Een vogel leren wachten: station-training, ruilen en zachte snaveldruk

Snel antwoord

Impulsbeheersing is een concept uit de hondentraining, en vogels falen hier niet om dezelfde redenen als honden. Een papegaai die eten grist, naar een hand uitvalt of weigert een dopje af te staan, heeft geen gebrek aan wilskracht. Hij doet iets wat eerder heeft gewerkt, of hij is gefrustreerd, of hij is hormonaal.

Dat is goed nieuws, want geen van deze zaken zijn vaststaande karaktereigenschappen. Voor elk probleem is er een concreet alternatief gedrag dat u kunt aanleren: op commando naar een zitstok gaan, een paar seconden wachten op een beloning, eten zachtjes aannemen en een voorwerp ruilen in plaats van het te laten afpakken.

Zachtjes aannemen is een getraind gedrag, geen karaktereigenschap. Het wordt opgebouwd, herhaling na herhaling.

• Leer de vogel wat hij in plaats daarvan moet doen. Een vogel "nee" zeggen biedt geen alternatief gedrag.
• Een papegaai die nergens naar kan foerageren, zal iets anders bedenken om met zijn snavel te doen, en uw hand is beschikbaar.
• Grijpen en uitvallen die plotseling in de lente verschijnen zijn meestal hormonaal, en geen enkele hoeveelheid training lost een omgevingsprobleem op.
• Neem een gestolen voorwerp nooit met geweld af. Ruil het elke keer voor iets beters.
• Plotselinge agressie bij een voorheen zachtaardige vogel is eerst een medische vraag, voordat het een trainingsvraag is.

Beslis in 60 seconden

Waarom een snavel overal naar reikt

De snavel van een papegaai is een hand, een klimwerktuig, een smaakorgaan en een testinstrument. Uitreiken en druk uitoefenen is hoe een vogel ontdekt wat iets is en beslist of een zitstok zijn gewicht kan dragen.

In het wild wordt dat gedrag besteed aan foerageren. Vogels besteden een groot deel van hun wakkere uren aan reizen, zoeken, doppen afscheuren, schelpen kraken en half opgegeten voedsel achterlaten. In een kooi met een volle voerbak is dat werk al gedaan, en de drang om het te doen verdwijnt niet.

Een plek hebben voor de snavel om te werken is een voorwaarde voor training, geen optionele extra.

De tweede drijfveer is consequentie. Als een uitval eindigt met het terugtrekken van de hand, is die uitval nu een werkstrategie. Als een schreeuw eindigt met een persoon die de kamer inloopt, is de schreeuw betaald. Vogels zijn hier snel in, en ze zijn niet manipulatief wanneer ze dit gebruiken.

De derde drijfveer is hormonaal. In broedconditie neemt het tolerantievermogen van een vogel af, breidt het territorium rond de kooi zich uit en wordt een favoriet persoon een partner die verdedigd moet worden. Een vogel die in januari makkelijk was en in april onmogelijk, is zijn training niet vergeten.

De vier gedragingen die de moeite waard zijn

Station: ga naar deze zitstok en blijf daar.

Kies één zitstok of standaard. Beloon de vogel voor het feit dat hij daar is, eerst voor het aankomen, daarna voor twee seconden blijven, dan vijf, dan langer. Bouw dit uit totdat u de vogel daarheen kunt sturen terwijl u de kooi opent, eten serveert of een bezoeker begroet.

Stationeren lost meer problemen op dan enig ander gedrag, omdat het de vogel iets specifieks te doen geeft op de momenten dat hij anders in de weg zou staan.

Wachten: een korte, betaalde pauze.

Toon de traktatie, vraag de vogel om de positie één seconde vast te houden en geef de beloning dan. Voeg telkens een seconde toe en ga een stap terug zodra de vogel twee keer achter elkaar de wacht verbreekt.

Houd het wachten kort. Dit is geen uithoudingstest, en een vogel die regelmatig tot frustratie wordt gedreven, leert dat wachten onplezierig is.

Zachtjes aannemen: zachte snaveldruk loont.

Bied voedsel aan tussen vinger en duim met slechts een klein deel blootgesteld. Zachtjes aannemen levert het voedsel en een stille lof op. Hard grijpen leidt tot het rustig terugtrekken van de traktatie, een pauze van een paar seconden en een nieuwe poging.

Trek uw hand niet plotseling terug. De abrupte beweging is schrikbarend en maakt de volgende aanname sneller en harder.

Ruilen: alles is uitwisselbaar.

