Hond die niet stopt met likken: poten, oppervlakken en mensen

Snelle antwoorden

De voorzijde van de pols en de bovenkant van de voet zijn de klassieke plekken voor een lik-laesie. Het zijn ook de makkelijkste plekken voor een hond om bij te kunnen terwijl hij ligt.

"Dwangmatig likken" is een verzamelnaam voor drie verschillende gedragingen. Een hond die aan zijn eigen poot likt, een hond die aan het tapijt of de muur likt en een hond die obsessief aan mensen likt, zijn afzonderlijke problemen met afzonderlijke oorzaken. Bij de eerste vorm is er zelden in eerste instantie sprake van een gedragsprobleem.

De volgorde is belangrijker dan de techniek. Zoek eerst naar een medische oorzaak, want een hond die op één plek likt, vertelt u meestal dat die plek jeukt of pijn doet. Gedragstherapie toepassen op een hond met jeuk werkt niet en kost maanden aan verloren tijd.

• Let precies op waar de hond likt. Eén plek op één ledemaat betekent iets anders dan alle vier de poten, en beide verschillen weer van het likken aan de vloer.
• Roestkleurige of roodbruine verkleuring van witte vacht is speeksel. Het duurt weken voordat dit ontwikkelt. Het vertelt u dat het gedrag ouder is dan u denkt.
• Een hond die overmatig aan oppervlakken likt, heeft een reële kans op een onderliggend spijsverteringsprobleem. Dat is het onderzoeken waard voordat u uitgaat van angst.
• Een kap stopt de schade. Het behandelt de oorzaak niet en als het alleen wordt gebruikt, verplaatst het het gedrag in plaats van het te beëindigen.
• Film de hond wanneer deze alleen is. De meeste baasjes zien alleen het likken dat in hun bijzijn gebeurt.

Beslis in 60 seconden

Eén woord, drie gedragingen

Zelfgericht likken. De hond likt aan zijn eigen lichaam: een poot, een pols, een flank, de aanzet van de staart, een chirurgisch litteken. Begint bijna altijd met een fysieke sensatie, of dit nu jeuk, pijn of het abnormale gevoel van een beschadigde zenuw is.

Oppervlakte-likken. De hond likt aan vloeren, tapijten, muren, beton of meubels. Dit wordt sterk geassocieerd met het spijsverteringskanaal en het behandelen hiervan als een angstprobleem is een van de meest gemaakte fouten waar baasjes toe worden verleid.

Sociaal likken. De hond likt mensen, obsessief en voorbij een normale begroeting. Dit is grotendeels aangeleerd en wordt in stand gehouden door aandacht, maar het kan ook een vorm van sussen zijn bij een hond die angstig is voor de persoon die hij likt.

Beslissen welke van de drie u ziet, kost één avond observeren en het verandert alles wat daarna volgt.

Waarom een lik-patroon zichzelf in stand houdt

Begin bij een willekeurige oorzaak van een sensatie: een vlooienbeet, allergische jeuk, een arthritisch gewricht, een genezen zenuwletsel.

De hond likt. Likken is mechanisch rustgevend en geeft endorfines vrij, wat zorgt voor onmiddellijke verlichting. Dat is een versterkingsschema dat net zo krachtig is als elke voedselbeloning.

Het likken beschadigt vervolgens de huid. Haar breekt af, het oppervlak blijft nat en bacteriën worden de haarzakjes in gedreven naar de diepere huid. Die diepe infectie is op zichzelf jeukerig en pijnlijk.

Chronische ontsteking verdikt de huid en na verloop van tijd neemt de dichtheid van zenuwvezels in het gebied toe. De plek wordt gevoeliger in plaats van minder gevoelig.

Op dat punt is de oorspronkelijke oorzaak niet meer nodig. De laesie genereert de sensatie, de sensatie drijft het likken aan en het likken onderhoudt de laesie. Dit is waarom een laesie die in de lente begon als vlooienallergie, in de winter nog steeds aanwezig kan zijn zonder dat er vlooien te zien zijn.

De klinische consequentie is dat vastgestelde lik-laesies op drie fronten tegelijk aangepakt moeten worden: de oorspronkelijke oorzaak, de diepe infectie en het gedrag. Eén van de drie aanpakken werkt meestal niet.

