Stokje leren zonder dwang: Een weigerende of bijtende vogel trainen

Snel antwoord

Een vogel die opstapt omdat hij de beloning wil, is kalm en zelfverzekerd. Een vogel die op een hand wordt geduwd, leert dat handen niet te vertrouwen zijn.

Stokje is het meest nuttige gedrag dat een gezelschapsvogel kan leren, omdat u de vogel hiermee veilig kunt verplaatsen zonder te jagen of te grijpen. Wanneer dit zonder dwang wordt aangeleerd, bouwt het ook het vertrouwen op waar elke andere interactie op rust.

De methode is in de basis eenvoudig: zorg dat uw hand of een zitstok een beloning voorspelt, bied deze correct aan tegen de onderborst, vraag het, en beloon royaal wanneer de vogel opstapt. Wat u nooit moet doen, is een vogel uit balans duwen zodat hij wel moet opstappen, hem er met druk vanaf wrikken, of hem grijpen en in een handdoek wikkelen voor standaard handelingen. Dat levert één keer een voet op uw hand op en kost u wekenlang het vertrouwen van de vogel.

• Stokje werkt het beste als een keuze die de vogel maakt voor een beloning, niet als een beweging die u oplegt.
• Lees eerst de lichaamstaal: een vogel die weg leunt, met een open snavel of strakke veren, vertelt u nee.
• Bouw eerst basisvertrouwen en targettraining op voordat u een betrouwbaar stokje verwacht.
• Bied de zitstok of hand stabiel aan, net boven de voeten, tegen de onderborst, en laat de vogel naar u toe komen.
• Een voorheen bereidwillige vogel die plotseling weigert en bijt, kan pijn hebben of in een broedse toestand zijn, in plaats van eigenzinnig.

Beslis in 60 seconden

Waarom dwangvrij hier belangrijk is

Elke keer dat u een vogel hanteert, voegt u toe aan of trekt u af van zijn vertrouwen in uw handen. Een dwangvrij stokje is niet alleen zachter; het is de methode die dat krediet op peil houdt, zodat de vogel ervoor kiest om interactie aan te gaan in plaats van u te tolereren of voor u te vluchten.

De gebruikelijke sluiproutes werken allemaal averechts. Een hand in de buik duwen totdat de vogel zich vastgrijpt, de zitstok kantelen zodat de vogel moet opstappen om in balans te blijven, of reiken en een vogel grijpen die niet wil komen, leren de vogel stuk voor stuk dat handen verlies van controle betekenen. Een vogel die dat heeft geleerd, verdedigt zichzelf, en het resultaat is een hand-schuwe vogel die uitvalt zodra vingers in de buurt komen. Het bereidwillige, ontspannen stokje dat u eigenlijk wilt, wordt langzaam opgebouwd of helemaal niet.

Lees de vogel voordat u het vraagt

-Vogels geven duidelijk aan of ze zich op hun gemak voelen. Door deze signalen te leren, kunt u alleen vragen wanneer het antwoord waarschijnlijk ja is, wat de manier is om te voorkomen dat u de vogel leert dat bijten werkt.

Klaar en ontspannen. Soepele, maar niet strakgetrokken veren, een zacht lichaam, gewicht dat naar u of de zitstok verschuift, misschien naar voren leunen. Deze vogel is een goede kandidaat om het te vragen.

Niet klaar. Wegleunen of achteruitgaan, één voet verdedigend opgetrokken, een open snavel, veren strak tegen het lichaam, of een harde, starende blik. Nu vragen nodigt uit tot bijten.

Hoge opwinding. Snelle pupilvernauwing en -verwijding, een opgeheven kuif, of een stijve, bevroren houding. Geef de vogel ruimte en probeer het later nog eens.

Wanneer u een nee ziet, respecteer deze dan. Achteruitgaan wanneer een vogel ongemak signaleert, leert hem dat zijn signalen werken en dat hij niet hoeft te escaleren naar een beet, wat de hele relatie veiliger maakt.

Een rustige, vertrouwde trainingsplek met een mat, een zitstok en wat speelgoed helpt een vogel zich te concentreren. Houd sessies hier kort en met weinig druk.

Bouw eerst vertrouwen en targettraining op

Begin bij een nerveuze of bijtende vogel niet met het stokje. Begin eerder.

Maak uw aanwezigheid lonend. Ga bij de kooi zitten en laat favoriete traktaties vallen zonder iets te eisen. De vogel leert dat u in de buurt zijn iets goeds is, geen bedreiging.

Neem traktaties aan door de tralies, daarna uit een open hand. Pas wanneer de vogel rustig voedsel uit uw vingers pakt, zijn uw handen en de vogel op goede voet met elkaar.

Leer een target. Presenteer een kleine stok of eetstokje en beloon de vogel voor het aanraken van de punt met zijn snavel. Targettraining geeft u een manier om de vogel te verplaatsen, te positioneren en zelfvertrouwen op te bouwen zonder dat u de vogel met uw handen aanraakt, en het is de brug naar een handmatig stokje.

