Bir kertenkeleyi elle beslemek: ne zaman yardımcı olur, ne zaman zarar verir ve güvenli yöntem

Kısa cevap

Herhangi bir şeyi elle beslemeden önce, hayvanın sindirim yapabilmesi için yeterince sıcak olduğundan emin olun. Soğuk bir sürüngende gıda hareket etmez ve hareket etmeyen gıda çürür.

Elle besleme, insanların ilk aklına gelen ancak son başvurulması gereken adımdır. Yemek yemeyen bir kertenkelenin, zorla beslenmeden önce genellikle sıcaklığının, hidrasyonunun ve teşhisinin düzeltilmesi gerekir. Bu işlemi yanlış sırayla yapmak kusmaya, aspirasyon pnömonisine ve bağırsak durmasına neden olur.

Ayrıca belirli bir zarar hiyerarşisi vardır. Soğuk, susuz kalmış, tıkanmış veya halihazırda kusmakta olan bir kertenkeleyi beslemek, bu durumların her birini, bazen ölümcül olacak şekilde daha kötü hale getirir.

• Önce doğru sıcaklığı sağlayın. Tercih edilen aralığın altındaki bir sürüngen sindirim yapamaz ve bağışıklık tepkisi veremez.
• İkinci olarak hidrasyonu düzeltin. Beslemeden önce yeniden su vermek standarttır ve susuz kalmış bir hayvan protein yükünü kötü yönetir.
• Üçüncü olarak bir teşhis alın. İştah kaybı bir hastalık değil, bir belirtidir ve yaşlı kertenkelelerde genellikle diş, böbrek veya üreme kaynaklıdır.
• Ancak o zaman kalorileri düşünün, şırıngayla değil, cezbetme ve elden sunum ile başlayın.
• Mide tüpü uygulaması yazılı bir rehberden değil, bir veteriner tarafından uygulamalı olarak öğretilmesi gereken bir tekniktir.

:::danger
Soğuk, susuz, kusan, ıkınan, prolapsusu olan veya tıkanıklığından şüphelenilen bir kertenkeleyi asla elle beslemeyin.

Sürüngen sindirimi tamamen vücut sıcaklığına bağlıdır. Soğuk bir mideye konulan yiyecek orada durur, fermente olur, bakteri ve gaz üretir; hayvan öğün almadığı durumdan daha hızlı kötüleşir. Susuz kalmış bir sürüngen, başka yerlerde ihtiyaç duyduğu suyu sindirime yönlendirir. Tıkanıklığı olan ve beslenen bir kertenkele ise tıkanıklığın üzerine yük bindirmiş olur. Bunlardan herhangi biri geçerliyse, bir sonraki adım şırınga değil, bir sürüngen veterineridir.
:::

60 saniyede karar verin

Yaşlı bir kertenkelede iştah neden düşer

Diş ve çene hastalığı. Agamidlerde ve şameleonidlerde dişler çene kenarına kaynaşmıştır ve yenilenmez. Yumuşak diyetlerle beslenen yaşlı esaret altındaki hayvanlarda plak, diş eti çekilmesi ve çene boyunca kemik kaybı yaygındır ve bunlar ağrılıdır. Kertenkele daha az yer, bir tarafta çiğner, yiyeceği düşürür veya yiyeceği alıp tükürür.

Böbrek hastalığı ve gut. Kuru ve sıcak tutulan, yıllarca yüksek proteinli diyetle beslenen sürüngenlerde yaygındır. İştah azalması, kilo kaybı, uyuşukluk, kalın kireçli üratlar ve bazen şişmiş eklemler olarak ortaya çıkar.

Hepatik lipidoz. Yemek yemeyi bırakan kilolu kertenkeleler, yağı, onu iyi işleyemeyen bir karaciğere taşır. Bu yüzden yemekten kesilen obez bir kertenkele, aynı durumdaki zayıf bir kertenkeleden daha acil bir vakadır.

