Evcil Kirpiler Dışarıda: Sıcaklık, Güneş, Parazitler ve Güvenli Bahçe Zamanı

Hızlı yanıt

Evinizdeki evcil kirpi bir Afrika türüdür. Bahçe çitinin altında yaşayan hayvan değildir.

Dışarıda geçirilen zamanla ilgili en önemli gerçek, evlerde tutulan evcil kirpinin Sahra altı Afrika'dan gelen sıcak iklim türü olan Afrika cüce kirpisi olmasıdır. Bu, bahçelerde yaşayan, doğru şekilde kış uykusuna yatmayan ve yılın hiçbir döneminde ılıman bir bahçe için donatılmamış olan Avrupa kirpisi değildir.

Sahipler, dışarıda idare eden vahşi kirpileri görür ve kendi hayvanlarının da aynısını yapabileceğini varsayarlar. Yapamaz ve bu tek varsayım, aşağıda açıklanan zararların çoğuna neden olur.

• Dışarıda zaman geçirmek, gerçek riskler barındıran isteğe bağlı bir zenginleştirmedir. Bunun için hiçbir sağlık gerekliliği yoktur.
• Soğuk, bu türün tamamlayamayacağı bir kış uykusu girişimini tetikler ve bu girişim sıklıkla ölümcüldür.
• Kirpiler gececil hayvanlardır. Gündüz dışarıda geçirilen seanslar biyolojilerine aykırıdır ve onları aşırı ısınmaya ve güneş yanığına maruz bırakır.
• Salyangozlar, sümüklü böcekler ve toprak solucanları akciğer kurdu ve bağırsak parazitleri taşır. Bahçede otlayan bir kirpi, ara konakçıları yiyor demektir.
• Bahçede kaçan bir evcil kirpi sessizdir, gizemli renkleri vardır ve geceyi sağ atlatması pek olası değildir.

:::danger
Dışarıda üşüyen bir evcil kirpi bu nedenle ölebilir.

Afrika cüce kirpileri sıcaklık düştüğünde uyku hali girişiminde bulunur, ancak gerçek bir kış uykusunu sürdürecek fizyolojiye sahip değillerdir. Hayvan soğur, tepkisizleşir, sendeleyerek yürür ve gevşekleşir, bağışıklık fonksiyonu çöker ve saatler içinde veya takip eden günlerde karaciğer yağlanması dahil komplikasyonlar nedeniyle ölebilir. Soğuk ve halsiz bulunan bir kirpi acil durumdur: onu vücudunuzda kademeli olarak ısıtın ve egzotik hayvanlara bakan bir veterinere gidin. Doğrudan ısı kullanmayın ve kendi kendine uyanacağını varsaymayın.
:::

60 saniyede karar verin

Tür karışıklığı neden bu kadar önemli

Avrupa kirpisi ılıman bir iklimde evrimleşmiştir ve kış boyunca kış uykusuna yatar. Düşük sıcaklıkta aylarca hayatta kalmak için yağ rezervlerine, metabolik kontrole ve yuvalama davranışına sahiptir.

Afrika cüce kirpisi ise sahip değildir. Doğal ortamında sıcaklıklar ılıktır ve oldukça stabildir, hayatta kalınacak bir kış yoktur. Koruduğu şey bir uyuşukluk tepkisidir: soğuduğunda metabolizması yavaşlar ve hareketsiz hale gelir.

Bu tepki kış uykusu değildir. Hayvanın kendi kendine sıklıkla kurtulamadığı kısmi bir kapanmadır. Vücut ısısı düşer, bağışıklık fonksiyonu azalır, hayvan yemeyi keser ve vücut düzgün işleyemediği yağı harekete geçirdiği için karaciğer hastalığı ortaya çıkabilir. Tekrarlanan kış uykusu girişimleri kalıcı hasar verir.

Diğer uçta, kirpiler sıcakta da yassılaşarak, yayılarak ve tepkisiz hale gelerek uykuya dalarlar. Bu da aynı derecede tehlikelidir.

