Yılanlarda böbrek hastalığı ve gut: dehidrasyon, tebeşirimsi üratlar ve kloak bölgesinde zorlanma

Hızlı cevap

Su erişimi ve nem, bir yılan için konfor öğesi değildir. Bunlar, çalışan bir böbrek ile hasar görmüş bir böbrek arasındaki farktır.

Yılanlar sıvı idrar üretmezler. Atık azotu ürik aside dönüştürür ve bunu yarı katı, beyaz veya krem rengi bir macun halinde dışarı atarlar; çöl şartlarına uyumlu bu canlı, bu sayede çok az suyla hayatta kalır.

Bu tasarımın bir bedeli vardır. Ürik asit neredeyse hiç çözünmez, bu nedenle bir yılan kronik olarak susuz kaldığında veya böbrekleri iflas ettiğinde, ürik asit kristalleri vücut içinde birikerek dokulara kalıcı hasar verir. Bu duruma gut denir ve sürüngenlerde yaygın, büyük ölçüde önlenebilir bir ölüm nedenidir.

• Normalden daha seyrek atılan kalın, tebeşirimsi ve pütürlü üratlar, dehidrasyon veya böbrek sorununun erken bir belirtisidir.
• Kloak bölgesinde zorlanan ve hiçbir şey çıkaramayan bir yılanın müshile değil, veterinere ihtiyacı vardır.
• Vücudun arka üçte birlik kısmında yer alan büyümüş böbrekler kolona baskı yapar, bu yüzden kabızlık bir sahibin fark ettiği ilk şey olabilir.
• Sürüngenlerde böbrek hasarı geri döndürülemez. Değerli olan her şey erken evrede gerçekleşir.
• Çoğu vaka bir bakım sorunuyla başlar: kullanılabilir bir su kabının olmaması, düşük nem, soğuk bir yaşam alanı veya çok sık verilen büyük öğünler.

:::danger
Dehidrasyon yaşayan veya rahatsız olan bir yılana asla başka bir hayvandan kalan antibiyotiği vermeyin.

Sürüngenlerde kullanılan birçok antibiyotik grubu böbrekler yoluyla atılır ve hayvan dehidrasyon yaşıyorsa böbrekler için toksiktir. Sürüngenlere bu nedenle sıvı desteği verilir.

Yılanların ayrıca bir renal portal sistemi vardır: vücudun arka yarısından dönen kan, genel dolaşıma ulaşmadan önce böbreklerden geçer. Bu, yılanın arka yarısına enjekte edilen herhangi bir şeyin hasarlı böbreğe önce ve tam güçle ulaşması demektir. Bu yüzden sürüngenlerde enjeksiyonlar vücudun ön üçte birlik kısmına yapılır ve bir yılana doz ayarlaması yapmak evde değil, bir veteriner kararı olmalıdır.
:::

60 saniyede karar verin

Bir yılan su ve atığı nasıl yönetir

Bir memeli azot atığını suda çözer ve üre olarak dışarı atar. Bu maliyetlidir: bir memeli atım yapabilmek için su içmek zorundadır. Bir yılan ise ürik asit üretir, bu atık neredeyse hiç su gerektirmez ve kloak yoluyla dışkı ile birlikte macun olarak atılır.

Böbrek, idrarı memelilerdeki gibi konsantre etmez. Yılanlarda Henle kulpu yoktur ve kanlarından daha konsantre idrar üretemezler. Su tasarrufu daha aşağıda, atık atılmadan önce suyun geri emildiği kloak ve kolonda gerçekleşir. Üratın macun kıvamında gelmesinin ve bu macunun durumunun size hayvanın su dengesi hakkında bilgi vermesinin nedeni budur.

Savunmasızlık doğrudan buradan kaynaklanır. Ürik asit normal koşullarda çözünürlük sınırına yakındır. Mevcut suyu azaltın, protein yükünü artırın, böbreğin yavaş çalışması için hayvanı soğutun veya böbrek dokusuna zarar verin; ürik asit vücut içinde çözeltiden ayrılır.

