Tavşanlar ve soğuk: Kışın onları aslında ne öldürür ve bunu önleyecek kontroller

Kısa yanıt

Sağlıklı, iklime alışmış ve iyi barındırılan bir tavşan, çoğu Sahip'in beklediğinden çok daha iyi bir şekilde soğukla başa çıkar. Kışın onu öldüren şeyler nem, rüzgar ve boş bir su kabıdır.

Tavşanlar soğukta kırılgan değildir. Kış kürkü gelişmiş, kuru kalan, rüzgar almayan ve sınırsız samanı olan sağlıklı bir yetişkin, düşük sıcaklıklarla iyi başa çıkar.

Tavşanları kışın öldüren şey nadiren tek başına sıcaklıktır. Bu, tavşanın su içmesini engelleyen donmuş bir su kaynağıdır; bu da yemesini engeller, bu da sindirim sistemini durdurur. Sindirim sistemi durması (gut stasis) bir tavşanı bir veya iki gün içinde öldürebilir ve bu, boş bir kapla başlar.

• Donma noktasındaki havalarda suyu günde iki kez kontrol edin ve sadece şişenin dolu görünmesine değil, suyun aktığına da bakın.
• Evde yaşayan bir tavşanı sonbahar veya kış aylarında asla dış mekan kulübesine taşımayın.
• Nem artı soğuk, tehlikeli kombinasyondur. Rüzgar almayan bir kulübedeki kuru bir tavşan ile nemli bir tavşan tamamen farklı durumdadır.
• Titremeyi bırakan ve sessizleşen bir tavşan sakinleşmiyor demektir. Durumu kötüleşiyordur.
• Tavşanları asla araba kullanılan bir garajda barındırmayın. Egzoz dumanı tavşanları öldürür.

:::danger
Soğuk, sessiz ve tepkisiz bir tavşan acil durumdur ve yeniden ısıtma yavaş olmalıdır.

Tavşanlar kış uykusuna yatmazlar. Soğukta uykulu ve tepkisiz hale gelen sağlıklı bir tavşan versiyonu yoktur. Tavşan soğudukça titremenin durması iyileşmenin değil, bozulmanın bir işaretidir.

Hayvanı sıcak ama çok sıcak olmayan bir yere taşıyın, kuru havlulara sarın ve kendi vücut ısınızı veya uzaklaşabileceği kapalı bir sıcak su torbasını kullanarak bir saat veya daha uzun süre boyunca kademeli olarak ısıtın. Saç kurutma makinesi, doğrudan ısı yastığı, kapaksız sıcak su torbası, sıcak su banyosu veya radyatör kullanmayın.

Şiddetli derecede soğumuş bir hayvanın hızla yeniden ısıtılması, kan basıncında tehlikeli bir düşüşe ve kan şekerinin düşmesine neden olabilir. Tavşanı ısıtırken veterinere gidin, sonra değil.
:::

60 saniyede karar verin

Tavşanlar soğukla gerçekte nasıl başa çıkar

Bir yaban tavşanı, sıcaklığın yüzeyden çok daha stabil olduğu ve rüzgar veya yağmura doğrudan maruz kalmadığı bir yuvada yaşar. Ayrıca bir eş grubu, kış kürkü ve lifli yiyeceğe sürekli erişimi vardır.

Evcil tavşanlar fizyolojilerini korur ancak yuvayı kaybederler. Onlara eşdeğerlerini verin, iyi başa çıkacaklardır.

Kürk.
Tavşanlar, kısalan gün uzunluğu ile tetiklenen birkaç hafta boyunca daha yoğun bir kış kürkü geliştirir. Sonbaharı ısıtmalı bir odada geçiren bir tavşanın hava döndüğünde kış kürkünün olmamasının ve kış ortasında dışarıya taşınmanın sağlıklı bir yetişkin için bile tehlikeli olmasının nedeni budur.

Fermantasyon ısısı.
Tavşanın çekumu büyük bir fermantasyon odasıdır ve fermantasyon sürekli ısı üretir. Sınırsız saman yiyen bir tavşanın tüm gün çalışan bir iç ısı kaynağı vardır. Saman yemeyi bırakan bir tavşan bunu kaybeder, bu da kışın yemeyi bırakan bir tavşanın yazın yemeyi bırakan birine göre neden daha hızlı kötüleştiğinin nedenlerinden biridir.