Pratik sonuç, dışarıda geçirilen zamanın güvenli olduğu aralığın neredeyse diğer tüm evcil hayvanlardan daha dar olması ve her iki taraftan sınırlanmış olmasıdır.

Dışarıdaki sıcaklık telefonunuzdaki sayı değildir

Gölgedeki hava sıcaklığı, bir hava durumu uygulamasının size verdiği rakamdır. Bu, kirpinin deneyimlediği şey değildir.

Zemin sıcaklığı daha düşüktür. Bir kirpinin karnı ve ayakları tüysüzdür ve doğrudan zeminle temas halindedir. Gölgedeki çim, nemli toprak ve kaldırım taşları, iletim yoluyla hayvandan ısıyı çeker. Sırtındaki dikenler altta hiçbir yalıtım sağlamaz.

Rüzgar ısıyı hızla uzaklaştırır. Bir insan için hoş hissettiren bir esinti, kütlesine oranla büyük bir yüzey alanına sahip küçük bir hayvan için önemlidir.

Nem soğuktan daha kötüdür. Islak çim, ısıyı kuru zeminden çok daha hızlı emer.

Doğrudan güneş ayrı bir tehlikedir. Kirpiler etkili bir şekilde nefes alıp vererek serinleyemezler ve ısıyı atma yetenekleri sınırlıdır. Tam güneşte kalan veya çıkamayacağı bir yere kıvrılmış olan bir kirpi hızla aşırı ısınır. Açık renkli ve albino bireyler de kulaklarda ve burunda güneş yanığına eğilimlidir.

Akşam sıcaklıkları hızla düşer. Hoş bir geç öğleden sonra bir saat içinde soğuk hale gelir ve alacakaranlık, gececil bir hayvanın aktifleştiği ve keşfetmek istediği tam zamandır.

Bir kirpiyi dışarı çıkarırsanız, havayı değil, hayvanın aslında bulunacağı gölgedeki zemini ölçün.

Hayvanın nerede olacağını, üzerinde oturacağı yüzeyi, kullanacağı gölgeyi ölçün.

Zeminin kendisinden gelen parazitler ve hastalıklar

Bu, sahiplerin en az duyduğu risktir ve gerçektir.

Akciğer kurdu. Kirpi akciğer kurdu türleri, sümüklü böcekleri ve salyangozları ara konakçı olarak kullanır. Bir çimenlikte sümüklü böcek bulup yiyen bir kirpi, paraziti bulaştıran şeyi tam olarak yapıyordur. Akciğer kurdu öksürüğe, nefes almada güçlüğe ve kilo kaybına neden olur ve vahşi kirpilerde yaygın ve ciddi bir sorundur.

Bağırsak parazitleri. Capillaria ve diğer kurtlar kirlenmiş zeminden ve omurgasız avlardan kapılır.

Mantar (Ringworm). Trichophyton erinacei vahşi kirpilerde yaygındır ve çevrede hayatta kalır. Kirpilerde kabuklanmaya ve diken kaybına, insan cildinde ise belirgin iltihaplı bir halkaya neden olur. Kirpi bakımında en güvenilir şekilde bulaşan zoonozlardan biridir.

Keneler, pireler ve akarlar. Vahşi kirpilerin, tilkilerin, kedilerin ve geyiklerin ziyaret ettiği bahçeler kene taşır. Kirpiye özgü akarlar ciddi deri hastalığına ve diken kaybına neden olur.

Salmonella. Kirpiler bunu döker ve kirlenmiş zemin yükü artırır.

Vahşi kirpilerin halihazırda ziyaret ettiği bir bahçe, parazitlerini ve mantar sporlarını taşıyacağı için en yüksek riskli zemindir.

Toksinler ve fiziksel tehlikeler

Salyangoz peletleri. Metaldehit ve diğer yumuşakça zehirleri doğrudan toksiktir ve zehirli bir sümüklü böcek de zehirli bir öğündür.

Rodentisit. Antikoagülan yemler kirpileri hem doğrudan hem de zehirlenmiş avlar yoluyla öldürür.

Çim ve bahçe kimyasalları. Herbisitler, gübreler, yosun öldürücüler ve böcek ilaçları cilt yoluyla emilir ve bakım sırasında yutulur.

