Visgraten: waterhardheid, vitamine C en wat een gebogen ruggengraat betekent

Snel antwoord

Vissen bouwen hun skelet niet zoals landdieren dat doen. Een vis neemt calcium rechtstreeks uit het water op via de kieuwen, dus het mineraalgehalte van uw kraanwater maakt echt deel uit van het dieet, niet als bijzaak.

Voeding levert de vitaminen en fosfor. Het water levert het meeste calcium.

Dat heeft twee praktische gevolgen. Het kiezen van soorten die bij uw water passen is belangrijker dan er iets aan toevoegen. En wanneer een vis een gebogen ruggengraat ontwikkelt, is de oorzaak veel vaker ziekte, genetica of een elektrisch defect dan een tekort aan calcium.

Er is geen vis-equivalent voor het uvb-probleem bij reptielen. Vissen hebben geen ultraviolet licht nodig om calcium te gebruiken, en geen enkele lamp helpt het skelet van een vis.

• Calcium wordt via de kieuwen uit het water opgenomen. Totale hardheid, vaak aangeduid als GH, is het getal dat dit weergeeft.
• Stem uw vissoorten af op uw kraanwater in plaats van mineralen in het aquarium te doseren.
• Vitamine C is nodig voor collageen en is een gedocumenteerde oorzaak van skeletmisvormingen bij een tekort. Het breekt snel af in geopend, oud voer.
• Een progressieve kromming bij een volwassen vis die ook dunner wordt, wijst sterk op mycobacteriose, wat overdraagbaar is op mensen.
• Een plotselinge kromming, vooral bij meer dan één vis tegelijk, kan een elektrisch defect in het aquarium zijn.

:::danger
Mycobacteriose bij vissen kan mensen infecteren.

De organismen achter vistuberculose veroorzaken langzame, hardnekkige huidinfecties bij mensen, meestal op de handen en onderarmen, die binnenkomen via een snee of schaafwond tijdens het onderhoud van het aquarium. Iedereen met een wond, of die immuungecompromitteerd is, moet lange waterdichte handschoenen dragen voor aquariumwerkzaamheden. Hevel een aquarium nooit aan met de mond. Als u een aanhoudende knobbel of zweer op een hand of arm ontwikkelt na aquariumwerkzaamheden, vertel uw arts dan dat u vissen houdt, omdat dit de behandeling volledig verandert.
:::

Beslis in 60 seconden

Waar een vis zijn calcium vandaan haalt

Een zoetwatervis leeft in een medium dat veel meer verdund is dan zijn eigen lichaamsvloeistoffen. Water stroomt constant naar binnen door osmose en zouten stromen constant naar buiten. Om in leven te blijven, gebruikt de vis gespecialiseerde cellen in de kieuwen die actief ionen naar binnen pompen tegen dat gradiënt in.

Calcium is een van die ionen. Een vis neemt calcium direct op uit het omliggende water, en in zoet water is deze opname verantwoordelijk voor het grootste deel van de calciumvoorraad. Het dieet draagt bij, maar het water doet het zware werk.

Dit is waarom hardheid meer betekent dan alleen voor planten en slakken. Totale hardheid, de waarde die de meeste testkits GH noemen, weerspiegelt het opgeloste calcium en magnesium dat beschikbaar is voor de vis. Carbonaathardheid, KH, is een andere meting: het beschrijft de buffering die voorkomt dat de pH schommelt.

Calcium in het water heeft een tweede taak. Het stabiliseert het kieuwepitheel en vermindert de snelheid waarmee de vis zijn eigen zouten verliest. Zeer zacht water dwingt een vis daarom om continu harder te werken aan de ionenregulatie, wat een energiebelasting is bovenop elk mineraaltekort.

De praktische conclusie is om geen calcium te doseren in een zoetwateraquarium. Het is om vissen te kiezen die uit water komen dat lijkt op dat van u.

Vissen die het goed doen in harder water zijn onder andere levendbarenden zoals guppy's, molly's, platy's en zwaarddragers, Afrikaanse cichliden uit de Riftmeren en goudvissen, die een breed bereik tolereren maar niet gedijen in zeer zacht, zuur water.

Vissen die het goed doen in zachter water zijn onder andere de meeste Zuid-Amerikaanse tetra's, discussen, veel rasbora's en veel meervallen uit zwartwaterhabitats.

Als u een vissoort uit hard water in zeer zacht water houdt, is het effect eerder chronisch dan dramatisch: slechte groei, dunne of beschadigde schubben, verminderde kweek en grotere gevoeligheid voor alles. Als u een vissoort uit zacht water in zeer hard water houdt, uiten de problemen zich meestal in het niet kweken en een kortere levensduur.

Zoutwater- en rifaquaria zijn een apart geval. Daar wordt calcium verbruikt door koralen en kalkalgen die zelf skeletten bouwen, en het testen en doseren van calcium, alkaliniteit en magnesium is routinematig onderhoud voor een rif, in plaats van visvoeding.

