vogel.

Gedrag van prooidieren.

Het verbergen van zwakte zorgt ervoor dat een wilde vogel niet als doelwit wordt gekozen. Een papegaai zal rechtop zitten, zijn veren strak houden en zich normaal gedragen in uw bijzijn terwijl hij ernstig gewond is. Beoordeel de situatie op wat er is gebeurd, niet op hoe de vogel zich presenteert.

Waar op te letten, in volgorde

Ademhaling. Bekijk de vogel van een afstand voordat u hem aanraakt. Let op een open snavel in rust, de staart die bij elke ademhaling pompt, een uitgerekte nek, klikken of piepen, of duidelijk zichtbare inspanning. Dit alles betekent onmiddellijk vertrekken met minimaal hanteren.

Houding en alertheid. Een vogel die laag zit, opgezet is, ogen half gesloten heeft of niet op een zitstok kan blijven, is in de problemen.

Bloeden. Kijk eerst naar de vleugeltips, de staartbasis en de poten. Gebroken bloedpennen, groeiende veren met een actieve bloedtoevoer, bloeden hardnekkig en komen vaak voor na paniek.

Natte of klonterige veren. Speeksel markeert waar een bek is geweest en is vaak de enige aanwijzing voor waar de prikken zijn.

Vleugelstand en gewicht dragen. Een hangende vleugel, een vogel die weigert met één poot te grijpen, of een poot die vreemd wordt gehouden.

Huidtextuur. Ga heel voorzichtig met een vinger over het lichaam. Een gezwollen gebied dat kraakt, is lucht onder de huid.

Kleur in de snavel. De slijmvliezen moeten roze en vochtig zijn. Bleek of blauwachtig weefsel is een noodgeval voor de bloedsomloop of zuurstofvoorziening.

Ondersteun het hoofd zonder op de borst te drukken. Als de vogel hevig vecht of slecht ademt, stop dan en ga op weg.

De eerste tien minuten

1. Beveilig het roofdier en de kamer voordat u de vogel benadert.

Sluit de kat op, sluit deuren en ramen en zorg ervoor dat de vogel niet kan ontsnappen terwijl u hem hanteert. Het najagen van een bange, gewonde vogel door een kamer voegt shock en warmtebelasting toe.

2. Fixeer niet meer dan noodzakelijk.

Als de vogel alert en mobiel is, kan het vangen meer kosten dan opleveren. Als u hem moet vasthouden, gebruik dan een lichte handdoek over de vleugels en houd hem bij de schouders vast, nooit strak om het lichaam gewikkeld.

3. Beheers duidelijk bloeden met directe druk.

Schoon gaas of een schone doek, stevig aangedrukt gedurende een paar minuten zonder op te tillen om te controleren. Druk bij een gebroken bloedpen aan de basis van de veer tegen de huid. Styptisch poeder en maïszetmeel zijn alleen bedoeld voor een bloedende nagel of veerschacht, nooit in een open wond in zacht weefsel stoppen.

4. Warm, donker en stil.

Een vogel in shock verliest snel warmte. Verwarm de container in plaats van de vogel direct, houd elke warmtebron buiten de doos zodat de vogel er niet tegenaan kan liggen, en dek de doos af om visuele stimulatie te verminderen. Oververhitting is een eigen noodgeval, dus warmte betekent aangenaam, niet heet.

5. Zet de transportcontainer correct op.

Een stevige, geventileerde reismand of een kartonnen doos met luchtgaten, bekleed met een opgevouwen handdoek. Verwijder zitstokken, want een zwakke vogel die van een stok valt, loopt extra letsel op. Geen waterbak om in te morsen of te verdrinken. Geen los materiaal dat ingeademd kan worden.

6. Bied geen voedsel of water per mond aan.

Een ineengestorte vogel zal dit aspireren.

7. Bel vooruit en ga.

Vertel de soort, wat hem heeft aangevallen en wanneer. Een praktijk die weet dat er een vogel met kattenletsel aankomt, kan antibiotica klaarleggen.

