Vissen te veel voeren: Hoeveel is eigenlijk genoeg?

Snel antwoord

Vissen te veel voeren: Hoeveel is eigenlijk genoeg?

Te veel voeren is de meest gemaakte fout bij het houden van vissen, en het brengt op twee manieren tegelijk schade toe. Het voedsel dat de vis wel eet veroorzaakt een reeks problemen, en het voedsel dat niet wordt gegeten veroorzaakt een groter probleem.

Niet-gegeten voedsel gaat rotten. Rottend voedsel geeft ammoniak af aan precies hetzelfde water waarin de vissen ademen, het voedt algen, verstopt het substraat en overbelast het filter. De meeste aquaria met aanhoudende problemen met de waterkwaliteit krijgen te veel voer, en het baasje vermoedt dit bijna nooit, omdat de vissen er altijd hongerig uitzien.

• Vissen bedelen constant. Bedelen is foerageergedrag, geen hongersignaal, en een vis blijft eten lang nadat hij genoeg heeft gehad.
• Een nuttige werkportie is de hoeveelheid die uw vissen binnen een paar minuten ophebben, waarbij er niets op het substraat terechtkomt, een of twee keer per dag gegeven aan de meeste volwassen gezelschapsvissen.
• Bodembewoners zijn de vissen die in een overvoerd aquarium het vaakst verhongeren, omdat restjes van het oppervlak geen dieet zijn.
• Troebel water, een laagje op het oppervlak, bruin slib in het substraat, stijgende nitraatwaarden en een plotselinge populatie kleine wormpjes geven u allemaal dezelfde boodschap.
• Minder voeren is de goedkoopste en snelste verbetering voor de meeste aquaria.

Beslis in 60 seconden

Waarom vissen er altijd hongerig uitzien

Foerageren is een fulltime bezigheid, geen reactie op een lege maag.

In het wild besteedt een vis het grootste deel van zijn wakkere uren aan het zoeken naar kleine hoeveelheden voedsel die onvoorspelbaar verschijnen. Dat gedrag stopt niet omdat een uur geleden een maaltijd werd gegeven. Een vis die naar het voorruit snelt wanneer u voorbijloopt, doet precies waarvoor hij is geëvolueerd.

Baasjes lezen dat als honger, voeren opnieuw, en de cirkel is rond. De vissen liegen niet tegen u; u leest simpelweg een foerageerpatroon als een verzoek.

Er is geen verzadigingssignaal dat u kunt zien.

Veel aquariumvissen blijven eten zolang er voedsel aanwezig is, omdat in hun natuurlijke omgeving een overvloed tijdelijk is en de moeite waard om te benutten. Dat werkt wanneer de overvloed dertig seconden duurt. Het werkt niet wanneer een persoon blijft schudden met de pot.

Iedereen in huis voert ze.

Dit is een oprecht veelvoorkomende oorzaak van een aquariumcrash. Drie mensen die elk één kleine voerbeurt geven, produceren driemaal de beoogde rantsoen, en niemand doet vanuit zijn eigen perspectief iets verkeerd. Spreek af wie voert en zeg het hardop.

Wat te veel voedsel doet

Met het water.

Niet-gegeten voedsel rot en geeft ammoniak af. Dat geldt ook voor het extra afval dat wordt geproduceerd door vissen die meer hebben gegeten dan ze nodig hadden. In een gezond, ingedraaid aquarium zet het filter die ammoniak om in nitriet en vervolgens nitraat, maar een filterkolonie die is afgestemd op een bescheiden belasting heeft dagen nodig om groter te worden. In de tussentijd stijgen de waarden.

Nitraat en fosfaat hopen zich op en voeden algen. Organisch materiaal bedekt het substraat en nestelt zich in dode hoekjes achter decoratie, waar het zuurstof verbruikt terwijl het afbreekt en zakken van vies, zuurstofarm sediment creëert.

Bacteriële bloei maakt het water troebel. Oppervlaktefilms blokkeren de gasuitwisseling op precies het punt waar het aquarium zuurstof opneemt.

Met de vis.

Obesitas bij siervissen is echt en is meestal onzichtbaar vanaf de zijkant. Vet wordt intern en in de lever afgezet, en leververvetting is een erkende oorzaak van een slechte conditie en een verkort leven bij overvoerde aquarium- en vijvervissen. Er is geen dramatisch moment; de vis presteert simpelweg minder goed om minder voor de hand liggende redenen.

Spijsverteringsoverbelasting veroorzaakt een opgeblazen gevoel, constipatie en, bij diep gebouwde vissen, druk op de zwemblaas die de drijfproblemen veroorzaakt die baasjes vaak zwemblaasziekte noemen. Fancy goudvissen, betta's en andere selectief gefokte lichaamsvormen zijn hier bijzonder gevoelig voor, omdat hun interne organen al in een gecomprimeerde lichaamsholte zitten.

Droogvoer dat droog wordt ingeslikt, blijft water absorberen en uitzetten in de darm. Vissen die aan het oppervlak eten, slikken ook lucht in terwijl ze drijvende korrels grijpen, wat het drijfprobleem verergert.

Een verminderde waterkwaliteit beschadigt vervolgens de kieuwen, de slijmlaag en de immuunfunctie, waardoor de vis minder goed in staat is om met andere zaken om te gaan.

Hoe u een portie inschat

De twee-minutenregel.