Davranış.
Tavşanlar birbirine sokulur, derin altlıklara kazınır ve korunaklı yerleri seçer. Onlara her üçünü de yapma yeteneği verin, kendilerini ayarlayacaklardır.

Kulaklara dolaşım.
Tavşanlar ısıyı kulakları aracılığıyla atarlar. Soğuk havalarda oradaki kan akışı azalır, bu yüzden canlı, yemek yiyen bir tavşanda soğuk kulaklar tek başına bir alarm değildir. Soğuk ayaklar ve durgun bir tavşanla birlikte soğuk kulaklar farklı bir konudur.

Kışın gerçekte ne ters gider

Donmuş su.
Bu listedeki en önemli öğe. Şişeler önce ağız kısmından donar ve bilya sıkışır, bu nedenle şişe dörtte üçü dolu olabilir ve hiçbir şey vermeyebilir. Kaplar buzlanır. Su içemeyen bir tavşan saatler içinde gıda alımını azaltır ve bir tavşanda azaltılmış gıda alımı yavaşlamış sindirim hareketi anlamına gelir.

Şişelere güvenmek yerine ağır seramik kaplar kullanın, şişeyi gerçekten çalıştırarak veya buzu kırarak günde iki kez kontrol edin ve donmasının daha uzun sürmesi için soğuk yerine ılık suyla doldurun.

Nem.
Islak kürk, yalıtım değerinin neredeyse tamamını kaybeder, çünkü yalıtım hapsolmuş havadan gelir. İçeri esen yağmurdan, sızdıran bir çatıdan, yoğunlaşmadan veya kirlenmiş altlıktan dolayı nemli olan bir tavşan, aynı sıcaklıktaki kuru bir tavşandan tamamen farklı bir durumdadır.

Hava akımları ve rüzgar.
Sessiz soğuk hava yönetilebilir. Hareketli hava, ısıyı çok daha hızlı uzaklaştırır. İçinden rüzgar esen bir kulübe, aynı tavşanın korunaklı bir konumda rahatça başa çıkabileceği sıcaklıklarda tehlikelidir.

Yoğunlaşma ve kötü havalandırma.
Bir kulübeyi tamamen kapatma içgüdüsü kendi sorununu yaratır: nem ve amonyak birikir, altlık nemlenir ve ardından solunum yolu hastalığı gelir. Tavşanların rüzgar ve yağmurdan korunmaya, hava hareketinin devam etmesine ihtiyacı vardır.

Ani bir taşınma.
Soğuk havalarda içeriden dışarıya veya barınak değişikliği. İklimlendirme haftalar sürer ve sıkıştırılamaz.

Azalan egzersiz.
Tavşanlar kötü havalarda daha az hareket eder. Daha az hareket, daha yavaş sindirim sistemi, bazılarında kilo alımı ve diğerlerinde kondisyon kaybı ve nemli zeminde daha fazla zaman geçirme anlamına gelir, bu da topuk yaralarına neden olur.

Yalnız olmak.
Yalnız bir tavşanın sokulacak kimsesi yoktur ve ayrıca her şeyi daha kötü hale getiren stres ve hareketsizliğe daha yatkındır.

Avcılar.
Tilkiler ve diğer avcılar kışın daha açtır ve kulübelere daha çok bastırırlar. Tavşanlar, hiç dokunulmadan telin yanındaki bir avcının stresiyle ölebilir.

Garajlar.
Bir garaj bariz bir çözüm gibi görünür ve en tehlikelilerinden biridir. Kapalı bir alanda çalıştırılan bir arabadan çıkan karbon monoksit ve diğer egzoz bileşenleri bir tavşan için ölümcüldür. Bir garaj ancak içinde hiçbir araç çalıştırılmıyorsa kabul edilebilir.

Kış boyunca haftalık olarak tartın. Kalın bir kış kürkü altındaki kondisyon kaybı gözle neredeyse görünmez.

Hipotermiyi aşama aşama tanıma

Erken.
Tavşan barınak arar, altlığa sokulur, tüyleri kabarmış ve ayakları altına çekilmiş şekilde kambur oturur. Kulaklar soğuk hissedilir. Hala yemek yiyor, hala tepki veriyor.

Orta derece.
Titreme. Hem kulaklar hem de ayaklar soğuk hissedilir. Tavşan normalden daha sessizdir, tepki vermesi daha yavaştır ve daha az yemek yer. Bu, müdahalenin basit ve etkili olduğu aşamadır.

