Tavşanlarda göğüs tasması ve kayışla yürüyüş: Neden yanlış gidiyor ve yerine ne yapmalı

Kısa cevap

Mat ve hedef çalışması temeldir. Eğer bir tavşan iç mekanda bunu sakin bir şekilde yapamıyorsa, göğüs tasmasına hazır değildir.

Bir tavşan, köpeğin yürütüldüğü şekilde yürütülemez. Bu bir eğitim başarısızlığı değildir ve bir ısrar meselesi de değildir. Tavşanın vücudu, gövdeden yönlendirilmenin gerçekten tehlikeli olacağı şekilde inşa edilmiştir.

Bu, göğüs tasmasının her zaman yanlış olduğu anlamına gelmez. Bu, tasmanın hareket etmeyi seçmiş bir tavşan için bir güvenlik hattı olduğu, asla bir yönlendirme aracı olmadığı ve bir tavşanın gerçekten ihtiyaç duyduğu egzersizin tamamen başka bir şey olduğu anlamına gelir.

• Bir tavşanın arka bacakları, kısıtlanmış bir vücuda karşı kendi omurgasını kıracak kadar güç üretebilir.
• Tavşanlar göğüs tasmalarından kolayca geri geri çıkar ve dışarıda serbest kalan bir tavşan çok nadiren bulunur.
• Mücadele etmeyi bırakan bir tavşan genellikle rahatlamış değil, donup kalmıştır. Dışarıdaki hareketsizlik, ilerleme değil bir uyarı işaretidir.
• Dış mekana maruz kalmak; böcek kaynaklı hastalık riski, sinek larvalarının neden olduğu enfeksiyon (flystrike) riski ve iç mekan tavşanlarının asla karşılaşmadığı böcek ilacı riskini beraberinde getirir.
• Tavşanların ihtiyacı olan şey, hiçbir kayışın sağlayamayacağı güvenli bir alanda sprint atma, zıplama ve kazma nöbetleridir.

:::danger
Bir tavşanı asla kayış veya göğüs tasmasından çekmeyin, sarsmayın veya kaldırmayın ve bir tavşanı asla bağlı bırakıp uzaklaşmayın.

Tavşan iskeleti, bağlı olduğu kas kütlesine göre alışılmadık derecede hafiftir ve güçlü arka bacaklar, onlara direnç gösterecek şekilde inşa edilmemiş bir bel omurgasına etki eder. Göğüs tutulduğunda ve arka kısımlar tekme attığında, kuvvet belin alt kısmında yoğunlaşır. Oradaki kırıklar ve çıkıklar, arka bacak fonksiyonunun anında kaybına, mesane ve bağırsak kontrolünün kaybına neden olur ve sonuç sıklıkla ötenazidir. Bu durum, aylardır hiçbir sorunu olmayan bir tavşanda bile tek bir ürkek tekme ile gerçekleşebilir.
:::

60 saniyede karar verin

Tavşan iskeleti neden bunu farklı kılıyor

Bir köpek göğüs tasması işe yarar çünkü köpeğin omurgası ve etrafındaki kaslar, bükülmeye ve çekilmeye direnmek için yapılmıştır. Tavşanınki ise başka bir şey için yapılmıştır.

Tavşanlar, durduğu yerden patlayıcı bir şekilde hızlanmak ve yön değiştirmek için evrimleşmiştir. Bu, hafif bir iskelet üzerinde çok büyük arka bacak kasları gerektirir. Kemik, bağlı olduğu güce göre incedir ve belin alt kısmındaki lomber omurlar, dönme noktasıdır.

Bir tavşan göğüs çevresinden tutulduğunda veya kısıtlandığında ve ardından paniklediğinde, vücudun ön kısmı hareket edemez ancak arka bacaklar hala ateşlenir. Kuvvetin, alt omurgadan başka gidecek yeri yoktur.

Sonuç, çoğunlukla belin alt kısmında bir omurga kırığı veya çıkığıdır. Tavşan her iki arka bacağının kullanımını anında kaybeder, genellikle mesane ve bağırsak kontrolünü kaybeder ve sıklıkla kurtarılamaz. Bu nadir, teorik bir risk değildir. Tavşan deneyimli veterinerlerin kayışla yürütmeyi tavsiye etmemelerinin standart nedenidir.

Aynı mekanizma, tavşanların neden arka kısımları desteklenmeden asla kucaklanmaması gerektiğinin ve tutma sırasında desteklenmeyen bir mücadelenin neden bu kadar tehlikeli olduğunun nedenidir.