Metabolik kemik hastalığı. Yumuşamış çene kemikleri, lastiksi alt çene, titremeler ve yiyeceği kavramada zorluk. Yaşlı hayvanlardaki uzun süreli vakalarda kalıcı çene deformitesi olabilir.

Üreme hastalığı. Dişilerdeki foliküler staz ve tutulan yumurtalar, karın şişliği ve huzursuzluk ile iştah kaybına neden olur ve cerrahi sorunlardır.

Görme kaybı. Katarakt ve diğer oküler problemler, avını görerek avlayan bir kertenkelenin avını kaçırmasına neden olur, bu da ilgisizlik gibi görünür.

Artrit ve omurga değişimi. Güneşlenme alanına tırmanamayan yaşlı bir hayvan, yemek istemek için yeterince ısınamaz.

Tümörler ve organ hastalığı. Spesifik olmayan kilo kaybı ve iştah düşüşü.

Bakım kayması. En yaygın neden. Faydalı çıkış gücünü yitirmiş bir UVB lambası, ayarı kaymış bir termostat, eskisinden daha zayıf bir güneşlenme ampulü, kışın soğuyan bir oda. Hayvanın yaşlandığı sonucuna varmadan önce her zaman ekipmanı kontrol edin.

Birinci adım: yemekten önce ısı ve ışık

Tahmin etmeyin, ölçün. Yüzey sıcaklıkları için bir kızılötesi termometre ve ortam sıcaklığı için bir prob kullanın; güneşlenme yüzeyini, sıcak uç havasını, serin ucu ve gece düşüşünü kontrol edin.

Kendi türünün aralığının altındaki bir kertenkele sindirimi yavaş yapar veya hiç yapmaz, bu nedenle yiyecek sunmak hiçbir şey sağlamaz ve zarar verebilir. Ayrıca enfeksiyonla savaşamaz, bu yüzden birçok sürüngen hastalığı bir ısıtma arızasına dayanır.

Aynı zamanda UVB donanımını kontrol edin. Çıkış gücü, bir lamba görünür ışık yaymayı bırakmadan çok önce düşer ve değiştirme aralığı, ampulün görünümünden daha önemlidir. Armatür üzerindeki tarihi not edin.

Fotoperiyodu kontrol edin. Birçok tür gün uzunluğu kısaldıkça yemek yemeyi azaltır veya durdurur; aydınlatmanız değişen bir zamanlayıcıya bağlıysa veya oda pencereden doğal ışık alıyorsa, hayvan hastalıktan ziyade mevsime yanıt veriyor olabilir.

İkinci adım: kalorilerden önce su

Aynı tartıda, günün aynı saatinde tartın ve kaydedin. Kilo eğilimi, iştah kaybının bir sorun olup olmadığına karar veren sayıdır ve hafıza bir kaydın yerini tutmaz.

Bir kertenkelede dehidrasyon belirtileri arasında çökmüş gözler, hafifçe kaldırıldığında esnekliğini kaybeden deri, yapışkan veya ipliksi bir ağız, kırışık veya dökülemeyen deri ve yumuşak ve beyazdan ziyade kalın, kireçli ve sarı üratlar bulunur.

Hayvanın yüzmeden durabileceği sudaki ılık ve sığ bir banyo, çoğu karasal tür için standart ilk önlemdir ve süresince denetlenmelidir. Çoğu bukalemun ve birçok ağaç kertenkelesi dahil olmak üzere durgun sudan içmeyen türlerin, yapraklar üzerinde damlalara, bir damlatıcıya veya bir püskürtme sistemine ihtiyacı vardır.

Hayvan önemli ölçüde susuz kalmışsa, bir veteriner tarafından deri altına veya vücut boşluğuna verilen sıvılar, herhangi bir oral uygulamadan çok daha hızlı ve güvenilir bir şekilde çalışır ve bunlar herhangi bir beslemeden önce atılması gereken uygun adımdır.

