Tavşanlar ve yükseklik: mobilyaların üzerine zıplamak ve sırtı kıran düşüşler

Kısa cevap

Yukarıda tutulan bir şeye ulaşmak için dikleşmek, zıplamanın ilk yarısıdır. Bu şekilde ayağa kalkan bir tavşan, tam olarak ne planladığını size anlatıyordur.

Evcil tavşanlar kanepelere, yataklara, sandalyelere, masalara ve mutfak tezgahlarına yeni sahiplerinin beklediğinden çok daha sık çıkar. Yukarı çıkmak kolaydır. Aşağı inmek ise zordur ve tavşanların vücut yapısı gereği, kötü bir iniş veya panik dolu bir mücadele omurgayı kırabilir.

Sorun aslında yükseklik değildir. Hafif bir iskelet, son derece güçlü arka bacaklar, kaygan zeminler ve tavşanın tırmanabileceği ancak güvenli bir şekilde inemeyeceği tek yönlü rotaların birleşimidir.

• En yaygın ciddi tavşan omurga yaralanması, darbeden değil tavşanın kendi kas gücünden kaynaklanır.
• Pürüzsüz laminat, fayans ve vinil, hayatta kalınabilecek bir inişi, bacakların açıldığı bir kazaya dönüştürür.
• Tavşanlar manzara, yiyecek ve bir şeyden kaçmak için tırmanır, bu yüzden rotayı engellemek yerine motivasyonu ortadan kaldırmak daha etkili olur.
• Düşen herhangi bir tavşan, iyi görünse bile en az bir gün izlenmelidir, çünkü ağrı tavşanın yemek yemesini durdurur ve bu da sindirim sistemi durmasına (gut stasis) yol açar.
• Ceza, av türlerinde işe yaramaz. Tavşana tezgahı değil, sizi görmezden gelmeyi öğretir.

:::danger
Bir tavşan hiçbir yere çarpmadan kendi omurgasını kırabilir.

Bir tavşanın iskeleti, arka bacak kaslarının gücüne ve boyutuna oranla oldukça hafiftir. Dirence karşı atılan bir sert tekme, tutulurken yapılan bir çırpınma veya arka bacakların yana doğru kaydığı bir iniş, alt lomber omurganın yerinden çıkmasına veya kırılmasına neden olabilir. Sonuç; ani arka bacak felci, idrar ve dışkı kontrolünün kaybı ve birçok durumda birkaç saat içinde ötenazi kararıdır. Bu, evcil tavşanlarda en önlenebilir felaket yaralanmadır.
:::

60 saniyede karar verin

Tavşanın kendi vücudu neden tehlikedir

İskelet hafiflik için, bacaklar fırlama için inşa edilmiştir.

Tavşanlar bir avcıdan hızla uzaklaşmak için evrimleşmiştir. Seçilim, nispeten ince ve hafif bir iskelete bağlı çok güçlü arka bacak ve alt sırt kasları üretmiştir. Bu kombinasyon, durarak depar atmak için mükemmeldir ancak hayvanın seçmediği herhangi bir yöndeki kuvveti emmek için zayıftır.

Zayıf nokta, pelvise yaklaştığı alt lomber omurgadır. Vücut tutulurken, kısıtlanırken veya tuhaf bir açıyla dururken atılan tek bir güçlü tekme, omurganın taşıyabileceğinden daha fazla kuvveti o bölgeye iletebilir.

Tavşanların kucaklanırken, merdivenlerden indirilirken, taşıma çantasında çırpınırken ve kötü iniş yaparken yaralanmasının nedeni budur. Ayrıca bariz bir kazanın olmadığı evlerde yaralanmaların sık yaşanmasının nedeni de budur: sahipler tavşanın "sadece tekme attığını" rapor eder.

İniş zor kısımdır.

Tavşan tek bir kararlı hareketle yukarı çıkar. Aşağı gelmek mesafeyi tahmin etmeyi, inişi kontrol etmeyi ve koordineli bir şekilde inmeyi gerektirir ve tavşanlar bu konuda kedilerden önemli ölçüde daha kötüdür. Bir yatağın üzerine hızla zıplayan bir tavşan genellikle zıplayarak, kayarak veya düşerek aşağı iner.

Pürüzsüz zeminler toparlanmayı engeller.

