Veranderingen in het urineren bij de kat: de kattenbak lezen en een verstopte kat herkennen

Snel antwoord

Een mannelijke kat die op de kattenbak perst en niets produceert, is een van de weinige echte spoedgevallen bij katten die direct actie vereisen. Een verstopte urinebuis zorgt ervoor dat kalium niet uit het lichaam kan en het stijgende kaliumgehalte vertraagt het hart, totdat het uiteindelijk stopt. Er zijn katten overleden terwijl hun baasje dacht dat ze last hadden van constipatie.

De meeste andere veranderingen in het urineren vallen hier niet onder, maar zijn wel belangrijk. De meest voorkomende oorzaak van een kat die perst, de bak in en uit loopt en kleine hoeveelheden bloederige urine produceert, is feline idiopathische cystitis. Dit is een pijnlijke steriele ontsteking van de blaas die vaker wordt veroorzaakt door stress en de omgeving dan door een infectie. Antibiotica lossen dit niet op, ook al worden ze vaak voorgeschreven.

• Een mannelijke kat die perst zonder urine te produceren is een spoedgeval, nu, niet morgenochtend.
• Persen ziet er hetzelfde uit, of de kat nu probeert te urineren of te poepen. Controleer de bak om te zien wat er daadwerkelijk uit is gekomen.
• Bloed in een kleine hoeveelheid urine wijst op de blaas of urinebuis, terwijl een normaal gevormde plas met een afwijkende kleur ergens anders op wijst.
• Meer drinken en grotere klonten in de bak is een totaal ander probleem en wijst meestal op een nieraandoening, schildklierproblemen of suikerziekte.
• Buiten de bak urineren is een medisch symptoom voordat het een gedragsprobleem wordt.

Kat wordt geaaid op een deken

:::danger
Een kat die niet kan urineren overlijdt binnen een dag of twee, en vaak sneller.

Wanneer de urinebuis verstopt raakt, kan urine niet weg, bouwt de druk op in de nieren en stijgt het kaliumgehalte in het bloed omdat kalium normaal gesproken via de urine wordt uitgescheiden. Een hoog kaliumgehalte verstoort de elektrische geleiding van het hart, wat leidt tot een trage, zwakke, onregelmatige hartslag en uiteindelijk een hartstilstand. Mannelijke katten raken veel vaker verstopt dan vrouwtjes omdat de urinebuis nauwer wordt naarmate deze door de penis loopt. Als uw mannelijke kat herhaaldelijk hurkt, perst, jankt, aan zijn achterwerk likt en niets produceert, ga dan onmiddellijk naar een kliniek, ongeacht het tijdstip. Druk niet op de buik om te controleren; een uitgerekte blaas kan scheuren.
:::

Beslis in 60 seconden

Waarom de mannelijke kat verstopt raakt

Urine verlaat de blaas via de urinebuis. Bij een vrouwelijke kat is die buis kort en relatief wijd over de hele lengte. Bij een mannelijke kat vernauwt deze zich in het bekken en nog verder in de penis. De urinebuis van een gecastreerde mannelijke kat is bovendien nauwer dan die van een ongecastreerde kat.

Alles wat een propje vormt, blijft daarom op het smalste punt steken. Het propje bestaat meestal uit een mengsel van kristallijne mineralen, een eiwitrijke matrix van een ontstoken blaaswand, rode en witte bloedcellen en celafval. Soms is het een echte steen. Soms is er niets hards, maar is de urinebuis in spasme omdat deze ontstoken en pijnlijk is.

Zodra de doorstroom stopt, gebeuren er drie dingen achter elkaar. De druk bouwt zich op naar de nieren en stopt de filtratie. Afvalstoffen die uitgescheiden hadden moeten worden, hopen zich op in het bloed. En kalium, dat normaal via de urine wordt verwijderd, stijgt gestaag.

Kalium is het gevaarlijke onderdeel. Hartspiercellen hebben een steil kaliumgradiënt over de celmembranen nodig om zich tussen de slagen door te herstellen. Naarmate het kaliumgehalte in het bloed stijgt, vlakt die gradiënt af, vertraagt de geleiding, daalt de hartslag en wordt het ritme instabiel. Een kat die lang genoeg verstopt is, is vaak bradycard en zwak in plaats van geagiteerd, wat precies het moment is waarop sommige baasjes besluiten dat de kat is gekalmeerd.

Dat is het belangrijkste punt uit dit artikel. Een verstopte kat die stopt met persen en rustig wordt, is meestal slechter af, niet beter.

