Vis met witte, sliertige ontlasting: wat de poep werkelijk betekent

Snel antwoord

Witte, sliertige, slepende ontlasting is een van de weinige symptomen die u van buiten het glas kunt zien en die echt iets vertelt over de binnenkant van een vis. Het heeft twee algemene betekenissen, en om het onderscheid te maken is één vraag nodig: eet de vis nog?

Visontlasting krijgt zijn kleur van het voer. Wanneer voedsel stopt met bewegen door het darmkanaal, komt er in plaats daarvan een afscheiding van de darmwand en het slijmvlies naar buiten, wat bleek, doorschijnend en sliertig is. Een vis die is gestopt met eten en witte slierten uitscheidt, produceert dus een afscheiding van een lege darm. Een vis die goed eet en toch witte slierten uitscheidt, heeft iets dat de spijsvertering verstoort, waarbij interne parasieten en darminfecties bovenaan de lijst staan.

Bijna elk probleem van deze aard wordt opgelost door observatie en het bijhouden van een Dossier. Een doorzichtige bak om de vis in te bekijken en schriftelijke aantekeningen over wat elke vis eet, zijn beter dan gokken.

• Ontlasting in de kleur van het voer is Normaal. Bleke, dunne en slepende ontlasting is dat niet.
• Vraag eerst of de vis nog eet. Dat ene feit splitst de oorzaken in tweeën.
• Rode of bruine draden die uit de anus steken zijn wormen, geen ontlasting, en zijn een ander probleem dan witte afscheidingen.
• Test het water voordat u medicatie toevoegt. Ammoniak en nitriet irriteren de darm en veroorzaken slijmvorming.
• Medicatie in het water bereikt een parasiet die in de darm leeft niet. Een Behandeling moet meestal via voeding verlopen.

Beslis binnen 60 seconden

Waarom de darm u dit vertelt

De darm van een vis is kort en voedsel gaat er snel doorheen. Wat eruit komt is grotendeels onverteerd residu, gekleurd door wat erin ging. Daarom produceert een vis die roodachtig voer krijgt, roodachtige ontlasting en een vis op spirulina groenachtige. Baasjes raken regelmatig in paniek bij een kleurverandering die voortkomt uit een nieuwe verpakking voer.

De bekleding van die darm is een slijmproducerend oppervlak. Slijm beschermt het epitheel en smeert de doorgang. Wanneer er niets passeert, blijft de bekleding afstoten en wordt het slijm geproduceerd, en beide combineren tot een dunne witte of doorschijnende afscheiding. Die afscheiding is wat mensen omschrijven als sliertig of als een draad die aan de vis hangt.

De bleke slepende ontlasting is dus een Symptoom van een darm die leeg is of nauwelijks functioneert, en het diagnostisch werk draait volledig om de vraag waarom.

Temperatuur is hier van belang omdat vissen ectotherm zijn. Spijsvertering, immuunfunctie en metabolisme van medicatie verlopen in het tempo dat het water bepaalt. Een vis die onder zijn soortspecifieke bereik wordt gehouden, verteert traag, produceert slechte ontlasting en reageert zwak op wat het probleem ook veroorzaakt.

De hoofdoorzaken en hoe u ze onderscheidt

Gewoon niet eten.

Elke ziekte, elke stress, elk probleem met de waterkwaliteit en elke recente verhuizing kan ervoor zorgen dat een vis stopt met eten. Geef hem een paar dagen zonder voer en hij zal witte afscheiding produceren. De sliert is een gevolg, niet de ziekte. Zoek naar de reden waarom de eetlust verdween.

Interne flagellaten.

Eencellige organismen van de Spironucleus- en Hexamita-groep leven bij veel gezonde vissen in lage concentraties in de darm. Bij overbevolking, slecht water, slecht dieet of transportstress vermenigvuldigen ze zich. Het resulterende beeld is een vis die blijft eten terwijl hij gewicht verliest, met witte sliertige ontlasting, donkerder wordende kleur en uiteindelijk een holle buik en een zichtbare ruggengraat.

Bij cichliden, discussen en maanvissen kan dit leiden tot erosie van de kleine sensorische gaten op de kop en langs de zijlijn, wat aquarianen gatenziekte noemen. Die combinatie van gaten, vermagering en witte ontlasting is een herkenbaar syndroom en vereist specifieke Medicatie in plaats van een algemene.

Wormen.

