Aquariumhygiëne: mycobacteriose en wat een aquarium op mensen kan overbrengen

Snel antwoord

De uitrusting die in aanraking komt met aquariumwater mag nergens anders mee in contact komen, en al helemaal niet met de gootsteen in de keuken.

Aquariumwater bevat bacteriën die in de biofilm leven, en één groep daarvan, de atypische mycobacteriën, veroorzaakt een chronische vermageringsziekte bij vissen en een langzaam groeiende huidinfectie bij mensen. Beide zijn te vermijden en beide worden maandenlang over het hoofd gezien omdat geen van beide er in een vroeg stadium urgent uitziet.

Niets hiervan zou iemand moeten weerhouden om vissen te houden. De routine die bijna alle risico's wegneemt is kort: start nooit een hevel aan met uw mond, dek elk wondje op de huid af, houd aquariummateriaal gescheiden van huishoudelijk materiaal en was daarna uw handen en onderarmen.

• Een visbakgranuloom is een echte menselijke infectie en artsen denken er zelden aan tenzij u vermeldt dat u vissen houdt.
• Mycobacteriose bij vissen heeft geen betrouwbare genezing, dus de beslissingen gaan over inperking, niet over Behandeling.
• Vissen die gedurende maanden één voor één vermageren in een gevestigd aquarium zijn het klassieke patroon.
• Iedereen in het huishouden met een onderdrukt immuunsysteem zou geen onderhoud aan het aquarium moeten uitvoeren.
• Het reinigen van aquariummateriaal in een gootsteen in de keuken verplaatst het probleem naar de plek waar voedsel wordt bereid.

:::danger
Start een hevel nooit aan door aan de slang te zuigen.

Dit brengt aquariumwater direct in uw mond, samen met alles wat erin leeft, en het is de meest risicovolle gewoonte in de hobby. Gebruik een knijpbal, een schudhevel of een kleine pomp. Ze kosten weinig en nemen de blootstelling volledig weg.

Steek geen handen of onderarmen in een aquarium als de huid beschadigd is. Een snijwond, een loshangend velletje, een schaafwond of een plekje eczeem is de route die deze organismen gebruiken, en ze kunnen niet door een intacte huid binnendringen.
:::

Beslis in 60 seconden

Waar de organismen daadwerkelijk leven

Niet in de waterkolom, wat eigenaren vaak denken. Ze leven in biofilm, de gladde laag die elk oppervlak in een volwassen aquarium bedekt: het substraat, de filtersponzen en media, de binnenkant van slangen, decoratie, bladeren van planten en de siliconen in de hoeken.

Dat is waarom een waterverversing ze niet verwijdert en waarom een schoon uitziend aquarium geen garantie biedt. Het is ook de reden waarom de biologische belasting belangrijk is: hoe meer afval zich ophoopt in het substraat en filter, hoe meer biofilm er is waar deze bacteriën in kunnen leven.

Twee dingen zijn belangrijk. Routineonderhoud vermindert de belasting aanzienlijk, omdat het afzuigen van grind en het onderhoud van het filter fysiek organisch materiaal verwijdert. En poreuze voorwerpen die in een aangetast systeem zijn geweest, zijn zeer moeilijk goed te desinfecteren, dus vervanging is meestal veiliger dan reinigen.

Spoel filtermedia in gebruikt aquariumwater in plaats van onder de kraan. Chloor en chlooramine doden de nitrificerende bacteriën waar u op vertrouwt, en het verliezen daarvan veroorzaakt een veel urgenter probleem dan de biofilm die u probeerde te verminderen.

Mycobacteriose bij de vis

Kleurverlies en steeds meer tijd doorbrengen op de bodem zijn vroege en gemakkelijk te negeren symptomen.

De ziekte is traag, wat precies de reden is dat ze over het hoofd wordt gezien. Ze vordert gedurende maanden en eist vissen één voor één, dus krijgt elk verlies een eigen, afzonderlijke verklaring.