Şiddetli.
Titreme durur. Bu kritik noktadır ve tavşanın sakinleştiği şeklinde düzenli olarak yanlış yorumlanır. Hayvan gevşek, tepkisiz veya yarı bilinçsiz hale gelir, ağız ve diş etleri soğuk hissedilir, nefes alma yavaş ve yüzeyseldir, kalp atış hızı düşer.

Yeniden ısıtma.
Yavaş ve nazik. Kuru havlular, sıcak ama çok sıcak olmayan bir oda, vücut teması veya tavşanın mümkün olsaydı uzaklaşabileceği havlulara sarılı bir sıcak su torbası. Bir saat veya daha fazla süre boyunca kademeli olmayı hedefleyin. Doğrudan ısı kaynakları kullanmayın.

Bu konudaki uyarının nedeni gerçektir. Deriyi ve uzuvları hızla ısıtmak, çevresel kan damarlarını açar ve çekirdek hala soğukken kan basıncını düşürür; şiddetli derecede soğumuş hayvanlar sıklıkla hipoglisemiktir de. Şiddetli hipoterminin evde değil, veterinerlik vakası olmasının nedeni budur.

Kışın bir tavşanı başka neler kambur ve sessiz yapar

Soğuk, birkaç açıklama arasından biridir ve örtüşürler.

Sindirim sistemi durması (Gut stasis).
Dışkı yok veya belirgin şekilde az, kambur bir duruş, diş gıcırdatma, yemek yemeyi reddetme. En yaygın tavşan acil durumudur ve soğuk hava, azalmış su içme ve azalmış hareket yoluyla güçlü bir tetikleyicidir.

Diş ağrısı.
Azı dişi dikenleri olan bir tavşan daha az saman yer, daha az fermantasyon ısısı üretir ve kondisyon kaybeder. Kış genellikle sınırda olan bir diş problemini ortaya çıkarır.

Solunum yolu enfeksiyonu.
Nemli, kötü havalandırılan barınak hazırlayıcıdır. Burun veya gözlerden akıntı, hapşırma ve tavşanın yüzünü sildiği ön patilerin iç kısmında keçeleşmiş kürk arayın.

Artrit.
Yaşlı tavşanlar soğukta sertleşir, daha az hareket eder, tek bir yerde oturur ve topuk yaraları ile kirlenmiş bir arka kısım geliştirir.

İdrar yanığı ve kirli bir alt kısım.
Arka kısmına ulaşamayan veya nemli altlıkta oturan bir tavşan, yanmış deri geliştirir. Soğuk havalarda bu ağrılıdır ve iyileşmesi yavaştır.

Encephalitozoon cuniculi ve diğer durumlar.
Baş eğikliği, arka bacak zayıflığı veya idrar kaçırma olan bir tavşanın, mevsim ne olursa olsun kendi değerlerine göre değerlendirilmesi gerekir.

Evdeki en yararlı ayrım dışkıdır. Sadece üşüyen bir tavşan hala dışkı üretiyordur. Durmuş bir tavşan şu anda bir acil durumdur.

Kürkü omuzlar ve sağrı üzerinde ayırın. Yoğun kuru bir kış kürkü, nemli veya ince bir kürkten farklı oturur.

Kış için düzgün kurulum yapma

Kulübeyi yerden yükseltin.
Soğuk ve nem yerden yükselir ve yükseltilmiş bir kulübeye avcıların ulaşması da daha zordur.

Açık tarafı hakim rüzgar ve yağmurdan uzağa çevirin.
Ardından geceleyin hava akışına hala izin veren bir örtü ekleyin. Amaca uygun kulübe örtüleri, havalandırma boşluğu bırakacak şekilde düzenlenmiş branda veya bir duvar dibinde korunaklı bir konum.

Derin bir şekilde samanla döşeyin.
Saman, gövdeleri içi boş olduğu için ottan daha iyi bir yalıtkandır. Ot yiyecektir; saman ise altlıktır. Kapalı bir uyku bölmesi içindeki derin bir saman yatağı, tavşanın içeriye kazınmasına izin verir.

Kapalı bir uyku alanı sağlayın.
Küçük bir girişi olan kulübe içindeki bir kutu, açık bir kulübenin yapamayacağı şekilde ısıyı içeride tutar.

Sınırsız saman sağlayın ve daha fazlasını verin.
Soğuk hava enerji gereksinimlerini artırır. Doğru yanıt daha fazla pelet değil, daha fazla samandır.