Wat voeding moet leveren

Als het water calcium levert, levert voeding alles wat nodig is om dat calcium te gebruiken.

Fosfor. Botten bestaan uit calciumfosfaat, en fosfor uit voeding is het deel dat het water niet gemakkelijk levert. Voorbereide voeders bevatten dit.

Vitamine C. Dit is de belangrijkste en degene die het meest waarschijnlijk ontbreekt. Vitamine C is nodig voor de synthese van collageen, en collageen is het eiwitsteunpunt waarop mineraal wordt afgezet. Een tekort tijdens de groei is een gedocumenteerde oorzaak van skeletmisvorming bij vissen, naast slechte wondgenezing, en de meeste vissen kunnen het niet zelf aanmaken.

Vitamine D. Vissen krijgen dit via hun dieet. Er is geen behoefte aan ultraviolet licht en geen equivalent van de metabole botziekte bij reptielen door verlichting.

Vitamine A, vitamine E en sporenelementen. Allemaal dragen ze bij aan een normale ontwikkeling, en ze zijn aanwezig in goed voorbereid voer en in een gevarieerd dieet.

Het probleem is bijna nooit het recept. Het is de ouderdom van het voer.

Vooral vitamine C breekt af bij blootstelling aan lucht, licht, warmte en vochtigheid. Een potje vlokvoer dat een jaar geleden werd geopend, op een warme plank boven een verlicht aquarium werd bewaard en met natte vingers werd aangeraakt, is een groot deel van wat op het etiket staat verloren. Het etiket beschrijft het voer zoals het was toen het werd verpakt.

Wat eraan te doen.

Koop de kleinste verpakking die u realistisch gezien binnen een paar maanden opgebruikt, niet de voordeelverpakking.

Bewaar het afgesloten, koel, donker en droog, en uit de buurt van de bovenkant van het aquarium waar warme, vochtige lucht opstijgt.

Steek nooit natte vingers of een natte lepel in de verpakking.

Schrijf de datum van opening op het deksel en gooi de rest weg als het duidelijk oud is.

Voer gevarieerd in plaats van jarenlang hetzelfde product. Afwisselen tussen een goed hoofdvoer, diepvriesvoer en af en toe vers voer dekt tekorten af die geen enkelvoudig voer vult.

Kleine verpakkingen, afgesloten en koel en donker bewaard, voorzien van een datum bij opening. Ouderdom van voer is de meest over het hoofd geziene variabele bij visvoeding.

Wat een gebogen ruggengraat werkelijk betekent

Dit is het teken dat baasjes naar dit onderwerp brengt, en calcium is zelden het antwoord. Loop de alternatieven na.

Genetisch en ontwikkelingsgebonden.

Aanwezig vanaf jonge leeftijd, niet progressief, en de vis is verder gezond, eet normaal en groeit. Veelvoorkomend bij zwaar doorgekweekte siervariëteiten en bij vissen uit overvolle, inteeltproductie. Sommige variëteiten zijn opzettelijk verkort in het lichaam, wat een door kwekers geselecteerde ruggengraatverandering is in plaats van een ziekte. Een vis met een vaste, stabiele kromming die goed zwemt en eet, kan een normaal leven leiden.

Voedingsgerelateerd.

Ontwikkelt zich tijdens de groeiperiode en treft meestal meerdere vissen van dezelfde leeftijd in hetzelfde aquarium, wat het onderscheidende kenmerk is. Geassocieerd met langdurige voeding met één soort oud voer, of met jonge vissen die opgroeien met een ontoereikend dieet. Zodra het skelet is gevormd, stopt het corrigeren van het dieet verdere misvorming, maar het maakt niet recht wat al is gevormd.

Mycobacteriose.

De belangrijkste om te herkennen. Een chronische bacteriële ziekte die granulomen in de interne organen veroorzaakt en na verloop van tijd kromming van de ruggengraat. Het beeld is langzaam en cumulatief: een vis die blijft eten maar geleidelijk dunner wordt, met een holle buik en een prominente rug, soms met huidzweren, verlies van schubben, een uitpuilend oog of een gerafelde vin die niet geneest. Vissen gaan één voor één verloren gedurende maanden in plaats van allemaal tegelijk.

Het is over het algemeen niet geneesbaar bij vissen, behandelpogingen zijn teleurstellend en de organismen blijven in het systeem aanwezig. Het infecteert ook mensen, daarom zijn handschoenen en afgedekte snijwonden belangrijk.

Elektrisch letsel.

Een defecte verwarming, pomp of andere apparatuur die stroom in het water lekt, veroorzaakt heftige spiercontracties, gevolgd door wervelfracturen. De aanwijzing is een plotseling begin, soms bij meer dan één vis tegelijk, soms met trillingen, grillig zwemgedrag of vissen die één gebied van het aquarium vermijden. Als u dit vermoedt, haal dan onmiddellijk alles uit het stopcontact en steek niet eerst uw handen in het water. Aquariumapparatuur moet zijn aangesloten op een aardlekschakelaar.

