Waterhardheid en osmoregulatie: vissen afstemmen op uw kraanwater

Snel antwoord

Waterhardheid en osmoregulatie: vissen afstemmen op uw kraanwater

Een vis kan niet worden aangemoedigd om meer te drinken, en een vis kan niet uitdrogen zoals een zoogdier dat kan. Een vis is altijd omringd door water.

Wat een vis wel moet beheren, is de constante beweging van water en zouten door de kieuwen en huid. Dat proces wordt osmoregulatie genoemd, en wat dit proces makkelijk of moeilijk maakt, is uw waterhardheid.

Het verkeerd inschatten van de hardheid is een van de meest onopgemerkte oorzaken van een slechte Gezondheid in thuisaquaria. Het leidt zelden tot een snelle dood. Het verkort de levensduur.

• Zoetwatervissen zijn zouter dan het water om hen heen, dus stroomt er constant water in hun lichaam.
• Ze gaan hiermee om door grote hoeveelheden verdunde urine te produceren en door actief zouten terug naar binnen te pompen.
• Dat pompen kost elke seconde van het leven van de vis energie.
• Water dat ver buiten het bereik van de soort ligt, maakt die kosten onhoudbaar.
• Hardheid en pH zijn gerelateerd, maar niet dezelfde meting, en beide zijn van belang.

Beslis in 60 seconden

Waarom er geen hydratatie is om te beheren

Water passeert biologische membranen van de verdunde kant naar de geconcentreerde kant. De lichaamsvloeistoffen van een zoetwatervis zijn geconcentreerder dan het omringende water, dus stroomt water continu naar binnen via de kieuwen en de huid.

De vis drinkt niet om dit te compenseren. De vis doet het tegenovergestelde. Zoetwatervissen drinken erg weinig en scheiden grote volumes zeer verdunde urine uit om het water dat continu binnenkomt af te voeren.

Tegelijkertijd lekken zouten naar buiten. Gespecialiseerde cellen in de kieuwen pompen die zouten tegen de gradiënt in terug, en dat pompen draait op energie die de vis uit voedsel moet halen.

Zeevissen hebben het omgekeerde probleem. Zij verliezen water aan de zee en drinken wel, waarna ze het overtollige zout via hun kieuwen uitscheiden.

Dit is waarom de term hydratatie niet van toepassing is. Het doel van het beheer is niet de vochtinname. Het gaat om de chemie van het water waarin de vis zwemt.

Hoe het juiste water eruitziet

Begin met uw kraanwater, niet met de vis. Test de algemene hardheid en carbonaathardheid van het water dat uit uw kraan komt, nadat het heeft gestaan en is ontdaan van chloor.

Die meting is uw basislijn, en deze is Stabiel en gratis. Het kiezen van vissen die uit water komen dat op het uwe lijkt, verwijdert een hele categorie van voortdurende problemen.

Zachtwatersoorten zijn onder meer veel Zuid-Amerikaanse tetra's, dwergcichliden en sommige barbelen. Hardwatersoorten zijn onder meer levendbarenden, veel regenboogvissen en de cichliden uit de Riftmeren.

Stabiliteit is de tweede vereiste. Een aquarium dat zijn hardheid en pH tussen waterverversingen behoudt, is makkelijker voor vissen dan een aquarium dat schommelt, zelfs als het schommelende aquarium af en toe de ideale waarde passeert.

Substraat en decoratie beïnvloeden dit. Kalksteen en schelpenhoudend substraat verhogen de hardheid. Turf, kienhout en botanische materialen verlagen deze en maken het water geleidelijk zachter.

Veranderingen die actie vereisen deze week

Groei die stagneert bij jonge vissen ondanks goede voeding.

Aanhoudende osmoregulaire inspanning concurreert met groei voor energie. Stagnerende groei in schoon water is een vraag over hardheid die het waard is om te stellen.

Vervaagde kleur en geknepen vinnen die geen andere verklaring hebben.

Chronische onbalans uit zich als een vis die er nooit helemaal goed uitziet, in plaats van een vis die acuut ziek is.

Eieren die nooit uitkomen, of jongen die vroeg sterven.

Voortplanting is veel gevoeliger voor hardheid dan het overleven van volwassenen. Veel zachtwatersoorten leven jaren in hard water, maar kweken nooit.

pH die gestaag daalt tussen waterverversingen.

Dit is carbonaathardheid die wordt verbruikt door het biologische filter. Dit eindigt in een plotselinge crash als het niet wordt aangepakt.

Vissen die direct na een waterverversing in nood verkeren.

Bronwater dat scherp verschilt in hardheid of temperatuur van het aquarium veroorzaakt acute osmotische stress. Stem het water op elkaar af en voeg het langzaam toe.

De routine die de waterchemie Stabiel houdt

Wat u nooit moet doen

Voeg niet routinematig keukenzout of aquariumzout toe als tonicum. Veel meervallen, modderkruipers en zachtwatersoorten verdragen dit slecht, en het is geen vervanging voor de juiste hardheid.

Gebruik geen puur osmosewater of gedestilleerd water op zichzelf. Het heeft bijna geen buffercapaciteit en de pH kan crashen.

Pas de pH niet aan met chemische buffers terwijl u de carbonaathardheid negeert. De buffer wordt verbruikt en de pH stuitert terug.

Verplaats een vis niet snel tussen zeer verschillende waterchemieën. Acclimatiseer langzaam over een langere periode.

Ga er niet vanuit dat gebotteld of gefilterd drinkwater geschikt is. Binnenlandse filters verschillen sterk in wat ze verwijderen.

Wanneer u hulp moet zoeken

Neem contact op met een dierenarts voor vissen of exotische dieren als vissen in aanhoudend slechte conditie zijn ondanks schone watertesten, of als u herhaaldelijk onverklaarbare verliezen ziet in een aquarium dat goed onderhouden lijkt.

Win advies in voordat u grote veranderingen aanbrengt in de waterchemie van een gevuld aquarium. De correctie is vaak gevaarlijker dan de oorspronkelijke onbalans.

Neem de hardheidscijfers van uw kraanwater, de hardheid en pH van uw aquarium, het watervolume, de vislijst en uw schema voor waterverversing mee.

Chronische chemische problemen worden gediagnosticeerd op basis van dat Dossier, niet door naar de vis te kijken.