Houd deze set bij elkaar: stevige reismand, opgevouwen handdoek, gaas, een lichte handdoek voor het hanteren en het nummer van een dierenarts voor vogels, inclusief buiten kantooruren.

Roofdier per roofdier

Katten.

Infectie is de grootste bedreiging, letsel de tweede. Zelfs een schaafwond door een klauw brengt bacteriën over. Katten veroorzaken ook verpletterend letsel aan de borst en rug zonder veel uitwendige tekenen. Elk kat-contact gaat dezelfde dag naar een dierenarts.

Honden.

Eerder verplettering dan prikwonden. Verwacht inwendig letsel, breuken en schade aan luchtzakken onder een intacte huid. Een hond die de vogel "alleen maar oppakte" kan fataal inwendig trauma veroorzaken.

Ratten.

Bijna altijd 's nachts, bijna altijd aan de poten en benen van een slapende vogel, vaak door het kooigaas. Beten raken diep geïnfecteerd en tenen gaan vaak verloren. Ratten vervuilen ook voedsel en water. Als u 's ochtends een onverklaarbaar letsel aan een poot vindt, zoek dan naar sporen van ratten voordat u concludeert dat de vogel zichzelf heeft verwond.

Slangen.

Twee aparte problemen. Wurgslangen doden door te voorkomen dat de borstkas beweegt, dus een vogel die levend uit kronkels wordt gehaald kan ernstige ademhalingsproblemen en inwendig letsel hebben zonder wonden. Giftige slangen in sommige regio's veroorzaken vergiftiging, en elke vogel uit een regio met giftige slangen die ineengestort wordt gevonden bij een slang heeft dringend veterinaire zorg nodig. Slangen komen ook volières binnen door openingen die veel kleiner lijken dan ze zijn, en een slang in de volière heeft de neiging om terug te keren.

Roofdieren en kraaiachtigen.

Letsel aan kop en rug door slagen, of tenen verloren door het gaas bij een vogel die op het draad zat. Kraaiachtigen zullen ook hardnekkig aan het gaas werken. Beide betekenen dat de volière een dubbele laag nodig heeft, geen reparatie.

Wilde klimmende zoogdieren.

In sommige regio's reiken wasberen, buidelmarters en vergelijkbare dieren door het gaas met behendige pootjes. Het letsel zit daar waar de vogel tegen het gaas aan zat: poten, vleugels, staart.

Insecten.

Antenzwermen kunnen nestjongen, zieke vogels en elke vogel die niet kan wegkomen, overweldigen. In regio's met agressieve stekende mieren is dit een reëel risico voor de volière, vooral op de grond.

Wat er de komende dagen gebeurt

Uur nul. De vogel ziet er vaak opmerkelijk normaal uit. Adrenaline en het gedrag als prooidier werken hier tegen u.

Zes tot achtenveertig uur. Als de infectie vat krijgt, wordt de vogel stil, zit hij opgezet, stopt hij met roepen, eet hij minder en verandert de ontlasting. Groene of limoenkleurige uraten suggereren dat de lever betrokken is en zijn een slecht teken. Ademhaling kan sneller worden.

Twee tot vier dagen. Onbehandelde bloedvergiftiging leidt tot instorting. Dit is het punt waarop de meeste eigenaren van een ogenschijnlijk ongewonde vogel beseffen dat er iets mis was.

Later. Zelfs behandelde vogels kunnen abcessen ontwikkelen op prikplaatsen, infectie in het bot van een gebeten teen, schade aan haarzakjes die permanent abnormale veren produceert, en gedragsproblemen, waaronder nachtelijke schrik en veerbeschadiging na een ernstige schrikreactie.

Houd in deze periode een logboek bij: ontlasting, gegeten voedsel, gewicht indien mogelijk, en elke verandering in ademhaling of houding. Het is net zo belangrijk als het eerste bezoek.

Is het daadwerkelijk een aanval?

Niet elk letsel in de ochtend heeft een roofdier als oorzaak. Twee veelvoorkomende situaties lijken erop.

