Gebitsaandoeningen bij de kat: tandresorptie, tandvleesontsteking en wat thuiszorg kan doen

Snelle antwoord

Een comfortabele kat: bek gesloten, geen kwijlspoor op de kin, gladde vacht omdat hij zichzelf nog steeds verzorgt.

Gebitsaandoeningen zijn de meest voorkomende onbehandelde pijnlijke aandoening bij katten als Huisdier, en de reden dat het onbehandeld blijft is dat katten blijven eten.

Er zijn drie afzonderlijke problemen en ze vereisen verschillende oplossingen. Tandvleesontsteking wordt veroorzaakt door tandplak en is thuis deels te voorkomen. Tandresorptie wordt niet veroorzaakt door tandplak en kan niet worden voorkomen door te poetsen. Gingivostomatitis is een overreactie van het immuunsysteem en valt in een heel eigen categorie.

• Halitose is geen "kattenadem". Het is het vroegste signaal dat de meeste baasjes opmerken, en het rechtvaardigt een onderzoek.
• Spinnen betekent niet dat een kat zich comfortabel voelt. Katten spinnen bij pijn en angst, net zoals bij tevredenheid.
• De meeste gebitsaandoeningen bij katten bevinden zich onder de tandvleesrand, dus het kan niet worden beoordeeld door alleen te kijken, maar uitsluitend door röntgenfoto's onder narcose.
• Poetsen is de enige thuismaatregel waar echt bewijs voor is, en het moet vrijwel dagelijks gebeuren om effect te hebben.
• Katten eten goed na extracties, inclusief droogvoer, en de meeste baasjes melden achteraf een levendigere kat.

Beslis in 60 seconden

Drie aandoeningen, niet één

Parodontitis.

Tandplak is een bacteriële biofilm die zich continu op tanden vormt. Waar het zich aan de tandvleesrand bevindt, veroorzaakt het een ontsteking, wat gingivitis is: een rode lijn langs de rand van het tandvlees, die herstelbaar is als de tandplak wordt verwijderd.

Als tandplak aanwezig blijft, mineraliseert het tot tandsteen, dat ruw is en meer tandplak vasthoudt, waardoor de ontsteking zich dieper uitbreidt. De verbinding tussen tand en bot breekt af, het bot trekt zich terug en de tand komt los te zitten. Dat is parodontitis, en in tegenstelling tot gingivitis is dit niet meer te herstellen.

Dit is de aandoening waarop thuiszorg echt invloed heeft.

Tandresorptie.

De eigen odontoclastencellen van de kat beginnen de tand af te breken, meestal beginnend onder de tandvleesrand. Het defect vult zich met granulatieweefsel, wat de reden is dat een Baasje soms iets ziet dat lijkt op een rood vlekje tandvlees dat op een tand groeit, meestal op een onderste premolaar.

Dentine bevat microscopisch kleine kanaaltjes die in verbinding staan met de zenuw in de tand. Zodra resorptie het dentine blootlegt, is de tand pijnlijk, zelfs als de kroon er nog redelijk normaal uitziet.

Hiervoor bestaat geen vulling. De Behandeling is het verwijderen van de aangetaste tand. Röntgenfoto's bepalen hoe: sommige resorberende tanden hebben nog een normale wortel en parodontaal ligament en moeten er volledig uit, terwijl bij andere de wortel geleidelijk is vervangen door bot, en het alleen verwijderen van de kroon de juiste procedure is. Gissen tussen die twee zonder röntgenfoto's veroorzaakt onnodig trauma in de ene richting en het achterblijven van pijnlijk achtergebleven wortelfragmenten in de andere.

De oorzaak is niet bekend. Dat is praktisch van belang, omdat het betekent dat poetsen het niet zal voorkomen, en een Baasje dat alles goed doet, toch een kat kan hebben die extracties nodig heeft.

Feline chronische gingivostomatitis.

Ernstige ontsteking die zich uitstrekt voorbij het tandvlees tot in de weefsels achter in de bek. Er wordt gedacht dat het een overdreven immuunrespons is op tandplakantigeen in plaats van een eenvoudige infectie.