Havuzlar ve su özellikleri. Kirpiler yüzebilir ancak dik kenarlı bir kenardan tırmanamadıklarında boğulurlar. Herhangi bir su özelliği, kirpi dışarı çıkmadan önce çevrelenmeli veya bir rampa verilmelidir.

Fileler. Futbol kaleleri, bezelye fileleri, meyve kafesleri ve gevşek bahçe ağı kirpileri dolandırır ve hayvan çırpındıkça ağı sıkıştırır. Bu, bahçe kirpilerinde ciddi yaralanmaların en yaygın nedenlerinden biridir.

Giderler, boşluklar ve delikler. Kapatılmamış giderler, çit altındaki boşluklar, zemin kaplamaları ve barakaların altındaki alanlar ve bir kirpinin girebileceği ancak dönemeyeceği her delik.

Kompost yığınları. Sıcak, çekici ve bir kirpinin içine girip bir çatal ile yaralanabileceği yaygın bir yerdir.

Çim biçme makineleri ve tırpanlar. Uzun çimlerin içine kıvrılmış bir kirpi kaçmayacaktır. Kesmeden önce herhangi bir alanı iyice kontrol edin.

Eğer bir kirpiyi dışarı çıkarırsanız

Önce zenginleştirmenin riske değip değmeyeceğine karar verin. Birçok bakıcı değmeyeceği sonucuna varır ve bu cevapta yanlış bir şey yoktur. Kirpiler kazma kutuları, yiyecek arama, tüneller ve bir çark ile içeride mükemmel bir şekilde zenginleştirilebilir.

Devam ederseniz:

Bahçe yerine tamamen kapalı bir alan kullanın.

Hayvanın tırmanamayacağı kadar yüksek sağlam kenarlar, çünkü kirpiler göründüklerinden daha iyi tırmanırlar. Bir zemin bariyeri, çünkü kazarlar. Kuşlara ve gelen kedilere karşı bir kapak veya file. Panellerin tabanında boşluk olmamalı.

Alanı kontrol ettiğiniz bir zemine koyun.

En az bir tam sezon işlem görmemiş, vahşi kirpiler tarafından ziyaret edilmemiş ve sümüklü böcek ve salyangozlardan arınmış. Üzerinde tanıdık bir altlık bulunan temiz bir branda üzerine yerleştirilen bir alan, parazit ve kimyasal riskini tamamen ortadan kaldırır, ancak duyusal ilginin bir kısmından fedakarlık edilir.

Gölge ve saklanma yeri sağlayın.

Hayvan, yardımınız olmadan güneşten ve rüzgardan kurtulabilmelidir.

Sürekli gözetim altında tutun.

Mutfak penceresinden değil. Alanın içinde, izleyerek, tüm süre boyunca.

Kısa tutun ve sıcak tutun.

Gerçekten sıcak, durgun, kuru bir günde kısa bir seans. Kirpiyi keşfetmeyi bıraktığında, hareketsizleştiğinde veya sıcaklık düşmeye başladığında içeri getirin.

Sonrasında kontrol edin.

Kene için, özellikle yüz, kulaklar, bacaklar ve dikenler ile deri arasındaki birleşim yeri çevresinde tüm hayvanı hissederek kontrol edin. Ayakları kesikler ve ayak parmağına dolanmış herhangi bir şey için kontrol edin. Takip eden haftalarda mantar ve akarların nasıl ortaya çıktığına dair kabuklanma veya diken kaybı olup olmadığına bakın.

Ellerinizi yıkayın ve tekrar yıkayın.

Hem kirpiye dokunduktan sonra hem de alandaki herhangi bir şeye dokunduktan sonra.

Sağlam kenarlar, zemin bariyeri, kapak, gölge ve saklanma yeri. Daha azı, bir kısmının etrafında çit olan bir bahçedir.

Bir kirpi dışarıda serbest kalırsa

Zaman her şeyden daha önemlidir, çünkü soğuk ve yırtıcılar hasara neden olur.