Nachtelijke schrik. Valkparkieten zijn hier bijzonder gevoelig voor. Een geluid of schaduw veroorzaakt flapperen in het donker, wat bloedpennen breekt, huid over het borstbeen scheurt en vleugeltips beschadigt. De aanwijzing is veren en bloed in de kooi zonder extern bewijs en zonder vermiste vogel.

Beknelling. Een teen die vastzit in een speelgoedketting, een pootring die blijft haken of een snavel die vastzit in een opening. Dit levert een gezwollen of beschadigde teen of poot op zonder ander letsel.

Beide hebben nog steeds veterinaire aandacht nodig en beide veranderen wat u daarna aanpast: een nachtlampje en een herontworpen kooi in plaats van een nieuwe barrière tegen roofdieren.

Preventie die echt werkt

Wat u nooit moet doen

Wacht nooit af of de vogel echt gewond is na contact met een kat.

Wikkel het lichaam van een vogel nooit in een handdoek en houd hem nooit rond de borst vast. Fixeer bij de schouders en het hoofd, en laat het borstbeen vrij om te bewegen.

Breng nooit olieachtige zalven, crèmes, vaseline of ontsmettingsmiddelen op oliebasis aan. Ze vernietigen de verenstructuur die de vogel warm en droog houdt, en sommige zijn giftig wanneer ze tijdens het poetsen worden opgegeten.

Gebruik nooit waterstofperoxide, alcohol of sterke ontsmettingsmiddelen op een wond. Ze beschadigen weefsel en vertragen de genezing.

Trek nooit in een impuls een gebroken bloedpen eruit. Oefen druk uit en laat een dierenarts beslissen, want een slecht verwijderde veer beschadigt het haarzakje permanent.

Geef een vogel nooit antibiotica voor mensen of overgebleven diergeneesmiddelen. Dosering en medicijnkeuze bij vogels zijn specifiek en ze fout doen verspilt het enige venster dat ertoe doet.

Zet een gewonde vogel nooit terug op een zitstok om te herstellen. De huisvesting moet vlak, zacht en laag zijn totdat een dierenarts anders zegt.

Ga er nooit vanuit dat het roofdier niet terugkomt. Repareer de behuizing vóór de volgende nacht.

Herstel ziet er zo uit: gemakkelijk op een stok zitten, rustig ademen met de snavel gesloten, eten en weer normaal roepen.

Wat de dierenarts wil weten

Zeg welk roofdier het was, want dat verandert de keuze van antibiotica en de mate van verdenking op inwendig letsel. Zeg wanneer het gebeurde, op het dichtstbijzijnde mogelijke tijdstip.

Breng de soort, leeftijd en gewicht van de vogel mee, of u de vogel in de bek van het dier zag of alleen in de buurt, of een deel van de vogel nat was en wat u al heeft gedaan.

Rapporteer de ontlasting sinds het voorval, of de vogel heeft gegeten of gedronken en of hij normaal heeft geroepen.

Als de ontmoeting in een volière plaatsvond, fotografeer de behuizing en het punt van binnenkomst. Het vertelt de dierenarts welk type letsel hij moet zoeken en het vertelt u wat u moet repareren.

Wanneer hulp zoeken

Ga onmiddellijk, terwijl u onderweg belt, bij elk contact met een kat of hond, elke bloeding die u niet kunt stoppen met twee minuten druk, elke verandering in ademhaling, lucht onder de huid, een vogel die niet kan staan of zitten, bleke slijmvliezen in de snavel of een vogel gevonden in of nabij een slang.

Ga dezelfde dag voor een rattenbeet, een beschadigde teen of poot, een hangende vleugel, onwil om gewicht te dragen, of veren die nat zijn van speeksel, zelfs bij een vogel die gezond lijkt.

Ga binnen een dag of twee voor een vogel die stil wordt, opzet, of niet eet na een roofdier-evenement, of wiens ontlasting van kleur verandert, vooral naar groen of limoen.

Terwijl u reist, houd de doos donker, warm en stabiel, houd de auto stil en weersta de neiging om te blijven controleren. Elke keer kijken kost de vogel energie die hij nodig heeft.