Hal veya kilim üzerinde hafif beceriksiz bir iniş emilir ve tavşan kendini düzeltir. Laminat, fayans veya vinil üzerinde ise arka ayaklar darbe anında dışarı doğru kayar. Bu açılma, omurgayı ve kalçaları zorlayan harekettir ve aynı zamanda genç tavşanlardaki bacak açılması yaralanmalarının arkasındaki mekanizmadır.

Yüz üstü iniş dişleri kırar.

Burun üstü inen bir tavşan bir kesici dişini kırabilir veya diş köküne zarar verebilir. Tavşan dişleri sürekli büyür, bu yüzden hasarlı bir kök ömür boyu yanlış yönlendirilmiş büyümeye ve tekrarlayan diş tedavilerine yol açar.

Ağrı tavşanın yemek yemesini durdurur ve bu başlı başına bir acil durumdur.

Bu, sahiplerin en çok hafife aldığı mekanizmadır. Bir tavşanın sindirim sistemi sürekli akışa dayanır. Ağrı, iştahı ve bağırsak hareketliliğini azaltır, yiyecek hareket etmeyi durdurur, gaz birikir ve bir gün içinde tavşan orijinal yaralanmasının üzerine sindirim durması ekler. Yemek yemeyi bırakan morarmış bir tavşan, morluk daha görünür hale gelmeden kritik derecede hasta bir tavşana dönüşebilir.

Tavşanlar neden tırmanır

Yaramazlık yapmıyorlar. Her motivasyonun farklı bir çözümü vardır.

Manzara.

Tavşanlar, gözleri geniş ve düşük seviyeli görüş için yerleştirilmiş av hayvanlarıdır. Yükseklik onlara odanın ve kimin geldiğinin bir görüntüsünü verir. Birçok tavşan, özellikle kapıyı izlemek için kanepenin arkasına oturmak amacıyla kanepelere tırmanır.

Yiyecek.

Yiyecek kokan her şey araştırmaya değerdir ve başarılı bir baskın yeterlidir. Bir tezgahta ekmek poşeti bulan bir tavşan, haftalarca o tezgahı kontrol edecektir.

Yenilik ve bölge.

Serbest dolaşan tavşanlar keşfeder ve işaretler. Yeni erişilebilir bir yüzey, bölgenin yeni bir parçasıdır ve kısırlaştırılmamış bir tavşan, özellikle orayı çenesiyle işaretlemek isteyecektir.

Kaçış.

Yükseklik bir durumdan çıkış yoludur. Eşi tarafından kovalanan, köpek tarafından rahatsız edilen veya çocuk tarafından takip edilen bir tavşan yukarı çıkar, çünkü yukarı kaçış yoludur.

Çünkü siz oradasınız.

İnsanların, yemeğin ve ilginin kanepede olduğunu öğrenen bir tavşan, kanepeyi bir hedef haline getirecektir.

Tavşanın zemin seviyesinde ihtiyaç duyduğu her şey: saman, su, sığınak ve çiğnenecek şeyler. İhtiyaçları zemin seviyesinde karşılanan bir tavşanın yukarı bakmak için çok daha az nedeni vardır.

Normal neye benzer

Sağlıklı bir yetişkin tavşan arka ayakları üzerinde periskop gibi yükselir, zıplar (binkie), koşar ve alçak mobilyalara güvenle zıplar. Bunların hiçbiri kendi başına bir sorun değildir.

Bir şeylerin yanlış olduğunu söyleyen şey bir değişikliktir:

Eskiden kanepeye zıplayan ama şimdi altında oturan bir tavşan. Bu, yaşlı tavşanlarda artrit veya omurga ağrısının en güvenilir erken belirtilerinden biridir ve sahipleri bunu rutin olarak tavşanın yaşla birlikte sakinleşmesi olarak okurlar.

Tereddüt eden, kendini toplayan ve sonra giden bir tavşan. Eskiden rahatça yaptığı bir zıplamadan önceki tereddüt, bir ağrı sinyalidir.

İndikten sonra bir an hareketsiz oturan bir tavşan. Bunu izleyin. Genellikle inişin acıttığı anlamına gelir.

Sadece yukarı çıkan ve aşağı indirilmek için bekleyen bir tavşan. Yaygındır ve her inişin artık bir taşıma olayı olduğu anlamına gelir, bu da kendi çırpınma riskini taşır.

Yükseklikteki dört tehlike

Bir: düşüş ve iniş.

