Chronische nierziekte bij de kat: wat verandert er thuis en wat helpt er echt

Snel antwoord

Het meeste wat u kunt doen voor een kat met nierziekte gebeurt bij de voerbak en de waterbak, niet in de spreekkamer.

Chronische nierziekte is de aandoening achter een groot deel van de oudere katten die meer drinken, afvallen en geleidelijk minder gaan eten. Het is niet te genezen, maar het is een van de meest beheersbare langdurige ziekten bij katten, en het verschil tussen een goed beheerde kat en een slecht beheerde kat wordt gemeten in jaren.

Twee zaken zorgen voor het grootste deel van het resultaat. Het eerste is een correct geformuleerd therapeutisch nierdieet, wat de enige voedingsinterventie is waar echt bewijs voor is. Het tweede is het beheersen van misselijkheid, want een kat die zich ziek voelt zal het dieet dat hem helpt niet eten, en het hele plan stort daarna in.

• Verhoogde dorst en een verhoogd urinevolume zijn meestal de eerste symptomen die een baasje kan zien.
• Gewichtsverlies terwijl de kat nog eet is gebruikelijk en wordt vaak aangezien voor normale veroudering.
• Een therapeutisch nierdieet is een product op recept, niet simpelweg voeding met een laag eiwitgehalte.
• Misselijkheid wordt vaak onderkend en is zeer goed te behandelen. Vraag er bij elk Bezoek naar.
• Plotselinge blindheid, of wijde pupillen die niet meer reageren op licht, is een spoedgeval wat betreft de bloeddruk.

:::danger
Drie situaties bij een kat met nierziekte zijn spoedgevallen in plaats van reguliere afspraken.

Ploetselinge blindheid, verwijde pupillen die niet kleiner worden in het licht, of een kat die tegen meubels aanloopt. Een hoge bloeddruk komt vaak voor bij nierziekte en kan het netvlies losmaken. Indien vroeg ontdekt kan het gezichtsvermogen soms terugkeren en de behandeling bestaat uit orale Medicatie.

Een kat die meer dan een dag of twee helemaal niets heeft gegeten. Katten mobiliseren vet naar de lever wanneer ze stoppen met eten, en er kan een secundair leverprobleem ontstaan bovenop de nierziekte. Dit verandert een beheersbare situatie in een ziekenhuisopname.

Een kat die perst op de kattenbak, weinig of niets produceert, huilt of herhaaldelijk de bak bezoekt. Dat is een urineobstructie, wat een apart en direct levensbedreigend spoedgeval is, en het komt het meest voor bij katers. Het is geen nierziekte en dit kan niet wachten.
:::

Beslis binnen 60 seconden

Waarom de symptomen laat verschijnen

De nier is gebouwd met een zeer grote reserve. Wanneer filtereenheden verloren gaan, werken de overgebleven eenheden harder en verhogen ze hun individuele output, waardoor de totale functie lange tijd op peil blijft. Die compensatie is wat vroege nierziekte onzichtbaar maakt.

De eerste functie die faalt is de concentratie. Gezonde kattennieren produceren kleine volumes zeer geconcentreerde urine, een erfenis van een voorouder die was aangepast aan de woestijn. Naarmate dat vermogen verloren gaat, produceert de kat meer urine, en de dorst die baasjes opmerken is de kat die probeert bij te blijven met water dat hij al verliest. Dit is de reden waarom het belangrijk is om de volgorde te begrijpen: het drinken is een gevolg, geen oorzaak, en het beperken van water is gevaarlijk.

Naarmate de filtratie verder daalt, hopen afvalstoffen zich op in het bloed. Dat veroorzaakt misselijkheid, zweertjes in de mond, een slechte adem en het geleidelijke verlies van eetlust dat baasjes beschrijven. Fosfor hoopt zich ook op, wat een hormonale reactie aanstuurt die de nier verder beschadigt en de achteruitgang versnelt. Het onderbreken van die fosforcyclus is de belangrijkste reden waarom een nierdieet werkt.