Nerede kristalleştiği ne göreceğinize karar verir. Visseral gut denilen kalp, karaciğer ve böbrek yüzeylerindeki birikimler, dışarıdan hiçbir ipucu vermeden sessizce çöken bir yılan oluşturur. Artiküler gut denilen eklem içi ve çevresi birikimler, sert ağrılı şişlikler oluşturur ve tutulmaktan veya hareket etmekten hoşlanmayan bir yılan ortaya çıkarır.

Her ikisi de kalıcıdır. Kristaller geri çözünmez ve zarar verdikleri doku yenilenmez. Bariz belirtiler yerine erken belirtiler üzerine harekete geçmenin tüm nedeni budur.

Neler tetikler

Kullanılabilir içme suyunun olmaması.
Rahatça içilemeyecek kadar küçük bir kap, doğrudan ısı kaynağının üzerine yerleştirildiği için rahatsız edici derecede sıcak olan bir kap veya düzenli olarak boş ya da kirli olan bir kap. Yılanlar bakıcıların beklediğinden daha fazla su içer ve bazıları neredeyse sadece gece içer.

Nemin türün ihtiyacından düşük olması.
Yılanlar deri yoluyla ve solunumla su kaybeder. Kuru bir yaşam alanında bu kayıp süreklidir ve açık büyükse hayvan yeterince su içemez. Burada türün önemi çok büyüktür ve çöle uyumlu bir yılan için uygun olan kurulum, tropikal bir pitonu yavaş yavaş kurutacaktır.

Kronik düşük sıcaklık.
Böbrek fonksiyonu sıcaklığa bağlıdır. Tercih edilen aralığın altında tutulan bir yılanın böbreği ve bağırsağı yavaş çalışır, bu yüzden soğuk yaşam alanları hem kabızlık hem de ürat sorunları yaratır.

Çok büyük veya çok sık öğünler.
Her öğün, böbreğin temizlemesi gereken bir protein yüküdür. Aşırı besleme veya yetişkin bir yılana hala büyüyormuş gibi besleme yapmak, bu yükü her yıl artırır. Bu dramatik değil, yavaş bir katkı maddesidir ancak gerçektir.

Uzun süreli oruçlar.
Bir yılanın suyunun çoğu avından geldiğinden, uzun süreli yememe dönemi aynı zamanda yavaş bir dehidrasyondur. Aylardır yemek yememiş bir yılanın sadece kilosunun değil, hidrasyonunun da değerlendirilmesi gerekir.

Geçmiş hastalık veya nefrotoksik ilaçlar.
Şiddetli bir dehidrasyon veya uygunsuz şekilde uygulanan bir ilaç, yıllar sonra iflas edecek böbrek dokusunda iz bırakabilir.

Yaş.
Böbrek hastalığı, kısmen biriken hasarlar nedeniyle yaşlı yılanlarda daha fazla görülür.

Evreleme: erken, yerleşmiş ve geç dönem

Erken dönem.
Üratlar eskisine göre daha sert ve kurudur. Atık atma süresi uzar. Deri değişimleri bütün halinde değil parçalar halinde gelir veya kuyruk ucu ve göz zarlarında deri kalır. Yılan bunun dışında normal yemek yiyor ve davranıyordur. Bu aşamada değiştirebileceğiniz hemen her şey değiştirilebilir.

Yerleşmiş dönem.
Se yılan öğünleri reddetmeye başlar veya isteksizce alır. Kilo aylarca yavaş yavaş düşer. Deri değişim aralarında mat görünür ve katladığınızda kırışık kalır. Gözler hafif çökmüş görünebilir. Tutulmaya karşı tolerans azalır. Vücudun arka üçte birlik kısmında sert bir dolgunluk olabilir.

