Papağanlar ile Kedi ve Köpekler: Evde Güvenli Bölgeleme

Kısa cevap

Bir kedi veya köpek ile birlikte yaşayan papağanın gözetime değil, fiziksel ayrılığa ihtiyacı vardır. Gözetim, bir kedinin hareket hızı karşısında yetersiz kalır.

Bölgeleme sorunu, hayvanların anlaşıp anlaşamadığı değildir. Anlaşamadıkları o iki saniye içinde ne olduğudur.

• Bir kedi ile kuş arasındaki her türlü temas, görünürde yara olmasa bile aynı gün bir veteriner müdahalesi gerektiren acil durumdur.
• Kedi tükürüğü, kuşlar için hızla ölümcül olabilen bakteriler taşır ve tüylerin arasından açılan küçük bir delik kolayca gözden kaçabilir.
• Köpekler kuşları ısırarak değil, ezip sarsarak öldürürler, bu nedenle "nazik" bir yakalama bile ölümcül sonuçlar doğurabilir.
• Mobilyalara göre değil, kapılara göre bölgeleme yapın. Yükseklik tek başına bir kuşu korumaz.
• Bir köpeğin devirebileceği veya bir kedinin tırmanabileceği bir kafes, güvenli bir bölge değildir.

:::danger
Eğer bir kedi kuşunuza herhangi bir şekilde temas ettiyse, kuş tamamen iyi görünse bile aynı gün bir kanatlı uzmanı veterinere gidin.

Kedi tükürüğündeki Pasteurella ve diğer bakteriler, kuşlarda bir ila iki gün içinde hızla ölümcül olan septisemiye yol açabilir. Yara, tüylerin altında gizlenmiş tek bir delik olabilir. Kuşun hastalanıp hastalanmayacağını görmek için beklemek, ölüme yol açan hatadır.
:::

Bir papağanın bölgesi hayvanlar arasındaki bir uzlaşmayla değil, kapalı bir kapıyla tanımlanmalıdır.

60 saniyede karar verin

Bu durum diğer çoklu evcil hayvan sorularından neden farklıdır

Aynı evdeki iki köpek alanı paylaşmayı öğrenebilir. Bir kedi ve bir papağan bunu yapamaz, çünkü önemli olan etkileşim sosyal değildir. Avcı-av ilişkisidir.

Avcı davranışları saldırganlık değildir ve aynı kuralları izlemez. Yıllardır bir kafesin yanında huzur içinde yaşayan bir kedi, yüzünün önünden çırpınarak geçen bir kuşu yakalayabilir; çünkü hareket, bir karardan ziyade refleks dizisini tetikler.

İkinci sorun yaralanma profilidir. Bir kuşun iskeleti, solunum sistemine bağlı içi boş kemikler içerir. Bir yavru köpeğin önemsemeyeceği bir ezilme basıncı, kuşun göğüs kemiğini kırabilir veya hava kesesini yırtabilir.

Üçüncü sorun enfeksiyondur. Bir kedinin köpek dişleri iğne gibidir. Bakterileri derine bırakırlar, sonra delik kapanır ve tüyler onu tamamen gizler. Kuş kendini kötü hissettiğinde enfeksiyon çoktan sistemik hale gelmiştir.

Bu kombinasyon, kuş sahiplerinin güven yerine sert bariyerlerle bölgeleme yapmasının nedenidir.

Güvenli bir kurulum nasıl görünür

Kuşun ana odasının kilitlenebilir bir kapısı vardır ve ev kuralı, kuş kafesinin dışındayken kapının kapalı tutulmasıdır.

Kafes odanın ortasında değil, bir duvar kenarında veya köşede durur ve dışarıdaki bir kedinin onu izleyebileceği bir pencere önünde değildir.

Kafes ağırdır veya duvara sabitlenmiştir, böylece büyük bir köpek onu deviremez ve parmaklık aralıkları bir patinin ulaşamayacağı kadar dardır.

Kafes kilitleri, papağanın açamayacağı türdendir; çünkü kendisini köpeğin olduğu bir odaya çıkaran kuş, felakete giden en yaygın yoldur.

Kedilerin kafesin tepesine tırmanabileceği hiçbir yol (raf, bitişikteki kitaplık, perde vb.) yoktur.

Kafes dışı zaman ile diğer hayvanların serbest zamanı asla çakışmaz. Planlıdır, doğaçlama değildir.

Papağan korumalı mandallar, sabit bir stand ve diğer hayvanların erişemeyeceği bir kafes, her türlü gözetimden daha etkilidir.

Bugün harekete geçmenizi gerektiren değişiklikler

Bir kedi ile herhangi bir fiziksel temas.

İstisnasız, aynı gün veteriner bakımı. Kedi kaynaklı bakterilere karşı antibiyotik koruması hakkında özel olarak bilgi alın.

Kafesin yanında dik dik bakan, sızlanan veya yatan bir köpek.

Bu bir provadır. Giderek artar ve aniden şiddetlenir.

Çığlık atmaya, yolmaya başlayan veya kafesten çıkmayı reddeden bir kuş.

Bir avcının görüş alanında yaşamak kronik bir stres faktörüdür. Tüy tahrip edici davranışlar ve bağışıklık baskılanması kronik stresi takip eder.

Köpeğe veya kediye saldırmaya veya uçmaya başlayan bir papağan.

Büyük papağanlar diğer evcil hayvanlarda ciddi yaralanmalara yol açabilir. Bu eğlenceli bir davranış değildir; her iki taraf için de yaralanmaya davetiye çıkaran bir durumdur.

Bölgeleri koruyan rutin

Kuşun ihtiyaç duyduğu her şey kendi bölgesi içinde olmalıdır, böylece kapıyı açık tutmak için kimsenin bir bahanesi kalmaz.

Asla yapılmaması gerekenler

Bir papağanı kedi veya köpekle "birbirlerine alışmaları için" yüz yüze getirmeyin. Bunun hiçbir yararı yoktur ve gerçek bir risk taşır.

Odadayken köpek serbestçe dolaşırken kuşun omzunuzda durmasına izin vermeyin. Zıplayan bir köpek omzunuza kolayca ulaşabilir.

Bebek kapılarına güvenmeyin. Kediler onları aşar, kuşlar ise üzerlerinden uçar.

Şüpheli bir kedi yarasını temizleyip beklemeyin. Temizlemek, derin bakteriyel bulaşmaya çözüm getirmez.

Küçük bir köpeğin daha güvenli olduğunu varsaymayın. Terrierler tam olarak bu amaçla üretilmiştir ve küçük bir köpek alçak bir kafese daha kolay ulaşabilir.

Ne zaman yardım almalı

Bir kedi ile herhangi bir temas, bir köpek ile herhangi bir temas, düşme, devrilmiş bir kafes veya herhangi bir kanama durumunda derhal harekete geçin.

Kuş kabardıysa, kafes zemininde oturuyorsa, gagası açık nefes alıyorsa veya kanadını ya da bacağını farklı tutuyorsa derhal gidin.

Eğer evde başka bir hayvan geldiğinden beri kuş yolmaya, çığlık atmaya veya saklanmaya başladıysa rutin bir randevu alın.

Telefonda kliniğe bir kedi veya köpek teması olduğunu mutlaka söyleyin. Bu, kuşu görme aciliyetlerini değiştirecektir.

Tüm bölgesini güvenle kullanan bir kuş, gününü bir avcıyı izleyerek geçirmeyen bir kuştur.