Su için kaplar kullanın ve günde iki kez kontrol edin.
Ağır seramik olmalı ki devrilmesinler ve ılık suyla doldurulmalı.

Çalışma alanını kullanılabilir tutun.
Tavşanların hala hareket etmesi gerekir. Kapalı bir bölüm, kuru bir yüzey ve temizlenmiş bir alan, ıslanmadan egzersize izin verir.

Onları çiftler halinde tutun.
Eşleşmiş tavşanlar ısıyı paylaşır ve daha iyi başa çıkar. Kış, bir çifti ayırmak için zaman değildir.

Onları bir barakaya veya müştemilata taşımayı düşünün.
Işığı ve alanı olan ısıtılmamış bir baraka, içinde hiçbir araç kullanılmadığı ve düzgün bir şekilde havalandırıldığı sürece genellikle ikisinin de en iyisidir.

Yaş, ırk ve duruma göre ne değişir

Yavrular ve genç tavşanlar.
Zayıf termoregülasyon ve küçük bir vücut kütlesi. Dikkatli bir barınak olmadan ilk kışlarını dışarıda geçirmemelidirler ve bir batın, anneye ve yuvaya ihtiyaç duyar.

Yaşlı tavşanlar.
Daha az vücut yağı, daha az hareketlilik, soğukta sertleşen artrit ve bakım yapma ve sekotroflara ulaşma yeteneğinin azalması. Birçok yaşlı tavşan, kış için içeride, kalıcı olarak daha iyidir.

Kilosu düşük veya hasta tavşanlar.
Kilo kaybeden, diş hastalığı olan veya hastalıktan iyileşen herhangi bir tavşanın marjı düşüktür ve içeri alınmalıdır.

Rex ve kısa tüylü ırklar.
Daha az kürk yalıtımı ve özellikle rex kürkleri daha az loft sağlar. Ayrıca topuklarda daha az dolgu vardır, bu da bir tavşan soğuk sert bir zeminde hareketsiz oturduğunda önemlidir.

Dev ırklar.
Isıyı tutmak için daha iyi yüzey alanı-kütle oranı, ancak topuk yaralarına ve artrite çok daha yatkındırlar, her ikisi de soğuk ve hareketsizlikle kötüleşir.

Lop ırkları.
Genel olarak diş ve kulak sorunlarına daha yatkındırlar ve nemli soğuk bir ortam her ikisini de öne çıkarma eğilimindedir.

Asla yapılmaması gerekenler

İç mekan tavşanını sonbahar veya kışın dışarı taşımayın.

Tavşanı sıcak bir ev ile dış mekan kulübesi arasında mekik dokutmayın.

Tavşanları bir araç kullanılan bir garajda barındırmayın.

Soğuğu dışarıda tutmak için kulübeyi tamamen kapatmayın.

Donma noktasındaki havalarda bir su şişesine güvenmeyin.

Soğuk bir tavşanı ısıtmak için saç kurutma makinesi, kapaksız sıcak su torbası, cilde karşı ısı yastığı veya sıcak su kullanmayın.

Titremeyi bırakan sessiz bir tavşanın sakinleştiğini varsaymayın.

Kalori eklemek için samanı azaltmayın veya peletlerle değiştirmeyin.

Barınağı ciddi şekilde yeniden düşünmeden tek bir tavşanı kış boyunca dışarıda bırakmayın.

Yemek yiyen, normal dışkı üreten ve hareket eden bir tavşan, termometre ne derse desin başa çıkıyordur.

Ne zaman yardım almalı

Soğuk ve tepkisiz, gevşek veya titremeyi bırakmış bir tavşan için hemen gidin ve yolda yavaş yeniden ısıtmaya başlayın.

Yemeyi bırakan, dışkı üretmeyen veya belirgin şekilde az üreten, kambur duran ve dişlerini gıcırdatan, soğuk kulaklar ve ayaklarla titreyen veya nefes alması zor veya gürültülü olan bir tavşan için aynı gün gidin.

Art arda haftalarca kilo kaybı, arka kısım etrafında kirlenme, ağrılı veya kızarmış topuklar, gözlerden veya burundan akıntı veya azalmış saman alımı için birkaç gün içinde randevu alın.

Kilo kaydını, dışkı geçmişini, ölçtüyseniz uyku bölmesinin içindeki sıcaklığı ve barınak ile altlığın ne olduğunu getirin. Bir kış tavşanı vakasında, barınak detayı genellikle hastalığı açıklar.