Camallanus is degene die de meeste baasjes tegenkomen. Het is een nematode die in de achterdarm leeft met zijn kop in de wand verankerd, en zijn staart steekt uit de anus als een korte rode of roodbruine draad die zich kan terugtrekken als de vis wordt gestoord. Levendbarenden zoals guppy's, molly's en platy's worden vaak getroffen. Het belangrijke punt is dat het een specifiek anthelminticum vereist en dat de levenscyclus het substraat omvat, dus één vis in isolatie behandelen lost het probleem in de tank niet op.

Andere nematoden en lintwormen produceren een soortgelijk wit sliertig beeld zonder zichtbare worm, en komen veel vaker voor bij in het wild gevangen vissen en vissen die levend voer krijgen.

Bacteriële enteritis en systemische infectie.

Darminfectie veroorzaakt slijm en ontsteking. Als de infectie systemisch is, zijn er meestal andere tekenen: rode strepen in de vinnen of langs het lichaam, een gezwollen buik, schubben die uitstaan, uitpuilende ogen of roodheid bij de anus. Die combinatie is ernstig en verspreidt zich snel.

Constipatie.

Veelvoorkomend, mechanisch en onterecht over het hoofd gezien omdat baasjes direct aan parasieten denken. Droge vlokken en pellets zwellen op nadat ze zijn gegeten. Een vis die veel droogvoer krijgt, vooral een hooggebouwde sluierstaartgoudvis of een betta, eindigt met een verstopte darm, dikke slepende ontlasting en vaak drijfproblemen omdat de uitgedijde darm op de zwemblaas drukt.

De aanwijzingen zijn dat de vis levendig is, graag wil eten en dat de ontlasting dik is in plaats van dun en draadachtig.

Waterkwaliteit.

Ammoniak en nitriet beschadigen het epitheel van kieuwen en darmen, en een zichtbare reactie is verhoogd slijm overal, inclusief de darm. Elk onderzoek waarbij de testkit wordt overgeslagen, is geen onderzoek.

Dieet.

Oud voer dat geoxideerd is, voer met een zeer hoog aandeel vulstoffen en een dieet van slechts één item leiden allemaal tot een slechte spijsvertering. Herbivore vissen die eiwitrijk carnivoor voer krijgen, krijgen gegarandeerd darmproblemen.

Een vis in goede conditie is vol achter de kop. Een ruggengraat die langs de rug zichtbaar wordt, is het teken van vermagering dat u moet opvangen.

Stadia: er vroeg bij zijn

Vroeg.

Incidentele bleke sliert, eetlust onveranderd, Gewicht onveranderd. De meeste baasjes zien dit en wachten af. Dit is precies het punt waarop een watertest, een dieet-evaluatie en twee weken nauwkeurige observatie de moeite waard zijn.

Gevorderd.

Bleke ontlasting de meeste dagen, de vis neemt voer aan maar spuugt wat uit of eet minder enthousiast, en de lichaamsomtrek begint te veranderen. Kijk van recht boven: een gezonde vis is breed achter de kop, en een vermagerende vis versmalt daar als eerste. Van opzij wordt de ruggengraat prominent voordat de buik er duidelijk hol uitziet.

Laat.

Weigert voer, zit op de bodem of hangt bij het oppervlak, kleur donkerder of vervaagd, vinnen samengeknepen, en vaak een secundaire huid- of vinneninfectie. In dit stadium is medicatie via voeding geen optie meer omdat de vis niet eet, en de vooruitzichten zijn veel slechter.

Groepsniveau.

Of één vis of meerdere vissen getroffen zijn, verandert het hele beeld. Eén vis in een Stabiele tank heeft eerder een individueel probleem. Meerdere vissen die achteruitgaan binnen een paar weken na een nieuwe aankomst duidt op een geïntroduceerd pathogeen en een mislukte quarantaine, en dat verandert wat u met de rest van de populatie doet.

Wat te doen, op volgorde

Test eerst het water.

Ammoniak, nitriet, nitraat, pH en temperatuur. Schrijf de getallen op. Elke detecteerbare ammoniak of nitriet is het eerste wat moet worden aangepakt, met waterverversingen met gedechloreerd water op de juiste temperatuur.

Stel vast wie eet en hoeveel.

Voer een kleine hoeveelheid en kijk. Let op welke vissen naar het voer komen, welke het eten, welke het uitspugen en welke het volledig negeren. Dit is de meest waardevolle observatie die u zult doen.

Controleer de conditie van het lichaam van boven.

Fotografeer elke getroffen vis van opzij en van recht boven, tegen een effen achtergrond, op dezelfde dag elke week. Vermagering is veel makkelijker te zien in een reeks foto's dan bij dagelijkse blikken.

Kijk naar de anus.