Twee andere systemen falen mee. De nier produceert het hormoon dat de productie van rode bloedcellen stimuleert, dus bloedarmoede ontwikkelt zich later in het verloop en draagt bij aan zwakte en bleek tandvlees. Kalium gaat verloren in het toegenomen urinevolume, en een laag kaliumgehalte veroorzaakt spierzwakte, het meest herkenbaar als een kat die zijn hoofd en nek laag houdt.

De symptomen die u als eerste kunt opvangen

Inhoud van de kattenbak.
Het meest bruikbare ding om in de gaten te houden. Grotere klonten, meer klonten, of een bak die vaker verschoond moet worden dan voorheen. Dit verandert voordat het drinkgedrag verandert.

Waar en hoe de kat drinkt.
Katten die uit kranen, douchebakken, glazen, plantenschotels of de wc gaan drinken zijn vaak niet kieskeurig. Ze zoeken naar meer water.

Gewicht over maanden.
Weeg maandelijks. Katten verbergen gewichtsverlies in hun vacht, en een kat kan een groot deel van zijn spiermassa verliezen voordat hij er dun uitziet.

Conditie van de vacht.
Een onverzorgde, vettige vacht of schilfers bij een kat die zichzelf voorheen nauwgezet verzorgde, is een vroeg teken van zich onwel voelen, en dit verschijnt eerder dan veranderingen in eetlust.

Subtiele verandering in eetlust.
Geen weigering, maar een beetje minder eten bij elke maaltijd, weglopen en weer terugkomen, of de voorkeur geven aan natvoer boven droogvoer. Katten met misselijkheid zitten vaak bij de voerbak zonder te eten, wat baasjes interpreteren als kieskeurigheid.

Slechte adem.
Uremie produceert een kenmerkende geur en veroorzaakt ook mondzweren, die het eten op zichzelf pijnlijk maken.

Weeg de kat maandelijks en weeg het voer. Beide cijfers veranderen een vage indruk in iets waar een Dierenarts actie op kan ondernemen.

Wat er nog meer op lijkt

De combinatie van schildklier en nier verdient bijzondere aandacht.
Een overactieve schildklier verhoogt de doorbloeding door de nieren, wat nierwaarden er beter uit kan laten zien dan de werkelijke toestand van de nieren. Het behandelen van de schildklier onthult vervolgens nierziekte die er al was. Dit wordt verwacht en is geen falen van de behandeling, maar het is de reden waarom dierenartsen de nierwaarden opnieuw controleren na het starten van een schildklierbehandeling, en waarom de behandeling vaak eerst in een omkeerbare vorm wordt gestart.

Er kan meer dan één van deze aandoeningen tegelijk aanwezig zijn. Een oudere kat die afvalt is vaak een kat met twee aandoeningen, daarom is een enkel testresultaat zelden het einde van het gesprek.

Hoe het wordt ingedeeld en waarom dat belangrijk is

Dierenartsen delen nierziekte bij katten in met een internationaal gebruikt systeem gebaseerd op bloedmarkers voor filtratie, gemeten bij een kat die Stabiel en goed gehydrateerd is in plaats van tijdens een crisis. Het stadium wordt vervolgens verfijnd door twee verdere metingen: hoeveel eiwit er verloren gaat in de urine en wat de bloeddruk is.

Die twee submetingen zijn van belang voor u omdat ze veranderen wat er behandeld wordt. Eiwitverlies versnelt de ziekte en er is specifieke Medicatie voor. Een hoge bloeddruk beschadigt de nieren, de ogen en het hart, en heeft ook specifieke Medicatie. Geen van beide kan worden gedetecteerd door alleen naar de kat te kijken, en geen van beide wordt gemeten tenzij iemand erom vraagt.

Vraag uw Dierenarts in welk stadium uw kat zich bevindt, of urine-eiwit is gemeten en of de bloeddruk is gecontroleerd. Die drie antwoorden bepalen het grootste deel van het behandelplan.