Deze katten hebben ernstige pijn. Ze kwijlen, vaak met bloed in het speeksel, hebben duidelijke halitose, stoppen met zichzelf te verzorgen, verliezen Gewicht en vertonen mogelijk het karakteristieke gedrag van hongerig naar de voerbak rennen en er vervolgens van terugschrikken.

De Behandeling met het meeste bewijs is extractie van de tanden in de aangetaste gebieden, vaak de meeste of alle tanden. Medicamenteuze behandeling alleen faalt op termijn meestal. Katten waarbij alle tanden en kiezen zijn getrokken, doen het vaak opvallend goed, en de gedragsverandering achteraf is een goede maatstaf voor de hoeveelheid pijn die ze hadden.

Feline calicivirus- en retrovirale status zijn relevant, dus verwacht dat testen worden besproken.

Waarom baasjes het over het hoofd zien

Katten eten ondanks pijn. Een kat met ernstige gebitsaandoeningen blijft zijn bak leegmaken, vaak door brokjes in hun geheel door te slikken met minimaal kauwen. Een lege bak wordt gezien als bewijs dat de bek in orde is.

Spinnen is geen signaal van comfort. Katten spinnen als ze tevreden zijn, maar ook als ze bang, gewond zijn of pijn hebben. Een spinnende kat bij de Dierenarts is vaak een kat met stress.

De veranderingen lijken op ouderdom. Meer slapen, minder spelen, minder tolerant zijn voor aanraking en een vacht die onverzorgd is geworden, worden allemaal gezien als "oud worden". Elk van deze signalen is ook hoe een kat met een pijnlijk gebit eruitziet.

Er is niets zichtbaar. De kronen kunnen er redelijk schoon uitzien terwijl er eronder sprake is van aanzienlijke resorptie en botverlies. De lip optillen is een nuttige gewoonte, maar het sluit niets uit.

De signalen, in de volgorde waarin ze meestal verschijnen

Halitose. Meestal het eerste wat een Baasje opmerkt. Een slechte adem bij een kat is niet normaal en is geen raseigenschap.

Een rode lijn aan de tandvleesrand. Gemakkelijk te zien als u de lip bij daglicht optilt en weet waarmee u vergelijkt.

Klappertanden of trillen van de kaak. Een snelle trilling van de onderkaak wanneer de kat eet, of wanneer een specifiek gebied wordt aangeraakt, is nauw verbonden met resorptielesies.

Aan één kant kauwen. Het hoofd draaien om te kauwen, eten laten vallen, of één kant van de bak leeglaten.

Een verandering in voedselvoorkeur. Een kat die overstapt van droog- naar natvoer, of iets hard laat staan, probeert u iets te vertellen.

Kwijlen. Vooral aanhoudend, eenzijdig of met bloed vermengd kwijl. Een permanent vochtige kin met verkleurde vacht is van belang.

Met de poot naar de bek klauwen of over het gezicht wrijven.

Minder verzorging van de vacht. De vacht wordt schilferig, vettig of klonterig, het ergst op de rug en achterhand waar de kat het verst moet reiken.

Gedragsverandering. Wegkruipen, minder interactie, prikkelbaarheid, een hekel hebben aan aanraking rond de kop.

Gewichtsverlies. Laat, en vaak het punt waarop de kat uiteindelijk wordt binnengebracht.

Wat het in plaats daarvan zou kunnen zijn

Het doel van deze tabel is niet om thuis een Diagnose te stellen. Het is om uit te leggen waarom de Dierenarts de hele kat wil onderzoeken en testen in plaats van alleen de bek.

Wat er verandert met leeftijd en ras

Kittens en jonge katten. Sommige katten, met name bepaalde raszuivere katten waaronder Maine Coons, Siamezen, Somali's en Abessijnen, ontwikkelen ernstige gingivitis rond de tijd dat het volwassen gebit doorkomt. Het is geen tandplakprobleem in de gebruikelijke zin en het vereist vroegtijdige betrokkenheid van de Dierenarts in plaats van afwachten.

Volwassenen. Tandresorptie komt steeds vaker voor met toenemende Leeftijd en wordt regelmatig aangetroffen bij katten die nooit een duidelijk signaal hebben getoond.