Rode of bruine draden betekenen wormen. Roodheid en zwelling bij de anus wijzen op ontsteking of infectie. Een heldere of witte draad die duidelijk ontlasting is, is een afscheiding.

Controleer het voer.

Hoe oud is het, hoe wordt het bewaard, is het geschikt voor de soort en wordt het geweekt voor het voeren? Droogvoer dat een minuut in tankwater wordt geweekt voordat het erin gaat, zwelt buiten de vis op in plaats van erin, wat alleen al een groot deel van de constipatiegevallen oplost.

Dan, en alleen dan, kunt u Medicatie overwegen.

Behandel indien mogelijk in een aparte ziekenhuisbak, zodat het biologische filter in de hoofdtank niet wordt vernietigd en de Dosis wordt berekend op een bekend, klein watervolume. Verwijder actieve kool uit elk filter in de behandelingsbak, omdat kool medicatie absorbeert en geruisloos de Dosis verwijdert die u zojuist hebt toegevoegd.

Toediening is van belang. Een parasiet in de darm wordt niet bereikt door een badbehandeling bij normale sterktes. De standaardroute is medicatie via voeding, en daarom bepaalt de vraag over de eetlust zo veel.

Krijg soortspecifiek advies van een aquatic Dierenarts of een gespecialiseerde visgezondheidsdienst voordat u een product kiest, vooral voor tanks met ongewervelden, voor vis zonder schubben zoals modderkruipers, en voor elke tank met planten en garnalen.

Constipatie, goed aangepakt

Als de vis levendig is en eet en de ontlasting dik en slepend is in plaats van dun en wit, behandel het dan als een dieetprobleem.

Laat een dag of twee voer achterwege. Een gezonde volwassen vis lijdt hier niet onder en een rustende darm lost het probleem vaak vanzelf op.

Week daarna al het droogvoer voordat u voert.

Verminder de totale hoeveelheid voer. Overvoeren is in de meeste gevallen de onderliggende drijfveer.

Introduceer geschikter voer voor de soort. Voor goudvissen helpen meer plantaardig materiaal en minder droge eiwitten, en veel houders gebruiken met succes een geblancheerde, gedopte erwt als incidenteel item. Voor carnivore soorten zijn kleine diepvriesproducten zoals daphnia zachter voor de darm dan droge pellets.

Controleer of de temperatuur binnen het bereik van de soort ligt, omdat een koude vis slecht verteert.

Als de drijfproblemen aanhouden nadat de darm is geleegd, is het probleem geen constipatie en is een andere beoordeling nodig.

Wat u nooit moet doen

Voeg geen algemeen middel toe voordat u het water hebt getest.

Stapel geen medicatie, of volg de een niet op met de ander zonder een volledige waterverversing tussendoor.

Behandel de hoofdtank niet standaard. Het verliezen van het biologische filter verandert een darmprobleem in een ammoniak-crisis.

Laat geen kool in het filter zitten tijdens het mediceren.

Verhoog de temperatuur niet scherp als Behandeling op zich. Warmer water bevat minder zuurstof en een gecompromitteerde vis kan dat mogelijk niet aan.

Forceer geen voeding bij een vis die gestopt is met eten.

Voeg geen nieuwe vissen toe terwijl een bestaande vis onwel is.

Ga er niet van uit dat witte ontlasting altijd parasieten zijn. Bij sluierstaartgoudvissen en betta's is het dieet vaker het antwoord.

Wanneer hulp zoeken

Zoek onverwijld aquatic veterinair advies voor een vis die volledig is gestopt met eten, voor progressief gewichtsverlies, voor rode of bruine draden bij de anus, voor rode strepen in het lichaam of vinnen, voor een gezwollen buik met uitstaande schubben, en voor meer dan één vis die achteruitgaat in dezelfde tank.

Handel dezelfde dag, op het water in plaats van de vis, als ammoniak of nitriet detecteerbaar is.

Boek een weloverwogen gesprek in plaats van een spoedgesprek voor incidentele bleke ontlasting bij een vis die eet en op gewicht blijft, en gebruik de tijd om dieet, voerhoeveelheid en quarantainepraktijken te evalueren.

Herstel ziet eruit als Normaal gekleurde ontlasting, een opvulling van het lichaam achter de kop, en een vis die weer aan de voorzijde van de tank is tijdens voertijd.

Breng de schriftelijke watertestresultaten, het tankvolume, de volledige lijst met vissen, de datum en bron van de laatst toegevoegde vis, precies wat u voert en hoe oud het is, uw wekelijkse foto's en een notitie van alles wat al aan het water is toegevoegd. In de visgeneeskunde is de geschiedenis van het water even belangrijk als het dier.