Yukarıda tartışılmıştır. Yüzey, yükseklik kadar önemlidir.

İki: panik dolu iniş.

Yüksek bir yüzeydeyken ürken bir tavşan çıkışını planlamaz. Hızla, hangi yöne bakıyorsa o yöne doğru gider. Bu yüzden açık merdiven boşluklarının yanındaki tezgahlar ve sert zeminlerin yanındaki yataklar, yüksekliklerinden fazlasını ifade eder.

Üç: yüzeyde ne olduğu.

Bu, sahiplerin en son düşündüğü kısımdır. Tezgahlar ve masalar genellikle insan ilaçları, çikolata, ekmek ve tahıllar, ev bitkileri, bulaşık bezleri, temizlik spreyleri, sıcak ocaklar, bıçaklar ve kablolar bulundurur. Bunlardan herhangi birine ulaşan bir tavşanın yüksekliğinden daha büyük bir sorunu vardır. Tavşanlar kusamaz, bu yüzden yutulan her şey midede kalır.

Dört: çıkış rotası.

Bir tezgah pencere pervazına çıkar. Pencere pervazı açık bir pencereye veya balkona açılır. Bir açıklığın yakınına yerleştirilen mobilyalar, zıplama alışkanlığını bir kaçışa ve gerçekten tehlikeli bir yükseklikten düşüşe dönüştürür.

Motivasyonu ortadan kaldıran kurulum

Önce yönetim, sonra eğitim. Bu sıralama önemlidir, çünkü tırmanma için artık ödüllendirilemeyen bir tavşan, tartıştığınız bir tavşandan çok daha hızlı vazgeçer.

Alçakta, meşru bir yükseklik verin.

Tavşanın güvenli bir şekilde çıkıp inebileceği, üstü kaymaz, sağlam, alçak bir platform sağlayın. Sağlam bir kutu, zıplama hizasında alçak bir raf veya uygun bir tavşan platformu, düşme riski olmadan manzara motivasyonunu karşılar. Sevdiği bir gözlem noktası olan bir tavşan kanepeyi daha az kullanır.

İniş tarafındaki zemini düzeltin.

Tavşanın alışkanlıkla inip döndüğü yerlerde kilimler ve paspaslar kullanın. Bu, büyük etkisi olan ucuz bir değişikliktir ve aynı zamanda bacak açılma yaralanmalarını azaltır ve artritli tavşanların güvenle hareket etmesine yardımcı olur.

Tek yönlü rotaları iki yönlü rotalara çevirin.

Tavşan kanepenin üzerine her türlü çıkacaksa, inişin kontrollü olması için ona bir rampa veya basamak verin. Geniş, hafif açılı ve tutucu yüzeyli bir rampa, çoğu tavşan tarafından keşfedildikten sonra kolayca kullanılır. Dar, dik veya kaygan rampalar görmezden gelinir, bu yüzden düzgün inşa edin ya da hiç uğraşmayın.

Ödülün yerini değiştirin.

Yiyecekleri, yiyecek ambalajlarını ve yiyecek kokan her şeyi erişilebilir yüzeylerden temizleyin. Yüzeyleri ilginç kokularını kaybedene kadar silin. Tavşanı bir program dahilinde zemin seviyesinde besleyin, böylece yiyecek öngörülebilir ve alçak bir yerde gerçekleşir.

Yüksek bir yüzeyde beliren yiyecek, tavşana o yüzeyi kontrol etmeye devam etmeyi öğretir. Yiyeceği taşımak genellikle tavşanı taşımaktan daha hızlı sonuç verir.

Mobilya merdivenini kırın.

Tavşanlar nadiren doğrudan bir tezgaha zıplar. Bir sandalye, sonra bir tabure, sonra tezgahı kullanırlar. Orta adımı kaldırmak genellikle yeterlidir. Sandalyeleri içeri itin, çöp kutusunu hareket ettirin ve çamaşır sepetini tezgahın yanında bırakmayı bırakın.

Tırmanma rotalarını kapatın.

Pencerelere kısıtlayıcı takın, balkonları çitle çevirin veya erişimi engelleyin, tavşan kullanıyorsa merdivenlere kapı koyun ve açık fırınları, çamaşır ve bulaşık makinelerini tehlike olarak kabul edin.

İşaretleme sorunuysa kısırlaştırın.

