Papağan Kaçtı: İlk Saatler, Şafak Vakti Araması ve Geri Getirme

Hızlı cevap

Kapıdan dışarı çıkan bir papağan, gitmeye karar vermemiştir. Ürker, havalanır ve sonra aşağı nasıl ineceğine dair hiçbir fikri olmadığını keşfeder, çünkü iç mekanda büyütülmüş bir kuş rüzgarı, yüksekliği veya yer işaretlerini nasıl değerlendireceğini hiç öğrenmemiştir.

İlk saat çoğu sonucu belirler ve bu süre zarfında yapabileceğiniz en değerli şey kuşu gözden kaybetmemektir. Görebildiğiniz bir papağan, üzerinde çalışabileceğiniz bir papağandır. Kafesi için koşarken gözden kaybolan bir papağan, günler sürebilecek bir arama gerektirir.

İç mekanda inşa ettiğiniz geri çağırma komutu, dışarıda başvuracağınız araçtır. Rüzgarlı havada yüksekte nadiren işe yarar, ancak aç bir kuşun akşam karanlığında tanıdık bir sese doğru aşağı inmesinin nedeni budur.

• Kuşu görüş alanında tutun. Sessizce yaya olarak takip edin ve tam olarak nereye konduğunu işaretleyin.
• Kovalayın, bağırmayın, el sallamayın veya herhangi bir şey fırlatmayın. Korkmuş bir papağan daha uzağa ve daha yükseğe uçar.
• Kuşlar aşağı değil, yukarı gider. Göz hizasında değil, çatı ve ağaç tepesi seviyesinde arama yapın.
• Şafak ve akşam vakitleri, kayıp bir papağanın seslendiği zamanlardır. Öğlen saatlerinde yapılan sessiz aramalar neredeyse hiçbir şey bulmaz.
• Çoğu papağan ilk gün yakınlarda kalır ve çoğu, bir yabancının gördüğünü bildirmesi sayesinde bulunur.

60 saniyede karar verin

Bir ev papağanı neden evine kolayca uçamaz

Ev kuşları uçuş kaslarına sahiptir ancak navigasyon deneyimleri yoktur. Evin içinde, her uçuş birkaç metre içinde biter ve konma yerleri bellidir. Dışarıda, kuş daha önce hiç karşılaşmadığı üç şeyle tanışır.

İlki rüzgardır. Durağan havaya alışkın bir kuş yana ve yukarı doğru sürüklenir, ne kadar kanat çırparsa o kadar uzağa gider. Birçok kaçış, kuşun duramadığı için birkaç sokak ötede bitmesiyle sonuçlanır.

İkincisi rakımdır. Papağanlar ürktüklerinde tırmanırlar ve mevcut en yüksek noktaya konarlar. Oradan aşağı inmek, çoğu ev kuşunun hiç pratik etmediği kontrollü bir iniş gerektirir ve birçoğu ürkütülmüşken bunu denemeyecektir.

Üçüncüsü yer işaretlerinin yokluğudur. Kendi evinin çatısını yukarıdan hiç görmemiş bir kuş onu tanımaz. Bu yüzden kuşlar genellikle eve yakın bulunur ancak geri dönmek için hiçbir girişimde bulunmazlar.

Bunu anlamak stratejiyi değiştirir. Bir kuşu geri dönmesi için ikna etmeye çalışmıyorsunuz. Açlığın, susuzluğun ve azalan ışığın onu tanıdığı bir kişiye indirmesi için yeterince uzun süre yakın kalıyorsunuz.

İlk saat

Gözünüzü kuşun üzerinde tutun.

Her şey ikincildir. Yürüyün, koşmayın. Bahçelerin içinden veya bir yol boyunca gitmek anlamına gelse bile kuşu görüş alanında tutun ve eğer kaybederseniz, tahmin etmeye devam etmek yerine bilinen son noktada durun.

Doğrudan altına geçin.