Vroeg stadium.
Geleidelijk gewichtsverlies bij een vis die nog steeds eet. Verlies van kleur. Meer tijd doorbrengen op het substraat of hangen in een hoek. Verminderde interesse om tegen de stroming in te zwemmen. Niets hiervan is specifiek en elk van deze tekens is vaker iets anders.

Gevorderd stadium.
Gewichtsverlies wordt duidelijk van bovenaf, met een ruggengraat die zichtbaar is en een holte achter de kop. Huidzweren verschijnen die niet reageren op de gebruikelijke antibacteriële Behandelingen. Vinnen eroderen. Eén of beide ogen kunnen uitpuilen. De buik kan opzwellen naarmate interne organen worden aangetast.

Laat stadium.
Kromming van de ruggengraat, hetzij een gebogen rug of een zijwaartse buiging, bij een vis die niet gewond is geraakt. Dit is het teken dat de meeste houders uiteindelijk herkennen, en tegen die tijd is de vis al langdurig besmet.

Na overlijden (sectie).
Bleke knobbeltjes door de lever, milt en nieren. Dit is waar de Diagnose daadwerkelijk wordt gesteld, uit weefsel dat door een laboratorium wordt onderzocht. Daarom betekent het bevestigen ervan het inleveren van een vis die is overleden of humaan is geëuthanaseerd.

Wat het niet is.
Interne parasieten veroorzaken ook vermagering, maar de vermagerende vis produceert meestal bleke, draderige uitwerpselen en reageert wel op een Behandeling. Eenvoudige concurrentie tijdens het voeren levert een magere vis op die herstelt als hij apart wordt gevoerd. Ouderdom zorgt voor achteruitgang bij een vis die het einde van zijn verwachte Leeftijd heeft bereikt. Chronisch slechte waterkwaliteit treft het hele aquarium in plaats van één vis tegelijk. Een kromme ruggengraat kan ook voortkomen uit een tekort aan mineralen of vitaminen, een genetische misvorming vanaf de geboorte, of een elektrisch defect in het water. Wat mycobacteriose onderscheidt is de combinatie: maandenlang, één vis tegelijk, geen reactie op een Behandeling en vermagering naast zweren of veranderingen aan de ruggengraat.

Behandeling.
Er is geen betrouwbare genezing. Antibiotica kunnen symptomen tijdelijk onderdrukken, maar ze genezen zelden het organisme en bevorderen resistentie bij bacteriën die ook mensen infecteren. Het hele systeem behandelen werkt niet, omdat het reservoir de biofilm is.

Hoe het er bij een mens uitziet

De menselijke vorm wordt meestal visbakgranuloom genoemd. Het volgt dezelfde regel als de visziekte: traag en in het begin genegeerd.

Het begint bij een beschadiging van de huid, bijna altijd op een hand, vinger of onderarm, en het duurt weken voordat het zichtbaar wordt. Tegen de tijd dat het knobbeltje verschijnt, zijn de meeste mensen de schaafwond die de toegang bood al vergeten.

De laesie is meestal een stevig roodachtig of paarsachtig knobbeltje dat langzaam groeit en vaak niet erg pijnlijk is. Het kan zweren. In sommige gevallen ontwikkelt zich een keten van verdere knobbeltjes in een lijn langs de arm, volgend op de lymfedrainage.

Het blijft oppervlakkig bij een gezond persoon omdat deze bacteriën de voorkeur geven aan temperaturen onder de menselijke kerntemperatuur. Daarom zijn de handen en onderarmen aangetast en wordt het meestal geen systemische ziekte bij iemand met een goed werkend immuunsysteem.

Het praktische probleem is de vertraging van de Diagnose. Een langzaam groeiend knobbeltje op een hand is geen voor de hand liggende infectie, en het laboratorium vindt het organisme alleen als het de opdracht krijgt om op een lagere temperatuur en gedurende een langere periode te kweken dan gebruikelijk. Dat verzoek wordt ingediend wanneer iemand het aquarium noemt.