Feline idiopathische cystitis, de meest voorkomende en minst begrepen oorzaak

Bij katten onder de tien jaar zijn de meeste urineproblemen geen infectie of stenen. Ze zijn idiopathisch cystitis: een pijnlijke ontsteking van de blaaswand zonder dat er bacteriën worden gevonden.

De blaas wordt normaal beschermd door een laag glycosaminoglycanen die voorkomt dat urinebestanddelen de wand raken. Bij getroffen katten lijkt die laag defect, waardoor geconcentreerde urine het onderliggende weefsel irriteert, zenuwen overgevoelig worden en de blaas pijnlijk wordt, zelfs als deze bijna leeg is.

Wat het onderscheidend maakt, is de link met stress. Getroffen katten tonen een overdreven stressreactie en episodes clusteren rondom veranderingen: een nieuwe kat in huis of in de buurt, een nieuwe baby, verbouwingen, een verhuizing, een verandering in routine, pension, een volle of vieze bak of conflict bij een gedeelde hulpbron. De blaas is het orgaan dat de stress uit, maar het probleem betreft de hele kat.

Episodes trekken meestal na enkele dagen weg, ongeacht of er antibiotica worden gegeven, wat precies de reden is dat antibiotica de eer krijgen. De gevolgen daarvan zijn reëel: onnodige antibioticakuren, gemiste omgevingsfactoren en een kat die blijft terugvallen.

De Behandeling die het patroon doorbreekt, is gericht op omgeving en voeding. Meer water drinken verdunt de urine en vermindert irritatie. Stress verminderen verlaagt de frequentie van episodes. Pijnbestrijding voorgeschreven door een Dierenarts maakt de episode zelf korter en minder schadelijk.

Wat de kattenbak u vertelt

Klontvormende korrels zijn een diagnostisch hulpmiddel. Niet-klontvormende korrels verbergen het volume, en korrels die door een rooster in een bak eronder vallen, verbergen het volledig. Als u een urineprobleem onderzoekt, gebruik dan een week lang fijne, klontvormende korrels, zelfs als u normaal iets anders gebruikt.

Kat met verschillende dierbenodigdheden

Tel de klonten en noteer hun grootte.

U bouwt een basislijn op voor uw eigen kat, niet vergeleken met een formule. Een kat die normaal twee of drie klonten per dag maakt en er nu acht kleine maakt, heeft een verhoogde frequentie. Een kat die er normaal twee maakt en nu twee veel grotere, heeft een verhoogd volume. Deze wijzen in totaal verschillende richtingen.

Frequentie met klein volume betekent blaas of urinebuis: cystitis, kristallen, stenen, een gedeeltelijke obstructie.

Normale frequentie met groot volume betekent dat de kat meer urine produceert: nieraandoening, hyperthyreoïdie, diabetes of soms een effect van Medicatie. Die kat drinkt meestal ook meer.

Kijk naar bloed.

Bloed dat gelijkmatig door een kleine klont is gemengd, wijst naar de blaas. Vers bloed aan het einde van het plassen, of bloed dat druppelt zonder urineren, wijst naar de urinebuis. Sommige korrels worden verkocht met een kleurindicator voor bloed, wat handig kan zijn, maar een schone bak en goed kijken bij daglicht is meestal voldoende.

Geur.

Een plotselinge sterke ammoniakgeur kan een infectie betekenen, maar treedt ook op wanneer een kat zeer geconcentreerde urine produceert of wanneer de bak te lang niet is schoongemaakt. Het is op zichzelf een zwak symptoom.

Controleer de ontlasting apart.

Dit is de stap die de verwarring met constipatie voorkomt. Als de kat perst en er uiteindelijk een harde, droge keutel verschijnt, is het probleem de dikke darm. Katten met megacolon of chronische constipatie persen, janken en nemen precies dezelfde houding aan als katten met cystitis.

Differentiële diagnoses voor een kat die perst op de bak

Variatie die het antwoord verandert

Geslacht en castratie. Gecastreerde katers hebben de nauwste urinebuis en het hoogste risico op obstructie. Vrouwtjes krijgen cystitis en stenen, maar raken zeer zelden verstopt.

Leeftijd. Onder de tien jaar domineert idiopathische cystitis. Boven de tien jaar worden infectie, nierziekte, hyperthyreoïdie en diabetes waarschijnlijker, en een verandering in het urineren bij een oudere kat moet leiden tot bloedonderzoek in plaats van alleen een blaascontrole.

Lichaamsconditie. Katten met overgewicht die inactief zijn en alleen binnen leven, hebben een hoger percentage aandoeningen aan de lagere urinewegen.

