Oorontstekingen bij honden: Vroegtijdige herkenning

Snel antwoord

De meeste oorontstekingen bij honden beginnen dagen voordat ze duidelijk zichtbaar zijn. De hond schudt iets vaker met de kop, krabt aan één oor of het oor ontwikkelt een lichte gistgeur. In dat stadium ingrijpen betekent meestal een korte Behandeling in plaats van een pijnlijk, wekenlang probleem.

De meest nuttige gewoonte is om wekelijks snel in beide oren te kijken, en een extra controle na een bad of zwemsessie, zodat u de eerste verandering opmerkt in plaats van de volledig ontwikkelde infectie.

Een rustige blik bij daglicht in beide oren, wekelijks uitgevoerd, vangt de vroege geur en roodheid op voordat de hond pijn heeft.

• Kijk en ruik wekelijks aan beide oren, en opnieuw na het wassen of zwemmen.
• Vroege symptomen zijn met de kop schudden, aan één oor krabben, een gistachtige of zure geur en roodheid bij de opening van het oor.
• Een pijnlijk oor, een scheve kop of donkere afscheiding is geen vroege ontdekking. Die hond heeft een Dierenarts nodig.
• Behandel niet blindelings. De juiste Medicatie hangt af van wat de Dierenarts onder de microscoop ziet.
• Terugkerende infecties hebben bijna altijd een onderliggende oorzaak, meestal allergie, en die oorzaak moet worden aangepakt, anders blijven de infecties terugkomen.

Beslis in 60 seconden

Waarom oren van honden zo gemakkelijk ontsteken

Het oorkanaal van een hond is geen rechte buis. Het loopt verticaal naar beneden en buigt dan in een horizontaal gedeelte voordat het het trommelvlies bereikt. Die vorm zorgt ervoor dat water en oorsmeer in de bocht blijven zitten in plaats van weg te lopen.

Een ontstoken oor is meestal niet iets dat van buitenaf wordt opgelopen. De gist en bacteriën die overgroeien, zijn normale bewoners van de huid. Ze vermenigvuldigen zich wanneer het kanaal warm, vochtig en luchtarm wordt, wat precies is wat er gebeurt na het zwemmen, onder een zwaar hangend oor, of in een kanaal vol haar.

Daarom zijn Ras en levensstijl van belang. Een spaniël of retriever met hangende oren, een poedel met een behaard kanaal of elke hond die regelmatig zwemt, begint met een kanaal dat warmer en vochtiger blijft dan bij een hond met staande oren.

Het is ook de reden waarom de geur zo'n nuttig vroegtijdig signaal is. Lang voordat het oor er ernstig uitziet, verandert de verschuiving in de gist- en bacteriële balans de geur. Een neus is vaak een beter hulpmiddel voor vroegtijdige waarschuwing dan een oog.

Hoe een gezond oor eruitziet en ruikt

Leer de normale staat van uw eigen hond kennen, want normaal varieert tussen honden en zelfs tussen de twee oren.

Het zichtbare deel van het kanaal moet lichtroze zijn, niet rood. Een beetje licht oorsmeer is prima. Er mag geen sterke geur zijn wanneer u de flap optilt en ruikt, geen dikke afscheiding en geen ongemak wanneer u zachtjes over de basis van het oor wrijft.

Een gezonde hond trekt niet terug, deinst niet achteruit of kreunt niet wanneer u de oren aanraakt. Hij mag niet herhaaldelijk aan één oor krabben of zijn kop scheef houden.

De basis om te onthouden: lichtroze huid bij de opening, minimaal oorsmeer en geen geur wanneer u de flap optilt.

Veranderingen die betekenen: onderneem vandaag actie

Sommige symptomen bevinden zich voorbij het vroege stadium en vereisen snel een Dierenarts in plaats van meer monitoring.

Pijn. Een hond die piept, wegtrekt of u niet in de buurt van het oor laat, heeft pijn. Pijnlijke oren verslechteren snel en hebben vaak zowel pijnstilling als een Behandeling nodig.