De Behandeling is een kuur met specifieke antibiotica, meestal langdurig, soms enkele maanden, en af en toe met een operatie. Snel op de goede plek komen hangt bijna volledig af van één zin tijdens de afspraak.

Wie loopt een hoger risico

Iedereen die een immunosuppressieve Behandeling ondergaat, inclusief chemotherapie, medicatie na transplantatie en biologische geneesmiddelen voor ontstekingsaandoeningen.

Iedereen met hiv, slecht gereguleerde diabetes of chronische leverziekte. Leverziekte is specifiek van belang voor mariene en brakwatersystemen, waar een andere groep organismen een veel ernstiger risico vormt.

Zwangere personen, zeer jonge kinderen en oudere volwassenen.

Iedereen met eczeem, dermatitis of chronisch beschadigde huid op de handen, omdat de barrière die hen normaal beschermt niet intact is.

In deze huishoudens is het antwoord niet om het aquarium weg te doen. Het is dat de persoon met een hoger risico geen onderhoud uitvoert, en dat handschoenen en handhygiëne als verplicht worden beschouwd voor degene die dat wel doet.

De andere organismen in aquariumwater

Aeromonas.
Veelvoorkomend in zoet water en een bekende oorzaak van wondinfectie na een schaaf- of snijwond opgelopen tijdens werkzaamheden in het aquarium.

Vibrio-soorten.
Relevant voor mariene en brakwatersystemen. Sommige veroorzaken ernstige infectie via een beschadigde huid, met name bij mensen met een leverziekte, en deze kunnen veel sneller verergeren dan mycobacteriën.

Erysipelothrix.
Veroorzaakt een infectie aan de handen die bekend is bij mensen die beroepsmatig met vis omgaan, en presenteert zich als een zich verspreidend paarsachtig gebied op de huid.

Salmonella.
Vaak geassocieerd met reptielen en amfibieën, maar aanwezig in vijvers en systemen die worden gedeeld met schildpadden of worden bezocht door wilde vogels.

Niets hiervan verandert de routine. Dezelfde maatregelen voorkomen ze allemaal, wat het nuttige is van deze lijst.

De routine die bijna alle risico's wegneemt

Toegewezen uitrusting.
Emmers, hevels, netjes, sponzen en kannen die alleen voor het aquarium worden gebruikt en nergens anders voor. Voorzie ze van een label. Een emmer die ook voor huishoudelijke schoonmaak wordt gebruikt, werkt averechts, aangezien resten van schoonmaakmiddelen dodelijk zijn voor vissen.

Hevel nooit aan met de mond.
Gebruik een knijpbal, een schudhevel of een pomp.

Dek een beschadigde huid af, of gebruik handschoenen.
Aquariumhandschoenen die tot boven de elleboog reiken zijn goedkoop en het meest effectieve middel hier. Waterdichte pleisters werken voor een klein sneetje.

Was daarna uw handen en onderarmen.
Zeep en stromend water, inclusief onder de nagels, elke keer, voordat u voedsel, uw gezicht of een telefoon aanraakt.

Reinig aquariummateriaal niet in een gootsteen in de keuken.
Gebruik een badkamer, een bijkeuken of buiten. Gooi aquariumwater door het toilet of in een afvoer buiten in plaats van in een gootsteen die voor voedselbereiding wordt gebruikt.

Houd bevroren en levend visvoer gescheiden.
Verzegeld, in een eigen container, bij voorkeur in een aparte doos in de vriezer, en was uw handen na het hanteren ervan.

Eén set gereedschap per aquarium, of desinfecteer tussen aquaria.
Het delen van een netje tussen een gevestigd aquarium en een quarantaine-aquarium is de standaardroute waarlangs een probleem in het ene systeem een probleem in allemaal wordt.

Zet nieuwe vissen en nieuwe planten in quarantaine.
Dit is de maatregel die voorkomt dat het organisme überhaupt arriveert, en het is belangrijker dan alles wat u daarna kunt doen.