Oudere katten. De kans op een aanzienlijke aandoening is hoog, en dit is precies waar baasjes het meest terughoudend zijn met het starten van een Behandeling vanwege angst voor narcose.

Brachycefale rassen. Perzen en Exotics hebben een overvuld en gedraaid gebit omdat de kaak verkort is terwijl de tanden dat niet zijn, wat parodontitis versnelt.

Buitenkatten. Meer gebroken hoektanden door valpartijen en gevechten, en meer kattenbeetabcessen die verward kunnen worden met zwellingsverschijnselen van het gebit.

De kwestie van narcose bij een oudere kat

"Hij is te oud voor een narcose" is de meest voorkomende reden dat een pijnlijk gebit onbehandeld blijft, en het verdient een goed antwoord in plaats van geruststelling.

Leeftijd is geen ziekte. Wat telt is wat er nog meer speelt: nierfunctie, hartfunctie, schildklierstatus, bloeddruk en lichaamsconditie. Die zijn te beoordelen, en een modern narcoseprotocol voor katten wordt hierop afgestemd.

De vergelijking die u moet maken is niet "narcoserisico versus geen risico". Het is "één keer een narcoserisico versus chronische onbehandelde pijn, voortdurende infectie en verminderd eten voor de rest van het leven van de kat". Chronische infectie in de bek is niet neutraal voor een oudere kat met een nieraandoening.

Vraag specifiek naar bloedonderzoek vóór de narcose, bloeddrukmeting, intraveneuze vloeistoffen tijdens de ingreep, temperatuurondersteuning, lokale zenuwblokkades en het pijnbestrijdingsplan voor de dagen erna. Een Kliniek die deze vragen vlot beantwoordt, geeft u de informatie die u nodig heeft om te beslissen.

Wat thuiszorg wel en niet kan doen

Een goed verzorgde vacht is een indirect bewijs van een comfortabele bek. Vachtverzorging is een van de eerste dingen die een kat opgeeft als het pijn doet.

Poetsen werkt, maar alleen als het frequent gebeurt.

Tandplak vormt zich binnen een dag opnieuw en mineraliseert binnen enkele dagen. Wekelijks poetsen doet heel weinig. Het doel is dagelijks, of zo dicht mogelijk bij wat u vol kunt houden.

Bouw het langzaam op, over een periode van weken. Begin door de kat speciale enzymatische tandpasta voor huisdieren van uw vinger te laten likken. Raak vervolgens de buitenkant van de wang aan. Til daarna kort de lip op. Poets dan één of twee tanden met een zachte borstel of een vingerborstel. De buitenste oppervlakken van de boventanden zijn het belangrijkst, en de tong verzorgt een groot deel van de binnenoppervlakken.

Zet de kop nooit vast. Een kat die stilgehouden wordt, leert de hele procedure te vermijden, en u raakt de gewoonte definitief kwijt.

Gebruik nooit tandpasta voor mensen. Dit is niet bedoeld om door te slikken, sommige bevatten een fluoridegehalte dat ongeschikt is voor een klein dier, en sommige suikervrije varianten bevatten xylitol.

Aangepaste voeding en kauwsnacks kunnen helpen, met de nodige voorbehouden.

Sommige gebitsvoedingen gebruiken een vezelstructuur die ervoor zorgt dat het brokje insnijdt in plaats van uiteenvalt, zodat de tand erdoorheen gaat in plaats van het brokje te breken. Sommige producten gebruiken een gecoate chemie die de vorming van tandsteen vermindert. Zoek naar een onafhankelijke veterinaire accreditatie voor mondgezondheid op de verpakking in plaats van een marketingclaim.

Ze verminderen tandplak en tandsteen. Ze behandelen geen bestaande parodontitis, en ze doen helemaal niets tegen tandresorptie.

Toevoegingen aan het drinkwater en gels. Handig, maar het bewijs is zwakker dan voor poetsen. Redelijk als aanvulling, niet als vervanging.

Wat niet werkt. Rauwe botten, die tanden van katten laten breken. Harde traktaties en alleen droogvoer, wat een hardnekkige mythe is: droogvoer is geen tandenborstel. Zelf tandsteen afschrapen. Tandsteen verwijderen zonder narcose.