Kısırlaştırılmamış tavşanlar bölge sahiplenme ve işaretleme konusunda çok daha isteklidir; kısırlaştırma, daha önemli sağlık nedenlerinin yanı sıra birçok tavşanda yüzeye tırmanma motivasyonunun büyük bir kısmını çözer.

Gerçekten işe yarayan eğitim

Tavşanlar iyi öğrenir. Nelerin ödüllendirildiğini öğrenirler.

Alternatif bir yeri pekiştirin.

Tavşana, özel bir matın veya platformun iyi şeylerin geldiği yer olduğunu öğretin. Yiyeceği orada verin, orada övün ve tavşanın en sevdiği çiğneme oyuncağını oraya koyun. Ödüllü bir yeri olan tavşan, ödülü olmayan bir yere onu tercih edecektir.

İstemediğiniz yerdeki ödülü kaldırın.

İlginç bir şeyle sonuçlanan her baskın, bir sonrakini finanse eder. Kesintili ödüller en kalıcı davranışı üretir, bu yüzden "sadece bir kez aldı" tam olarak kararlı bir tırmanıcı yaratan kalıptır.

Korkutmadan müdahale edin.

Müdahale etmeniz gerekiyorsa, nötr bir ses kullanın ve ardından tavşanı hemen alternatif yere yönlendirip orada ödüllendirin. Amaç, av hayvanını tezgahtan panik içinde zıplamaya zorlamak değil, yönlendirmektir.

Zamanlama sesten önemlidir.

Pekiştirme, istediğiniz davranıştan bir veya iki saniye sonra ulaşmalıdır. Geç gelen ödüller hiçbir şey öğretmez.

Asla yapılmaması gerekenler

Sprey şişeleri, bağırma, yüksek sesler veya şaplak kullanmayın.

Bir av türü üzerinde caydırıcı yöntemler, tezgahı engellemek yerine sizden korku üretir ve yüksek bir yüzeydeki ürkmüş bir tavşan orayı kontrolsüz bir yönde hızla terk eder. Bu, önlemeye çalıştığınız yaralanmaya giden gerçek bir yoldur.

Bir tavşanı ensesinden veya kulaklarından tutarak aşağı indirmeyin.

Her ikisi de güvensizdir. Göğsü ve arka kısmı birlikte destekleyin, tavşanı vücudunuza karşı tutun ve sırtını destekli halde tutun. Tavşan çırpınmaya başlarsa, daha sıkı tutmak yerine çömelin ve bırakın. Elleçlemeden kaynaklanan neredeyse tüm ciddi omurga yaralanmaları, birinin tutmaya devam etmesi nedeniyle olur.

Bir tavşanı merdivenlerden aşağı taşımayın.

Eğer tekme atarsa, ikiniz de düşersiniz ve tavşanın omurgası kuvveti alır. Bunun yerine bir taşıma çantasında zemin seviyesinde hareket ettirin.

Yukarı zıplayan bir tavşanın güvenle aşağı inebileceğini varsaymayın.

Tek yöndeki yetenek diğeri hakkında hiçbir şey söylemez. Bir mobilya parçasının iyi olduğuna karar vermeden önce inişinin nasıl göründüğünü kontrol edin.

Düşüşten sonra bekleyip görmeyin.

"İyi görünüyor" diyen ve sessizce yemek yemeyen tavşan, hastaneye kaldırılan tavşandır. İştahı ve dışkıları en az bir gün izleyin.

Bir tavşanın ve köpeğin yüksek mobilyaları paylaşmasına izin vermeyin.

Dost canlısı bir köpek bile bir tavşanın oturduğu kanepeye zıpladığında panik çıkışına neden olur.

Cevabı değiştiren varyasyonlar

Boyut ve ırka göre. Küçük ve cüce ırklar çeviktir ve her yere girerler ancak boyutlarına göre daha fazla düşerler. Flaman devleri ve kontinental devler gibi büyük ve dev ırklar daha az zıplar ama çok daha sert iner, ayrıca eklemleri ve omurgaları daha fazla yük taşır. Lop ırkları genellikle tırmanmaya daha az meyillidir ancak yüzüstü inişi daha kötü hale getiren kulak ve diş sorunlarına yatkındır.

Rex ve kısa tüylü ırkların arka ayaklarında daha ince tüyleri vardır ve genel olarak sert, pürüzsüz zeminlerden daha fazla acı çekerler, bu yüzden zemin düzeltmesi onlara iki kat yardımcı olur.