"Gevşek kayışla yürüyüş" bir tavşan için ne anlama gelebilir ve gelemez

Bir köpekle gevşek kayışla yürüyüş, köpeğin insan rotayı belirlerken bir yarıçap içinde kalmayı öğrenmesi anlamına gelir. Bu, burada mevcut değildir.

Bir tavşanla, dürüst versiyon şudur:

Tavşan yönü ve hızı seçer. Siz her zaman kayışta boşluk bırakacak şekilde hareket edersiniz.

Kayış, tavşanı bir şey korkutursa çitlerin altına kaybolmaması için oradadır. Bu, tavşanı geri getirmenin bir yolu değildir, çünkü tavşanı kayıştan çekerek geri getirmek, onu yaralayan hareketin ta kendisidir.

Bu yeniden çerçeveleme, başarının neye benzediğini değiştirir. İyi bir seans, birkaç metre zıplayan, oturan, kendini temizleyen, çim yiyen ve geri zıplayan bir tavşandır. Bu bir yürüyüş değildir. Yürüyüş bekleyen sahipler baskı uygulamaya başlar ve baskı, tehlike budur.

Herhangi bir göğüs tasmasından önce: gerçekten işe yarayan alıştırma

Tüneller, saklanma alanları, kazma fırsatları ve zemin alanı, bir kayışın asla sunamayacağı egzersizi sağlar.

Birinci adım: iç mekanda mat ve hedef çalışması.

Tavşana bir hedefe dokunmayı ve yiyecek için bir mat üzerinde sakinleşmeyi öğretin. Bu, tavşana dokunmadan hareket ettirmenizi sağlar; bu, her şeyi güvenli kılan beceridir. Bir hedefi takip eden tavşanın yönlendirilmeye ihtiyacı yoktur.

İkinci adım: bir nesne olarak göğüs tasması.

Tasmayı yiyeceğin yakınındaki zeminde bırakın. Tavşanın koklamasına, çiğnemesine ve görmezden gelmesine izin verin; hiçbir takma girişimi olmadan birkaç seans boyunca.

Üçüncü adım: sabitlemeden temas.

Tasma, tavşan yemek yerken bir veya iki saniyeliğine omuzlarının üzerine koyun, sonra çıkarın. Tavşan yemeyi bırakmayana kadar tekrarlayın.

Dördüncü adım: saniyeler için sabitleyin.

Bir kayışı bağlayın, besleyin, çözün. Sonra her ikisini de, besleyin, çözün. Tavşan süreç boyunca yiyor olmalıdır. Eğer yemeyi bırakırsa, adım çok büyük gelmiştir.

Beşinci adım: iç mekanda tasma takılı kısa seanslar.

Bir seferde birkaç dakika, özgürce hareket ederek, kayış takılı ancak yerde sürükleniyor ve takılmaması için denetimli bir şekilde.

Altıncı adım: sadece tüm bunlardan sonra dış mekan ve sadece kapalı bir alan.

Duvarlı bir bahçe veya kapalı bir veranda; park değil ve köpeklerin yakınında değil. İlk dış mekan seansı, tavşanın bir taşıma çantasına veya saklanma alanına geri dönmekte özgür olduğu birkaç dakika olmalıdır.

İlerleme haftalarla ölçülür ve bir adım gerilemek normaldir. Çıkış kriterleri kesindir: eğer tavşan donarsa, yere yapışırsa, dişlerini gıcırdatırsa, arka ayaklarıyla yere vurursa veya tasma göründüğünde kaçarsa süreç çok hızlı ilerlemiş demektir.

Başa çıkamayan bir tavşanı okumak

Geniş gözleri ve dik kulaklarıyla dik, gergin bir duruş, tehdidi değerlendiren bir tavşandır, keyif alan bir tavşan değil.

En yaygın hata, hareketsizliği memnuniyet olarak okumaktır.

Donmuş.

Yere çökmüş, kaslar gergin, gözler geniş ve kırpmadan bakıyor, kulaklar vücuda yapışmış, yemek yemeyi reddediyor. Bu tavşan sakin değildir. Hareket etmemenin en iyi şansı olduğuna karar vermiştir ki bu tam da bir avcı yakınındayken tavşanın yaptığı şeydir.

Rahatlamış.

Gevşek duruş, kulaklar nötr konumda, burun normal hızda seğiriyor, yemeğe istekli, temizlenmeye istekli, uzaklaşıp geri gelmeye istekli.

Diş gıcırdatma.

Okşanırken yumuşak, hafif diş tıklatması memnuniyettir. Yüksek sesli, yavaş, bilinçli gıcırdatma acı veya sıkıntıdır ve seansı bitirmelidir.

Arka ayaklarla yere vurma.