Bir sürüngen veterineri söylemedikçe spor içecekleri, meyve suyu veya insan oral rehidrasyon ürünleri vermeyin. Bir memeli için tasarlanmış konsantrasyonlar bir sürüngen için yanlıştır.

Üçüncü adım: şırıngalardan önce cezbetme

Doku, hareket ve koku, isteksiz bir kertenkelenin yemek alıp almayacağını değiştirir. Tercih edilen öğeyi, tercih edilen sıcaklıkta, hayvanın normalde avlandığı saatte deneyin.

Doğru zamanda doğru şeyi sunun. Günlük türler ısındıklarında ve güneşlendikten sonra yerler. Alacakaranlık kertenkeleleri akşam karanlığında yer. Bir sakallı ejdere akşam salata veya bir leopar gekoya öğlen böcek sunmak, hiçbir şey ifade etmeyen retler üretir.

Hareketi kullanın. Görme avcıları hareketli canlı avlara yanıt verir. Bir kap ölü böcek bazı türler için görünmezdir.

Kokuyu ve sıcaklığı kullanın. Yiyeceği vücut sıcaklığına ısıtmak, koku duyusunu kullanan türler için onu daha çekici hale getirir ve güçlü kokulu bir öğe, tatsız bir öğenin yapamadığı bir tepkiyi tetikleyebilir.

Hayvanın tercih ettiği yerde sunun. Bazı kertenkeleler açıkta yemek yemez. Bir saklanma yerinin içinde veya maşa ile girişinde sunmak, bir kapta sunmaktan daha iyi çalışır.

Rahatsızlığı azaltın. Stresli bir kertenkele yemek yemez. Yeni teraryum, yeni ev arkadaşı, havlayan bir köpek, hareketli bir odada bulunan bir teraryum veya günlük olarak tutulmak iştahı bastırır.

Burun kısmına az miktarda sürün. Birçok kertenkele, bir şırıngadan almayacağı mamayı kendi burnundan yalayacaktır. Bu, elle beslemenin en nazik şeklidir ve daha zorlayıcı bir şeyden önce denenmelidir.

Dördüncü adım: şırınga ile besleme, doğru yapıldığında

Bu, gerçek riskleri olan bir tekniktir ve kendi hayvanınız üzerinde bir gösterimle veteriner talimatı altında başlatılmalıdır.

Önce kertenkeleyi tercih ettiği sıcaklığa kadar ısıtın, süreç boyunca ve sonrasında sıcak tutun.

Uygun bir formül kullanın. Etçil ve böcekçil sürüngenler ile otçul sürüngenler için ayrı ayrı ticari kritik bakım ürünleri mevcuttur. Doğru olanı kullanın. Et bazlı bir iyileştirme diyeti verilen otçul bir kertenkele, böbreklerinin istemediği proteinle yüklenmiş olur ve bitkisel bir formül verilen bir etçil, ihtiyaç duyduğu şeylerin çoğundan mahrum kalır. Yanlış besin dengesine sahip olabilen ve soğan veya sarımsak içerebilen bebek mamalarını kullanmayın.

Basınç gerektirmeden şırıngadan akacak bir kıvamda karıştırın. Eğer pistonu zorlamanız gerekiyorsa, çok kalındır.

Tüm vücudu destekleyin, baş vücut seviyesinin biraz üzerinde olsun, asla baş aşağı olmasın ve asla gövdesinden sarkıtmayın.

Ağzı nazikçe ve doğru bir şekilde açın. Ağzın yan tarafından sokulan yumuşak bir plastik kart, kauçuk spatula veya amaca uygun bir spekulum kullanın. Asla metal kullanmayın, asla dişlere karşı kaldıraç yapmayın ve asla çeneyi zorlamayın. Çene kemiğine kaynaşmış dişleri olan türlerde, dişlere karşı zorlamak onları kalıcı olarak kırar.

