Cavia's en kamerplanten: welke zijn echt schadelijk en wat betekent een enkele hap?

Snel antwoord

Elke plant in de kamer waar een cavia losloopt, is een plant op caviahoogte, omdat bladeren vallen en planken niet zo hoog zijn als ze lijken.

Het gevaarlijke aan kamerplanten en cavia's is meestal niet het gif. Het probleem is dat een cavia niet kan overgeven en dat een hap van iets pijnlijks ervoor zorgt dat hij stopt met eten.

Een planteneter die stopt met eten, verkeert binnen een dag in ernstige problemen, ongeacht of de plant die hij at giftig was. Dat mechanisme doodt veel meer cavia's dan welk alkaloïde dan ook, en daarom is "het was maar een heel klein beetje" geen geruststelling.

• Cavia's kunnen niet overgeven. Niets wat is ingeslikt kan worden uitgebraakt en geen enkel huismiddeltje verandert dat.
• Het meest voorkomende letsel door kamerplanten is een chemische verbranding van de mond, geen systemische vergiftiging. Het doet direct pijn en de cavia stopt met eten.
• Een cavia die ongeveer twaalf uur lang niet heeft gegeten en geen keutels heeft geproduceerd, heeft een dierenarts nodig, wat de oorzaak ook is.
• Identificeer de plant correct. Nederlandse namen zijn onbetrouwbaar en "lelie" dekt tientallen niet-verwante planten met een totaal verschillende chemische samenstelling.
• Pesticiden, systemische insecticiden en meststoffen op een plant zijn gevaren op zich, en een plant die vorige week bij een tuincentrum is gekocht, is de meest risicovolle plant in huis.

:::danger
Drie groepen planten kunnen een cavia direct doden, in plaats van hem te laten stoppen met eten.

Planten met hartglycosiden, waaronder oleander, vingerhoedskruid, lelietje-van-dalen en venijnboom, werken direct in op het hart, en de benodigde hoeveelheid is klein. Sagopalm en andere palmvarens vernietigen de lever. Rododendron en azalea bevatten grayanotoxinen die het hartritme en de zenuwfunctie verstoren.

Als een cavia aan een van deze planten heeft geknaagd, is dit een noodgeval, nog voordat er symptomen verschijnen. Neem een stukje van de plant mee.
:::

Beslis binnen 60 seconden

Waarom een cavia kwetsbaar is

Drie kenmerken van de biologie van de cavia combineren slecht met kamerplanten.

Geen braakreflex.

Cavia's, net als konijnen en de meeste knaagdieren, hebben een slokdarm- en maagstructuur waardoor braken feitelijk onmogelijk is. Wat erin gaat, blijft erin en reist verder.

Dit verwijdert de eerste stap van de behandeling bij vergiftiging zoals die bij honden en katten bestaat. Er is geen zin in braakmiddelen en het toedienen ervan veroorzaakt verslikking en stress. Het betekent ook dat tegen de tijd dat u het merkt, de opname al is begonnen.

Darmen die nooit mogen stoppen.

Een cavia fermenteert vezels in een zeer grote blindedarm (caecum) en dat systeem draait op een constante doorvoer. Voedsel dat voorin aankomt, houdt het materiaal achterin in beweging.

Wanneer een cavia stopt met eten, vertraagt de darmmotiliteit, hoopt gas zich op, verschuift de darmflora en zorgt de pijn van de resulterende uitzetting ervoor dat de cavia nog minder wil eten. Die cirkel sluit zich binnen enkele uren, niet dagen.

Dit is waarom een plant die alleen de mond pijn doet, toch kan doden. De pijnlijke mond veroorzaakt anorexia, de anorexia veroorzaakt stasis, en de stasis is wat behandeld moet worden.

Geen eigen productie van vitamine C.

Cavia's zijn een van de weinige zoogdieren die geen ascorbinezuur kunnen synthetiseren en dit dagelijks moeten eten. Een dier dat stopt met eten, stopt op hetzelfde moment met de inname van vitamine C, wat een van de redenen is dat een zieke cavia sneller achteruitgaat dan een ziek konijn van vergelijkbare grootte.