Bir alarm sinyali. Tavşanın tehlikeli bulduğu bir şeyi tanımladığı anlamına gelir. Vurma sonrasında devam etmek, tavşana uyarısının işe yaramadığını öğretir.

Öğrenilmiş çaresizlik.

Birkaç seans boyunca mücadele eden ve sonra mücadeleyi bırakan bir tavşan, genellikle tasmayı kabul etmemiştir. Mücadele etmenin hiçbir şeyi değiştirmediğini öğrenmiştir. Belirtisi, diğer her şeyin de sönükleşmesidir: seanslar sırasında yemeyi bırakır, keşfetmeyi bırakır ve ekipman göründüğünde sizden kaçınmaya başlar.

Kayışla ilgisi olmayan dış mekan riskleri

Böcek kaynaklı viral hastalık.

Miksomatozis ve tavşan hemorajik hastalığının görüldüğü bölgelerde, ısıran böcekler ve kirlenmiş zemin ana giriş yollarıdır ve her iki hastalık da sıklıkla ölümcüldür. Aşı, mevcut olduğu yerlerde bir tavşan çimlere çıkmadan önce güncel olmalıdır ve "olsa iyi olur"dan ziyade "katı bir gereklilik" olarak görülmelidir.

Sinek larvaları (Flystrike).

Sinekler, nemli veya kirli kürkü olan bir tavşana yumurta bırakır ve larvalar canlı dokuya girer. Sıcak havalarda dışarıda zaman geçirmek maruziyeti keskin bir şekilde artırır. Obezite, artrit, diş hastalığı veya çekotrop sorunu nedeniyle arka kısımlarını temizleyemeyen tavşanlar, arka kısımları günde en az iki kez kontrol edilmeden sinek mevsiminde çimlerde olmamalıdır.

Parazitler ve koksidiyoz.

Vahşi tavşanların kullandığı çimler, toprakta hayatta kalan parazit aşamalarını taşıyabilir. Bu, vahşi tavşanların otladığı alanlardan kaçınmak için özel bir nedendir.

Kimyasallar.

Gübre, herbisit, yosun öldürücü, sümüklü böcek peletleri ve böcek ilacı kalıntıları, tavşanın yediği yüzeyde tam olarak oturur. Halka açık çimler ve işlem görmüş bahçeler güvenli değildir ve kalıntılar yüzey kuru göründükten sonra bile devam eder.

Zehirli bitkiler.

Birçok yaygın bahçe ve süs bitkisi tavşanlar için zehirlidir ve kayışlı bir tavşan, bir sahibin denetleyebileceğinden çok daha hızlı otlar. Gerçek zamanlı izlemek yerine alanı önceden temizleyin.

Isı.

Tavşanlar terlemez ve ısıyı esas olarak kulakları yoluyla atarlar. Güneşli bir çim alandaki tavşan, sahiplerin beklediğinden daha hızlı aşırı ısınır ve tavşanlarda ısı stresi hızla ilerler. Her zaman gölge mevcut olmalı ve sıcak havalarda öğle seansları atlanmalıdır.

Avcılar ve kokuları.

Koşan bir köpek, tepedeki bir yırtıcı kuş veya bir tilkinin kokusu, günler süren mide stazını tetikleyecek kadar güçlü bir korku tepkisine neden olabilir. Kayış bunu önlemez ve daha kötü hale getirebilir, çünkü tavşan kaçamaz.

Irk, yaş ve sağlıkla neler değişir

Dev ırklar.

Aynı hafif iskelet tasarımı üzerinde daha fazla kütle ve genellikle var olan eklem ve topuk sorunları. Mücadelenin sonuçları daha kötüdür.

Cüce ve küçük ırklar.

Kafa genişliği ile boyun genişliği arasındaki fark daha küçük olduğundan ve boşluklardan sıkışarak geçebildiklerinden her türlü tasmadan daha kolay kaçarlar.

Düşük kulaklı tavşanlar (Lop).

Yaklaşan bir tehdidi ne kadar iyi duyduklarını ve baş ve boyun çevresindeki basıncın ne kadar rahat olduğunu etkileyen diş ve kulak sorunlarına daha yatkındırlar.

Yaşlı tavşanlar.

Omurga artriti ve azalmış esneklik yaygındır ve genellikle teşhis edilmemiştir. Yaşlı bir tavşanın hem mücadele sonucu yaralanma olasılığı daha yüksektir hem de tüm deneyimi rahatsız edici bulma olasılığı daha yüksektir.

Genç tavşanlar.

İskeletsel olarak olgunlaşmamışlardır ve ayrıca daha az öngörülebilirdirler. Alıştırma genç yaşta başlayabilir, dış mekan seansları başlamamalıdır.