Houd de biologische belasting laag.
Stofzuig het substraat als onderdeel van waterverversingen, onderhoud het filter volgens een schema en voorkom overvoeren. Minder opgehoopt afval betekent minder biofilm.

Als een aquarium is aangetast

Stop met het toevoegen van vissen. Een nieuwe aankomst in een aangetast systeem is een nieuw slachtoffer.

Verkoop, ruil, doneer of herplaats geen vissen, planten, slakken, water, substraat of apparatuur uit dat systeem. Dit is hoe het probleem zich verspreidt tussen liefhebbers, en het gebeurt meestal te goeder trouw.

Krijg een Diagnose in plaats van te gokken, omdat het beheer anders en veel restrictiever is dan bij een behandelbare ziekte. Dat betekent het inleveren van een vis voor laboratoriumonderzoek via een Dierenarts of een visgezondheidsdienst.

Beslis over het systeem met een helder hoofd. Sommige houders gaan door met een gesloten aquarium, voegen niets toe en laten de bestaande vissen hun leven slijten met een goede waterkwaliteit en zonder nieuwe introducties. Anderen breken het af. Als u het afbreekt, vervang dan poreuze voorwerpen in plaats van ze te proberen te reinigen, omdat deze organismen relatief resistent zijn tegen desinfectie.

Euthanaseer aangetaste vissen humaan in plaats van een vermageringsziekte zijn beloop te laten. Een vis met een misvormde ruggengraat en open zweren lijdt, en er is geen Behandeling in zicht.

Wat u nooit moet doen

Start onder geen beding een hevel aan met uw mond.

Steek geen onbeschermde handen in een aquarium bij een snijwond, een loshangend velletje, een schaafwond of een beschadigde huid door eczeem.

Reinig aquariummateriaal niet in de gootsteen in de keuken en gooi geen aquariumwater erin.

Behandel een vermagerende vis niet met herhaalde kuren van antibacteriële producten die zonder Recept verkrijgbaar zijn. Het helpt de vis zelden en het bevordert resistentie bij organismen die ook mensen infecteren.

Verplaats geen vissen, planten of apparatuur vanuit een aquarium met onverklaarbare chronische verliezen naar een ander aquarium of een ander huis.

Deel geen netjes, hevels of algenkrabbers tussen een gevestigd aquarium en een quarantaine- of ziekenhuisbak.

Negeer geen knobbeltje op uw hand of arm omdat het geen pijn doet. Pijnloos en langzaam is precies hoe dit zich presenteert.

Stop niet met het houden van vissen vanwege dit artikel. De route van blootstelling is smal en de voorzorgsmaatregelen zijn eenvoudig.

Wanneer hulp inroepen

Bezoek een arts voor elk knobbeltje, bultje of slecht genezende zweer die verschijnt op de hand, vinger of onderarm van iemand die vissen houdt, hoe klein en hoe pijnloos ook, en vertel hen over het aquarium aan het begin van de afspraak in plaats van aan het einde.

Ga direct als een laesie zich verspreidt, als een rij knobbeltjes langs de arm ontwikkelt, of als de getroffen persoon een onderdrukt immuunsysteem heeft, diabetes heeft of lijdt aan een leverziekte. Bij houders van mariene en brakwatersystemen vereist elke snel verergerende wondinfectie na contact met het aquarium dringende medische hulp in plaats van een afspraak voor volgende week.

Zoek voor de vissen een veterinaire of visgezondheidsdienst wanneer een aquarium gedurende maanden vissen één voor één verliest, wanneer vissen vermageren terwijl ze nog eten, of wanneer huidzweren niet reageren op een Behandeling. Vraag specifiek naar het inleveren van een vis voor laboratoriumonderzoek, want dat is de enige manier waarop de vraag wordt beantwoord.

Neem het gedateerde Dossier van toevoegingen en verliezen mee, uw resultaten van watertests, de leeftijd van het systeem en wat er al behandeld is. Die geschiedenis is wat een gok verandert in een Diagnose.