Kuşlar yana bakmaktan çok aşağı bakmaya eğilimlidir. Aşağıda, ağacın veya binanın dibinde durmak sizi kuşun bakacağı yere koyar.

Sıkıcı ve tanıdık olun.

Normal konuşma sesinizle konuşun. Her zaman kullandığınız kelimeleri kullanın. Kuşun ismini sürekli çığlık atarak söylemeyin. Tanıdığı bir seste panik duyan ürkmüş bir papağan, gelmek yerine sabit kalmaya eğilimlidir.

Kuşu değil, kafesi gönderin.

Birinin kuşun kendi kafesini, açık şekilde, alışılagelmiş yiyeceği ve favori ödül maması görünür olacak şekilde getirmesini sağlayın ve aşağıya, açık alana yerleştirin. İkinci bir kuşunuz varsa, onu kendi güvenli kafesinde getirin. Bir arkadaşın seslenişi, mevcut en güçlü cezp edici yöntemlerden biridir.

Hiçbir şey püskürtmeyin, fırlatmayın veya sallamayın.

Bir kuşu ağaçtan hortumla indirmek popüler bir tavsiyedir ve kötü bir tavsiyedir. Islak bir papağan düzgün uçamaz, bu ulaşılamayacak bir yere konana, sırılsıklam, üşümüş ve artık daha uzakta olana kadar yararlı görünür. Nesneler fırlatmak ve dalları sallamak kuşu sadece yer değiştirir.

Bir kayıt çalın.

Kuşun kendi iletişim sesi veya bir arkadaşının sesi, aşağıdan normal bir ses seviyesinde telefondan çalındığında, genellikle sessiz bir kuşun yerini tespit etmenizi sağlayan bir cevap üretir.

Makul gelenden daha uzun süre bekleyin.

Birkaç saattir dışarıda olan ve yemek yememiş bir papağanın aşağı inmesi, on dakika önce uçandan çok daha olasıdır. Bir ağacın altında sessizce bir saat oturmak meşru ve genellikle başarılı bir stratejidir.

Kuşun açık haldeki kendi kafesi, alışılagelmiş yiyeceğiyle doldurulmuş ve ağacın altında açıkça görülebilecek şekilde yerleştirilmiş olması, herhangi bir çağırma tekniğinden daha fazla işe yarar.

Akşam, gece ve sonraki şafak vakti

Papağanlar karanlıkta uçmaz. Hava karardığında, kayıp bir kuş yerleşir ve orada kalır. Bunun iki sonucu vardır.

Kuşun nerede tüneklediğini biliyorsanız, gün ağarana kadar sabit bir yeriniz var demektir. Tam olarak işaretleyin, ağacın ve çevresindeki binaların fotoğrafını çekin ki karanlıkta tekrar bulabilesiniz ve şafak vaktinden önce konumunuza geri dönün. Birçok kurtarma, kuşun aç, sertleşmiş ve sürüsünü çağırdığı ilk gri ışıkta gerçekleşir.

Nerede tüneklediğini bilmiyorsanız, gece bir kayıptan ziyade bir moladır. Bunu organize olmak için kullanın. Bulabildiğiniz her yerel grupta paylaşım yapın, veteriner kliniklerine, yaban hayatı kurtarma merkezlerine, pet shoplara, kuş kulüplerine ve yerel her türlü kayıp evcil hayvan servisine ulaşın ve bir ilan hazırlayın.

Şafak vakti, tüm olayın en yüksek verimli arama penceresidir. Bütün öğleden sonra sessiz kalan bir kuş genellikle günün ilk ışıklarında seslenir ve ses, durgun sabah havasında çok daha uzağa gider.

Haberi etkili bir şekilde yaymak

Yabancıların gördüğüne dair bildirimler, sahip aramalarından daha fazla papağan kurtarır. Serbest bir papağan dikkat çekicidir ve insanlar onu fark edip hatırlar. Sizin işiniz, kime haber vermeleri gerektiğini bilmelerini sağlamaktır.