Houd een echt waardevol item bij de hand, zoals een stukje noot. Wanneer de vogel iets heeft dat u terug wilt, bied de ruil aan, laat hem het voorwerp loslaten en betaal. Pak het voorwerp daarna pas op.

Een vogel die heeft geleerd dat voorwerpen met geweld worden afgenomen, zal het volgende voorwerp bewaken, inslikken of ermee wegvliegen, en het voorwerp dat hij besluit te bewaken is misschien wel het voorwerp dat ertoe doet.

Frustratie, en waarom het eerst erger wordt

Wanneer gedrag dat voorheen werkte niet meer werkt, probeert de vogel harder voordat hij opgeeft. Schreeuwen wordt luider, uitvallen worden sneller en de vogel ziet eruit alsof het plan mislukt.

Die toename is een normaal onderdeel van leren en het gaat voorbij, mits u consequent bent en mits de vogel een alternatief heeft dat wel loont. Als u halverwege toegeeft, heeft u de vogel geleerd dat de luidere versie degene is die werkt.

De oplossing is om elke verwijdering te koppelen aan een vervanging. Stop niet alleen met reageren op schreeuwen. Beloon de stille momenten, geef de vogel een foerageertaak voordat u de kamer verlaat en maak het alternatief makkelijk te vinden.

Ontspannen veren, een zachte blik en een stabiele houding zeggen dat de vogel onder de drempelwaarde zit en kan leren.

Los de omgeving op vóór u traint

Geef voedsel waarvoor gewerkt moet worden. Wikkel porties in papier, rijg pellets aan een spies, verberg porties op verschillende plaatsen en gebruik foerageerspeelgoed van het juiste formaat voor de soort. Een vogel die twintig minuten over zijn ontbijt doet, is een ander dier dan een vogel die een bak in negentig seconden leegmaakt.

Geef een lange, echt donkere nacht. Kort slaapgebrek zorgt voor prikkelbaarheid bij vogels, net als bij mensen, en lange dagen stimuleren hormonaal gedrag.

Houd aaien beperkt tot de kop en nek. Aaien over de rug, onder de vleugels en rond de cloaca is seksueel contact voor een papegaai en dit stuurt precies het gedrag aan dat dan lijkt op een gebrek aan zelfbeheersing.

Verwijder nestachtige ruimtes. Hutten, tenten, kartonnen dozen, de ruimte achter de bank en donkere hoekjes in de kast nodigen een vogel uit tot broedgedrag en territoriale verdediging van die plek.

Serveer rijk, zacht voedsel met mate. Een constante toevoer van warm, zacht, energierijk voedsel signaleert een goed broedseizoen.

Wat u nooit moet doen

Grijp, houd of tik nooit op een snavel.

Jaag nooit op een vogel die iets heeft gepakt. Ruil in plaats daarvan.

Verlaag nooit het dagelijkse voedselrantsoen om een vogel bereidwilliger te maken om te trainen. Vogels hebben een hoge stofwisseling en verliezen snel hun conditie, en training op basis van honger is onveilig voor een kleine vogel.

Herhaal nooit een commando terwijl de vogel het negeert. Maak de taak liever makkelijker.

Train nooit een vogel die opgezet is, stil is, niet eet of anderszins niet zichzelf is. Controleer de vogel eerst.

Laat een jonge vogel nooit aan vingers kauwen omdat het schattig is. De vogel die met twaalf weken leert dat handen kauwbaar zijn, is de vogel die na twee jaar de huid beschadigt.

Wanneer hulp zoeken

Raadpleeg een vogelarts als agressie, rusteloosheid of schreeuwen plotseling optreedt bij een vogel die voorheen rustig was, en vooral als dit gepaard gaat met gewichtsverandering, veranderde ontlasting, veerbeschadiging, stemverandering of als de vogel lager in de kooi zit.

Een vogel die zelfverminking vertoont, op één plek plukt of zijn eigen voeten aanvalt, heeft eerst een medisch onderzoek nodig. Dat zijn geen gedragsproblemen om doorheen te trainen.

Een rustige vogel die ervoor kan kiezen om bij u in de buurt te blijven is het resultaat, en dat is gebouwd op voorspelbaarheid in plaats van gehoorzaamheid.

Als de vogel gezond is en het gedrag na enkele weken consistent werken niet verandert, zoek dan naar een gekwalificeerde force-free papegaaiengedragstherapeut. Breng video's mee van de momenten waarop het misgaat, want de aanleiding zit meestal in de twee seconden vóór de beet in plaats van in de beet zelf.