Trauma.

Eén vis, plotseling begin, vaak na het vangen met een net, een sprong, een gevecht of een botsing. Niet-progressief zodra genezen.

Parasitaire ziekte.

Bepaalde parasieten beschadigen kraakbeen en zenuwweefsel en veroorzaken misvorming, vaker in vijver- en koudwateromgevingen dan in tropische aquaria.

Ouderdom.

Langlevende vissen, met name goudvissen en koi, kunnen op latere leeftijd een milde kromming ontwikkelen.

Niet daadwerkelijk skeletgerelateerd.

Een vis die kantelt of kromt tijdens het zwemmen maar recht is in rust, heeft meestal een probleem met het drijfvermogen of de zwemblaas in plaats van een botprobleem. Bekijk de vis in rust, van bovenaf, om ze te onderscheiden.

Fasering en wat te registreren

Vroeg. Een lichte zijwaartse afwijking die alleen zichtbaar is als u van direct bovenaf naar de vis kijkt. Baasjes merken dit bijna nooit vanaf de zijkant.

Vastgesteld. Een duidelijke C- of S-vorm, nog steeds met normaal eten en zwemmen, hoewel de vis trager kan zijn of minder goed in staat om op positie te blijven in een stroming.

Laat. Moeite met rechtop zwemmen, onvermogen om bij voer te komen, gewichtsverlies en secundaire problemen door op de bodem te rusten.

Fotografeer de vis één keer per maand van direct bovenaf en vanaf de zijkant, op dezelfde plek met hetzelfde licht. Progressie is het enige diagnostisch nuttige stukje informatie, en het is onmogelijk om vanaf het geheugen te beoordelen. Een stabiele kromming en een verergerende kromming betekenen totaal verschillende dingen.

Wat u daadwerkelijk kunt controleren

Quarantaine voor elke nieuwe vis. Mycobacteriose en de meeste andere chronische ziekten komen mee met nieuwe aankomsten, en als ze eenmaal in een systeem zitten, is het erg moeilijk om ze te verwijderen.

Koop geen vis die al krom is, zelfs niet met korting, en voeg deze niet toe aan een gevestigd aquarium.

Test GH en KH één keer en kies uw visbestand daarop uit. Cijfers najagen met chemische middelen zorgt voor onstabiel water, wat erger is voor vissen dan een stabiele waarde die iets buiten het ideale ligt.

Houd voer vers en gevarieerd.

Voer gepast in plaats van royaal. Overvoeren schaadt de waterkwaliteit, wat vissen strest en alles ondermijnt.

Sluit aquariumapparatuur aan op een aardlekschakelaar en vervang verwarmingen die gebarsten, verkleurd of oud zijn.

Net voorzichtig, of vermijd netten. Gebruik een bakje om vissen te verplaatsen waar dat kan, aangezien netten een veelvoorkomende oorzaak zijn van ruggengraat- en kaakletsel bij vissen met grote vinnen en een diep lichaam.

Jaag geen middeltjes na. Er is geen supplement dat een ruggengraat rechtzet, en een vis behandelen met onnodige medicatie voegt een chemische belediging toe aan een dier dat al verzwakt is.

Wanneer hulp zoeken

Neem contact op met een dierenarts voor aquatische soorten of een ervaren specialist als een vis een progressieve kromming van de ruggengraat vertoont met gewichtsverlies, huidzweren die niet genezen, een uitpuilend oog of verlies van schubben, aangezien die combinatie wijst op een chronische interne ziekte met gevolgen voor het hele systeem en voor uzelf.

Handel onmiddellijk zelf, voordat u advies vraagt, als u zwerfstroom vermoedt: schakel alle elektrische apparatuur van het aquarium uit en haal de stekker uit het stopcontact voordat u een hand in het water steekt.

Zoek advies over de levenskwaliteit van een vis die niet langer rechtop kan zwemmen of niet bij het voer kan komen. Een dierenarts voor vissen kan bespreken of iets behandelbaar is en, zo niet, hoe u het lijden op een humane manier kunt beëindigen. Dit is een gesprek dat de moeite waard is voordat de vis lijdt.

Bezoek uw eigen huisarts voor elke aanhoudende knobbel, bult of zweer op uw hand of onderarm na aquariumwerkzaamheden, en vertel hen dat u vissen houdt.

Recht lichaam, goed gewicht over de rug, eet gemakkelijk. Water dat bij de soort past en voer dat echt vers is, doet het meeste werk.

Neem foto's van bovenaf en vanaf de zijkant mee, die een maand na elkaar zijn genomen, bij elk consult. Progressie is wat het verhaal vertelt.