Net bir fotoğraf, basit kelimelerle türü ve gerçek adını, tanıdık bir şeye kıyasla boyutunu, kaybolduğu yeri ve saati ve bir telefon numarasını ekleyin.

Bir detayı saklı tutun. Bir iddiayı doğrulayabilmek için ayırt edici bir özelliği, bir halka numarasını veya yalnızca gerçek kuşun göstereceği bir davranışı gizli tutun.

Yerel topluluk gruplarında, kayıp hayvan sayfalarında, mahalle uygulamalarında ve bölgesel kuş yetiştirme gruplarında paylaşım yapın ve insanlardan sadece bakmalarını değil, paylaşmalarını isteyin.

Bölgede dolaşan pratik insanlara haber verin: posta çalışanları, teslimat sürücüleri, atık toplayıcıları, bahçıvanlar ve köpek gezdirenler. Onlar sabah dokuzdan önce sizin tüm gün boyunca kat edeceğinizden daha fazla mesafe katederler.

Sadece en yakındakilerle değil, geniş bir yarıçaptaki veteriner kliniklerine ve kurtarma merkezlerine ulaşın, çünkü bulunan bir kuş genellikle bulan kişinin zaten kullandığı veterinere götürülür.

Eğer kuşunuzun bir mikroçipi veya kapalı bacak halkası varsa, kayıtlı bilgilerin güncel olduğundan emin olun ve iletişime geçtiğiniz her kliniğe çipli veya halkalı olduğunu söyleyin. Bir veterinere teslim edilen bulunan papağan rutin olarak taranır.

Kuş aşağı geldiğinde

Yavaşça yaklaşın ve alçalı. Yukarıdan tepenize çöken bir insan avcı şeklidir.

Her zaman adım atması için kullandığınız elin ve işaretin aynısını sunun. Saatlerdir dışarıda olan birçok kuş, ulaşabileceği mesafeye girdiğinde hemen adım atar.

Kuş yerdeyse ve isteksizse, sakince kullanılan bir havlu kovalamacadan daha güvenlidir. Örtün, toplayın ve içeri alın.

Değerlendirmeden önce güvenli bir yere alın. Bir günde iki kez kaçan bir kuş, ikinci kez kurtarılması çok daha zordur, çünkü artık her şeyin yanı sıra kurtarma girişiminden de korkmaktadır.

Eve geldiğinde, önce su, sonra yiyecek sunun, ılık, sessiz ve loş ışıklı bir odada. Rahatlamış aile üyelerinin etrafında toplanmasına izin vermeyin.

Ardından kuş iyi görünse bile bir veteriner randevusu alın. Dışarıda vakit geçirdikten sonra kurtarılan kuşlarda yaygın olarak çarpışma yaralanmaları, tüylerin altında gizli kedi veya yırtıcı kuş kaynaklı delinme yaraları, dehidrasyon ve uygun olmayan bir şey yediği için kursak sorunları görülür. Özellikle kedi tırmalaması veya ısırığı, bir kuşu birkaç gün içinde öldürebilen bakteriler taşır ve yara önemsiz görünse bile acilen tedavi edilmesi gerekir.

Dışarı çıkmasına izin veren boşluğu kapatmak

Kaçışların neredeyse tamamı dört noktadan birinde gerçekleşir ve her birinin özel bir çözümü vardır.

Ön kapı.

Güvenilir cevap bir hava kilididir: dış kapı açılmadan önce kapatılan bir iç kapı, böylece kuş ile dışarısı arasında her zaman iki engel vardır. Bunun mümkün olmadığı durumlarda, kuş, teslimatlar dahil olmak üzere her seferinde ön kapıyı açmadan önce kafesine veya başka bir odaya konur.

Pencereler ve havalandırmalar.

Açılan her pencerede takılı, boşluklar için kontrol edilmiş sineklikler ve kuş dışarı çıkmadan önce kontrol etme alışkanlığı. Menfezler ve aspiratör açıklıkları küçük bir papağan için yeterince büyüktür.