Geç dönem.
Omurganın belirginleştiği belirgin kilo kaybı. Kloak bölgesinde inatçı zorlanma, bazen dışarı sarkan doku. Gut artiküler hale geldiyse derinin altında veya eklemler çevresinde sert nodüller. Hareket etmeye karşı isteksizlik. Sıvı birikimi. Bu noktada tedavi, kürden ziyade konfor ve düşüşü yavaşlatmakla ilgilidir.

Erken ve geç dönem arasındaki fark yıllar olabilir. Yılan çok az şey gösteren bir hayvandır ve sahipleri, aslında uzun süredir ürat ve deri değişimi belirtileri gösteren bir yılanda "ani" bir çöküşten bahsederler.

Çökmüş gözler, mat deri ve düzleştirdikten sonra çizgili kalan bir kat, dehidrasyonun dışarıdan görünüşüdür.

Kloak bölgesinde zorlanma: ayırıcı tanılar

Zorlanma, yılanın verdiği az sayıdaki dramatik belirtiden biridir ve dışarıdan aynı görünen birkaç nedeni vardır.

Ürat veya dışkı birikimi (impaksiyon).
Terminal kolon veya kloaka yerleşmiş sertleşmiş materyal. Dehidrasyon yaşayan veya soğukta tutulan yılanlarda ve substrat yutmuş hayvanlarda yaygındır.

Substrat birikimi.
Özellikle iri taneli altlık kullanılan ve altlık üzerinde beslenen yılanlarda yutulan gevşek yataklık malzemeleri.

Kolona baskı yapan büyümüş böbrekler.
Böbrekler kolonun yanında yer alır, bu yüzden böbrek büyümesi bağırsağa dışarıdan tıkanıklık yapar. İpucu, ürat değişimleri ve kilo kaybı da gösteren yılandır.

Dişilerde tutulmuş yumurtalar veya döllenmemiş yumurtalar.
Bir erkekle olsun ya da olmasın, herhangi bir yetişkin dişide düşünülmelidir. Sürüngenler döllenmemiş yumurtaları tutabilirler.

Erkeklerde tutulmuş sperm tıkaçları.
Hemipenal ceplerdeki sertleşmiş seminal materyal. Genellikle kloakın kendisinde değil, kuyruk tabanının her iki yanında şişlik şeklindedir.

Prolapsus (Doku sarkması).
Zaten vücudun dışına çıkmış doku. Bu bir acil durumdur ve her şeyi değiştirir: dokuyu temiz ve nemli tutun ve hemen yola çıkın.

Ayırt edici bilgi bakarak nadiren elde edilebilir. Bu bilgi geçmişten, deneyimli biri tarafından yapılan palpasyondan ve görüntülemeden gelir. Zorlanmanın cevabının bir müdahale değil, bir randevu olmasının nedeni budur.

Türe ve kuruluma göre değişkenler

Tropikal ve orman türleri.
Top pitonlar, boalar, yeşil ağaç pitonları, kan pitonları ve benzeri hayvanlar nemli havada evrimleşmiştir ve merkezi ısıtmalı evlerde sessizce dehidrasyon yaşarlar. Bu türlerde, kronik kötü deri değişimi böbrek sorunundan önce en sık görülen işarettir.

Kuraklığa uyumlu türler.
Kum boaları, bazı krallık yılanları ve çöl kökenli kolübridler kuru havayı tolere edebilir ancak yine de güvenilir içme suyuna ve deri değişimi için nemli bir sığınağa ihtiyaç duyarlar. Kuru demek, susuz demek değildir.

Yarı sucul türler.
Jartiyer ve su yılanları genellikle bol su ile tutulur ve dehidrasyona daha az yatkındırlar, ancak bu su değiştirilmezse bakteriyel sorunlara daha açıktırlar.

Büyük boğucu yılanlar.
İçine girebilecek kadar büyük su kapları, sadece boyutları nedeniyle sıklıkla eksiktir. Kabın ağırlığı ve temizleme kolaylığı, yılanın su içip içmediğini belirleyen doldurulup doldurulmadığını tayin eder.