Likken aan poten en ledematen: de oorzaken in de volgorde om ze uit te sluiten

Parasieten. Eerst vlooien, altijd, of u er nu een heeft gezien of niet. Dan mijten, in het bijzonder sarcoptes-schurft, wat intens jeukt en meestal de oorschelpen, ellebogen en hakken betreft.

Een vreemd voorwerp of letsel. Plotseling, intens, gericht likken aan één voet bij een hond die gisteren normaal was, wijst op een graszaadje, doorn, splinter, snijwond aan de zool, gebroken nagel of een kneuzing. Kijk tussen elk paar tenen en bij de zooltjes.

Huidinfectie. Bacteriële infectie en gistovergroei maken poten jeukerig. Poten met gist zijn meestal vettig, bruin verkleurd, verdikt tussen de tenen en hebben een kenmerkende geur.

Allergische huidziekte. Atopische dermatitis heeft een herkenbaar patroon: poten, gezicht, oren, oksels en buik. Het is bij veel honden in eerste instantie seizoensgebonden en wordt later het hele jaar door aanwezig. Voedingsgerelateerde ziekte ziet er hetzelfde uit en wordt onderscheiden door een correct uitgevoerd eliminatiedieet in plaats van door een bloedtest.

Pijn eronder. Dit is wat vaak gemist wordt. Een hond die aanhoudend likt aan de carpus, elleboog, hak of knie, kan pijn aan het gewricht rapporteren, niet aan de huid. Elke laesie op één plek boven een gewricht moet leiden tot onderzoek van dat gewricht en, als het beeld klopt, beeldvorming.

Zenuwschade. Na trauma, chirurgie of een rugprobleem kan een hond likken of kauwen aan een ledemaat dat abnormaal aanvoelt. Deze gevallen kunnen escaleren tot zelfverminking en hebben specifieke behandeling nodig, omdat gewone anti-jeuk-benaderingen niets doen.

Dwangmatige stoornis. Een echt gedragsmatig probleem bestaat, maar dit is een diagnose die wordt gesteld nadat het bovenstaande is uitgesloten, niet ervoor. Dit is waarschijnlijker wanneer het likken in episodes gebeurt die moeilijk te onderbreken zijn, in verschillende contexten plaatsvindt en gepaard gaat met ander herhalend gedrag.

Oppervlakte-likken en de darmen

Een hond die herhaaldelijk aan de vloer, het tapijt, de muur of de bank likt, doet iets heel anders dan een hond die aan zijn eigen poot likt.

Wanneer honden die gepresenteerd worden voor overmatig likken aan oppervlakken goed zijn onderzocht, werden in een groot deel van de gevallen spijsverteringsstoornissen gevonden. Het behandelen van het spijsverteringsprobleem verminderde of stopte het likken. Dat inzicht heeft veranderd hoe deze presentatie moet worden benaderd.

De eerste vragen zijn dus vragen over de spijsvertering. Is er sprake van boeren, slikken, smakken met de lippen, kokhalzen op een lege maag in de ochtend, gras eten, luidruchtige buikgeluiden, zachte of wisselende ontlasting, of voedsel dat wordt gegeten en vervolgens geweigerd?

Misselijkheid bij honden uit zich in lip-likken, herhaaldelijk slikken, kwijlen, onrust en gras eten. Het kan constant en mild zijn in plaats van dramatisch.

Pijn in de bek veroorzaakt ook herhaaldelijk lip-likken en slikken. In de bek kijken en de tanden goed laten beoordelen hoort in het begin van het onderzoek, niet aan het einde.

Er zijn ook neurologische mogelijkheden. Likken met een lege uitdrukking, happen naar onzichtbare vliegen, of korte episodes waar de hond niet uit gehaald kan worden, kunnen focale epileptische activiteit zijn. Video van een episode is wat dit scheidt van een gewoonte.

Bij een oude hond hoort nieuw herhalend likken dat optreedt naast desoriëntatie, veranderde slaappatronen of veranderde interactie in het gesprek over cognitieve achteruitgang, niet in dat over training.

Likken aan mensen

Een deel hiervan is normaal. Honden likken gezichten en handen bij het begroeten. Het is een sociaal gedrag met diepe wortels.