Dışarıda omuzda gezdirme.

Yıllardır dışarıda omuzda sorunsuz bir şekilde oturan kuşlar dahil olmak üzere en yaygın kaçış senaryosudur. Sadece bir köpek, bir araba kapısı veya bir esinti yeterlidir. Dışarısı, güvenli bir tasma veya taşıma çantası demektir, çöpe hızlıca gitmek için bile hiçbir istisna yapılmaz.

Taşıma sırasında taşıma çantaları ve kafesler.

Kapı kilidini her seferinde kontrol edin ve ikincil bir klips kullanın. Taşıma çantaları yere bırakılır, çarpılır ve yardımsever yabancılar tarafından açılır.

Kanat kırpmak doğrudan bir bahsi hak eder çünkü genellikle çözüm olarak önerilir ve güvenilir bir çözüm değildir. Kırpılmış bir kuş hala rüzgar tarafından taşınır ve inişini kontrol edemediği için yaralanma olasılığı daha yüksektir ve yerdeki bir avcıdan kaçması daha zordur. Kırpma ayrıca bir kuşun size dönmesini sağlayacak uçuş becerisini de ortadan kaldırır. Önleme kanatta değil, kapıda olmalıdır.

Evde sağlam, iyi pratik edilmiş bir geri çağırma komutuna sahip bir kuş, kriz anında çalışmak için daha sakindir, ancak rüzgarda dış mekan geri çağırma tamamen farklı bir beceridir.

Asla yapılmaması gerekenler

Kovalamayın. Koştuğunuz her metre, uçuşa metreler ekler.

Kuşu indirmek için hortum veya su spreyi kullanmayın.

Merdivenlere, ağaçlara veya çatılara tırmanmayın. Papağan kurtarma operasyonları sırasında yaşanan düşüşler her yıl insanları yaralar ve kendisine doğru tırmanan bir insanı izleyen bir kuş sadece uzaklaşır.

Yükseklikte ağ kullanmayın. Kuşu ürkütür ve konumu kaybedersiniz.

Yere yiyecek saçıp eve gitmeyin. Diğer kuşları ve hayvanları çeker ve papağanın özellikle size gelme nedenini ortadan kaldırır.

İki gün sonra pes etmeyin. Papağanlar kaçtıktan bir hafta ve daha uzun süre sonra, genellikle birkaç kilometre uzakta, çoğunlukla birisi ilanı gördüğü için bulunur.

Özellikle yakınında bir kedi, köpek veya yabani kuş varsa, kurtarılan bir kuşta veteriner kontrolünü atlamayın.

Ne zaman yardım alınmalı

Dışarıda bulunmuş herhangi bir kuş için aynı gün, yarası olan, ıslak veya düşük kanadı, herhangi bir yerinde kan, güçlükle nefes alma belirtisi olan veya bir kedi, köpek veya yırtıcı kuşun yakınında bulunan bir kuş için acilen bir kanatlı veterinerine başvurun.

Yerel yaban hayatı kurtarma merkezleri ve kuş gruplarıyla son çare olarak değil, erken iletişime geçin. Birçoğu bulunan kuşların listesini tutar ve kurtarma konusunda deneyimli, yardımcı olacak kişilere sahiptir.

Kurtarılan bir kuş, tamamen rahatsız görünmediğinde bile, bu sırayla sıcaklığa, sessizliğe, suya ve bir veteriner kontrolüne ihtiyaç duyar.

Randevuya kuşun ne kadar süre dışarıda kaldığını, maruz kaldığı havayı, herhangi bir hayvanın onunla temas kurup kurmadığını, kurtarıldığında normal uçup uçmadığını, varsa kaybolmadan önceki kilosunu ve uzaktayken ne yemiş olabileceğini getirin. Eve geldiği akşam iyi görünen bir kuş ertesi gün kötüleşebilir, bu yüzden buluşma mükemmel gitse bile randevu isteğe bağlı değildir.