Vroege stadia worden meestal beheerd met alleen voeding. Middenstadia voegen fosfaatcontrole en behandeling voor bloeddruk of eiwitverlies toe. Latere stadia voegen misselijkheidsbestrijding, kalium, vochtondersteuning en beheer van bloedarmoede toe.

Wat echt helpt

Een therapeutisch nierdieet, boven alles.
Deze zijn geformuleerd met beperkte fosfor, een gematigde hoeveelheid eiwit van hoge kwaliteit, toegevoegd kalium en B-vitamines, toegevoegde omega-3 vetzuren en een samenstelling die de neiging tot zuurvorming tegengaat. Het zijn producten op recept met een reden en ze zijn niet uitwisselbaar met gewone voeding voor senioren of voeding met een laag eiwitgehalte.

Begrijp wat "laag eiwit" hier werkelijk betekent.
Het punt is niet om de kat eiwit te onthouden. Katten zijn strikte carnivoren en verliezen snel spiermassa wanneer het eiwitgehalte onvoldoende is, en spiermassaverlies verslechtert zowel de levenskwaliteit als de interpretatie van bloedonderzoek. Het ontwerpdoel is genoeg eiwit van hoge kwaliteit om de kat te onderhouden, waarbij fosfor laag wordt gehouden. Goedkoop voer met een laag eiwitgehalte is niet hetzelfde product en kan schade aanrichten.

De kat het laten eten is het belangrijkste.
Schakel over in weken, niet dagen, door geleidelijk te mengen. Bied zowel natte als droge versies aan en meer dan één merk, aangezien nierdiëten variëren en katten een mening hebben. Introduceer nooit een nieuw dieet terwijl de kat misselijk is, opgenomen is in de Kliniek of herstelt van een verdoving. Katten vormen sterke, blijvende aversies tegen alles wat ze aten terwijl ze zich ziek voelden, en een dieet dat op het verkeerde moment wordt geïntroduceerd kan permanent worden geweigerd. Behandel eerst de misselijkheid, verander dan het voer.

Behandel misselijkheid actief.
Dit is de meest onderbenutte hefboom bij nierziekte bij de kat. Medicatie tegen misselijkheid en eetlustopwekkers bestaan, werken goed en transformeren hoe een kat zich voelt. Als uw kat minder eet, vraag er dan naar in plaats van te grijpen naar sterker ruikend voer.

Water, op de juiste manier aangeboden in plaats van geforceerd.
Natvoer is de meest effectieve route omdat het water levert in de maaltijd. Verder: verschillende brede, ondiepe bakken in verschillende kamers, uit de buurt van het voer en de kattenbak, dagelijks ververst. Veel katten houden er niet van als hun snorharen de zijkanten van een smalle bak raken. Sommige geven de voorkeur aan stromend water uit een fontein. Forceer geen water in een kat die niet eet, omdat dit aversie veroorzaakt en een risico op inademing met zich meebrengt.

Fosfaatbinders wanneer dieet alleen niet genoeg is.
Toegevoegd aan het voer, binden ze fosfor in de darmen zodat het nooit wordt opgenomen. Ze werken alleen als ze bij elke maaltijd worden gegeven, wat de moeite waard is om te weten voordat u beoordeelt of ze werken.

Medicatie voor de bloeddruk waar aangewezen.
Stil totdat het blindheid of een bloeding veroorzaakt. Laat het controleren en laat het opnieuw controleren zodra de Behandeling begint.

Kaliumsupplementen.
Corrigeren zwakte en verbeteren de eetlust wanneer de waarden laag zijn. Simpel, goedkoop en makkelijk over het hoofd te zien.

Onderhuidse vloeistoffen thuis, voor de juiste katten.
Deze behandelen uitdroging en zorgen ervoor dat een uitgedroogde kat zich aanzienlijk beter voelt. Ze vertragen de ziekte niet en ze zijn geen vervanging voor het dieet. Niet elke kat verdraagt ze, en een kat die ze als verontrustend ervaart, kan uiteindelijk minder gaan eten. Laat uw Dierenarts u de techniek persoonlijk leren en spreek een specifieke frequentie af in plaats van het te doen wanneer de kat vlak lijkt.