Kısırlaştırılmamış tavşanlar.

Daha tepkiseldirler, kaçmaya daha yatkındırlar ve diğer hayvanların kokusuyla tetiklenme olasılıkları daha yüksektir.

Tek tavşanlar ve çiftler.

Yalnız dışarı çıkarılan eşli bir tavşan, stresini düzenleyen arkadaşını kaybeder. Biri dışarı çıkarsa, ikisi de çıkmalı, kayış yerine bir oyun alanında.

Yerine ne inşa etmeli

Bir tavşanın ihtiyaç duyduğu egzersiz yürüyüş değildir. Kısa nöbetler halinde yapılan sprint, dönme, zıplama, ayağa kalkma ve kazmadır.

Barınağa bağlı, tüm gün ulaşılabilir güvenli bir oyun alanı.

Kalıcı erişim, seans süresinden daha önemlidir. İstediği zaman girebileceği bir oyun alanına sahip bir tavşan, bunu şafak ve alacakaranlıkta kısa nöbetler halinde kullanacaktır; bu da onun istediği zamandır.

Bir çatı, kazmaya dayanıklı bir taban ve güvenli bir çevre.

Tilkiler, köpekler, kediler ve yırtıcı kuşların hepsi tavşanları avlar. Çatısı olmayan bir oyun alanı güvenli değildir. Gömülü tel veya sağlam bir taban, hem dışarı kazmayı hem de içeri kazmayı önler.

Her zaman ulaşılabilir gölge ve sığınak.

Öğleden sonraya kadar güneşli hale gelen bir köşe değil.

Yükseklik ve örtü.

Üzerine oturulacak platformlar, içine girilecek tüneller ve sağlam bir saklanma alanı. Bir tavşan, açık alanı sadece örtüye ulaşabildiğinde kullanır.

Bir kazma kutusu.

Toprak, parçalanmış kağıt veya çocuk güvenli oyun kumu dolu büyük bir kap. Bu, güçlü bir davranışsal ihtiyacı karşılar ve bir tavşanın refahı için herhangi bir yürüyüşten daha fazlasını yapar.

Yemleme ve otlatma.

Yiyeceği oyun alanına saçmak, yemeyi harekete dönüştürür.

Asla yapılmayacaklar

Kayışı kullanarak bir tavşanı kaldırmayın, sürüklemeyin veya yeniden konumlandırmayın.

Bir tavşanı bağlamayın ve bir anlığına bile olsa bırakmayın. Bağlı tavşanlar köpekler, avcılar ve kendi panikleri tarafından öldürülür.

Bir tavşanı parka, halka açık yeşil alana veya köpeklerin kayışsız koştuğu herhangi bir yere götürmeyin.

Mücadeleden sonra tavşan "sakinleşti" diye seansa devam etmeyin.

Zaten hasta, artritli, obez veya herhangi bir şeyden iyileşmekte olan bir tavşana göğüs tasması takmayın.

Dış mekanda geçirilen zamanı günlük iç mekan alanı yerine kullanmayın. Yirmi üç saat boyunca kısıtlanan ve bir saat boyunca yürütülen bir tavşan hala kısıtlanmış bir tavşandır.

Ne zaman yardım almalı

Gevşek duruşlu, nötr kulaklı ve yemeğe ilgi duyan bir tavşan, gerçekten rahat olan bir tavşandır.

Bir tavşan arka bacaklarını kullanamıyorsa, kendini sürüklüyorsa, mesane veya bağırsak kontrolünü kaybettiyse veya bir mücadele sırasında çığlık attıysa bunu bir acil durum olarak değerlendirin. Tüm vücudu bir tahta veya sert bir havlu gibi düz bir yüzeyde destekleyin, mümkün olduğunca hareketsiz tutun ve doğrudan veterinere gidin.

Korkutucu bir deneyimden sonra bir tavşan sessizleşirse, kambur durursa ve yemek yemeyi veya dışkılamayı bırakırsa bunu bir acil durum olarak değerlendirin. Stresle tetiklenen mide stazı, bu türde gerçek bir acil durumdur ve süre günler değil, saatlerdir.

Eğer bir tavşan dış mekan seansları tarafından defalarca korkutuluyorsa ve davranış iç mekanda devam ediyorsa, işlenmemiş veya halka açık çimlerde bulunduysa veya arka kısımlarda nemli, kirli veya sinek etkisinde herhangi bir alan bulursanız bir randevu alın.

Aşı kaydını, tavşanın tam olarak nasıl kısıtlandığının ve neler olduğunun bir açıklamasını ve en son ne zaman yediğinin ve en son ne zaman dışkıladığının bir notunu getirin.