Het wordt een probleem wanneer het meedogenloos is, wanneer de hond niet tot rust kan komen zonder het te doen, of wanneer het is gericht op een persoon die het niet wil.

Twee dingen houden het in stand. De eerste is aandacht: zelfs de hond wegduwen is een reactie, en een intermitterende reactie is de krachtigste vorm van versterking. De tweede is smaak, omdat de menselijke huid zout, voedselresten en cosmetica bevat.

Beheers het door het gedrag betrouwbaar oninteressant te maken en door de hond bij aankomst iets anders te laten doen: een rustmatje, wat voer op de vloer strooien, een speeltje om vast te houden. Aandacht in stilte onthouden werkt, mits iedereen in het huishouden dit consistent doet.

Als het likken verwoed is, gepaard gaat met een verlaagd lichaam, platte oren en een ingetrokken staart, dan is het sussen in plaats van genegenheid, en is de vraag waar de hond zich zorgen over maakt.

Wat de huid u vertelt over hoe lang dit al gaande is

Roestkleurige verkleuring van lichte vacht is speeksel, geen vuil, en het kost weken van contact om te ontwikkelen. Een hond wiens baasje drie dagen likken heeft opgemerkt, maar die verkleurde vacht heeft, likt al veel langer, waarschijnlijk uit het zicht.

Haar dat op dezelfde lengte is afgebroken over een gebied betekent kauwen in plaats van een haaruitvalziekte, waarbij haar bij de wortel uitvalt.

Verdikte, kale, verheven en stevige huid op één plek betekent dat het proces chronisch is en dat er waarschijnlijk sprake is van een diepe infectie. Deze laesies hebben langdurige behandelingen nodig en een kuur van twee weken lost ze niet op.

Natte, rode, hete, snel verspreidende en pijnlijke gebieden zijn acute vochtige dermatitis, de zogenaamde hot spot. Dit is een ander en urgent probleem dat binnen enkele uren kan vergroten.

Waar ras, leeftijd en seizoen het veranderen

Grote en reuzenrassen, waaronder Labrador en Golden Retrievers, Dobermanns, Duitse Herders en Deense Doggen, zijn oververtegenwoordigd bij lik-laesies op één plek aan de voorpoten.

Dobermanns zijn het ras dat klassiek wordt geassocieerd met flankzuigen, en Bull Terriers met draaien en ander herhalend gedrag. Dit laat zien dat een genetische bijdrage aan dwangmatig gedrag bij honden reëel is. Het ras stelt de diagnose niet, maar het verandert de voorafgaande waarschijnlijkheid.

Leeftijd is belangrijk. Likken dat bij een jonge hond begint, seizoensgebonden, naast wrijven met oren en gezicht, is meestal allergisch. Likken dat bij een hond van middelbare of oudere leeftijd begint, vooral op één plek, roept vragen op over pijn en interne ziekten.

Het seizoen is belangrijk voor allergie en voor graszaden, die in veel regio's een zomerprobleem zijn en plotseling, dramatisch likken aan één poot veroorzaken.

De vacht is ook belangrijk. Bij een hond met een dikke vacht is de laesie verborgen totdat deze gevorderd is, dus scheid de vacht en kijk naar de huid in plaats van af te gaan op het uiterlijk.

Waar het gebruikelijke advies faalt

"Het is verveling, geef hem meer beweging." Beweging en verrijking helpen een hond die ondergeprikkeld is, en ze zijn altijd de moeite waard. Ze lossen bijna nooit een vastgestelde lik-laesie op, omdat de laesie tegen die tijd zijn eigen signaal genereert. Verrijking alleen, toegepast op een jeukende of pijnlijke hond, vertraagt de diagnose.

Foerageren en probleemoplossing horen in het plan thuis, maar als onderdeel ervan. Ze vullen de tijd die een hond vroeger besteedde aan likken, zodra de medische oorzaak wordt behandeld.

"Doe een kap om en het zal genezen." Een halsband is het juiste hulpmiddel om schade te onderbreken terwijl de behandeling werkt. Bij alleen gebruik likt de hond zodra de kap afgaat, en sommige honden worden gefrustreerd genoeg om naar een andere plek uit te wijken.

"Gebruik een bittere spray." Veel honden wennen eraan, sommigen vinden ze lekker, en het aanbrengen van een afschrikmiddel op alcoholbasis op een rauwe laesie doet pijn.