Voeg hierbij dat een cavia tijdens het loslopen een lage, systematische grazer is. Hij werkt langs plinten en rond meubelpoten, precies waar plantenbakken staan en waar gevallen bladeren terechtkomen.

Wat planten echt doen, gegroepeerd op mechanisme

Het begrijpen van de groep is belangrijker dan het uit het hoofd leren van een lijst, omdat de groep u vertelt wat u kunt verwachten en hoe urgent het is.

Onoplosbare calciumoxalaatplanten: de aronskelkachtigen.

Dit is de grootste groep in de meeste huizen: dieffenbachia, philodendron, monstera, pothos, drakenklimop, anthurium, alocasia, colocasia, calla, arum en de ZZ-plant.

Deze planten slaan bundels naaldvormige kristallen op in gespecialiseerde cellen. Kauwen scheurt de cellen open en de naalden worden in het mondslijmvlies geschoten, waarbij irriterende stoffen worden meegenomen. Het effect is onmiddellijk en intens pijnlijk.

Het resultaat is kwijlen, wrijven over het gezicht, voer laten vallen, tegenzin om bij de mond aangeraakt te worden en soms zwelling van de lippen en tong. Zwelling die zo ernstig is dat de luchtwegen worden aangetast, is de reden waarom deze groep geen probleem is om af te wachten bij een klein dier.

Het belangrijkste punt is dat het gevaar de pijn en de daaropvolgende anorexia is, niet een systemische vergiftiging. De behandeling bestaat uit pijnstilling en ondersteuning bij het eten.

Planten met hartglycosiden.

Oleander, vingerhoedskruid, lelietje-van-dalen en, in tuinen en hagen, venijnboom. Deze verstoren direct de elektrische en mechanische functie van de hartspier.

De benodigde dosis is klein, de symptomen kunnen vertraagd zijn en het eerste zichtbare teken kan een ineenstorting zijn. Deze planten horen in een andere categorie dan alles in dit artikel, en de reactie is onmiddellijke veterinaire zorg in plaats van observatie.

Venijnboom verdient een aparte vermelding omdat het algemeen is als haag en als bonsai, en omdat het snel werkt.

Grayanotoxine-planten.

Rododendron en azalea, inclusief de kleine azalea's in pot die als kamerplant worden verkocht. Grayanotoxinen werken in op celmembranen van zenuwen en spieren en veroorzaken kwijlen, zwakte, gebrek aan coördinatie, buikpijn en hartritmestoornissen.

Palmvarens (Cycads).

Sagopalm en verwante soorten bevatten cycasine, wat ernstige leverschade veroorzaakt. Elk deel is giftig en de zaden zijn het ergst. Leverfalen ontwikkelt zich over een dag of langer, dus een dier kan er aanvankelijk gezond uitzien. Dit is een van de duidelijkste gevallen waarbij de behandeling moet beginnen voordat symptomen verschijnen.

Saponine- en irriterende planten.

Klimop, sansevieria, vingersboom (schefflera), cyclamenknollen en aloë-latex. Deze veroorzaken darmirritatie, zachte keutels en verlies van eetlust in plaats van een dramatische ineenstorting, maar bij een cavia is alles daarvan een probleem dat vroeg behandeld moet worden.

Bollen.

Bollen van amaryllis, narcis, hyacint en tulp zijn geconcentreerde voorraden alkaloïden en irriterende stoffen, en geforceerde binnenshuisbollen staan precies in de maanden op vloerhoogte wanneer cavia's het meest binnen zijn.

Nachtschade op de vensterbank.

De bladeren, stengels en groene delen van tomaten-, aardappel-, aubergine- en paprikaplanten bevatten solanine. Een tomatenplant op de vensterbank is een tuinplant die toevallig binnen staat, en het feit dat de vrucht eetbaar is, zegt niets over het blad.

Lookachtigen.

Ui, knoflook, bieslook en prei die als keukenplant worden gekweekt, beschadigen rode bloedcellen bij verschillende diersoorten en horen niet binnen bereik.

Wat er op de plant zit in plaats van erin.

Kwekerijplanten worden routinematig behandeld met systemische insecticiden die door het hele weefsel aanwezig zijn, groeiregulatoren en langzaam werkende meststoffen. Mestkorrels in de potgrond lijken opmerkelijk veel op voer. Waterabsorberende gelkralen zwellen op nadat ze zijn ingeslikt.