Wat de dierenarts zal doen, en wat u moet meebrengen

Het onderzoek bij kennis in de spreekkamer is een screeningsstap. Het toont de kronen, de tandvleesranden en de duidelijke lesies, maar het mist het grootste deel van wat er gaande is.

De volledige beoordeling vindt plaats onder algehele narcose: sonderen rond elke tand om het aanhechtingsverlies te meten, het in kaart brengen van elke tand, en röntgenfoto's van het gehele gebit. Röntgenfoto's zijn het onderdeel dat beslissingen verandert, omdat ze wortelresorptie, botverlies, achtergebleven wortels van eerdere extracties en wortelabcessen laten zien die van bovenaf onzichtbaar zijn.

Verwacht dat het behandelplan tijdens de ingreep wordt gemaakt en niet ervoor, want totdat de röntgenfoto's zijn gemaakt, weet niemand wat er zit. Verwacht lokale zenuwblokkades, en verwacht naar huis te gaan met pijnbestrijding.

Na een gebitsbehandeling: wat u kunt verwachten

Katten gaan in de meeste gevallen dezelfde dag naar huis, gevoelig en mat, en verbeteren in de dagen daarna.

Zacht voer voor een bepaalde periode, zoals geïnstrueerd, daarna meestal weer normaal. Dit verrast baasjes: katten waarvan alle tanden en kiezen zijn verwijderd, eten prima droogvoer, omdat ze het toch grotendeels in zijn geheel trok slikken en hun tong en tandvlees de rest afkunnen.

Geef elke Dosis pijnbestrijding op tijd, en vervang nooit iets uit het menselijke medicijnkastje. Paracetamol is dodelijk voor katten.

De verandering die de meeste baasjes melden is gedragsmatig: een kat die weer speelt, zichzelf weer verzorgt, weer naar beneden komt. Die verandering is de meest eerlijke maatstaf voor wat daarvoor werd verdragen.

Wat u nooit moet doen

Negeer een slechte adem nooit. Het is het signaal dat u het vroegst krijgt en het signaal waarop het eenvoudigst te reageren valt.

Accepteer tandsteen verwijderen zonder narcose nooit als Behandeling.

Geef nooit menselijke pijnstillers. Paracetamol, ibuprofen en aspirine zijn allemaal gevaarlijk voor katten, en paracetamol is in kleine hoeveelheden dodelijk.

Geef nooit rauwe botten of harde kauwsnacks om tanden schoon te maken. Ze breken tanden, en een gebroken tand met een blootliggende pulpa is een nieuw pijnlijk probleem.

Zet de kop van een kat nooit vast om zijn tanden te poetsen.

Concludeer nooit dat een etende kat een comfortabele kat is.

Laat een gebroken hoektand nooit zitten omdat de kat "in orde lijkt". Een blootliggende pulpa is een open weg naar de wortel en het bot.

Wanneer u hulp moet inschakelen

Het realistische resultaat van het behandelen van een pijnlijk gebit: een kat die comfortabel rust, zichzelf verzorgt en weer meedoet.

Neem dezelfde dag nog contact op met de Kliniek bij een kat die helemaal gestopt is met eten, bij bloederig kwijlen, bij een zwelling in het gezicht, of bij een kat die jammert als hij probeert te eten.

Boek binnen de week bij halitose, rood tandvlees, klappertanden, kwijlen, eten laten vallen, verandering in voedselvoorkeur, een onverzorgde vacht, of een bult of asymmetrie in de bek of het gezicht.

Boek een routinematige gebitsbeoordeling als onderdeel van elke jaarlijkse gezondheidscontrole, en elke zes maanden zodra de kat ouder is. Gebitsaandoeningen bij katten zijn progressief, grotendeels onzichtbaar en doorlopend pijnlijk, en de enige manier waarop het vroegtijdig ontdekt wordt, is doordat iemand ernaar heeft gezocht in plaats van te wachten tot de kat klaagt.

Comfort is het resultaat om naar te streven, en bij oudere katten is dat veel vaker een gebitskwestie dan baasjes verwachten.