Dieet. Katten die alleen droogvoer eten, produceren geconcentreerdere urine dan katten die natvoer eten, omdat een kat het tekort aan vocht in droogvoer niet volledig compenseert door meer te drinken.

Kat die uit een bakje eet

Huishouden. Huishoudens met meerdere katten zorgen voor competitie om hulpbronnen en sociale spanning, wat idiopathische cystitis veroorzaakt. Katten verbergen die spanning vaak goed. Bakken, voer en rustplaatsen moeten worden verdubbeld en verspreid worden, niet allemaal op één rij in dezelfde kamer.

Seizoen en weer. De winter vermindert activiteit en drinkgedrag bij sommige katten, en koude buitenomstandigheden zorgen ervoor dat buitenkatten hun urine langer ophouden.

Recente gebeurtenissen. Cystitis-episodes clusteren na vuurwerk, verbouwingen, een nieuw huisdier, een verblijf in een pension of de komst van een zwerfkat in de tuin.

Wat u nooit moet doen

Wacht niet tot de ochtend bij een mannelijke kat die perst.

Duw of knijp niet in de buik om de blaas te voelen of te legen. Een overvolle blaas kan scheuren.

Geef geen menselijke pijnstillers. Paracetamol is dodelijk voor katten, zelfs in kleine hoeveelheden, en ibuprofen veroorzaakt nier- en maagschade.

Begin niet met overgebleven antibiotica. De meeste jonge katten met deze symptomen hebben geen infectie en antibiotica toedienen voordat er een urinemonster is verzameld, vernietigt de mogelijkheid om een kweek te maken.

Voeg geen zout toe aan het voer om de kat meer te laten drinken.

Houd 's nachts geen water achter om ongelukjes te verminderen.

Behandel plassen buiten de bak niet als ondeugendheid en straf het niet. Straf verhoogt stress en stress is de belangrijkste drijver van de meest voorkomende oorzaak.

Zet een verstopte of recent verstopte kat niet direct op goedkoop droogvoer. Dieet na een episode is een specifieke beslissing van een dierenarts, en het verkeerde voer is een echte oorzaak van terugval.

De routine die problemen vroeg opvangt

Schep de bak minstens één keer per dag schoon en kijk naar wat u schept voordat het de zak in gaat. Dit is het hele monitoringsprogramma.

Zorg voor één bak meer dan u katten heeft, in verschillende kamers, weg van voer, weg van luidruchtige apparaten en weg van de route die een andere kat moet bewaken.

Gebruik een open bak die groot genoeg is voor de kat om in te draaien, tenzij uw kat duidelijk anders prefereert. Veel katten houden niet van kappen, inlegvellen en sterke geuren.

Stap over op (deels) natvoer als uw dierenarts ermee instemt dat dit bij uw kat past. Dit is de meest effectieve manier om de totale waterinname te verhogen.

Geef water in brede, ondiepe bakken weg van het voer, ververs het dagelijks en overweeg een tweede locatie. Sommige katten drinken veel meer van stromend water.

Weeg de kat maandelijks. Gewichtsverlies met meer drinken is een andere set ziektes dan blaasaandoeningen en vereist bloed- en urineonderzoek.

Verminder de wrijvingspunten in een huis met meerdere katten: aparte voerstations, meerdere hoge rustplekken en blokkeer zichtlijnen naar buitenkatten als dat de trigger is.

Cyperse kat met voerbak

Wanneer hulp zoeken

Ga onmiddellijk, op elk uur, voor een mannelijke kat die perst zonder urine te produceren, voor elke kat die perst in combinatie met braken, instorten of verstoppen, voor een kat die jankt op de bak, en voor een kat die perste en nu stil en vlak is geworden.

Boek dezelfde dag voor bloed in de urine, voor herhaaldelijk kleine hoeveelheden, voor een kat die niet rustig wordt en voor elke kat die plotseling is gestopt met de bak te gebruiken.

Boek binnen enkele dagen voor geleidelijk toenemende dorst en urinevolume, voor gewichtsverlies met normale eetlust en voor een kat ouder dan tien jaar met elke verandering in urinegewoontes.

Breng de kattenbakgegevens mee, een vers urinemonster als u dat veilig kon verzamelen, het huidige en vorige gewicht, het exacte dieet inclusief merken en de verhouding nat/droog, het aantal katten en bakken in huis, en een lijst van alles wat in de afgelopen maand in het huishouden is veranderd. Verwacht dat de dierenarts de buik onderzoekt, de blaasgrootte controleert, urineonderzoek doet inclusief concentratie en sediment, en bij een oudere kat bloedonderzoek doet naar nierwaarden, schildklier en glucose.