Geef een hoeveelheid die uw vissen binnen ongeveer twee minuten ophebben, waarbij er niets op het substraat terechtkomt in een aquarium zonder bodembewoners. Als er na die tijd nog voer naar beneden drijft, heeft u te veel gegeven. Dit is een startpunt in plaats van een wet, en het werkt goed voor de meeste gezelschapsvissen.

De oog-gids.

Een handige hobbygids om te weten is dat veel vissen een maag hebben ter grootte van hun eigen oog. Naar uw vis kijken en dat volume inbeelden is de eerste keer een ontnuchterende oefening, en het herijkt de meeste mensen onmiddellijk.

Voer weinig en liever twee keer dan één keer.

Twee kleine voerbeurten zijn vriendelijker voor de darmen en het filter dan één grote. Waar het om gaat is het dagelijkse totaal, niet het aantal momenten.

Let op het lichaam, niet op het bedelen.

Kijk naar elke vis van boven en van de zijkant. U wilt een vloeiende, gelijkmatige omtrek met zichtbare spieren langs de rug en geen ingevallen uiterlijk achter de kop, en een buik die rond wordt na een maaltijd en weer afvlakt voor de volgende. Een buik die nooit afneemt is het teken om minder te gaan voeren.

Pas aan op temperatuur en levensfase.

Koeler water betekent een tragere stofwisseling en minder voer. Groeiende jongen en larven hebben vaker kleine voerbeurten nodig dan volwassenen. Koudwatervissen en vijvervissen hebben in de winter heel weinig en uiteindelijk helemaal niets nodig, omdat ze het niet kunnen verteren.

Pas aan op de soort.

Sommige vissen zijn grazers die het grootste deel van de dag voer nodig hebben, sommige zijn hinderlaagjagers die substantieel en onregelmatig eten, en sommige zijn gespecialiseerde eters. Vraag een deskundige dierenarts voor vissen of winkelier naar de specifieke soort die u houdt in plaats van één schema als universeel te behandelen.

Hoe een goed gevoede vis eruitziet

Actief en alert, gebruikmakend van het hele aquarium, met een normale interesse in voer die er niet koortsachtig uitziet.

Kleur vol en gelijkmatig voor de soort.

Lichaamsomtrek vloeiend van bovenaf, met spieren langs de rug en geen holte achter de kop en geen ingevallen buik.

Buik die gedurende de dag van vorm verandert: ronder na een maaltijd, platter voor de volgende.

Ontlasting die stevig is, gekleurd als het voedsel en normaal wordt uitgescheiden. Lange, doorzichtige, draderige of bubbelige ontlasting wijst op een spijsverteringsprobleem of slecht verdragen voedsel.

Water dat tussen verversingen helder blijft, met nitraat dat slechts langzaam stijgt en geen film op het oppervlak.

De routine die porties eerlijk houdt

Wat u nooit moet doen

Voer niet opnieuw omdat de vissen er hongerig uitzien. Ze zullen er altijd hongerig uitzien.

Voer geen aquarium met een meetbare ammoniak- of nitrietwaarde totdat het water weer onder controle is.

Laad het aquarium niet vol met voedsel voordat u weggaat. Volwassen vissen in een volwassen aquarium kunnen veel beter tegen een korte afwezigheid dan tegen een vervuild aquarium. Gebruik een automatische voerautomaat ingesteld op kleine porties, of vraag iemand om vooraf afgemeten hoeveelheden te voeren, in plaats van een groot rantsoen achter te laten.

Vertrouw niet op vakantie-voerblokken in een klein aquarium. Velen lossen op in het water en voegen veel meer toe dan de vissen opeten.

Ga er niet van uit dat voedsel dat verdwijnt ook is gegeten. Veel ervan ligt in het grind.

Voer geen brood, koekjes of menselijke restjes.

Gebruik voer niet om te compenseren voor een aquarium dat te kaal is. Een hongerig uitziende vis in een leeg aquarium heeft vaak verrijking en beschutting nodig, niet meer calorieën.

Laat geen jongen, zeer kleine soorten of vissen die continu grazen vasten. Vasten is een hulpmiddel voor volwassen vissen met reserves, en zelfs dan moet het passen bij de soort die u houdt.

Behandel een opgezwollen vis niet door hem iets anders te voeren. Stop met voeren, test het water en vraag advies.

Wanneer hulp inschakelen

Neem dezelfde dag nog contact op met een dierenarts voor vissen of exotische dieren voor een vis die is opgezwollen en zijn positie in het water niet kan beheersen, die op zijn kant ligt, die is gestopt met ontlasten of die een gezwollen buik met opstaande schubben heeft.

Zoek binnen de week advies voor een vis die geleidelijk aan conditie verliest ondanks eten, voor aanhoudende lange draderige ontlasting, of voor bodembewoners die dun blijven nadat u ze direct bent gaan voeren.

Zoek snel advies voor elk aquarium waar ammoniak of nitriet niet op nul blijft, aangezien dieet, bezetting en filtratie allemaal samen moeten worden bekeken.

Neem uw watertestlogboek, het aquariumvolume, de volledige vislijst, precies wat u voert en hoeveel en hoe vaak, wie er nog meer in het huishouden voert, en een foto van de vis van bovenaf en van de zijkant mee. Voerproblemen worden meestal op papier opgelost voordat iemand een vis onderzoekt.