Donkere of pusachtige afscheiding. Zwart, donkerbruin of geelgroen materiaal, vooral met een sterke geur, wijst op een gevestigde infectie die thuiszorg niet zal genezen.

Scheve kop, rondjes draaien of flikkerende ogen. Deze wijzen erop dat de infectie of ontsteking het midden- of binnenoor heeft bereikt, wat een serieuzer en soms urgent probleem is.

Een gezwollen, met vocht gevulde oorschelp. Heftig schudden met de kop kan een bloedvat in de flap doen barsten, waardoor een zachte zwelling ontstaat die een oorahematoom wordt genoemd. Dit vereist aandacht van een Dierenarts.

Plotselinge doofheid of verlies van evenwicht. Dit kan betekenen dat er een trommelvlies is gescheurd of dat er een diepere aandoening is, en het verandert welke behandelingen veilig zijn om te gebruiken.

De wekelijkse controle die problemen vroegtijdig opspoort

De routine duurt minder dan een minuut en werkt omdat deze wordt uitgevoerd voordat er een probleem is, niet daarna.

Til elke oorflap op in goed licht. Kijk naar de kleur van de huid bij de opening, let op eventueel oorsmeer of afscheiding en ruik even. Voel voorzichtig aan de basis van het oor naar warmte of een pijnreactie.

Doe dezelfde controle na elk bad en elke zwemsessie, en droog de opening van het oor met een zachte handdoek of wattenschijfjeje. Duw nooit wattenstaafjes in het kanaal, want dit duwt vuil tegen het trommelvlies en kan het beschadigen.

Houd het simpel: een door de Dierenarts aanbevolen reiniger, wattenschijfjes, een handdoek en een kort Rapport van hoe elk oor eruitzag.

Wat u nooit moet doen

Doe geen overgebleven oormedicatie van een eerdere infectie of van een andere hond in het oor. Het verkeerde middel voor het verkeerde probleem helpt niet, en sommige zijn onveilig als het trommelvlies beschadigd is.

Gebruik geen wattenstaafjes in het kanaal. Ze duwen vuil dieper en kunnen het trommelvlies perforeren.

Gebruik geen azijn, waterstofperoxide, alcohol of andere huismiddeltjes in een ontstoken oor. Ze prikken in de rauwe huid en kunnen de ontsteking verergeren.

Reinig een pijnlijk of afscheidend oor niet vóór een bezoek aan de Dierenarts. U verwijdert het monster van de afscheiding dat de Dierenarts nodig heeft om de oorzaak vast te stellen, en u kunt de hond pijn doen.

Behandel hetzelfde oor niet steeds opnieuw zonder te vragen waarom het blijft terugkeren. Herhaalde infecties zijn een Symptoom, en de gebruikelijke aanjager is een allergie die zijn eigen plan nodig heeft.

Wanneer hulp zoeken

Bezoek uw Dierenarts binnen de week bij een aanhoudende geur, lichte roodheid of incidenteel krabben dat niet afneemt, zodat het kan worden opgevangen terwijl de Behandeling nog kort is.

Ga eerder, binnen een dag of twee, als de hond met zijn kop schudt, aan het oor wrijft of duidelijk jeuk heeft, want dat is een actieve infectie.

Behandel het als een spoedgeval op dezelfde dag bij pijn, donkere of pusachtige afscheiding, een gezwollen oorschelp, een scheve kop, rondjes draaien, flikkerende ogen of verlies van evenwicht, want deze wijzen op een dieper of ernstiger probleem.

Het doel: oren die comfortabel zijn, geurvrij en de hond niet langer lastigvallen.

Neem uw notities mee over welk oor, hoe lang, de geur en eventuele afscheiding. De Dierenarts kijkt meestal in het kanaal en onderzoekt een uitstrijkje onder de microscoop, omdat de Behandeling voor gist, bacteriën en gemengde infecties verschilt. Het afstemmen van de Medicatie op wat er daadwerkelijk aanwezig is, zorgt ervoor dat het de eerste keer werkt.