Beheer verstopping.
Een uitgedroogde kat produceert harde ontlasting, een kat met verstopping voelt zich misselijk en stopt met eten, en een kat die stopt met eten en drinken droogt verder uit. Het doorbreken van die cirkel met de behandeling die uw Dierenarts aanbeveelt, verbetert de eetlust vaak meer dan elke verandering van voer.

Pak de mond aan.
Pijnlijke tanden en uremische zweren stoppen beide het eten. Gebitsproblemen bij een kat met nierziekte zijn te behandelen en anesthesie is beheersbaar met de juiste vochtondersteuning, dus het is de moeite waard om er naar te vragen in plaats van aan te nemen dat het geen optie is.

Natte versies van een nierdieet leveren water in de maaltijd, wat de meest betrouwbare manier is om de hydratatie van een kat te verbeteren.

Wat verandert er per ras, Leeftijd en oorzaak

Perzen en verwante rassen dragen een erfelijk risico.
Polycystic kidney disease is goed bekend bij Perzen, Exotic Shorthairs en verwante lijnen, en een genetische test voor de mutatie is beschikbaar, evenals echografische screening. Aangetaste katten kunnen symptomen veel eerder in hun leven vertonen dan de typische oudere kat.

Abessijnen, Somali's en Siamezen hebben hun eigen erfelijke risico's, waaronder amyloïdafzetting die de nieren aantast. Elke jonge of volwassen kat van deze rassen met nierwaarden buiten het bereik verdient een grondiger onderzoek dan "vroege nierziekte".

Een jonge kat met nierziekte is een ander geval.
Congenitale misvorming, infectie en eerder acuut letsel horen allemaal op de lijst. Vraag naar de oorzaak in plaats van het te accepteren als dezelfde ziekte die bij een achttienjarige wordt gezien.

Sommige nierziekten zijn het litteken van een vergiftiging.
Lelies van de echte lelie- en dagleliegroepen veroorzaken acuut nierletsel bij katten, en elk deel van de plant is gevaarlijk, inclusief het stuifmeel en het water in de vaas. Antivries en sommige menselijke ontstekingsremmende geneesmiddelen doen hetzelfde. Katten die deze gebeurtenissen overleven kunnen achterblijven met een permanent verminderde nierfunctie.

De zomer is zwaarder.
Warmte verhoogt het waterverlies bij een kat die het al niet kan vasthouden. Zorg dat water in elke kamer beschikbaar is die de kat gebruikt, vooral als hij overdag ergens opgesloten zit.

Waar het gebruikelijke advies fout gaat

"Koop gewoon voer met een laag eiwitgehalte."
Gewoon voer met een laag eiwitgehalte mist de fosforbeperking, het kalium, de buffering en het vetzuurgehalte die een nierdieet laten werken, en het verminderen van eiwit zonder die elementen riskeert spiermassaverlies.

"Beperk het water zodat de kattenbak beheersbaar blijft."
Nooit. De extra urine is verplicht. Het verwijderen van water veroorzaakt snel uitdroging, en uitdroging is wat deze katten zich het slechtst laat voelen.

"Geef wat hij wil eten, hij is oud."
Redelijk in het laatste stadium van de ziekte, waar alles eten beter is dan niets eten. Vroeg toegepast verspilt het de interventie die het sterkste effect heeft op hoe lang de kat nog heeft.

"Niersupplementen zullen helpen."
De meeste producten die op de markt worden gebracht voor nierondersteuning hebben weinig bewijs achter zich. De echte uitzonderingen zijn voorgeschreven: fosfaatbinders, bloeddrukmedicatie, kalium, anti-misselijkheidsmiddelen en medicatie voor eiwitverlies.

