Stalstof en Equine Astma: Het managementplan

Snel antwoord

Stalstof is geen kwestie van schoonmaken. Het is de primaire oorzaak van equine astma, een veelvoorkomende, progressieve en soms onomkeerbare aandoening van de luchtwegen. De blootstelling van het paard wordt vrijwel volledig bepaald door drie factoren: het hooi, de bodembedekking en de lucht in de stal.

De deeltjes die er toe doen, zijn de deeltjes die klein genoeg zijn om de lagere luchtwegen te bereiken. Ze zijn grotendeels afkomstig van ruwvoer en bodembedekking, en ze concentreren zich in de inademingszone: het kleine volume lucht direct rond de neusgaten van het paard, precies daar waar een hooinet of een hoop hooi op de grond zich bevindt.

Weidegang is de meest effectieve interventie die beschikbaar is. Buitenlucht bevat slechts een fractie van het aantal inadembare deeltjes van een gesloten stal.

• Equine astma wordt veroorzaakt door ingeademd organisch stof: schimmelsporen, bacterieresten, resten van mijten in ruwvoer, plantendeeltjes en endotoxinen.
• Management van de omgeving is de Behandeling. Medicatie onderdrukt de symptomen; alleen het verminderen van de blootstelling verandert de ziekte.
• De inademingszone is doorslaggevend. Een goed geventileerde stal met een droog hooinet op hoofdhoogte is voor dat paard nog steeds een omgeving met een hoge blootstelling.
• Het weken of stomen van hooi en het gebruik van stofarme bodembedekking pakken de twee grootste bronnen aan.
• Een paard dat hoest aan het begin van de training, of dat een neusuitvloeiing heeft en minder goed presteert, is niet "gewoon een beetje stoffig". Laat dit onderzoeken.

Beslis in 60 seconden

Waarom stalstof ziekte veroorzaakt

Het relevante stof is niet het stof dat je kunt zien. Zichtbaar stof in een zonnestraal bestaat voornamelijk uit grote deeltjes die in de bovenste luchtwegen worden opgevangen en verwijderd.

De gevaarlijke fractie is inadembaar: deeltjes die klein genoeg zijn om de kleine luchtwegen diep in de longen te bereiken. Ze zijn onzichtbaar en de concentratie ervan staat los van hoe netjes de stal eruitziet.

Ze zijn bovendien grotendeels organisch. Schimmelsporen uit hooi en stro, bacteriële endotoxinen, resten van mijten, plantenresten en schimmelcomponenten. Sommige werken direct irriterend, sommige veroorzaken een ontstekings- en allergische reactie, en de combinatie leidt tot de ontsteking, slijmvorming en bronchospasmen van equine astma.

De inademingszone is een cruciaal concept.

Een paard dat op hoofdhoogte uit een hooinet eet, heeft zijn neusgaten in een wolk van deeltjes die vrijkomen door het kauwen en trekken. De concentraties in dat kleine volume zijn enorm veel hoger dan elders in het gebouw.

Dat is de reden waarom alleen ventileren het probleem niet oplost. Je kunt een luchtige stal hebben en een paard met een serieuze blootstelling, omdat de blootstelling plaatsvindt in een bel rond zijn hoofd, vele uren per dag.

Blootstelling is cumulatief en de schade wordt structureel.

Herhaalde ontsteking leidt tot remodeling van de luchtwegen: verdikking van de wanden, veranderingen in glad spierweefsel en permanente vernauwing. Vroegtijdig en volgehouden management voorkomt dit. Laat management behandelt enkel de gevolgen.

De keuze voor ruwvoer

Ruwvoer is meestal de grootste bron, omdat het paard vele uren per dag eet met zijn neus erin.

Droog hooi is de optie met de hoogste blootstelling, en zelfs goed uitziend, zoet ruikend hooi bevat een substantiële hoeveelheid inadembare deeltjes. Visuele inspectie en reuk identificeren niet de deeltjes die er toe doen.