Een plant die de afgelopen weken bij een winkel of tuincentrum is gekocht, moet als een chemisch gevaar worden behandeld, naast een botanisch, en dit is oprecht het meest onderbelichte deel van dit onderwerp.

De mythen en wat in plaats daarvan waar is

"De kerstster is dodelijk."

Dit is de meest hardnekkige mythe over huisdieren in deze categorie. De kerstster is een euphorbia, dus het melkachtige sap is een irriterend middel voor mond en ogen, en een cavia die eraan knaagt kan even kwijlen en eten weigeren. Het is niet de moordenaar waarvoor zijn reputatie suggereert, en de reputatie veroorzaakt echt letsel doordat baasjes in paniek raken over de verkeerde plant terwijl er een sagopalm in de hal staat.

"Dieren vermijden instinctief giftige planten."

Wilde grazers vermijden sommige planten door aangeleerde afkeer en door de diversiteit van een natuurlijk dieet. Een cavia binnenshuis heeft niets geleerd, krijgt een eentonige omgeving aangeboden en onderzoekt nieuwerwetsheden door eraan te knagen. Er is geen instinct om op te vertrouwen.

"Als het veilig is voor konijnen, is het veilig voor cavia's."

Voor de chemie van planten is dit grotendeels waar, omdat de mechanismen hetzelfde zijn. Het gaat volledig mis bij alles wat daarbuiten valt. Cavia's hebben vitamine C nodig, konijnen niet, en verschillende medicijnen die veilig zijn voor de één, zijn gevaarlijk voor de ander. Veralgemeniseer deze gewoonte niet.

"Niet-giftig betekent eetbaar."

Lijsten met 'niet-giftig' betekenen "niet verwacht vergiftiging te veroorzaken", niet "geschikt voedsel". Een cavia die zijn maag vult met een niet-giftige sierplant, eet minder hooi, en hooi is de volledige basis van zowel de darmfunctie als de tandslijtage.

"Geef maar wat melk om de maag te bekleden."

Melk doet niets nuttigs, volwassen cavia's verteren het slecht en het forceren van vloeistof in de mond van een gestrest dier riskeert aspiratiepneumonie.

"Een kleine hap maakt niet uit."

Voor de oxalaatgroep is de dosis bijna irrelevant, omdat een enkele hap de pijn veroorzaakt die het eten stopt. Voor de hartgroep is een kleine hoeveelheid precies het probleem.

"Ophangen lost het op."

Bladeren vallen, stengels hangen naar beneden en verpotten verspreidt aarde. Een hangplant boven een verblijf is een plant die materiaal in het verblijf bezorgt.

Hoe vergiftiging eruitziet en in welke volgorde

De hooibak is het meetinstrument. Hooi dat gegeten is en keutels die zijn geproduceerd, zijn de twee getallen die u vertellen of een cavia in de problemen zit, en beide zijn zichtbaar zonder het dier aan te raken.

Minuten. Mondletsel is als eerste zichtbaar. Kwijlen, een natte kin, eten oppakken en laten vallen, kauwbewegingen zonder iets in de mond, met de pootjes naar de snuit wrijven en tegenzin om bij het gezicht aangeraakt te worden.

Een tot vier uur. Darmverschijnselen verschijnen. Zachte of afwezige keutels, een kromme houding met halfgesloten ogen, tandenknarsen, een gespannen buik en een cavia die stil blijft zitten, gescheiden van zijn metgezel. Hartplanten kunnen op dit punt al zwakte veroorzaken.

Vier tot twaalf uur. De stasis-cirkel is gevestigd. Geen keutels, geen interesse in voer, een door gas opgezwollen buik en een cavia die koud en stil is en niet reageert op het geluid van de koelkast of het geritsel van de zak waar hij normaal voor komt aanrennen.

Twaalf tot achtenveertig uur. Levertoxines worden duidelijk. Kijk naar het tandvlees en de binnenkant van de oren voor een gele tint, en naar blauwe plekken of bloedingen. In dit stadium is het dier kritiek ziek.