"Spreek de hond toe als hij likt." Straf voegt angst toe aan een gedrag dat vaak al angstgerelateerd is, en het leert de hond om te likken waar u het niet kunt zien. Baasjes rapporteren dan dat de hond het alleen doet als hij alleen wordt gelaten, en het geval wordt onterecht geclassificeerd als verlatingsangst.

"Probeer een hypoallergeen voer uit de supermarkt." Een voedingsonderzoek beantwoordt de vraag alleen als het goed wordt uitgevoerd, met een enkele nieuwe of gehydrolyseerde eiwitbron, geen traktaties, geen gearomatiseerde medicatie en voldoende weken om betekenisvol te zijn.

"Antibiotica voor een week." Diepe huidinfectie onder een chronische laesie heeft veel langere kuren nodig, geleid door de respons en soms door kweek. Stoppen wanneer het oppervlak er beter uitziet, is een veelvoorkomende weg naar terugval.

De routine terwijl de oorzaak wordt gevonden

Slaap is onderdeel van het plan. Chronisch vermoeide honden zijn reactiever en eerder geneigd tot herhalend gedrag. Een rustige, ongestoorde slaapplek is de goedkoopste interventie die beschikbaar is.

Wat de dierenarts wil weten

Waar het likken precies op is gericht, idealiter met foto's in de loop van de tijd.

Wanneer het begon, of het plotseling of geleidelijk was en of er tegelijkertijd iets veranderde: een verhuizing, een nieuw huisdier, nieuwe voeding, een operatie, een nieuwe wandelroute.

Welke parasietenpreventie wordt gebruikt, bij welke dieren en wanneer de laatste dosis werd gegeven.

Of het likken gebeurt wanneer de hond alleen is en wat de camera laat zien.

Spijsverteringsgeschiedenis in detail voor een hond die aan oppervlakken likt.

Of de hond mankt, stijf is na rust, trager op trappen is of niet in de auto wil springen.

Alles wat al is geprobeerd, inclusief shampoos, sprays, supplementen en alle medicatie, met data en de respons.

Bij een oudere hond: veranderingen in slaap, oriëntatie en interactie.

Wat u nooit moet doen

Breng geen antiseptische crèmes voor mensen, essentiële oliën of tea tree-producten aan op een laesie waar de hond aan zal likken.

Gebruik het likken van een hond niet als diagnose voor angst zonder eerst jeuk, pijn en misselijkheid uit te sluiten.

Straf het gedrag niet en gebruik er geen schok- of sprayhalsband voor. Dit maakt angstige honden erger en verbergt het probleem voor u.

Verbind een lik-laesie niet zelf thuis. Een verband op een ledemaat dat te lang blijft zitten of te strak is aangebracht, veroorzaakt ernstig letsel, en een afgedekte natte laesie wordt erger.

Stop een voorgeschreven kuur niet vroegtijdig omdat de huid er beter uitziet. Diepe infectie geneest later dan het oppervlak.

Laat een hond niet likken aan uw huid waar medicatie, hormoongel of een sterke crème is aangebracht.

Accepteer "het is gewoon een gewoonte" niet voor een laesie die verdikt, verspreidt of bloedt.

Wanneer hulp zoeken

Maak direct een afspraak voor elke laesie die rauw, zwerend, verspreidend, verdikt of bloedend is, voor plotseling intens likken aan één voet en voor likken dat voor het eerst verschijnt bij een volwassen of oudere hond.

Boek met een notitie over de spijsvertering voor elke hond die aan vloeren, muren of meubels likt, en noem elk spijsverteringsverschijnsel, zelfs als het triviaal lijkt.

Ga dezelfde dag nog bij een snel groter wordende hete, pijnlijke, natte plek, bij een gezwollen pijnlijke voet en bij likken dat gepaard gaat met instorting, momenten van afwezigheid of herhaaldelijk kokhalzen.

Vraag om een verwijzing naar een dierengedragstherapeut zodra medische oorzaken zijn aangepakt en het gedrag aanhoudt, vooral als het in episodes gebeurt waar de hond niet uit gehaald kan worden. Gedragswerk combineren met medicatie is standaard voor echte dwangmatige stoornissen en het werkt veel beter dan elk van beide alleen.