Yaşa göre. Genç tavşanlar pervasızdır ve koordinasyonları hala gelişmektedir; pürüzsüz zeminlerdeki bacak açılmaları en çok gençlerde yaygındır. Yaşlı tavşanlar genellikle spondiloz, artrit veya azalmış görme yetisine sahiptir, bu yüzden yıllardır yaptıkları aynı zıplama bir düşüşe dönüşür. Hala zıplayan bir yaşlı tavşanın iniş bölgesinin genç bir tavşandan daha acil düzeltilmesi gerekir.

Kiloya göre. Fazla kilolu bir tavşan daha sert iner, daha az iyi döner ve kötü bir inişi düzeltme konusunda daha az yeteneklidir.

Hormon durumuna göre. Her iki cinsiyetten kısırlaştırılmamış tavşanlar bölge sahiplenme, işaretleme ve dikey keşif konusunda daha isteklidir.

Arkadaşlığa göre. Eşli bir çiftte, kovalamaca normaldir ve bir tavşanın diğerinden kaçmak için yukarı çıkması yaygındır. Eğer bir tavşan sürekli mobilya üzerine çıkmaya zorlanıyorsa, bu tırmanma sorunundan ziyade bir eşleşme sorunudur.

Haneye göre. Çocukları, köpekleri veya kedileri olan evler daha fazla irkilme olayı üretir ve yüksek yüzeylerdeki irkilme olayları yaralanmaların gerçekleştiği yerlerdir.

Veterinerin isteyeceği bilgiler

Tavşanın kullandığı mobilyaların önündeki bir kilim, ona inebileceği ve üzerinde dönebileceği bir yer sağlar. Çıplak sert zemin, inişlerin yanlış gittiği yerdir.

Eğer tavşanınız düştüyse veya ağrı belirtileri gösteriyorsa, şunları getirin:

• Nereden düştüğü, hangi yüzeyin üzerine düştüğü ve gördüyseniz nasıl indiği
• Tam olarak en son ne zaman ve ne kadar yediği
• Son günün dışkıları veya tuvalet tepsisinin boyutu ve sayısı dahil bir fotoğrafı
• İdrar yapıp yapmadığı ve arka kısmının temiz mi yoksa kirli mi olduğu
• Tavşanın hareket ederken çekilmiş, zemin seviyesinden yandan ve arkadan çekilmiş bir videosu
• Kilo, ideal olarak karşılaştırma için yakın tarihli bir kayıt
• Eşli olup olmadığı ve eşinin ona karşı farklı davranıp davranmadığı

Veterinerin omurgayı ve arka bacakları incelemesini, ağrı tepkisini kontrol etmesini, mesane doluluğunu değerlendirmesini ve genellikle röntgen çekmesini bekleyin. Sindirim sistemiyle yaralanma kadar ilgilenmelerini bekleyin, çünkü ağrılı bir tavşanda analjezi ve sindirim desteği teşhisi beklemeden hemen başlar.

Yaralı bir tavşanı olabildiğince az hareket ettirin ve kucaklamak yerine bir taşıma çantası içinde sert bir yüzey üzerinde düz ve destekli tutun.

Ne zaman yardım alınmalı

Acil durum olarak kabul edin ve hemen gidin:

• Sürüklenen, açılmış veya ağırlık taşımayan arka bacaklar
• Düşüşten sonra normal duramama veya hareket edememe
• İdrar veya dışkı sızıntısı veya genellikle temiz olan bir tavşanda kirlenmiş arka kısım
• Düşüşten sonra zor nefes alma
• Ağızdan veya burundan kanama
• Tam çöküş veya tepkisizlik

Şunlar için aynı gün tavşan deneyimli bir veterinerle iletişime geçin:

• Kambur bir duruş, diş gıcırdatma veya karnını yere bastırma
• Birkaç saattir yemek yememe veya dışkıda ani düşüş
• Düşüşten sonra baş eğilmesi, dönme veya seğiren göz hareketleri
• Kırık veya yerinden çıkmış kesici diş
• Hareket etme isteksizliği veya dokunulduğunda bağırma

Eskiden zıplayan bir tavşan durmuşsa rutin bir randevu alın. Bu iyi bir davranış değildir, hareketlilikte bir değişikliktir ve yaşlı bir tavşanda genellikle tedavi edilebilecek ilk ağrı belirtisidir.