Dit fundament is geen omweg. Voor een angstige vogel is het het meeste werk, en zodra dit is gedaan, komt het stokje zelf vaak snel.

Vorm het stokje

Met het vertrouwen op zijn plek, leert u de stap zelf in kleine stukjes.

Bied de zitstok of hand correct aan. Houd een stabiele zitstok, of de zijkant van een vinger, net boven de voeten van de vogel en lichtjes tegen de onderborst. Een vogel stapt op natuurlijke wijze op wanneer een stabiele zitstok hem daar aanraakt. Een hand die naar het gezicht van de vogel wordt geduwd of hoog op het lichaam wordt aangeboden, wordt gelezen als een bedreiging.

Houd het stabiel. De zitstok of hand moet rotsvast zijn. Vogels stappen niet op iets dat wiebelt, en een bewegende hand ziet eruit als een greep.

Vraag, en beloon dan de stap. Gebruik een consistent commando zoals "stokje" en op het moment dat de vogel een voet op de zitstok of hand zet, markeert u dit en betaalt u met een traktatie. Beloon in het begin zelfs een gedeeltelijke poging, en vraag daarna om de volledige stap.

Laat de vogel naar u toe komen. U presenteert en wacht; u jaagt niet, drijft niet in het nauw en schept niet. Als de vogel weigert, verlaag dan de moeilijkheidsgraad en probeer het later opnieuw in plaats van te duwen.

Houd sessies kort. Een paar minuten per keer, eindigend terwijl de vogel nog enthousiast is, is beter dan een lange sessie die eindigt in frustratie. Frequente korte successen bouwen sneller op dan marathons.

Let op zachte, kalme lichaamstaal. Een ontspannen vogel die naar voren leunt, is klaar om gevraagd te worden; een vogel met strakke veren die weg achteruit gaat, is dat niet.

Wanneer een getrainde vogel plotseling weigert

Een vogel die voorheen vrolijk opstapte en nu weigert en bijt, vertelt u dat er iets veranderd is, en is niet simpelweg moeilijk aan het doen.

Pijn en letsel komen op de eerste plaats. Een zere voet, een vleugel- of beenprobleem, of algemene ziekte kan het opstappen op een hand pijnlijk maken, en de vogel weigert op de enige manier die hij kan. Als de weigering nieuw en uit karakter is, vooral met opgeblazen veren, minder eten of lagere activiteit, laat de vogel dan nakijken door een dierenarts voor vogels voordat u de training doordrukt.

Broedse toestand is de andere veelvoorkomende oorzaak. Een hormonale vogel kan territoriaal en bijterig worden en de hantering weigeren die hij normaal accepteert. Dat wordt beheerd door de triggers van de broedse toestand aan te passen, zoals lichtschema, dieet en toegang tot nestachtige ruimtes, in plaats van het stokje harder te oefenen.

Wat u nooit moet doen

Duw geen hand of zitstok in de vogel zodat hij zich moet vastgrijpen, en kantel hem niet uit balans om een stap af te dwingen. Deze creëren precies het hand-schuwe bijtgedrag dat u probeert te vermijden.

Grijp, jaag of wikkel een vogel niet in een handdoek voor routinematige hantering. Bewaar fixatie voor echte noodgevallen, en zelfs dan weet u dat het vertrouwen kost dat u weer zult moeten opbouwen.

Straf bijten niet door tegen de snavel te tikken, in het gezicht te blazen of de vogel te laten vallen. De vogel leert dat handen gevaarlijk zijn en bijt de volgende keer eerder.

Bied uw hand niet aan aan een vogel die duidelijk nee zegt. Wacht op een beter moment.

Haast u niet. Een vogel die langzaam en gewillig wordt getraind, eindigt veel betrouwbaarder dan een vogel die met druk wordt opgejaagd.

Het doel is een vogel die gewillig opstapt en ontspannen blijft, omdat het gedrag alleen maar heeft geloond en nooit is afgedwongen.

Wanneer hulp zoeken

Raadpleeg een dierenarts voor vogels als een vogel die betrouwbaar opstapte plotseling weigert en bijt, vooral in combinatie met opgeblazen veren, minder eten, veranderingen in uitwerpselen of lagere activiteit, aangezien een verandering in training het eerste teken van pijn of ziekte kan zijn.

Vraag uw dierenarts naar het beheer van de broedse toestand als de weigering seizoensgebonden is en gepaard gaat met territoriaal of nestgedrag.

Overweeg een gekwalificeerde dwangvrije gedragsdeskundige of trainer voor vogels als de vogel ernstig hand-schuw is, hard bijt, of als u na weken van geduldig vertrouwen opbouwen vastloopt, zodat u persoonlijke begeleiding krijgt voordat frustratie een van beiden belemmert.