Geweekt hooi vermindert de hoeveelheid inadembaar stof aanzienlijk, omdat natte deeltjes samenklonteren en niet worden ingeademd. De nadelen zijn reëel: weken spoelt oplosbare voedingsstoffen uit, geweekt hooi bederft snel bij warm weer en het restwater is vervuild afvalwater dat niet in het oppervlaktewater mag komen. Wektijden en effecten variëren, dus stem een aanpak af met je Dierenarts of voedingsdeskundige in plaats van een getal van een forum te kopiëren.

Gestoomd hooi in een daarvoor ontworpen commerciële stomer vermindert stof en ook het gehalte aan schimmels en bacteriën, met minder verlies van voedingsstoffen dan bij weken. De apparatuur is een aanzienlijke investering. Geïmproviseerde stoommethoden die het hooi alleen opwarmen zonder de vereiste temperatuur overal te bereiken, kunnen de microbiële inhoud erger maken in plaats van beter.

Voordroogkuil, mits goed gemaakt en correct bewaard, bevat van nature weinig inadembaar stof omdat het nat wordt geconserveerd. Het heeft een ander nutritioneel profiel en moet binnen een beperkte tijd na opening worden gebruikt; een baal die doorboord of bedorven is, is gevaarlijk in plaats van ongeschikt.

Compleet voer of ruwvoervervangers zijn een optie voor paarden met ernstige aandoeningen die geen geconserveerd ruwvoer verdragen.

Hoe het wordt gevoerd is net zo belangrijk als wat er wordt gevoerd.

Voeren vanaf de grond, of vanuit een grote lage bak, zorgt ervoor dat de luchtwegen kunnen draineren en deeltjes van de neusgaten wegvallen. Hoge hooinetten doen het tegenovergestelde.

Bewaar hooi of stro niet in dezelfde ruimte als de paarden. Een hooizolder boven een stal of balen die aan het einde van de gang zijn gestapeld, houden de stofbelasting van het hele gebouw hoog, ongeacht wat een individueel paard te eten krijgt.

Opslag van ruwvoer in dezelfde ruimte als de paarden houdt de achtergrondbelasting van stof hoog voor elk dier in het gebouw.

De keuze voor bodembedekking

Bodembedekking is de tweede bron, en het paard ligt erin en duwt zijn neus erdoorheen.

Stro is over het algemeen de meest stoffige optie en bevat vaak een hoge concentratie schimmelsporen, vooral als het vochtig is gebaald of slecht is opgeslagen. Het is een veelvoorkomende trigger voor paarden met astma.

Houtkrullen variëren enorm. Stofvrije krullen zijn echt een optie met weinig stof, goedkope krullen zonder stofafzuiging niet. Het etiket is belangrijk.

Andere stofarme opties zijn onder meer versnipperd papier en karton, hennep, vlas en diverse commerciële producten, elk met hun eigen kenmerken voor gebruik en absorptievermogen.

Rubber matten verminderen de hoeveelheid benodigde bodembedekking, al heeft het paard er nog steeds genoeg nodig voor comfort en om goed te kunnen liggen.

Management is belangrijker dan het etiket. Een stofarme bodembedekking die nat en vies wordt gehouden, ontwikkelt schimmels en bacteriën en is niet langer stofarm. Vooral systemen met een dikke laag strooisel (deep-litter) accumuleren ammoniak en microbiële belasting; ammoniak is op zichzelf een irriterende stof voor de luchtwegen.

Gebruik in het hele gebouw dezelfde bodembedekking. Eén paard op stro in de buurbox verhoogt de blootstelling voor het paard op krullen, omdat ze de lucht delen.

Ventilatie en stalontwerp

Ventilatie verdunt wat in de lucht aanwezig is. Het verwijdert de bron niet, maar vermindert de achtergrondbelasting aanzienlijk.

Paarden verdragen kou veel beter dan slechte lucht. De neiging om in de winter alles dicht te maken om de paarden warm te houden, is de reden dat de luchtkwaliteit in dat seizoen het slechtst is. Dek het paard toe en open het gebouw.

Lucht moet onderaan naar binnen kunnen en bovenaan naar buiten, zodat muffe, vochtige lucht kan stijgen en ontsnappen. Afgesloten, laagbouwstallen die potdicht zitten, zijn het ergste.