Alacakaranlıkta ve gece karanlığında, hayvan aktif olacağı zaman arayın.

Dinleyin. Kirpiler hırlar, koklar ve hışırdar. Sessiz bir bahçe ve hareketsiz bir dinleyici, etrafta dolaşan bir el fenerinden daha fazlasını bulur.

Kirpinin seçeceği yerleri kontrol edin: zemin kaplamalarının altı, barakaların altı, çitlerin ve yoğun çalıların tabanı, yaprak yığınlarının altı, kompost yığınları, uzun çimler, saksıların arkası, açık barakaların ve garajların içi ve çitlerin tabanı boyunca.

Tanıdık kokan yatak takımlarını, hayvanın kendi saklanma yerini ve normal yemeğinin bir tabağını gece boyunca korunaklı bir noktaya koyun ve sadece sabah değil, sık sık kontrol edin.

Bir yemek tabağının etrafındaki ince kum veya un tabakası ayak izlerini kaydeder ve hayvanın yakında olup olmadığını size söyler.

Komşulardan bahçelerini kontrol etmelerini ve köpekleri tasmada tutmalarını isteyin. Tırpanla biçmemeleri, çim biçmemeleri veya bahçe atığı yığınlarını taşımamaları konusunda uyarın.

Soğuksa, ıslaksa veya kirpi birkaç saatten fazladır dışarıdaysa, bulunduğunda acil durum olarak değerlendirin: kademeli olarak ısıtın ve iyi görünse bile muayene ettirin.

Asla yapmamanız gerekenler

Evcil bir kirpiyi kasten dışarıya salmayın. Hayatta kalmayacaktır ve birçok bölgede yerli olmayan bir hayvanı salmak yasaktır.

Bir kirpiyi kısa bir süreliğine bile olsa, bir alanda olsa bile gözetimsiz dışarıda bırakmayın.

Parlak güneşte, rüzgarda, nemli veya serin koşullarda kirpiyi dışarı çıkarmayın.

Kirpinin sümüklü böcek, salyangoz veya toprak solucanı bulması için yiyecek aramasına izin vermeyin.

Salyangoz peleti, yabani ot ilacı, gübre veya böcek ilacı ile işlem görmüş bir bahçeyi kullanmayın.

Kirpiyi vahşi kirpilerin beslendiği bir zemine koymayın.

Soğuk bir kirpi üzerinde doğrudan ısı kullanmayın. Vücut ısısı ve kademeli bir ısınma, sonra bir veteriner.

Ekmek veya süt sunmayın. Kirpiler laktozu sindiremez ve her ikisi de ishale neden olur.

Köpek diğer hayvanlarla ne kadar güvenilir olursa olsun, bir köpek ve bir kirpinin tanışmasına izin vermeyin.

Top haline gelmiş bir kirpinin güvende olduğunu varsaymayın. Dikenler meraklı bir hayvanı caydırır, kararlı bir olanı değil.

Veterinerin bilmek isteyeceği şeyler

Ne zaman yardım alınmalı

Soğuk, halsiz, tepkisiz, bacakları üzerinde sendelenen veya kıvrılmış ve ısındıktan sonra açılmayan bir kirpi için hemen gidin.

Öksürük, hapşırma, nefes almada güçlük, açıklanamayan bir kilo düşüşü, bir yara veya bozulmadan çıkaramadığınız bir kene için aynı gün gidin.

Dışarıya maruz kaldıktan sonra kabuklanma, kepek, diken kaybı veya kaşıntı ortaya çıkarsa takip eden haftalar içinde randevu alın ve dışarıda geçirilen süreden özellikle bahsedin, çünkü bu veterinerin neyi test edeceğini değiştirir.

Hayvanın keşfedebileceği, gölgeli, saklanma yeri olan ve bir kişinin izlediği kontrollü bir alan, dışarıda geçirilen zamanın sahip olmaya değer tek versiyonudur.

Veterinere kirpinin tam olarak nerede olduğunu söyleyin. Akciğer kurdu, mantar ve toksin maruziyeti, geçmişte bir bahçe olduğunda çok daha hızlı konulan teşhislerdir.