Yaşlı hayvanlar.
Büyüme dönemindeki programla beslenen bir yetişkin yılan, hem yağ hem de böbrek yükü biriktirir. Beslenme planları yaşla birlikte değişmelidir.

Erken teşhis sağlayan rutin

Veterinerin isteyeceği bilgiler

• Tür, yaş ve hayvana ne kadar süredir sahip olduğunuz.
• Mevcut kilo ve son altı ila on iki aydaki trend.
• Yapışkan şerit yerine prob ile ölçülen sıcak ve soğuk taraf sıcaklıkları.
• Ölçülen nem ve nemli bir sığınak sağlanıp sağlanmadığı.
• Su kabı boyutu, konumu ve ne sıklıkla doldurulup temizlendiği.
• Substrat türü ve yılanın substrat üzerinde beslenip beslenmediği.
• Beslenme geçmişi: av türü, yılana göre av boyutu ve aralık.
• Son birkaç döngüdeki deri değişim geçmişi, ideal olarak derilerin kendisiyle birlikte.
• Dışkı kaydı, atım aralıkları ve üratların görünümü dahil.
• Yılanın herhangi bir kaynaktan aldığı her türlü ilaç.

Kan tahlili bekleyin. Fosfor, kalsiyum ve protein seviyeleriyle birlikte ürik asit, şüpheyi teşhise dönüştüren şeydir ve ayrıca ne kadar böbrek fonksiyonunun kaldığını gösterir. Böbrek boyutunu değerlendirmek ve tıkanıklığı aramak için görüntüleme sıklıkla eklenir.

Asla yapılmaması gerekenler

Beyaz macunun başlı başına bir sorun olduğunu varsaymayın. Beyaz ürat normaldir. Önemli olan dokusu, sıklığı ve birlikte bulunduğu şeylerdir.

Dehidrasyonu su kabını kaldırıp fısfıs sıkarak tedavi etmeyin. Fısfıs ortam nemini yükseltir; içme suyunun yerini tutmaz.

Substratı ıslatarak nemi artırmayın. Deriye temas eden ıslak yataklık, farklı ve equally ciddi bir sorun olan kabarcık hastalığına ve deri çürümesine neden olur.

Ağızdan zorla sıvı vermeyin. Bir yılanın glottisi ağzın önünde bulunur ve beceriksizce verilen sıvı akciğere kaçar.

İnsan ilacı veya başka bir hayvandan kalan ilacı vermeyin.

Rahatsız bir yılanı hiçbir derinlikte suda gözetimsiz bırakmayın.

Yılanı tekrar güçlendirmek için beslemeyi artırmayın. İflas eden bir böbrek büyük protein yükünü kötü yönetir ve zayıflamış bir sürüngeni tekrar beslemek kasıtlı ve yavaş yapılır.

Sorunun çözüldüğüne dair kanıt olarak tek bir normal deri değişimini kabul etmeyin.

Ne zaman yardım almalı

Kloakta doku çıkışı, inatçı zorlanma, çöküş, doğrulma yetersizliği veya hareket etmeyi bırakmış ve tepki vermeyen bir yılan için aynı gün gidin.

Tebeşirimsi üratlar, atıklar arasındaki sürenin uzaması, tekrarlayan kötü deri değişimleri, çizgili kalan deri, açıklanamayan kilo kaybı veya vücudun herhangi bir yerinde sert şişlik için hafta içinde randevu alın.

Sürüngenler konusunda deneyimli bir veteriner seçin. Yılanlarda böbrek hastalığı, sürüngen referans aralıklarına göre yorumlanan kan kimyası ve köpekten tamamen farklı şekilli bir hayvanın görüntülenmesiyle teşhis edilir; genel bir küçük hayvan randevusu genellikle sonuca ulaşamaz.

Beklerken bariz olanı düzeltin: yılanın içine girebileceği temiz tam bir su kabı, gerçekten nemli bir sığınak, böbrek ve bağırsağın çalışabilmesi için türün aralığının üst kısmında ölçülen sıcaklıklar ve hayvan değerlendirilene kadar besleme yapmayın.