Bovendeuren open, ramen open, ventilatieopeningen vrij. Vermijd dichte scheidingswanden van vloer tot plafond die voor stilstaande lucht zorgen.

Let op de tekenen van slechte ventilatie: condens op muren en plafonds, een aanhoudende ammoniakgeur en spinnenwebben, die zich ophopen waar de lucht stilstaat.

Binnenrijbanen vormen een aparte blootstelling. Een droge, intensief gebruikte bodem genereert veel inadembaar stof, en paarden die daar trainen, ademen zwaar. Besproei de bodem, onderhoud deze goed en ventileer de ruimte.

Voeren op grondniveau laat de luchtwegen draineren en zorgt dat deeltjes van de neusgaten wegvallen in plaats van in de inademingszone te blijven hangen.

Weidegang en waar de regio er werkelijk toe doet

Tijd buiten doorbrengen is voor de meeste aangedane paarden de meest effectieve interventie, omdat buitenlucht slechts een fractie bevat van de organische inadembare deeltjes van een gesloten stal.

Voor een paard met ernstige equine astma helpt het maximaliseren van weidegang meestal meer dan enige andere verandering.

Maar hier bepalen lokale omstandigheden de koers, en die verandering heeft niets met temperatuur te maken.

Weide-gerelateerde astma bestaat en treft een subgroep van paarden die slechter zijn op het gras en beter op stal. Het wordt geassocieerd met warme, vochtige omstandigheden en met pollen en schimmels in de weideomgeving, en wordt vooral erkend in warmere, vochtige regio's. Voor deze paarden maakt het standaardadvies om ze vaker buiten te zetten, ze alleen maar zieker.

Seizoensgebonden luchtkwaliteit varieert: periodes met hoge pollenconcentraties, oogststof in akkerbouwgebieden, rook van bosbranden en periodes met hoge luchtverontreiniging door verkeer en industrie beïnvloeden paarden op stal en in de wei anders.

Klimaat stuurt de ruwvoermethode aan. Waar hooi regelmatig onder vochtige omstandigheden wordt gebaald of opgeslagen, is het schimmelgehalte hoger en wordt weken of stomen belangrijker. Waar zomers heet zijn, bederft geweekt hooi snel en is voordroogkuil of stomen praktischer.

Huisvestingsconventies verschillen. Stalsystemen met gedeelde luchtruimtes, individuele schuilstallen en traditionele stalblokken presenteren allemaal verschillende ventilatieproblemen.

De praktische conclusie is dat het plan individueel is. Houd in een geschreven Rapport bij wanneer je paard erger is. Als het patroon slechter is in de stal, is de omgeving daar het doel. Als het patroon slechter is op het gras bij warm, vochtig weer, bespreek dan weide-gerelateerde aandoeningen met je Dierenarts, aangezien het management bijna tegenovergesteld is.

Waar je op moet letten, bij een paard

Dit zijn respiratoire symptomen bij paarden. Merk op dat de kleur van het slijmvlies en de capillaire vultijd bij een paard legitieme controles zijn (in tegenstelling tot vogels en reptielen), maar dit zijn controles voor bloedsomloop en shock, niet voor luchtwegaandoeningen. Een paard met aanzienlijke equine astma heeft doorgaans volkomen normale slijmvliezen, dus daar kijken zal je ten onrechte geruststellen. De luchtwegen worden beoordeeld aan de hand van de ademhaling.

Hoest.

Elke aanhoudende hoest bij een paard is abnormaal. Een hoest die alleen voorkomt aan het begin van de training, of alleen bij het eten van hooi, is nog steeds abnormaal en een klassiek vroeg Symptoom.

Neusuitvloeiing.

Uitvloeiing uit beide neusgaten wijst op de lagere luchtwegen. Uitvloeiing uit één neusgat wijst op een probleem boven het punt waar de luchtwegen samenkomen, zoals bijholtes of de luchtzak. Witte of heldere slijmachtige uitvloeiing past bij astma; geel of groen met koorts wijst op een infectie.

Ademhalingsfrequentie en inspanning in rust.