"Ze eten nog steeds, dus ze zijn in orde."
Katten met misselijkheid eten vaak net genoeg om acceptabel te lijken. Gewicht, spieren over de ruggengraat en de conditie van de vacht zijn betere gidsen dan of de bak leeg is.

"Onderhuidse vloeistoffen houden de nieren draaiende."
Ze corrigeren uitdroging, wat de moeite waard is. Ze vertragen de ziekte niet en ze zijn geen reden om het dieet over te slaan.

"Er is niets aan te doen totdat de kat onwel is."
Dieet, bloeddrukcontrole en behandeling voor eiwitverlies zijn allemaal interventies in het vroege stadium. Wachten op Symptomen verspilt het stadium waarin beheer het meeste nut heeft.

De routine thuis

Wat de Dierenarts wil

Breng de gewichtsgeschiedenis mee, in getallen met datums.

Breng de observaties van het water en de kattenbak mee, hoe ruw ook. Een verdubbeling in de output van de bak is betekenisvol, zelfs zonder meting.

Breng het exacte dieet mee, inclusief merk, nat of droog, hoeveel en elk tussendoortje of extraatje. Tussendoortjes zijn een veelvoorkomende verborgen bron van fosfor.

Breng indien mogelijk een vers urinemonster mee, verzameld in niet-absorberende korrels. Urine vertelt de Dierenarts over het concentratievermogen, eiwitverlies en infectie, en beantwoordt vragen die bloed niet kan beantwoorden.

Maak een lijst van elk medicijn en supplement, inclusief alles wat zonder recept is gekocht en elk vlooien- of ontwormingsproduct.

Vraag direct: welk stadium, wat is het urine-eiwit, wat is de bloeddruk en wanneer is de volgende Controle. Die vier vragen dekken het grootste deel van wat het plan bepaalt.

Het realistische doel is een kat die betrouwbaar eet, zijn gewicht behoudt en zich goed voelt tussen de controles.

Wat u nooit moet doen

Beperk nooit het water.

Geef geen menselijke ontstekingsremmende medicijnen. Ibuprofen en aanverwante middelen beschadigen de nieren direct, en paracetamol is gevaarlijk voor katten bij doses die klein lijken.

Houd geen lelies in huis, inclusief snijbloemen in een boeket. Elk deel is giftig voor katten en het stuifmeel alleen al is genoeg.

Start geen nierdieet tijdens een periode van braken of ziekenhuisopname. Los eerst de misselijkheid op en verander dan het voer.

Laat het oude voer niet beschikbaar naast het nieuwe. De kat zal het oude eten en u zult ten onrechte concluderen dat hij het dieet niet accepteert.

Sla geen controles over omdat de kat er goed uitziet. Er goed uitzien is het doel, niet het bewijs dat monitoring kan stoppen.

Behandel gewichtsverlies niet door rijke toevoegingen toe te voegen zonder het te vragen. Vele zijn hoog in fosfor en maken het dieet ongedaan.

Wanneer hulp zoeken

Neem onmiddellijk contact op met uw Dierenarts bij plotselinge blindheid of verwijde pupillen, bij een kat die perst op de kattenbak en niets produceert, bij aanhoudend braken, bij instorting of bij een kat die niet meer op de benen kan staan.

Neem op dezelfde dag contact met hen op voor volledige weigering van voer, bij herhaaldelijk braken, bij zwakte in de achterpoten of een laag gehouden hoofd, en voor elke bekende nierpatiënt die plotseling is verslechterd.

Boek binnen een week voor een nieuwe toename in dorst of urinevolume, bij gewichtsverlies over maanden, bij een vacht die niet meer verzorgd wordt en bij een geleidelijke vermindering van eetlust bij een kat ouder dan zeven.

Boek een routine senior Controle met bloed- en urineonderzoek, zelfs als er niets aan de hand lijkt. Het stadium waarin beheer het meeste nut heeft, is het stadium waarin de kat er volledig Normaal uitziet, en dit wordt alleen gevonden door te testen.