Twee symptomen verdienen speciale aandacht omdat baasjes ze consequent onderschatten. Tandenknarsen, een langzaam geknars in plaats van het tevreden zachte geklepper, is pijn. En een cavia die niet langer reageert op het geluid dat met eten wordt geassocieerd, is een cavia die erg onwel is, omdat die reactie een van de laatste dingen is die een gezonde cavia opgeeft.

De plantencontrole

Een plant op een plank boven het verblijf is niet buiten bereik. Bladeren vallen, water loopt door de pot en beide komen terecht waar de cavia leeft.

Doe dit één keer grondig en het probleem is geen dagelijkse zorg meer.

Botanische namen zijn belangrijker dan ze klinken. "Lelie" wordt gebruikt voor echte lelies, vredeslelies, calla's en lelietje-van-dalen, wat vier niet-verwante planten zijn met vier verschillende mechanismen en vier verschillende urgenties. Een dierenarts aan de telefoon kan actie ondernemen bij Convallaria majalis en kan erg weinig met "een lelie".

Wat u nooit moet doen

Probeer een cavia niet te laten overgeven. Hij kan het niet en de poging veroorzaakt verslikking.

Geef geen melk, olie, zout water, bicarbonaat, actieve kool uit een supplementenpakket of enig ander huismiddeltje. Houtskool/actieve kool heeft een plaats in de veterinaire behandeling en geen plaats in een spuitje in de hand van een baasje die niet is geïnstrueerd om het te gebruiken.

Was het plantmateriaal niet uit de bek door water in te spuiten. Bied water en een zachte, natte groente aan en laat de cavia beslissen.

Wacht niet op symptomen voordat u actie onderneemt bij blootstelling aan hartglycosiden, palmvarens of azalea's. Dat zijn de gevallen waarbij de behandelingsperiode sluit voordat de symptomen zich openen.

Gooi de plant niet weg. De identificatie is voor de dierenarts meer waard dan elke beschrijving die u kunt geven, en een blaadje in een zak is het bewijs.

Ga er niet van uit dat een andere cavia in de groep niet is aangetast. Waar de één heeft geknaagd, heeft de ander dat vaak ook gedaan, en paren verbergen ziekte door bij elkaar te blijven zitten.

Stop niet met het aanbieden van hooi omdat de cavia het weigert. Vers hooi voor de neus van een zieke cavia is wat u wilt dat hij als eerste weer gaat eten.

Gebruik geen plantenvoeding, bladglans of insecticidenspray in een kamer waar cavia's verblijven en ventileer de kamer daarna grondig.

Wanneer hulp inroepen

Eetlust is de graadmeter. Een cavia die naar zijn voer komt en normaal eet, is een cavia wiens darmen nog werken, en dat is het meest bruikbare dat u aan een dierenarts kunt rapporteren.

Ga direct voor elk van deze punten:

• Bekend of vermoed contact met oleander, vingerhoedskruid, lelietje-van-dalen, venijnboom, sagopalm, rododendron of azalea
• Zwakte, ineenstorting, trillingen of toevallen
• Zwelling van de lippen, tong of gezicht, of enige verandering in de ademhaling
• Gedurende ongeveer twaalf uur geen voedsel gegeten en geen keutels geproduceerd
• Continu kwijlen, of weigeren om zelfs zacht favoriet voedsel te eten
• Een opgezwollen, gespannen buik

Bel dezelfde dag voor advies bij een hap van een andere plant, bij inname van potgrond, meststoffen of gelkralen en bij zachte keutels die volgen op het knagen aan een plant.

Neem de plant mee, een foto van waar hij staat, de geschatte hoeveelheid die is gegeten, het tijdstip, het gewicht van uw cavia, het aantal keutels dat sindsdien is geproduceerd en een notitie van waarmee de plant is bespoten of gevoed.

Adviesdiensten voor vergiftigingen verschillen per land. Sommige zijn gratis, sommige kosten geld en sommige zijn alleen voor veterinaire professionals, dus het is de moeite waard om nu uit te zoeken welke dienst uw woonplaats dekt en het nummer op te schrijven. De beschikbaarheid van planten verschilt ook: een soort die in het ene klimaat een veelvoorkomende kamerplant is, is in het andere een tuinheg, en dezelfde algemene naam kan in verschillende landen aan totaal verschillende planten worden gekoppeld.