Tel de ademhaling in rust, wanneer het paard kalm en ongestoord is, en ken de Normaalwaarden van jouw paard. Een stijging van de rustfrequentie is betekenisvol.

Het karakter van de ademhaling.

Bij ernstige equine astma wordt de uitademing een actieve, inspannende, tweefasige beweging, met een zichtbare buikpers aan het einde van elke ademteug. Dit is het Symptoom dat ernstige aandoeningen van milde onderscheidt.

Wijdere neusvleugels.

Een teken van verhoogde ademhalingsinspanning. Het is geen teken van pijn en moet niet als zodanig worden geïnterpreteerd.

De dampigheidslijn.

Een zichtbare rand langs de flank waar de buikspieren zijn gehypertrofieerd door chronische gedwongen uitademing. Het wijst op een gevestigde, langdurige aandoening.

Verminderd prestatievermogen.

Sneller moe worden, langer herstel nodig hebben, onwil om te werken, of simpelweg een paard dat in de loop van een seizoen stilletjes minder in staat is geworden. Bij milde tot matige astma is dit vaak het enige Symptoom.

Gewichtsverlies in vergevorderde stadia, door de inspanning van het ademhalen.

Het managementplan

Wat je nooit moet doen

Niet vegen, met stro schudden of opstrooien terwijl het paard in het gebouw is.

Geen bladblazer of hogedrukreiniger gebruiken in een bezette stal.

Het gebouw in de winter niet dichtmaken om paarden warm te houden. Dek ze toe en ventileer.

Hooi niet opslaan boven of naast bezette stallen.

Voer geen hooi uit een hoog net aan een paard met een respiratoir Symptoom.

Beslis niet dat hooi veilig is omdat het er goed uitziet en lekker ruikt. De relevante deeltjes zijn onzichtbaar.

Stoom geen hooi in een geïmproviseerde container die het alleen opwarmt. Gedeeltelijke verhitting kan de microbiële groei verhogen.

Laat geweekt hooi niet staan bij warm weer en laat restwater niet in het oppervlaktewater terechtkomen.

Gebruik geen Medicatie die is overgebleven van een ander paard, en nooit een inhalator voor mensen, zonder instructie van een Dierenarts.

Stop niet met het management van de omgeving omdat de Medicatie werkt. De Medicatie onderdrukt de symptomen; de blootstelling blijft de ziekte aansturen.

Negeer geen hoest die alleen voorkomt aan het begin van de training.

Wanneer hulp zoeken

Bel onmiddellijk een Dierenarts voor paarden bij aanhoudend hoesten, bilaterale neusuitvloeiing, een verhoogde ademhalingsfrequentie in rust, verhoogde ademhalingsinspanning in rust, of een daling in prestaties die je niet kunt verklaren.

Bel dezelfde dag bij gekleurde uitvloeiing in combinatie met koorts en lusteloosheid, aangezien infectieziekten moeten worden onderscheiden van astma en sommige oorzaken besmettelijk zijn voor andere paarden.

Bel direct bij een paard in evidente ademnood, staand met kop en nek gestrekt, wijd open neusvleugels, hard werkend om te ademen. Breng het paard naar de schoonste lucht die beschikbaar is terwijl je wacht.

De Diagnose omvat meestal een klinisch onderzoek en vaak een endoscopie van de luchtwegen met een luchtpijpspoeling of bronchoalveolaire lavage om te bemonsteren wat er daadwerkelijk in de lagere luchtwegen zit. Dat onderscheid is belangrijk, want de Behandeling voor ontstekingsastma en de Behandeling voor een infectie zijn verschillend.

De maatstaf voor succes is een paard dat is gestopt met hoesten, een normale ademhalingsfrequentie in rust heeft en werkt zonder voortijdig moe te worden.

Breng het Dossier mee: wanneer het hoesten optreedt, wat het paard eet en hoe, waarop het staat, hoeveel uren het op stal staat, de gecontroleerde ademhalingsfrequenties, of het beter of slechter is op het gras en wat er al is veranderd. Equine astma wordt met die historie beheerst, net zozeer als met welk onderzoek dan ook.