Dilin ortasına küçük hacimlerde teslim edin ve kertenkelenin her birinin arasında yutmasına izin verin. Boğazın hareketini izleyin. Boğazın arkasına doğru sıkmayın.

Glottisi izleyin. Dilin tabanında, küçük bir yarık olarak görünür ve normalde kapalıdır. Herhangi bir köpürme, öksürme, nefes nefese kalma veya burun deliklerinde sıvı olması derhal durmanız gerektiği anlamına gelir.

Küçük ve sık öğünler, büyük ve seyrek olanlardan iyidir, özellikle bir süredir anoreksik olan bir hayvanda.

Herhangi bir dirençte durun. Çok şiddetli savaşan bir kertenkelenin aspirasyon ve zapt edilmekten kaynaklanan yaralanma riski vardır. Onu geri bırakın, sakinleşmesine izin verin ve veterinerinizle konuşun.

Mide tüpü uygulamasını asla evde denemeyin, bir veteriner kendi hayvanınız üzerinde size eğitim vermediği sürece. Tüpü yemek borusu yerine soluk borusuna geçirmek öldürür.

Uzun süredir yemek yemeyen bir hayvanı yeniden besleme

Uzun süre aç kalmış bir hayvana besinleri yeniden tanıtmak, vücut karbonhidrat kullanmaya geri dönerken kan elektrolitlerinde kaymalara neden olur ve çok zorlanırsa bu tek başına tehlikelidir. İlke, ilk gün tam rasyon yerine günlerce kademeli olarak artan küçük ve sık hacimlerdir.

İlk dışkıların gecikmesini ve alışılmadık olmasını bekleyin. Beslenen hacimden ziyade kiloyu takip edin. Ve herhangi bir kusmayı, tekrar denemek için değil, durmak ve yeniden değerlendirmek için bir sinyal olarak kabul edin.

Veterinerin isteyecekleri

Asla yapılmaması gerekenler

Asla soğuk bir kertenkeleyi elle beslemeyin.

Asla ağzı metal bir şeyle zorla açmayın ve asla dişlere karşı kaldıraç yapmayın.

Beslerken kertenkeleyi asla baş aşağı tutmayın.

Spesifik olarak yönlendirilmedikçe asla insan oral rehidrasyon ürünü, spor içeceği veya bebek maması kullanmayın.

Uygulamalı eğitim almadan asla mide tüpü geçirmeyin.

Hayvan öksürürse, köpürürse veya burun deliklerinde sıvı üretirse asla devam etmeyin.

Sürüngenler yavaş olduğu için uzun bir orucun güvenli olduğunu asla varsaymayın. Kondisyon kaybeden zayıf bir hayvan normal bir şey yapmıyordur.

İştah kaybını asla sadece yiyecekle tedavi etmeyin. Bu bir belirtidir ve altta yatan neden, mideye ne koyarsanız koyun devam eder.

Ne zaman yardım alınmalı

Kondisyon kaybeden, normal mevsimsel oruç dışında iştah kaybı olan, salyalanan veya yemek yemekte zorlanan ve kalın kireçli üratları olan her kertenkele için veteriner randevusu alın.

Ikınma, şişkin karın, prolapsus, tekrarlayan kusma veya kendini doğrultamayan bir hayvan için aynı gün gidin.

Herhangi bir besleme girişiminden sonra öksürme, köpürme, nefes nefese kalma veya burun akıntısı için derhal gidin, çünkü sürüngenlerde aspirasyon pnömonisi şiddetlidir ve ilerler.

Kayıtlarınızı ve fotoğraflarınızı alın. Sürüngen tıbbında bakım geçmişi, genellikle hayvanı muayene etmekten daha hızlı nedeni tanımlar.

İyileşme, kendi zamanında, doğru sıcaklıkta, kendi kendine yemek alan bir kertenkeledir. Elle besleme buna giden bir köprüdür, asla varış noktası değil.